رئیس جمهور از تلاش برای تعطیلی پنجشنبه ها گفت؛
آیا تعطیلی بیشتر الزاما به بهره وری بالاتر منجر می شود؟
«تنبلی و آزمندی»، «سازگاری با ناامیدی»، «ضعف اخلاق کار» از جمله ویژگی های کارمند ایرانی است، در حالی که با افزایش تحصیلات انتظار این است که اخلاق کار هم تقویت شود، اما افراد متخصص و تحصیلکرده، چون می بینند که ملاک پیشرفت آنان کار و تخصصشان نیست، بلکه معادلات بیرونی هستند که پیشرفت و ارتقای افراد را باعث می شوند، آنان نیز به سمت روندهای غیر اخلاقی می روند.

در حالی که رئیس جمهور، وعده تعطیلی پنجشنبه ها را داده است و در این باره هم اظهار داشته که ایران یکی از کشورهایی است که کمترین تعطیلات را در میان کشورهای جهان داراست، وی درباره معنای کار و بهره وری در کشورهای دیگر سخنی نگفته است؛ یعنی رئیس جمهور مشخص نکرده که کشورهای پیشرفته ـ که به زعم ایشان تعطیلات بیشتری از ایران دارند ـ چرا بهره وری چندین برابری نسبت به کار ایرانیان دارند و اصولا نمی توان بهره وری در این کشور های «پر تعطیل» را با بهره وری در کشور «کم تعطیلی» چون ایران مقایسه کرد.
به گزارش «تابناک»، با احتساب تعطیلات آخر هفته در بسیاری از کشورهایی که روزهای شنبه و یکشنبه را تعطیل هستند و چندین روز هم تعطیلات رسمی در این کشورهاست، سخن رئیس جمهور، سخن درستی است؛ یعنی در کشورهای حتی پیشرفته غربی نیز در سال، نزدیک 110 تا 120 روز تعطیلی هست، ولی آنچه در این میان مورد توجه قرار نگرفته، کیفیت کار و فراغت ایرانیان و مقایسه آن کار و فراغت شهروندان کشورهای پیشرفته است.
بنا بر این گزارش، در کشور ما «تنبلی و آزمندی»، یک از ویژگی های کار در محیط های دولتی است. کارمندی که به اجبار و تنها برای گذران زندگی، شغلی را برمی گزیند و قدرت تغییر شغل یا رو در رو شدن مستقیم با مافوق برای احقاق حق خود را ندارد، ناچار است تحمل کند و به یک سلاح پنهانی به نام تنبلی و کم کاری متوسل شود تا بدین وسیله ضعف خود را در برابر شرایط کاری و اجبارهای مافوق نشان دهد. در چنین سیستمی، کارمند نه تنها کار همراه با بهره وری ارایه نمی دهد، بلکه خود به معضلی برای سیستم تبدیل می شود؛ اما در کشورهای پیشرفته، ابتکار و خلاقیت کارمند رمز ارتقای نظام اداری است. در واقع، تنبلی کارمند ایرانی، واکنش مستقیم به سرکوب خلاقیت کارمند توسط مافوق است، حال با بیشتر کردن تعطیلات چنین آسیبی از بین می رود؟
عدم تأثیرگذاری کارمندان ایرانی، باعث «سازگاری آنان با ناامیدی» می شود و آنان هیچ تلاشی برای بهبود کار خود و یا سیستم انجام نمی دهند، چرا که به دلیل انعطاف ناپذیری سیستم اداری تلاش برای تغییر با شکست روبه رو می شود و کارمندان در دراز مدت به ناامیدی مفرطی گرفتار می شوند و امید هرگونه بهره روی از میان رخت برمی بندد. آیا کارمند ناامید به پیشرفت با افزایش زمان فراغت، میل به کار کردن پیدا می کند یا از تعطیلات فرصتی برای فرار از ناامیدی می جوید؟
«ضعف اخلاق کار»، از دیگر آسیب هایی است که در سیستم کار و به ویژه سیستم اداری دیده می شود، در حالی که با افزایش تحصیلات، انتظار این است که اخلاق کار هم تقویت شود، اما افراد متخصص و تحصیلکرده، چون می بینند که ملاک پیشرفت آنان، کار و تخصصشان نیست بلکه معادلات بیرونی هستند که پیشرفت و ارتقای افراد را باعث می شوند، آنان نیز به سمت روندهای غیر اخلاقی رفته و سیستم اداری کشور ما از یک فرد متخصص یک انسان فاقد اخلاق می سازد و این مقوله شاید هنری است که تنها از سیستم بورکراسی ایران برمی آید.
«وجود تبعیض های متفاوت در محیط کار، اعم از تبعیض جنسیتی، تبعیض در دوری و نزدیکی به مدیر و...»، «شخصی کردن امور و روند کار در ادارات»، «سر رسیدن تازه واردهایی که یک شبه قرار است بر جمعی متخصص مدیریت کند»، «انجام کار برای میل شخصی نه برای قرار گرفتن در روند تکامل و بهره وری کشور»، از دیگر دلایلی است که باید گفت کیفیت و بهره وری کار را در ایران در مقایسه با کشورهای پیشرفته بسیار پایین آورده است.
گفتنی است، چنین ویژگی هایی تنها نشان دادن چند دلیل اصلی بهره وری پایین کار ایرانیان است که دلایل بی شمار و عمیق بیشتری نیز دارد؛ اینها تنها بهانه ای است که گفته شود این تعطیلات زیاد نیست که باعث بهره وری است، بلکه وجود فرهنگ کار سالم است که کار را کار با بهره وری بالا و فراغت را فراغت با بهره وری بیشتر تبدیل می کند.
به گزارش «تابناک»، با احتساب تعطیلات آخر هفته در بسیاری از کشورهایی که روزهای شنبه و یکشنبه را تعطیل هستند و چندین روز هم تعطیلات رسمی در این کشورهاست، سخن رئیس جمهور، سخن درستی است؛ یعنی در کشورهای حتی پیشرفته غربی نیز در سال، نزدیک 110 تا 120 روز تعطیلی هست، ولی آنچه در این میان مورد توجه قرار نگرفته، کیفیت کار و فراغت ایرانیان و مقایسه آن کار و فراغت شهروندان کشورهای پیشرفته است.
بنا بر این گزارش، در کشور ما «تنبلی و آزمندی»، یک از ویژگی های کار در محیط های دولتی است. کارمندی که به اجبار و تنها برای گذران زندگی، شغلی را برمی گزیند و قدرت تغییر شغل یا رو در رو شدن مستقیم با مافوق برای احقاق حق خود را ندارد، ناچار است تحمل کند و به یک سلاح پنهانی به نام تنبلی و کم کاری متوسل شود تا بدین وسیله ضعف خود را در برابر شرایط کاری و اجبارهای مافوق نشان دهد. در چنین سیستمی، کارمند نه تنها کار همراه با بهره وری ارایه نمی دهد، بلکه خود به معضلی برای سیستم تبدیل می شود؛ اما در کشورهای پیشرفته، ابتکار و خلاقیت کارمند رمز ارتقای نظام اداری است. در واقع، تنبلی کارمند ایرانی، واکنش مستقیم به سرکوب خلاقیت کارمند توسط مافوق است، حال با بیشتر کردن تعطیلات چنین آسیبی از بین می رود؟
عدم تأثیرگذاری کارمندان ایرانی، باعث «سازگاری آنان با ناامیدی» می شود و آنان هیچ تلاشی برای بهبود کار خود و یا سیستم انجام نمی دهند، چرا که به دلیل انعطاف ناپذیری سیستم اداری تلاش برای تغییر با شکست روبه رو می شود و کارمندان در دراز مدت به ناامیدی مفرطی گرفتار می شوند و امید هرگونه بهره روی از میان رخت برمی بندد. آیا کارمند ناامید به پیشرفت با افزایش زمان فراغت، میل به کار کردن پیدا می کند یا از تعطیلات فرصتی برای فرار از ناامیدی می جوید؟
«ضعف اخلاق کار»، از دیگر آسیب هایی است که در سیستم کار و به ویژه سیستم اداری دیده می شود، در حالی که با افزایش تحصیلات، انتظار این است که اخلاق کار هم تقویت شود، اما افراد متخصص و تحصیلکرده، چون می بینند که ملاک پیشرفت آنان، کار و تخصصشان نیست بلکه معادلات بیرونی هستند که پیشرفت و ارتقای افراد را باعث می شوند، آنان نیز به سمت روندهای غیر اخلاقی رفته و سیستم اداری کشور ما از یک فرد متخصص یک انسان فاقد اخلاق می سازد و این مقوله شاید هنری است که تنها از سیستم بورکراسی ایران برمی آید.
«وجود تبعیض های متفاوت در محیط کار، اعم از تبعیض جنسیتی، تبعیض در دوری و نزدیکی به مدیر و...»، «شخصی کردن امور و روند کار در ادارات»، «سر رسیدن تازه واردهایی که یک شبه قرار است بر جمعی متخصص مدیریت کند»، «انجام کار برای میل شخصی نه برای قرار گرفتن در روند تکامل و بهره وری کشور»، از دیگر دلایلی است که باید گفت کیفیت و بهره وری کار را در ایران در مقایسه با کشورهای پیشرفته بسیار پایین آورده است.
گفتنی است، چنین ویژگی هایی تنها نشان دادن چند دلیل اصلی بهره وری پایین کار ایرانیان است که دلایل بی شمار و عمیق بیشتری نیز دارد؛ اینها تنها بهانه ای است که گفته شود این تعطیلات زیاد نیست که باعث بهره وری است، بلکه وجود فرهنگ کار سالم است که کار را کار با بهره وری بالا و فراغت را فراغت با بهره وری بیشتر تبدیل می کند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
منهم باهاتون موافقم
وقتی من با 18 سال سابقه کار مدرک فوق لیسانس و چند سال کارمند نمونه شدن باید به یه نفر که نصف خودمم نیست بگم چشم وچون نمیخوام اینجوری باشم و از این پاچه خاری ها نمیکنم اونها هم منو تحویل نمیگیرن و معلومه دیگه من هم دیگه فقط برای سرگرمی میریم سر کار و وضعیت مملکت هم باید اینجوری باشه
داداش! از چند سال کارمند نمونه شدنت معلومه که پاچه خار نیستی! نه اصلا نیستی، اصلا بلد نیستی پاچه خاری چیه!!! طفلکی دلم برات سوخت!!!
تا اونجا که ما اطلاع داریم و دیدیم اونها مثل ما آخر هفته ها رو تعطیلا و یک کریسمس و یک عید .چطوری ایشون حساب کرده تعطیلات اونا بیشتر از ماست الله و اعلم
به این دوست ناشناس عزیزی که بسیار دقیق حساب کرده و گفته ما با دنیا فقط سه روز در ارتباط هستیم باید گفت احسنت، بارک الله به تو، فکر میکنم تو همون یک نفر با ضریب هوشی پایین هستی!!!
دوست محترم اگر کمی فکرن را بکار بیاندازی و دقیق حساب کنی ما با کشورهای آسیایی فقط چند ساعتی توازن اداری داریم و با اکثر کشورها به دلیل عدم تقارن ساعت رسمی هر کشور، همزمانی ساعت اداری نداریم.
حال من مانده ام که این بنده خدا چطور محاسبه کرده و نوشته سه روز ...!!!
اگر تابناک نظر حقیر را منتشر کرد، لطفا هر کس فهمید چطوری سه روز . . . برای بنده بنویسد. با تشکر از دوستان با ضریب هوشی بالا.
الان ما جمعه ها تعطیل هستیم و اکثر کشورها ی دنیا شنبه و یکشنبه.
این یعنی اینکه ما فقط چهار روز با کل دنیا در ارتباط هستیم.
حال اگه پنجشنبه ها هم تعطیل بشه ارتباط تجاری و اقتصادی و سیاسی ما به سه روز تقلیل پیدا میکنه یعنی اینکه از هفت روز هفته ما فقط دنیا رو سه روز حس میکنیم!
ای کاش کمی منطقی تر باشیم و لااقل اگه قرار بر تعطیلی باشه شنبه رو تعطیل کنن تا لااقل عواقب کمتری داشته باشه.
البته میشه تقویم ملی رو از یکشنبه شروع کرد و جمعه و شنبه آخر هفته بشن
در مورد این هذیان فراگیر که ضریب هوش ما ایرانیها چنین است و چنان و یکی از دوستان هم که کشف جدیدی کرده که از هر ده نفر ایرانی نه نفر ضریب بالادارد... بر اساس مسندات و آمار رده متوسط جامعه ایرانی از لحاظ هوش بالای پنجاهه و با هوشترین مردم دنیا مردم شرق آسیان. ضمنا متوسط هوش در ایران 90 و در شرق آسیا صده. من هم خیلی دوست دارم همه ما ایرانیها اینقدر که فکر می کنیم باهوش بودیم ولی واقعیت اینه که این یک توهم مرسوم شده.
من هم با این نظر هموطن ناشناس موافقم. اگر ضریب هوشی ما ایرانیها بالاتر از بقیه ملتهاست پس چرا از عهده حل مشکلات خودمان بر نمی آییم هیچ مدام به مشکلات خودمان اضافه می کنیم
ما درسته تعطیلی زیاد داریم ولی عدم کارایی ما ربطی به این قضییه نداره. اگر شبانه روزی هم کار کنیم با این فضای مدیریتی باز به جایی نمیرسیم هیچ بدتر هم خواهیم شد.
برای رییس وروسا که به تعطیلات خارجه بروند وزود برگردند بدک نیست اما برای کارمندان به مثل کسی است که نان شب نداشت اما پیاز می خورد که اشتهاش بیشتر شه!!!!!!!!
مشکل اصلی فساد وخرابی نظام اداری کشور که مطالب وعیب های فوق معلول آن می باشد ، سیستم خراب مانده از دوران طاغوت آن می باشد که برای حفظ منافع آمریکا توسط شاه وبر اساس تحقیر وتکذیب مردم شکل گرفته وامروز بیش از سه میلیون کارمندخوب ومتعهد وبعضا بی انگیزه درآن شاغلند که قطعا بیش از دومیلیون آن مازاد می باشند ودوغ ودوشاب درآن یکی است وبیکاری الا ماشاالله ،اشاره به چند مورد از میکرب های یک باتلاق متعفن ، نه تنها بیان همه حقایق نمی باشد بلکه رد گم کردن است . انقلاب اداری یر اساس فرهنگ اسلامی ومبانی قانون اساسی لازم است . در این سیستم قوی ترین مدیران عالم را هم بگذاریم وضع بهتر نخواهد شد .
ایشان درست میگه پایه خرابی را از دوران نه شاه بلکه رضا شاه گذاشتند اما در این 32 سال چرا درست نشد؟ جواب : 1/ چون هیچکس جوابگو نیست 2/ اگر اعتراضی بکنی مسئولین محترم پس از 32 سال از انقلاب فورا او را ضد انقلاب (در واقع مدافعان اصلی انقلاب همین معترضین هستند) معرفی می کنند و با 100 جور انگ و پرونده سازی اخراج می کنند.
دوست عزيز 32 سال از انقلاب گذشته بهتر نيست بجاي اينكه مشكلات را گردن دوران شاه بياندازيم به خودمون تلنگر بزنيم بجاي اينكه بگيم تقصير شاه بود زير سر آمريكا و اسراييل هست ببينيم خودمون كجاي كارمون ايراد داره هر وقت تونستيم از خودمون ايراد بگيريم اول راه موفقيته
اصولا کارمندان اداری ما کار نمی کنند بیگاری می کنند چون همه آنها روی هم دراند کار یک سیستم ساده کامپیوتری را انجام می دهند یعنی با کمی زیر ساخت و مهندسی مجدد فرایند ها کارمندان می توانند هفت روز هفته را هم تعطیل باشند
از هر جای ضعف این سیستم اداری بگم به بقیه قسمتها کم لطفی کردم....
من در المان کار میکنم و دو روز تعطیل هستیم ولی در روز عادی 8 ساعت کار است نه مثل تهران.
ساعت 8 شروع کار است با نان بربری میایند بعد چائی سلام علیک تلفن هایشخصی از ساعت 11 نهار و نماز چرت عصرگاهی و از ساعت 3 نیر اماده رفتنی
هیچکس کنترل نمیکند همه نیز چسبیده اند به میز که از پارتی بازی بدست اورده اند
برادران و خواهران ایرانی ،اگر خدا را ناظر بر فعالیت خود بدانیم کل ایران تعطیل است .ما نفت فروشی می کنیم و از این بابت تحرکی داریم مثل سر کار رفتن و ..... به فکر فردا باشیم که وضع بدی در جهان خواهیم داشت.با این موضوعات سر کاری که هر روز بر تعداد آن اضافه میشود سرمان را گرم می کنند.
مردم باید بدانند که اگر به کم کاری و بیکاری دعوت شوند،معنی جز وابستگی بیشتر به نفت و شاد شدن دشمنان نظام و مردم نخواهد داشت.سادگی است اگر با این شکلاتها شاد شویم.
من 15 سال در ایران کار کردم و حالا در حدود 10 سال است که در کانادا کار و زندگی میکنم. تعطیلات 2 روزه هفتگی خیلی خوب و وسوسه انگیز به نظر میاید, اما باید توجه کرد که کشورهایی که 2 روز تعطیلی دارند, از نظر زیر ساخت اداری بسیار متفاوت با ایران هستند. روال استخدام در اینجا مانند کنکور است. باید از یک یا چند امتحان موفق عبور کنی و بعد هم مصاحبه. بعد از اینکه استخدام شدی, در دوران کار بطور مرتب تو را ارزیابی میکنند. در اینجا هیچ کس حتی با یک مدرک تحصیلی بالا نمیتواند از شغلهای مدیریتی شروع کند. حتما باید چند سال کار کنی و تجربه داشته باشی تا ضمن توجه به ارزیابیهای مداوم, به درجات بالا برسی. من در اینجا کارمند هستم و 5. 37 ساعت در هفته کار میکنم. اینجا همه میدانیم که اگر خوب کار نکنیم, ممکن است که فردا عذر ما را بخواهند. به هر حال فرهنگ و سیستم کاری و اداری در اینجا با ایران خیلی فرق دارد و این چیزی نیست که بتوان با یک دستور یا فرمان در ایران عوض شود.
واقعا خوب گفتی
نتايج تحقيق تطبيقي نشان داد كه ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است و تنها كشورهاي عربي و آفريقايي هستند كه بيش از ايرانيان دچار تنبلي هستند.
امان الله قرايي مقدم جامعه شناس و استاد دانشگاه نيز در اين زمينه به مهر مي گويد: فراگير بودن تنبلي در ايران ريشه فرهنگي دارد ايرانيان معتقدند كار كردن در خور شايستگان نيست كه از فلسفه ارسطو به ما رسيده است.
او ادامه مي دهد: مردم ايران به دليل وجود نعمت هاي خداوندي و پرنعمت بودن سرزمينشان كار كردن را براي مردم عادي مي دانستند و تن پروري را نوعي اشرافيت تلقي مي كردند. اين تلقي وجود دارد كه افرادي كه كار نمي كنند از طبقه اجتماعي بالاتري برخوردار هستند
ای کاش این بحث ها فقط جنبه سیاسی نداشت و فقط تاریخ مصرف امروز را داشته باشد. حرف درست پیگیری درست هم می خواهد.
سخنی که از دل براید بر دل می نشیند
من کاملا با این مطلب موافقم و برای سیستم فرسایشی اداری کشور متاسفم که باعث فراری دادن افراد میشه- من به جای کار در شرکت ها ی دولتی تصمیم گرفتم که در شرکت خصوصی کار کنم درسته که این شرکت ها در اول از آدم بیگاری می کشن ولی به نظرم ارزششو داره-از این مطلب ها سعی کنید همیشه بنویسید و درد دل مردم رو بگویید
متاسفانه مسیر های پیشرفت شغلی در کشور ما تنها برای افراد مشخصی تعریف شده است که درآن رابطه به جای ضابطه حرف اول رو میزنه.تمامی پست های مدیریتی در کشور ما به صورت لست خامی هستند که هر مدیری که راس کار قرارمیگره فقط جاهای خالیش رو با این نگرش که فلان فرد از ماست یا از مانیست پر میکنه. حالا در چنین اوضاع و احوالی آیا جایی برای سخت کوشی و تلاش مضاعف باقی می ماند یا خیر.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.