كاش كمي سپاسگزار بوديم !

برخلاف هجمه‌اي كه در روزهاي اخير در رسانه‌ها راه افتاده با اطمينان مي‌گويم كه ورزشكاران المپيكي ما دغدغه‌ مالي ندارند. ملي‌پوشان ايران آنقدر عرق ملي دارند كه براي افتخار آفريني در كشور اصلا به مسائل مالي توجهي نمي‌كنند. من مطمئن هستم ورزشكاري نداريم كه چنين تفكراتي داشته باشد. ما نزديك به المپيك هستيم و بايد كمك كنيم كه موج و انرژي مثبت در فضاي ورزش ايجاد شود. يكي از مشكلاتي كه معمولا وجود دارد موضوع «اطلاع رساني» است. اگر اطلاع رساني درست انجام نشود، ممكن است ايجاد سوال كند. اين كه بگوييم و بنويسيم كه مثلا ورزشكاري كه در سطح جهاني مدال آورده و بايد 80 سكه در سال 89 مي‌گرفت، به نرخ سكه امروز چقدر تفاوت دريافت داشته، ممكن است در روحيه و انگيزه ورزشكاران تاثير بگذارد. كساني كه اين موضوعات را مطرح مي‌كنند اطلاعي از آنچه در بطن ورزش مي‌گذرد و مشكلاتي كه گريزي از آنها نيست، ندارند. 

در سال 89 هيچ جايزه‌اي پرداخت نشد، چرا كه ما در پايان سال سه بار مزاحم رئيس‌جمهور شده بوديم. در سال 90 هم حدود پنج، شش ماه به دليل تغيير ساختار سازمان تربيت بدني به وزارت ورزش و جوانان در حالت برزخ بوديم و زمان خوبي در آن مدت از دست رفت. در شش ماه دوم سال هم فرصت كمي داشتيم كه برنامه‌ريزي كنيم. فراموش نكنيم كه از ماه ارديبهشت سال 90 تمام مجامع ما تعطيل بود، در نتيجه‌ موضوع پرداخت پاداش قهرمانان سال 89 به سال 91 كشيده شد. من بايد به عنوان عضو خانواده ورزش از دكتر عباسي تشكر كنم كه در اعتبارات سال 91 موضوع هداياي ورزشكاران را لحاظ كردند. ما واقعا نمي‌توانيم تعرفه محاسبه شده سكه سال 89 را با سال 91 مقايسه كنيم. 

قيمت سكه در زمان برگزاري بازي‌هاي «گوانگژو» چيزي در حدود 350 هزار تومان بود كه با 10 هزار تومان نوسان قيمت، ما مبلغ 360 هزار تومان به ازاي هر سكه به حساب فدراسيون‌ها واريز كرديم. حال اگر در آستانه المپيك بنويسيم كه مثلا اگر فلان ورزشكار به نرخ امروز اين سكه‌ها را دريافت مي‌كرد، چه‌ها مي‌شد ممكن است در روحيه و عملكرد وي در المپيك تاثير بگذارد. 

به هر حال اگر من هم دو سال جوانتر بودم، خيلي اتفاق‌ها مي‌افتاد. ما كاري را كه تقريبا نشدني بود را انجام داديم و به وظيفه خود عمل ‌كرده‌ايم. اين شايسته ورزش ايران نيست كه مدام درباره يك تفاوت مالي نه چندان مهم صحبت كنيم و طوري وانمود كنيم كه انگار هيچ مسئله ديگري غير از اين در ورزش كشور وجود ندارد. تلاش ما اين بود كه اين جوايز حتما تا قبل از آغاز المپيك پرداخت شوند كه خوشبختانه همين طور هم شد.‌اي كاش فرهنگ سپاسگزاري را هم ترويج مي‌داديم. 

براي سال 90 هم آقاي وزير دستور دادند ميانگين نرخ سكه در آن سال را محاسبه كنند و بر همان مبنا هداياي ورزشكاران را بدهيم.