رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرگزارش رسانه آمریکایی درباره توان موشکی ایران
12بازدید
۷۵

نمایش ضعیف و تا حدی ناامید کننده تیم ملی فوتبال

مربی و بازیکنانی که موقعیت ایران را درک نمی‌کنند

بپذیریم که تیم قطر به مراتب با هدف‌تر و با برنامه‌تر و منظم‌تر از ایران بازی کرد و می‌دانست چگونه باید در برابر ایران در ورزشگاه ‌آزادی بازی کند تا به هدفش برسد. بپذیریم که آن‌ها برای لحظه به لحظه بازی بهتر از ما برنامه داشتند و در آغاز به دنبال یک امتیاز و سپس به فکر پیروزی هم بودند. اگر سه امتیاز را نگرفتند، به حساب خوش شانسی ما بود، وگرنه موقعیت‌های خطرناک دو تیم به یک اندازه بود؛ با این تفاوت که آن‌ها با برنامه بودند و ما بی‌برنامه.

رسيدن به هدف در هر كاري، نياز به سازوكار و روندی دارد و در اين رهگذر هر كدام از بخش‌ها و اجزا كه خوب حركت نكند، رسيدن به هدف را امكان‌پذير نمی‌کند و اگر هم امكان پذير باشد، بسيار دير رخ خواهد داد.

به گزارش «تابناک»، فوتبال کشورمان و در سطح بالای آن، تیم ملی فوتبال کشور ما، چند سالی است به یک بن بست حرکتی رسیده و خروج از این بن بست با رنگ و لعاب و آوردن بزرگ‌ترین مربیان دنیا هم امکان پذیر نیست؛ چه اینکه ایراد کار همچنان باقی است ولی ما می‌خواهیم با زور و پول و هر جور شده، نقاط ضعفی را برطرف کنیم که بدون گذراندن آن راه‌ها، امکانش نیست.

بنا بر این گزارش، دیروز در ورزشگاه آزادی، ما مقابل تیمی قرار گرفته بودیم که به لحاظ سابقه و اعتبار و هر چه بخواهیم حساب کنیم، در حدو اندازه‌های ما نبوده و نیست؛ اما همین تیم از یک کشور کوچک با دو، سه بازیکن کلیدی آمد، در حضور یکصدهزار بیننده ورزشگاه آزادی با فوتبالی منطقی و حساب‌شده، تک امتیاز مورد نظرش را گرفت و رفت.

توجیه هم نکنیم و مثل گزارشگران صدا و سیما، گناه را به گردن بازی به اصطلاح کثیف عرب‌ها و تیم‌های عربی نیندازیم. چرا تیم ملی مهاجم سرزن نداشت؟ قاضی مهاجم سرزن و یا مهاجمی مانند او چرا غایب بود؟ تا مجبور شویم از مازیار زارع  در این پست استفاده کنیم آیا دیروز کمبود مهاجم سرزن احساس نشد؟

بپذیریم که تیم قطر به مراتب با هدف‌تر و با برنامه‌تر و منظم‌تر از ایران بازی کرد و می‌دانست چگونه باید در برابر ایران در ورزشگاه ‌آزادی بازی کند تا به هدفش برسد. بپذیریم که آن‌ها برای لحظه به لحظه بازی بهتر از ما برنامه داشتند و در آغاز به دنبال یک امتیاز و سپس به فکر پیروزی هم بودند. اگر سه امتیاز را نگرفتند، به حساب خوش شانسی ما بود، وگرنه موقعیت‌های خطرناک دو تیم به یک اندازه بود؛ با این تفاوت که آن‌ها با برنامه بودند و ما بی‌برنامه.

اگر سه امتیاز را نگرفتند به حساب خوش شانسی ما بود، وگرنه موقعیت‌های خطرناک دو تیم به یک اندازه بود؛ با این تفاوت که آن‌ها با برنامه بودند و ما بی‌برنامه.

متأسفانه در این گونه مواقع که بازی گره می‌خورد و یک تیم ولو کوچک مقابل ما با هدف مشخص دفاع می‌کند، بازیکنی نداریم که خونش به جوش آید و آن حس لازم برای جنب و جوش بیشتر را به بازیکنان و حتی تماشاگرانی که مات و مبهوت نشسته‌اند، القا کند.

بازیکنی با ویژگی‌های خداداد عزیزی، علی دایی و یا حتی محرم نویدکیا و از این دست بازیکنانی که بازی را از حالت یکنواختی بیرون کنند و افکار منظم حریف را بر هم بزنند، می‌خواهیم.

نمی‌دانیم چگونه و روشن‌تر منظور خودمان را بیان کنیم. ما در این موارد، بازیکنی می‌خواهیم که عرق از سر و صورتش سرازیر باشد و با دوتا شوت و دوتا حرکت متعصبانه و از روی تعصب، گردش خونی جدید در رگ‌های بازیکنان درون زمین و تماشاگران را باعث شود و به بازیکنان نهیبی بزند و به آن‌ها بگوید که حرکتی دوچندان لازم است؛ مثل هنگامی که یک تیم یک بازیکنش اخراج می‌شود و سایرین تلاش خود را دو برابر می‌کنند.

یکی مثل علی کریمی البته چنین خصوصیاتی را دیروز از خود نشان داد و مشخص بود که به مراتب بیشتر از توان خود تلاش می‌کند تا فضا را عوض کند؛ اما وقتی حرکات زیبای او به هدر رفت و او نیز توسط دیگر بازیکنانی که دیروز درون زمین یخ زده بودند، دلسرد شد و آن التهابی که به بازی به صورت مثبت وارد می‌کرد، فروکش کرد.

در بحث فنی هم قبول کنیم که بازیکنان ما جدای از کریمی سایرین در‌‌ همان حد معمول خودشان هم نبودند.

جواد نکونام، کریم انصاری‌فرد، هادی عقیلی و... آیا همانی بودند که باید باشند؟!

اشکان دژاگه اما وقتی در‌‌ همان دقایق اندک به زمین آمد و با وجود مصدومیتی که داشت تحرکی نسبی را در زمین باعث شد و نشان داد که یک بازیکن برای تیم ملی کشورش در برابر یک تیم بسته و چغر چگونه باید جنگید و مبارزه کرد تا موازنه فکری حریف را که ما با بازی بی‌خطر خودمان پدید آورده بودیم، بر هم زد.

اما افسوس که این حس را در سایر بازیکنان ندیدیم و برعکس بازیکنان ما آنگونه بازی می‌کردند که حریف لحظه به لحظه به ‌آرامش بیشتری می‌رسید و با فرستادن آن توپ‌های بی‌حاصل و اوت‌های تکراری و کرنر‌ها و سانترهای بی‌هدف، تنها خیال دروازه‌بان و تیم حریف را آسوده می‌کردیم.

ایراد مهمتر آنکه روی نیمکت هم متاسفانه نداریم فردی که به آقای کی روش مشاوره بدهد و به او بگوید که در حضور یکصد هزار بیننده که واقعا نمونه عالی و بزرگ یک تماشاگر فهیم و دارای عرق و تعصب ملی بوده و هستند، چگونه باید با بازیکنان حرف زد تا خون آن‌ها به جوش آید.

بار‌ها ثابت کرده‌ایم که مربیانی که به قول خودمان رگ خواب برخی بازیکنان را می‌دانند با چند کلمه حرف احساساتی، چنان آن‌ها را به هیجان وجد درآورده که به یکباره از غیر ممکن ممکن ساخته‌اند، ولی کی روش که این حرف‌ها را نه باور دارد و نه می‌تواند آن حس را به وجود بیاورد و از او هم چنین انتظاری نیست.

یکی مثل آقای نمازی هم که در کنار اوست با‌‌ همان فرهنگ خارجی بیشتر عادت دارد تا فرهنگ ایرانی؛ افزون بر اینکه او بعید است بتواند چنین مسائلی را برای کی روش مطرح کند.

دو نمونه از این دست را برای یادآوری می‌آوریم: یکی فینال باشگاه‌های آسیا در سال ۷۱ ۱۳در بحرین بین پاس تهران آن روز‌ها و حرف‌های فیروز کریمی که توانست با تهییج بازیکنانش، پاس را قهرمان‌آسیا کند (پس از آن ما هیچ گاه قهرمانی در باشگاه‌های آسیا نداشته‌ایم).

یکی هم حرف‌های محمد مایلی کهن در بین دو نیمه بازی ایران و کره جنوبی در سال ۱۹۹۶ امارات که بازی دو یک باخته را شش بر دو بردیم.

صد البته آن بازیکنان هم در آن دوره چنین آمادگی و ذهنیتی داشتند و نمی‌دانم آیا با این پول‌هایی که بازیکنان می‌گیرند و همین ملی پوشان ما زیر یک میلیارد برای یک فصل پیشنهاد ندارند هم آیا آمادگی پذیرش چنان حرفهایی را دارند یا با حرفه‌ای شدن فوتبال اصلا اعتقادی به این مسائل نیست!

سخن پایانی اینکه فدراسیونی که چهار، پنج سال در همه عرصه‌ها فوتبال را به پسرفت برد و باز هم‌‌ همان مسیر را با‌‌ همان آدم‌ها دارد پشت سر می‌گذارد، آیا با آوردن یک کی روش که مربی بزرگی است، می‌تواند همه آن ضعف‌ها را برطرف کند؟

آقای کی روش هم آمادگی داشته باشد که او قربانی اول و آخر فوتبال و این فدراسیون خواهد بود.

راستی آقای کی روش چرا تیم ملی مهاجم سرزن نداشت؟ چرا قاضی مهاجم سرزن و یا مهاجمی مانند او چرا غایب بود؟ تا مجبور شویم از مازیار زارع  در این پست استفاده کنیم ؟ آیا دیروز کمبود مهاجم سرزن احساس نشد؟

اما خدمت وزیر محترم ورزش و جوانان هم عرض می‌کنیم که حتما نماینده و نمایندگانی را داشته باشد و یا اینکه یک گروه فنی تشکیل دهد تا اگر در یکی دو بازی آینده کار بر همین منوال بود، سریع آدم جایگزین داشته باشد و دست روی دست نگذاریم تا کار که از کار گذشت کمیته شکست تشکیل دهیم.

این تیم با این شرایط و با این حرکت بعید است، بتواند آسان از این مرحله بگذرد و ما را به جام جهانی ببرد، تجربه هم ثابت کرده است، هر چقدر که در چنین تورنمنت‌هایی جلو‌تر می‌رویم، اوضاع تیمی ما خراب‌تر و به هم ریخته‌تر می‌شود و جدایی از افت بدنی انواع حاشیه‌ها هم سراغ تیم و بازیکنان می‌آید، پس این هشدار را از همین اکنون خدمت وزارت ورزش و همه دلسوزان فوتبال می‌دهیم تا فردا پشیمانی به بار نیاید!
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۷۵
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
مجتبي

سلام دوستان من ديروز سر كار با راديو بازي را گوش ميكردم بخدا بايد دست تك تك 100هزار تماشاچي كه به ورزشگاه آمده بودند را بوسيد ، احسنت به اين غيرت و اين تعصب ايراني ، چه شور و هيجاني در ورزشگاه حاكم كرده بودند اما حيف حيف حيف از اين همه بي تعصبي بازيكن ها كه فقط زير توپ ميكشيدند ، من ميگم تو خونه خودمون جلو 100هزار حمايت كننده و مقابل حريفي مثل قطره اينجوري بازي ميكنيم اونوقت توقع داريم بريم جام جهاني !!!!!!!!!!!!!
حالا بريم جام جهاني چكار خواهيم كرد ، جز آبروريزي و 6 تا 6 تا گل خوردن چه فايده
پس همان بهتر كه جام جهاني رو بيخيال
قابل توجه توجه آقاي خوش خنده مان كفاشيان

ناشناس
در پاسخ به بهرام

خودمونو گول نزنیم همونهایی که می گفتن دایی پیر شده ما بودیم هم اونها که الان فهمیدن اشتباه کردند ماییم و هم اونها که بعدا می فهمن که کلا اشتباه می کردند ما خواهییم بود

محمود ممبینی

زرشک!!! کم کم مالدیو نشیمممممممممممم

مرتضی
در پاسخ به ناشناس

خوب اومدی چون علی پروین در مصاحبه با فارس از سیستم بازی حمایت کرده و فقط گفته که هدزن خوب نداشتیم وگرنه سیستم درست بوده!

علی

انشااله تیم ملی به جام جهانی برسد

آهان
در پاسخ به کوروش

یافتم، به دلیل مصدومیت قاضی باختیم

ناشناس
در پاسخ به آرش

چون فوتبال پایه نداریم !
شما سه تا مهاجم ایرانی با کیفیت نام ببر !

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

مگه بازی هم میکرد؟؟!!

مقداد

وقتی تیمهای باشگاهیمون بی خود و بی برنامه هستند و از دیدن بازی حال من نه حال همه بهم میخوره وای به حال تیم ملی.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

حیف از انرژی تماشاچیان ، من اگه بودم قطر رو تشویق میکردم

ناشناس
در پاسخ به ازهر

زهرمارشون بشه

ناشناس
در پاسخ به رادفر

سوات نه عزیزم سواد!!

رضا
در پاسخ به حقیقت پنهان

سلام ..شما آقای مایلی کهن نیستی؟!!!!!!!!

ناشناس

...

نا اشنا

مشکل کفاشیان است .........

مجید عباسی

واقعا بااحساسات پاک مردم بازی میشه.از الان به فکرباشید.تنها دلخوشی مردم روازشون میگیرند.حیف ازاین پول بیت المال که فدای این همه بازیکن بیغیرت میشه.فوتبال ما به جام جهانی نره خیلی بهتره.فدراسیون فوتبال رومنحل کنید.با بودجش چندتا کارگاه بزنید بهتره.

ناشناس
در پاسخ به ازهر

ببین مالیات ما رو چه کار می کنن !
من که راضی نیستم .

ناشناس
در پاسخ به بهرام

من میخواستم همینو بگم دیشب بازیو میدیدم گفتم کجان اونای که به علی دایی میگفتن پیر شدی یکی بیاد بگه کی بهتر از دایی داشتیم

ناشناس
در پاسخ به کوروش

لابد کی روش فکر کرده بازیکن فقط اروپایش خوبه !
جنس ایرانی در سال تولید ملی فراموش نشود .

ناشناس
در پاسخ به رادفر

سانت که داریم !
ســـــــــــــــانت = سانتی متر
بی سوات !!!

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.