در سال های اخیر تشدید روند خردستیزی در فضای سیاسی مشهود است

علی احمدی، نماینده سابق مجلس در مراسم جشن میلاد امام علی (ع) در حضور جمعی از مردم استان فارس با موضوع «حکمت و حکومت» با اشاره به تذکر امام علی (ع) به حاکم فارس گفت: امام علی (ع) در تذکر به «زیاد ابن ابیه»، حاکم فارس فرمودند: عدل و انصاف را پیشه خود ساز و از ظلم و ستم بترس، چرا که ستم سبب آوارگی مردم و نزاع و برخورد با حکومت می شود.

به گزارش «تابناک»، وی افزود: حضرت علی (ع) درباره دولت و فلسفه سیاسی اسلام به نکته های آموزنده ای اشاره داشته اند که متأسفانه در جوامع کنونی مورد غفلت و بی توجهی قرار گرفته است.

این کارشناس مسائل سیاسی گفت: امام علی (ع) فرمودند: «خداوند با حکومت دادن من بر شما برای شما بر من حقی و برای من بر شما نیز حقی قرار داد» که در این عبارت دو مفهوم بسیار مهم هست؛ یکی «حکومت» و دیگری «حق».

احمدی اظهار داشت: در این که حکومت از حکمت به معنای خرد و اندیشه است و یا از حکم به معنای فرمان دادن و سلطنت، اختلاف نظر هست. شاید بتوان گفت عامل بسیاری از نابسامانی ها و ظلم ها و تبهکاری ها در تاریخ از سوی دیکتاتورها به نام مذهب یا غیر مذهب ـ که پدید آمده یا خواهد آمد ـ از سر همین اختلاط معانی گوناگون حکم و حکومت است.

احمدی گفت: برخی حکومت را به معنای فرمان دادن از سوی مقام برتر به مقام پایین تر دانسته و هر گونه آزادی و استقلال حتی در اندیشه و گفتار را از افراد می گیرند. مسلم است این تعریف از حکومت با حکومتی که از حکمت گرفته شده، تفاوت بسیار دارد.

احمدی با بیان جمله امام علی (ع) به مالک اشتر گفت: امام با نفی حکومت به معنای فرمان دادن و سلطنت می فرماید: مگو من مأمورم و امر می کنم، پس باید فرمان مرا ببرید. این روش سبب فساد و خرابی دل و ضعف و سستی دین و تغییر و زوال نعمت می شود.

«صدر المتألهین» نیز در کتاب «حکمت متعالیه»، کلمه حکم را به معنای حکمت تعریف می کند.

وی با بیان این که تدبیر امور جامعه، عقلانیت و اندیشه ورزی، مهمترین شاخص حکومت داری است، گفت: در سه، چهار سال گذشته، تشدید روند خردستیزی و تقابل با اندیشه ورزی در ادبیات سیاسی و فضای عمومی کشور مشهود است.

وی در ادامه بیان سخنان افراطی و تفریط گونه و تندروی و کندروی در تأیید مطلق و یا نفی مطلق برخی اشخاص و جریان ها توسط برخی نخبگان به فرموده حضرت علی(ع) را نشانه نادانی برشمرد و تأکید کرد، امام در این باره فرمود: دیده نمی شود نادان مگر آنکه تندروست یا کندرو؛ نه بر آنچه می پسندد، شکیبایی دارد و نه بر آنچه دوست ندارد، شکیباست.

احمدی با بیان این که دوری از عقلانیت و تندروی و کندروی آسیب های زیادی به کشور وارد کرده است، گفت: وقتی رئیس جمهور بنا به دلایل گوناگون، پایه های قانون را متزلزل می کند در حقیقت، خود را از مهمترین ابزار حسابرسی و کنترل نسبت به زیردستان خود محروم کرده است و این به معنای آشفتگی در نظام بروکراسی و دیوانسالاری است.

احمدی درباره ارزش ها و آرمان های انقلاب اسلامی گفت: متأسفانه در هر سه دولت، سازندگی، اصلاحات و دولت، انتظار بیشترین آسیب ها متوجه همان شعارها و پایگاه هایی شد که این دولت ها توسط آنها به قدرت رسیده بودند.

دولت سازندگی با شعار «عدالت اجتماعی» به قدرت رسید؛ اما در پایان عمر دولت، بزرگترین قربانی، «عدالت اجتماعی» بود. دولت اصلاحات با شعار «آزادی و حق» و از پایگاه فرهنگی به قدرت رسید، ولی در پایان عمر دولت، بزرگترین قربانی رسانه ها، احزاب و جامعه مدنی بودند. و دولت به گفته رئیس جمهور، «انتظار» با شعار ارزش های انقلاب و باورهای دینی و مبارزه با فساد به قدرت رسید.

اما در این روزها، می بینیم که بزرگترین قربانی این دولت، همین ارزش ها و باورها و سلامت اقتصادی است.

وی با اشاره به اینکه همه اعتبار و اقتدار شیعه به امام زمان (عج) است، افزود: این رکن مهم با برخی شعارها و فیلم ها نظیر «ظهور نزدیک» است، مهمترین رکن باور مردم را به بازی گرفتند و شماری از اطرافیان رئیس جمهور را یا منحرفین فکری و یا مفسدین اقتصادی گرفته است.

این نماینده مجلس هفتم در ادامه مدیریت تخصیص منابع در کشور را حلقه مفقوده کشور برای پیشرفت دانست و گفت: عزل و نصب های بی مورد و غیر کارشناسانه و گسترده در ارکان مدیریت و بدنه دولت، ایجاد تزلزل و این وضعیت را تشدید نموده است. از سال 76 دیوان سالاری و نظام اداری کشور دارای کارکرد حزبی و سیاسی شد؛ اما این کارکرد غیر رسمی بود، ولی در این دولت، دیده می شود که برای انتخابات آینده این کارکرد حزبی و سیاسی می خواهد جنبه رسمی به خود بگیرد و تمرکز را نیز در استان ها و حوزه های کوچک یعنی، شهرستان ها ـ که اثرگذاری دولت بیشتر است ـ قرار داده اند.

احمدی افزود: برای اجرایی شدن کامل طرح یاد شده، همه دست اندرکاران و متولیان امر، باید با تعامل و یکدلی در اجرای قانون هدفمندی یارانه ها تلاش کنند.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هفتم در بخش دیگری از سخنانش گفت: دیگر مواردی که امام علی(ع) نسبت به آن توجه ویژه داشته اند، بحث حق است که می فرمایند: حق در وصف بسیار گسترده، ولی در عمل بسیار دشوار است، همانند صراط مستقیم.

تاریخ نیز بر درستی این کلام گواهی می دهد. حضرت علی (ع) حق را امری دو طرفه دانسته، زیرا اگر حق به سود شخصی جاری شود، علیه او نیز جاری می شود.

به فرموده ایشان، هیچ امتی روی رستگاری نمی بیند، مگر آنکه در آن ضعفا حق خودشان را بدون لکنت زبان از اقویا ـ کسانی که به حسب ظاهر در رتبه های اجتماعی بالاتر نسبت به دیگران نشسته اند و زمام امور را به دست دارند ـ بگیرند. تنها خداست که رابطه اش با مخلوق یکطرفه است.

وی تصریح کرد: حضرت علی (ع) مهمترین حق را حق ملت بر حاکم و حق والی بر مردم می دانند و یعنی حقوق متقابل مردم و حکومت، چرا که اگر فسادی در اجرای آن ایجاد شود، اثرش گسترده و بزرگ و اگر به خوبی اجرا شود، خیرش همگانی خواهد بود. بزرگترین خیانت، خیانت به ملت و بزرگترین دغل، دغل نسبت به پیشوایان دینی است. امام علی (ع) در تذکر به حاکم فارس سفارش به عدل دارند. عدل یعنی گذاردن هر چیز به جای خود، زیرا در صورت اجرا نشدن عدالت، پیشامدهایی رخ خواهد داد که پیوندهای دینی و دنیوی گسیخته می شود. کهتران بر مهتران غلبه و ریاست می کنند. به دست آوردن روزی حلال مشکل می شود. شمشیر زدن بر مومن بسیار آسانتر از پیدا کردن روزی حلای می شود و پاداش گیرنده به مراتب بیشتراز بخشنده خواهد بود.

احمدی اظهار داشت: حضرت علی عامل ستم (الف) با گناه نافرمانی نسبت به بالادست (ب) با زور و برتری به کسی که زیردست اوست ستم کند، بنابراین آنچه حاکم بیش از هر کاری باید انجام دهد، میانه روی و همگانی کردن حق و دادگری است که موجب خشنودی مردم می شود.

وی افزود: حکومت نباید بر شانه های مردم سنگینی کند، بلکه باید حکومت را برای مردم سبک ساخت تا مردم آرزوی به سر رسیدن حکومت را نکند. حضرت علی(ع) همچنین به حاکم بصره سفارش می کند که «ابن عباس»، بصره کشتگاه ناامنی است؛ بنابراین، بکوشید نخست امنیت را برقرار و بر مردم سخت نگیرید و رعایت حال آنها را به کنید. رعایت حال مردم اندوخته ای است که آرامش آن به حکومت برمی گردد و بر مملکت آباد هر چه بار کنی می تواند بکشد و همیشه ویرانی زمین به سبب تنگدستی اهل آن است.

وی در ادامه به نرخ بیکاری در کشور اشاره کرد و گفت: یک نکته مهم عدم تعادل نسبت به نرخ بیکاری در کشور است. در برخی استان ها، نرخ بیکاری یک رقمی است و در برخی استانها مانند فارس، کهگیلویه و بویراحمد و سیستان و بلوچستان نرخ بیکاری بالای 20 درصد است؛این امر بیانگر صنایع اشتغالزا در این مناطق است.

این نماینده پیشین مجلس در ادامه سخنان خود افزود: استان فارس از حیث توسعه در اوایل انقلاب اسلامی، رتبه سوم کشور بود اکنون به صورت رسمی گفته می شود، رتبه سیزدهم است و در بودجه سال 90 به نقل از برخی نمایندگان در رتبه 23 قرار دارد، در حالی که بودجه کشور تقریبا دو برابر شده بودجه استان از سال 87 کمتر است.

وی افزود: اگر مسئولان به گردآوری مال بپردازند، مردم نیازمند پریشان شده و نسبت به پایداری حکومت بدگمان می شوند و از اندیشه ها و پندهای روزگار کم بهره می گیرند.

احمدی اضافه کرد: از سال 76 روندی آغاز شد که روحانیت اصیل و حاملان ولایت از متن انقلاب و محوریت آن به حاشیه روند؛ اما انشاءالله با کنار گذاشتن جریان انحرافی، به محوریت روحانیت و آرمان های انقلاب اسلامی برخواهیم گشت.