رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرسوپراستار ۵۰ ساله باز هم خبرساز شد
2بازدید
۱۷

وعده‌ها ادامه دارد و باز هم درهای نخستین مدرسه پایتخت بسته است

امیرکبیر مرد، دارالفنون بی‌کس‌وکار ماند +عکس

بوی ماه مهر می‌رسد، مدرسه‌ها یکی پس از دیگری بر پا می‌شوند اما یاد و خاطره نخستین مدرسه نوین پایتخت هنوز در یاد و خاطر ایرانی‌ها زنده است. این مدرسه‌ هنوز تکلیفش میان سازمان میراث فرهنگی و آموزش و پرورش مشخص نیست، از دولت ردیف بودجه مستقل گرفته اما مرمت آن هنوز کامل نشده‌است.

بوی ماه مهر می‌رسد، مدرسه‌ها یکی پس از دیگری بر پا می‌شوند اما یاد و خاطر نخستین مدرسه نوین پایتخت هنوز در یاد و خاطر ایرانی‌ها زنده است.
 
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، مدرسه‌ای که هنوز هم باید با مجوزهای متعدد و رسمی که چون هفتخوان رستم هستند، از آن دیدن کرد و هنوز بسیاری از دوستداران میراث فرهنگی و دانشجویان جوان ایرانی با میراثی که از امیرکبیر به یادگار مانده، بیگانه هستند.
 
میراثی که سال‌های سال است هنوز میان سازمان میراث فرهنگی و  آموزش و پرورش بلاتکلیف است و هنوز مسئولان مربوطه نتوانستند اختلافات را به دلیل حفظ  فرهنگ ایران، کنار بگذارند و طی تصمیمی صمیمانه و هماهنگ اقدام به مرمت این بنای تاریخی و زنده کردن آن انجام دهند تا شاید آن همه تلاش و عشقی که برای شکوفایی این مدرسه صرف شده است، در  حصار دیوارهای بلند آن نپوسد.
 
دارالفنون با حافظه تاریخی مردم ایران پیوند خورده است. کمتر کسی وجود دارد که دست کم چند بار در طول زندگی‌اش این نام را نشنیده یا در کتاب تاریخ معاصر یا حتی رمان‌های برجسته این دوره نخوانده باشد. دیگر همه می‌دانند، دارالفنون نام مدرسه‌ای است که به ابتکار امیرکبیر در زمان ناصرالدین‌شاه برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران تأسیس شده و این مدرسه را می‌توان نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران دانست.
 
هرچند طی چند سال گذشته بارها و بارها، سازمان آموزش و پرورش در دفعات متعدد خبر آغاز مرمت دارالفنون را اعلام کرده و حتی عنوان کردند که ردیف بودجه مستقل برای ساماندهی این بنای ارزشمند تعریف شده اما این اقدامات تقریبا همه ابتر مانده و به نتیجه روشنی نرسیده است.
 
نه تنها این اقدامات مرمتی ابتر مانده بلکه بنا به نظر کارشناسان میراث فرهنگی مغایر با ضوابط و قوانین سازمان میراث فرهنگی هم بوده است. ناصر پازوکی، رییس سابق اداره میراث فرهنگی تهران در 8 سال پیش اعتراف کرده که به دلیل نداشتن بودجه این اداره نتوانسته اقدامی برای مرمت آن انجام دهد و این بزرگترین صدمه به هویت آموزش ایران است.
 
با این وجود، در همان سال، محمدمهدی اسلامیه «رئیس پژوهشگاه مطالعات وزارت آموزش و پرورش» درباره کاربری تازه دارالفنون پس از مرمت به عنوان موزه که زیرنظر پژوهشگاه قرار می‌گیرد، می‌گوید: «دارالفنون با تبدیل شدن به موزه و گنجینه اسناد در آینده نزدیک به مهمترین بخش علمی کشور تبدیل می‌شود.»
 
او به جد تاکید می‌کند که پس از پایان کار مرمت دارالفنون و ایجاد موزه و گنجینه اسناد تعلیم و تربیت کشور، در دارالفنون می‌توانیم اسنادی از نظام آموزشی و تعلیم و تربیت کشور را که تاکنون از دید دنیا پنهان مانده را به نمایش بگذاریم.
 
آخرین مشاهدات از این مدرسه اما نشان می‌دهد که همه این اظهار تاسف‌ها و وعده‌ها بی‌نتیجه بوده است. وضعیت دارالفنون همچون گذشته است و تمام وعده‌های تغییر کاربری، تبدیل شدن به موزه، تبدیل شدن به فضای فرهنگی همه نقش بر آب بوده‌است.
 
دیوارهای دارالفنون، همه نشان از مرمت‌های نصفه و نیمه سیمانی می‌دهند که مرمتکاری نه چندان آشنا با تصاویری پیشین این بنا، دست به مرمت آن زده است. حیاط دارالفنون پر شده از علف‌های هرز، اتاق‌ها خالی، توده‌های روی هم انباشته چوب در هر گوشه با زبان بی‌زبانی از صندلی‌های فرسوده، میز و تحریرهای از بین رفته می‌گوید!
 
امیر کبیر، پس از دیدار از مدارس روسیه، دستور ساخت این بنا را داد و دانشجویانی که از ایران به فرنگ برای تحصیل رفته بودند، سنگ بنای اولیه آن را گذاشتند. امیرکبیر هرگز نتوانست، بازگشایی این مدرسه را ببیند.

با این وجود، به سراغ هر کدام از مسئولان می‌روی، توپ را به زمین مسئول دیگر می‌اندازد. این بازی نزدیک 20 سال است که بین آموزش و پرورش و سازمان میراث فرهنگی ادامه دارد، به راستی تکلیف چیست؟
 
این شرایط اما خاطره‌ای را هم از معلمان اتریشی که در 27 محرم سال 1268 هجری قمری دو روز پس از عزل امیرکبیر به تهران رسیدند، زنده می‌کند. دکتر یاکوب ادوارد پولاک، از جمله آن استادان، سرگذشت پذیرایی سرد ایرانیان را این گونه نوشته‌است:
 
«ما در 24 نوامبر 1851 به تهران وارد شدیم. پذیرایی سردی از ما نمودند. کسی به پیش‌واز ما نیامد و اندکی پس از آن آگاه شدیم که در این میانه اوضاع دگرگون شده‌است و چند روز پیش از ورود ما، در پی کارشکنی‌های درباریان و به ویژهٔ دسیسه‌های مادر شاه، که از دشمنان سر سخت امیرنظام بود، میرزا تقی‌خان از کار بر کنار شده بود. اما همین‌که امیر از ورود ما آگاه شد، به میرزا داوودخان گفته بود این نمساوی‌های بیچاره را من به ایران آورده‌ام. اگر سر کار بودم، اسباب آرامش آن‌ها را فراهم می‌کردم، اما اکنون نگرانم به آنان خوش نگذرد. سعی کن کارشان رو به راه شود.»
 
هرچند که باز هم بوی مهر می‌رسد اما باز هم قصه تکراری مدرسه دارالفنون درد و دل‌های دوستداران هویت و تاریخ ایران را زنده می‌کند.
 
عکس‌ها از رضا عزیزی

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۷
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
میلاد

کشوری مثل انگلیس افراد حق ندارند خونه هاشون رو هم حتی خراب کنند چه برسه به مدرسه و دانشگاهی که سابقه ای این چنین دارد... اونا فقط توی کار مرمت اند... به نظرم خیلی خوبه که دالفنون مرمت بشه به گونه که توانایی کاربری داشته باشه و دانشجو بپذیره...مثل دانشگاه های دیگه...بعد با اون سابقه ی درخشانش و افراد بزرگی که درش درس خوندند خیلی خوب میشه... چه کیفی میده توی اون دانشگاه تحصیل کرد...البته اگر سطحش رو بالا نگه دارند

ناشناس

اگه این ساختمان سالم و تمیز بود باید تعجب می کردیم

ایران

واقعا جای تاسف داره، اینها هویت و میراث ماست که ویران شدن

ناشناس

امیرکبیر بزرگترین کارآفرین قرن حاضر ایران است روحش شاد.با برکت یک صلوات

ناشناس

انگار هنوز هم اميركبير در كشور و ميهن خود غريب هست .

sa as

در کشور ما متاسفانه هیچ اهمیتی به میراث فرهنگی داده نمی شود

ناشناس

هنر نزد ایرانیان بس است...!!!

reza1352

دارالفنون گام نخست پیشرفت علمی در ایران می باشد. باشد که مسئولین در تعمیر و نگهداری این یادرگار امیر کبیر و تبدیل آن به یک مرکز گردشگری همت مضاعف گذارند

ناشناس

دارالفونون باید دانشگاه شود دانشگاهی در حد اکسفورد و برکلی تا قدر زحمات امیرکبیر شناسانده شود و افتخار فرهنگی ایرانیان باشد

ناشناس

باورم نمیشه این دارالفنون باشه، خدایا چقد بی مدیریتی و سهل انگاری

ناشناس

به یک مدرسه بخش خصوصی واگذار شود مشروط به نگهداری و هر گونه تغییری در داخل ساختمان نیز باید زیر نظر سازمان میراث فرهنگی باشد

ناشناس

اگه امارات متحده عربی یک همچین جائی داشت برای نشان دادن هویتش الان اجرهاشو روکش طلا کرده بود .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

چندسال پيش به دبي رفته بودم درمنطقه اي كه معروف است به بردبي يك موزه بود از آن ديدن كردم بهتراست بگويم خنده دار بود، يك زن ومرد آمريكايي با فرزند حدود ده ساله اشان هم آنجا بودند پسربچه ده ساله بعد از گردش در موزه كه جزدوعدد تورماهيگيري و يكي دوتا مجسمه و چندشي بي ارزش هيچ چيزي نداشت روبه پدرو مادرش كرد وگفت :پاپا"هيچ چيز" "هيچ چيز" اينجانيست ومن خنده ام گرفت چون به راستي هيچ چيزي كه نمادي باشد از تاريخ اين جزيره وجود نداشت يعني چيزي ندارندكه به نمايش بگذارند.وما با اينهمه دارايي و تاريخ آنها را حفظ و حراست نمي كنيم وبه آنها ارزش واحترام نمي گذاريم.

منصور نوین

خدا رحمت کنه امیر کبیر و هر مدیری که دلش برای این مملکت میتپه

ناشناس

هنر نزد ایرانیان است و بس! افسوس

محمد

ياد امير کبير بخير روحش شاد الفاتحه مع الصلوات

ناشناس

افسوس

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.