رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرگزارش رسانه آمریکایی درباره توان موشکی ایران
10بازدید
۸۵

لحظه بوسيدن يك شهيد توسط دخترش +عکس

راستی یادت هست به مادر گفتی خداحافظ می روم اما انتظار نداشته باش که برگردم و پشتم را نگاه کنم زیرا اشکهایش اراده ام را سست و پاهایم را بی رمق خواهد کرد.

سردار شهید محمد اصغریخواه در2/3/1340 در روستای فتیده شهرستان لنگرود در یک خانواده مستضعف ولی متدین و مذهبی پا به عرصه وجود نهاد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش پشت سر نهاد و متوسطه را در شهرستان لنگرود با نمرات عالی سپری کرد و برای ادامه تحصیل در کنکور شرکت نمود و دو مرحله در دانشگاه امام حسین (ع) پذیرفته شد ولی با توجه به نیاز زمان حضور در جبهه را ارجح به حضور در دانشگاه دانست.

به گزارش فارس، شهید اصغریخواه تحصیلات دبیرستان را در مدرسه ملی مهدوی گذراند که توسط روحانیون اداره می شد و به همین علت روح آزادی خواهی از همان زمان تحصیل در او تعالی پیدا کرد و در جلسات مخفیانه روحانیون مبارز که در روستای فتیده ولنگرود برگزار می گردید شرکت می کرد.
 
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و برای حفظ دستاوردهای آن ابتدا در کمیته انقلاب اسلامی شروع به فعالیت کرد و با تشکیل سپاه لنگرود جذب سپاه شد و تلاشی بی امان نمود، بویژه در اوایل پیروزی که اوج شیطنت گری نوچه های آمریکا و دشمنان قسم خورده انقلاب بود، در سرکوبی آنان و پاک سازی شهرستان لنگرود و روستای تابعه تلاش بسیار کرد .محمد، مدتی مسئول عملیات سپاه و مدتی هم فرماندهی بسیج را بر عهده گرفت.

سال 59 با سرکار خانم هاشمیان ازدواج کرد و ثمره آن دو فرزند (یک پسر و یک دختر) است.

با شروع جنگ تحمیلی بارها و بارها به میادین نبرد با دشمن کافر بعثی عزیمت نمود و مردانه در عملیات: ثامن الائمه، فتح المبین، بیت المقدس، رمضان، کربلای 5و4، نصر 4 جنگید و از خود دلاوری و رشادت زیادی بجا گذاشت. مدیریت و توانمندی او باعث شده بود که فرماندهی گردانهای امام حسین (ع) امام رضا (ع) و کمیل در زمانهای مختلف به وی سپرده شود و حتی پس از عملیات به علت موج گرفتگی شدید مدتی نتوانست در جبهه حضور پیدا کند، لذا سعی کرد در امور تعلیم و تربیتی شهرستان لنگرود به تربیت علوم قرآنی فرزندان آن خطه بپردازد و نیز مسئولیت مانورهای شهرستان چون (ما نور آزادی و قدس و خندق ) و مسئولیت واحد بسیج سپاه لنگرود را بر عهده بگیرد ولی روح آزاده او با این خدمات آرام نمی گرفت. مجدد راهی جبهه های جنگ شد، محمد به همسر مکرمه و فرزندان دلبندش و پدر و مادر عزیزش بسیار عشق می ورزید ولی دفاع از اسلام و یگان اسلامی را در اولویت برنامه های زندگی خود قرار داده بود. او با نوشتن نامه هایی برای فرزندان خردسالش و پیش بینی روزهای آتیه آنها که بدون حضور فیزیکی پدر سپری خواهد شد و علت ایثارگری اش و اعزام های مکررش به جبهه های نبرد و فلسفه انتخاب نام سجاد برای فرزندش، مبارزه با ظلم و ستم، دفاع از مظلوم، حمایت از ولایت فقیه و اطاعت از آن و... توصیه و تاکیدهای فراوان داشته و پس از ماهها جنگیدن بی امان سرانجام در 9 /1/ 1367 در عملیات والفجر 10 پس از وارده کردن صدمات سهمگین به دشمن بعثی عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش تا 2 سال و نیم بر بلندای بانی بنوک باقی ماند، و در مهر ماه 69 پس از تشیع با شکوه در مزار شهدای لنگرود و در کنار همرزمانش بخاک سپرده شد.

آنچه پیش روی شماست دل نوشته ای از لحظه وداع دختر با پدرش در آخرین دیدارشان است:

راستی آن روز یادت هست؟ آخرین روزی که از کنارم می رفتی؟ روزی که توان جدا شدن از همدیگر را نداشتیم؟ گویی نیرویی قلبهامان را به هم گره زده بود. نمی دانم آن روز حال عجیبی داشتم گرچه کوچک بودم اما هنوز آن بی قراری ها یادم هست. هنوز هم اشک های ملتمسانه و کودکانه ام را به یاد دارم، هنوز هم غربت رفتنت به خاطرم مانده است.

چه سخت بود آن لحظات، و چه سنگین می گذشت آن دقایق آخر.
براستی مرا توان جدا شدن از آغوشت نبود، گویی کسی برای همیشه گرمای آغوشت را از من گرفت و تا ابد شنیدن صدای قلب تو را از من دریغ می کند.
انگار تمام وجودم را از من جدا می کنند، نمی دانم شاید می دانستم که آخرین بار خواهد بود که نازهای شیرینم را خریدارخواهی بود؟ به چشمانت که می نگریستم گویی با من سخن می گفتند و آنها نیز توان جدایی نداشتند.

در چشمان تو اشک موج می زد و عاقبت این اشک ها بغض نشکفته ام را شکوفا نمودند. هر قطره اشکی که می ریختم دردی بر غربتم می افزود.
 
من و تو چشم در چشمان هم و در آغوش هم می گریستیم، درون هر دویمان غوغایی بود، و مادر فقط نگاهمان می کرد و بغض در گلویش را به سختی فرو می برد، آغوش می گشود که دوباره برگردم اما مگر می شد، ولی تو باید می رفتی تا چگونه رفتن را به همگان بیاموزی، باید می رفتی چرا که فرشتگان مهیای آمدنت شده بودند بالاخره مرا به سختی از آغوشت جدا ساختی به مادر سپردی. گویی روحم را از کالبدم جدا می کردی!

راستی یادت هست به مادر گفتی خداحافظ می روم اما انتظار نداشته باش که برگردم و پشتم را نگاه کنم زیرا اشکهایش اراده ام را سست و پاهایم را بی رمق خواهد کرد، تو می رفتی و من تا ته کوچه رفتنت را می نگریستم و اشک از چشمانم آرام آرام بر گونه های کوچکم می ریخت، گویی تمام وجودم را با خود می بردی، انگار تمام آرزوهایم به پایان رسیده است.
خود را سخت به سینه مادر می فشردم تا شاید دردم التیام یابد و تو لحظه به لحظه از من دور ودورتر می شدی و من لحظه به لحظه به غربت و تنهایی نزدیک و نزدیکتر، آنقدر دور شدی که انتهای کوچه دیگر ندیدمت و یک بار هم برنگشتی. وقتی رفتنت را باور کردم گویی این ابیات را در وجودم زمزمه می کرد:

 می گفت شبی به خانه برمی گردم     با سبز ترین نشانه بر میگردم
 می گفت، ولی دلم گواهی می داد     یک روز به روی شانه بر میگردد

رفتی و تو را برای همیشه به خدا سپردم نازنین.

آرام باش، نگران نباش؛ من دیگر به تنهایی خو گرفته ام. من هم دیگر با شادی های کودکانه وداع کرده ام و بهار آرزوها را به فراموشی سپرده‌ام.

آسوده باش و با فرشتگان مهربانی کن، من از خدا برایت شادی و آرامش روح را می طلبم.

*دخترت سوده. سال ۱۳۷۸
 
 
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۸۵
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

قلبمان ازدیدن این صحنه ها چاک چاک است.

ناشناس

فکر کردیم واقعیه !!
جو میدینا

یاسر

خیلی روم تاثیر گذاشت امیدوارم خدا صبر به این دختر عطاکند

محمد

خیلی ممنون. بسیار زیبا و دلنشین بود.
من به عنوان یک هموطن از این خانواده و مخصوصا این خواهر عزیزم تشکر میکنم که حرمت شهید عزیزمون رو حفظ میکنن. متاسفانه از بعضی ار خانواده های شهدای نزدیکمون بعضی رفتارها سر میزنه که واقعا در شان این عزیزان نیست.

علی

خداوند کمکمان کند از رهروان واقعی شهدا باشیم

حیدر

خداوند روح کلیه شهدای جنگ تحمیلی را با امام حسین ع محشور کند

رضایی

شهدا هنوز مظلومند

hamid

واقعا عالی بود. اشک آدم سرازیر میشه. کاشکی بعضی ها ببینن تا بفهمن بچه شهید چی کشیده و مثا
آدم باهاش رفتار کنن

امير

آتيشم زدي تابناك...

ناشناس

رفتی و تو را برای همیشه به خدا سپردم نازنین.

ناشناس

یاران چه غریبانه رفتند از این خانه

محسن

ياد همه شهدي وطن بخير.جاشون تو بهشت باشه تا ابد.اميدواريم بيشتر از اين شرمنده شهدا نشيم.خدا ياتو كمكمون كن.

ناشناس

روحشان شاد ، اميد وارم قدر اين همه رشادت رو بدونيم و با اعمال خودمون اونها رو ضايع نكنيم ، روي سخنم با اونهايي است كه ميليارد رو ديگه به ريال و تومان به استحضاء ميگيرند و فقط از ميليارد دلار حرف ميزنن تازه از پول ملت و اين در حاليه كه چنين افرادي رو براي وطن از دست داديم .

BABADIZADEH

هر چه در میان الفاظ وکلمات جستجوکردم تا جمله ای پیدا کنم تا بتوانم مضلومیت شما را بیان کنم و تشکری کرده باشم واقعا کلمه و جملهای که بتواند حق مطلب را ادا نماید پیدا نکردم.
فقط میتوان بگویم شرمنده ایم

عضوکوچکی از خانواده شهدا

دوستدار راه شهدا

استان شهیدپرورگیلان مانند سایر استانهای کشوربااهدای بیش از 8000 شهید به خون خفته در دفاع مقدس بسیار افتخارآفرینی نمود.گیل مردان غیور آفرین سبزی استان را با سرخی خونشان پیوند زده اند و به ان برکت مضاعف بخشیده اند.امروز باقرائت این نوشته در سایت تابناک خاطرات آن عزیزان بار دیگر برایمان تداعی می شود واز مقابل دیدگانمان عبور مینماید انان همچون شمع سوختند تا ایرانی آباد واسلامی داشته باشیم . راهشان ویادشان فراموشمان نشود.

محمود

درود برشما خاندان همیشه سرفراز.هیچ گاه خودرا غریب وتنها ندانید که ملتی قدردان،خاک پای شماست.

ناشناس

یاد یاران یاد باد.

غلا مرضا چکامیان

ما هستی آرامش وکرامت خود را مدیون شهدا هستیم. بدا به حال ما که امانت دارهای خوبی نیستیم.روح این شهید بزرگوار وکلیه شهیدان راه حق و آزادی قرین رحمت خاصه الهی باد.

محمدرضا عظیمی

خدا این شهید عزیز وسایر شهدا را با اولیا و اوصیا محشور فرماید.

ناشناس

شادی روح شهدا صلوات مواظب خون شهدا باشیم چون شهدا زنده وناظر بر ماهستند

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.