فرهنگ عمومی(1)؛
چرا مردم ایران همیشه از سیاست صحبت می کنند؟
اما دلیل حضور فراگیر و همه جانبه سیاست در امور روزمره مردم ایران چیست؟ چرا از استاد دانشگاه و دانشجو گرفته تا بقال و خیاط و کارمند و کارگر کارخانه، همه و همه، روزانه بخشی از مکالمات خود را به سخن گفتن درباره سیاست و حواشی آن اختصاص می دهند و چه بسا در برخی اوقات، تنش هایی هم میان افراد در این زمینه ایجاد می شود؟! این کار دلیل بسیار روشنی دارد...

سرویس فرهنگی ـ همواره یکی از موضوعاتی که به عنوان جنبه ای منفی در فرهنگ عمومی ایرانیان رخ نموده است، فراگیر شدن صحبت و گفت وگو درباره سیاست در میان همه ایرانیان است، به گونه ای که هیچ قشری از اقشار جامعه ایران نیست که درباره سیاست سخن نگوید.
به گزارش «تابناک»، از استاد دانشگاه و دانشجو گرفته تا بقال و خیاط و کارمند و کارگر کارخانه، همه و همه، روزانه بخشی از مکالمات خود را به سخن گفتن درباره سیاست و حواشی آن اختصاص می دهند و چه بسا گاه در این زمینه، تنش هایی هم میان افراد ایجاد می شود؛ تنش هایی که در برهه هایی و در شرایط خاص سیاسی و اجتماعی به اوج خود می رسد و حتی گاه، به شکل برخوردی حذفی و خشونت بار رخ می نماید.
اما دلیل حضور فراگیر و همه جانبه سیاست در امور روزمره مردم ایران چیست؟
رضا امیرخانی، از نویسندگان مطرح ایرانی در این باره تمثیل زیبایی دارد. وی برای توضیح علت حضور سیاست در میان همه اقشار جامعه ایرانی می نویسد: فرض کنید، شمار بسیاری مسافر، سوار بر اتوبوسی شده اند و در میان آنان، احتمالا کاسب، کارمند، کارگر، مهندس، دکتر، دانشجو و... باشند. تا هنگامی که اتوبوس به حرکت عادی خود ادامه می دهد، هر کس در عالم شخصی خود به عوالم و برنامه های خود مشغول است و یا نهایت درباره تخصص خود با دیگری سخن می گوید، اما هنگامی که راننده اتوبوس، کار خطرناکی انجام می دهد و برای نمونه، سبقت بیجا می گیرد و با وسیله نقلیه روبه رو به اصطلاح شاخ به شاخ می شود، صحبت همه مسافران با هر شغل و پیشه ای به شیوه رانندگی راننده اتوبوس پایان می یابد و همه بی گمان، درباره بد بودن شیوه رانندگی راننده اتوبوس سخن می گویند؛ در واقع، ناکارآمدی راننده اتوبوس یا کارکرد بد وی، موضوع صحبت همه مسافران با هر پیشه و شغل و تفکری می شود.![]()
بنابراین، سیطره سیاست در فرهنگ عمومی ایرانیان نیز بدین گونه است که اصحاب سیاست و یا برخی مسئولان، از آنجا موضوع سخن همه مردم هستند که وظایفشان را به درستی انجام نمی دهند و موضوع سخن مردم قرار می گیرند.
در واقع یک ناراحتی و تنش عمومی از ناحیه اصحاب رسانه برای همه مردم پدید می آید و به ناگهان، سیاست دغدغه همه مردم می شود و از اینجا، سیاست و گفتار و رفتار سیاسی وارد فرهنگ عمومی جامعه می شود و به دنبال آن، پیامدها و تنش های سیاست هم وارد زندگی عمومی مردم ایران می شود.
در پایان، باید افزود: این فرهنگ عمومی نیست که به خودی خود، سیاسی است، بلکه این سیاست است که به دلیل ناکارآمدی یا کارکرد ناقص، زندگی مردم را تحت الشعاع خود قرار می دهد؛ اما تکرار و ادامه روند ناکارآمدی و پرداختن به آن از سوی مردم، خواه ناخواه بدون توجه به ریشه آن، تبدیل به فرهنگ عمومی جامعه شده است.
ادامه دارد... .
به گزارش «تابناک»، از استاد دانشگاه و دانشجو گرفته تا بقال و خیاط و کارمند و کارگر کارخانه، همه و همه، روزانه بخشی از مکالمات خود را به سخن گفتن درباره سیاست و حواشی آن اختصاص می دهند و چه بسا گاه در این زمینه، تنش هایی هم میان افراد ایجاد می شود؛ تنش هایی که در برهه هایی و در شرایط خاص سیاسی و اجتماعی به اوج خود می رسد و حتی گاه، به شکل برخوردی حذفی و خشونت بار رخ می نماید.
اما دلیل حضور فراگیر و همه جانبه سیاست در امور روزمره مردم ایران چیست؟
رضا امیرخانی، از نویسندگان مطرح ایرانی در این باره تمثیل زیبایی دارد. وی برای توضیح علت حضور سیاست در میان همه اقشار جامعه ایرانی می نویسد: فرض کنید، شمار بسیاری مسافر، سوار بر اتوبوسی شده اند و در میان آنان، احتمالا کاسب، کارمند، کارگر، مهندس، دکتر، دانشجو و... باشند. تا هنگامی که اتوبوس به حرکت عادی خود ادامه می دهد، هر کس در عالم شخصی خود به عوالم و برنامه های خود مشغول است و یا نهایت درباره تخصص خود با دیگری سخن می گوید، اما هنگامی که راننده اتوبوس، کار خطرناکی انجام می دهد و برای نمونه، سبقت بیجا می گیرد و با وسیله نقلیه روبه رو به اصطلاح شاخ به شاخ می شود، صحبت همه مسافران با هر شغل و پیشه ای به شیوه رانندگی راننده اتوبوس پایان می یابد و همه بی گمان، درباره بد بودن شیوه رانندگی راننده اتوبوس سخن می گویند؛ در واقع، ناکارآمدی راننده اتوبوس یا کارکرد بد وی، موضوع صحبت همه مسافران با هر پیشه و شغل و تفکری می شود.
بنابراین، سیطره سیاست در فرهنگ عمومی ایرانیان نیز بدین گونه است که اصحاب سیاست و یا برخی مسئولان، از آنجا موضوع سخن همه مردم هستند که وظایفشان را به درستی انجام نمی دهند و موضوع سخن مردم قرار می گیرند.
در واقع یک ناراحتی و تنش عمومی از ناحیه اصحاب رسانه برای همه مردم پدید می آید و به ناگهان، سیاست دغدغه همه مردم می شود و از اینجا، سیاست و گفتار و رفتار سیاسی وارد فرهنگ عمومی جامعه می شود و به دنبال آن، پیامدها و تنش های سیاست هم وارد زندگی عمومی مردم ایران می شود.
در پایان، باید افزود: این فرهنگ عمومی نیست که به خودی خود، سیاسی است، بلکه این سیاست است که به دلیل ناکارآمدی یا کارکرد ناقص، زندگی مردم را تحت الشعاع خود قرار می دهد؛ اما تکرار و ادامه روند ناکارآمدی و پرداختن به آن از سوی مردم، خواه ناخواه بدون توجه به ریشه آن، تبدیل به فرهنگ عمومی جامعه شده است.
ادامه دارد... .
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
احسنت
لطفا
لطفاٌ بفرمائید درمورد چی نظر نمیدهیم؟
همه درباره همه چیز نظرمیدهند درآخر صلاحیت دیگری روهم زیر سوال میبرند
همه سرمون تو کار همدیگه است ولی ازکار خودمون غافلیم مثلا در ورزش درفرهنگ درتحصیل درسینما...هم همین مشکلات هست. بنظرحقیر مشکل ازنحوه مدیریت است مدیران بعلت کم سوادی ملاک درستی از ارزشیابی زیر دستان اختیار ندارند وفقط نظرات پیرامونی و جو عمومی ملاک کارشان است .مثلاٌ مدیری داشتیم که نحوه ارزشیابی قسمتهای مختلف زیردستش براساس خبرهایی بود که از آبدارچی وراننده وتایپیست اداره برایش برده میشد وخود ازمواجهه مستقیم بانیرو زیر دستش واهمه داشت...یامثلا روزنامه نگارورزشی براساس منافع خاص خودش ایرادات مسئولی را بزرگ ونکات مثبت وی را نادیده میگیرد.شاید شما هم این جمله را از بعضی از دانه درشت های ایشان شنیده باشیدکه "خودمان آوردیمش خودمان هم میبریم"
ولی اخیرا قشری که در باره همه چیز نظر میدهد وهمیشه هم دچار افراط وتفریط هستند جامعه مداح (البته برخی ازمداحان )هستند، ایشان ازعلاقه مردم به اهلبیت (ع)سوء استفاده کرده وبه اسم امر به معروف ونهی از منکر در هر مناسبت بعنوان دلسوزی نظرات جریان خاصی را مطرح و پروبال میدهند وبرعلیه جریانی دیگر موضع میگیرندو ایشان راتاحد شمرو یزید پایین می آورند وبه راحتی از آبروی افراد مورد نظر میگذرند .ازخدا هم نمیترسند زیرا خودرا بیمه شده میپندارند.
شما به مختار کار نداشته باش!
از دلایل عمده شرکت مردم در مباحث عدم آگاهی مسئولین، و نداشتن تخصص در زمینه های کاری است، بنابر این مسئولین با اشاعه یک زمینه نادرست بازخوردهائی از رفتار مردم دریافت نموده و آنچه در جهت رفاه است انجام نداده و عکس آنرا اجرا میکنند.
خيلي مثال جالبي بود و ديگر اينگه اون راننده در تمام زمان رانندگي مرتب و با صدايي بلند كه تمام سرنشينانش بشنوند از مهارتهاي خود در رانندگي ميگويد و اينكه هيشكي نميتونه مثل مو رانندگي كنه بعدش چپ و راست خرابكاري ميكنه
آنتونیو گرامشی این مطلب را 70 سال پیش گفته است
خوب بود
این نشانه کشور جهان سومیست که اخبار داخلیش 10 دقیقه است . اخبار خارحیش 1 ساعت چرا مردم سیاسی نشن؟اصلا چی کار بکنن از بی کاری ویس عاری
همین که تابناک می خونی یعنی اینکه سیاسی هستی:)
حتی بارون باریدنمون هم سیاسیه
بیشتر پیش میرفتی توقیف میشدی ترسو
این دعا نیست و نشانه مومن است. بکلام دیگر مومن سخن لغو نمیزند.
باز هم التماس دعا
لطفا بفرمایید "مدیا"یعنی چه؟
احزاب اجازه فعالیت داشته باشند که بتوانند مطالبات مردم را از دولت بگیرند وجوابگوی جامعه باشند وقتی این موارد فراهم شد دیگر مردم به فکر زندگی خودسان هستند.این بحث های سیاسی بین مردم چه آسیبهایی که به روح وجسم مردم وارد می کند
برای اینکه مردم در کشورهای پیشرفته نماینده انتخاب میکنند و انها برایشان دل میسوزانند و خودشان با دل راحت زنگی میکنند و بر اساس توانایشان و لیاقتشان شغل مناسب دارند و اگر ثروتمند شوند بر اساس هوش و توانایی شخصی بوده واکثرا از هیچ به همه چیز رسیده اند و همه زیر سوال از کجا اوردی میباشند به محض برداشت بیشتر از 1000 دلار یا یورو با پیامک میپر سند چه میکنی؟ از همه دنیاثروت ومنابع می مکند تا مردمشان رفاه داشته باشند. اینجا میلیاردها وام به خودشانی ها مدهند طرف میبرد خارج برای بچه هایش سرمایه گذاری میکند و موقع پرداخت اصلا به پشیزی بانک را حساب نمکند فقط لیست اسماشان در جیب اینها میماند . برعکس اینجا از جیگر مردم میکنند میدهند کشورهای دیگر که بگیم ما دلسوز جامعه جهانی هستیم . اینها را با همدیگر مرور نکنیم دق میکنیم.سیاسی نیستیم درد دل میکنیم . علت دیگر نیز تعداد با سوادها نیز بیشتر شده و بینش بالا رفته است.
وقتی احزاب ونهاد های مدنی درست وحسابی نداشته باشیم که این وظیفه را بدوش بکشند همه مردم بناچار به سیاست کشیده می شوند
جهت اطلاع بايد بگويم كه اساسا"پرورش نيافته ايم.
ايراني فردي است كه شخصيت او در واكنش طبيعي به رويدادها شكل ميگيرد و هيچ سيستم و برنامه ايدر آن دخالت ندارد.
به نظرم قياس خيلي مسخره اي است چون اگر راننده اتوبوس يك كار خارق العاده اي هم انجام دهد اين اتفاق مي افتد چه خوب چه بد .درحالت كلي هر ابتكاري چه خوب وچه بد اين مثال را شامل مي شود گرچه تابناك از ترس انحراف مردم تا الان حتي يك كامنت مرا هم نگذاشته ولي حداقل براي فهم مغزهاي كوچك خودشان هم خوب است كه كامنت بدم
این حرف ها چیزی جز جوک نیست چون خودتون می دونید که وقتی راننده نمی خواهد پذیرایی کند مردم را به حرف سرگرم می کند ویا صحنه های ساختگی
سلام یعنی شما متوجه نشدید که یک اگه یک راننده خوب رانندگی کنه باز هم مردم میگن که چه راننده خوبی مارو از مرگ حتمی نجات داد؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.