چرا بخشی از مردم ایران «شب انتخاباتی» هستند؟
«مردم ایران پیشبینی نشدنی هستند»، «نظر مردم در شب انتخابات با دیدن گریه یک کاندیدا تغییر میکند»، «یک کاندیدا با وارد کردن چند اتهام در یک مناظره به رقیب، دل مردم را به دست آورد»؛ این جملات همگی جملاتی هستند که مابهازای عملیاتی در جامعه ایران پیدا کردهاند. یعنی نظر مردم درباره یک کاندیدا یا در یک انتخابات با یک جمله عاطفی، یک اتهام زدن به رقیب و... به کلی عوض شده است؛ اما براستی این فضیلتی است برای جامعه ایرانی؟
«مردم ایران پیشبینی نشدنی هستند»، «نظر مردم در شب انتخابات به دیدن گریه یک کاندیدا تغییر میکند»، «یک کاندیدا با وارد کردن چند اتهام در یک مناظره به رقیب، دل مردم را به دست آورد»؛ این جملات همگی جملاتی هستند که مابهازای عملیاتی در جامعه ایران پیدا کردهاند. یعنی نظر مردم درباره یک کاندیدا یا در یک انتخابات با یک جمله عاطفی، یک اتهام زدن به رقیب و... به کلی عوض شده است؛ اما براستی این برتری است برای جامعه ایرانی؟به گزارش «تابناک»، دکتر سریع القلم، یکی از عناصر تحول فرهنگ سیاسی ایران را تقویت فرد در جامعه میداند و مینویسد: «یکی از کلیدیترین کانونهای بحث فرهنگ سیاسی ایران ـ که به صورت انباشته تاریخی دارد ـ ضعیف بودن فرد است. در واقع ضعیف ماندن شهروند و رشد و تدوام پوپولیسم دو روی یک سکهاند. اینکه هر فرد به هر جهتی ممکن است کشیده شود، به دلیل ضعیف بودن اوست. نداشتن قدرت تشخیص، مطالعه محدود، وابستگیهای معاش و نبود تشکلهایی که تحلیل فکری ارائه دهند، از جمله دلایلی است که فرد را به هر سویی هدایت میکند».
وقتی چنین فرد ضعیفی به بزنگاه تصمیمگیری میرسد، بنا به اصول، نمیتوان از وی انتظار تصمیمگیری داشت. چنین فردی، در چنین موقعی راهنمای راست میزند، اما به چپ گردش میکند و برعکس، چون شاید در دقیقه نود، فردی احساسات وی را در دست بگیرد، به نوعی او را وابسته به خود کرده و... ذهنش را برای خود کند. این ویژگی اتفاقا در میان سیاستمداران ایرانی هم امر رایجی است؛ چه سیاستمدارانی که شعارهای لیبرالی سر میدهند، ولی در یک آن بسیار تمرکزگرا میشوند.
در واقع اگر فرد در جامعه قدرتمند باشد، نه تنها برای خود ارزش قائل است و هر دم به سمتی نمیرود، بلکه در کنار آن هم میتواند برای پیشرفت کشور از راه ارتباطات معقول با انسانهای دیگر هم اهتمام ورزد. هدف از اهتمام در سطح جامعه، کار برای وزیر و وکیل و... نباشد، بلکه فرد برای یک کلیت و منطق نظام اجتماعی و اقتصادی فعالیت کند و برای خوشایند فلان وزیر و وکیل فعالیت نکند.
مثلا در ناخودآگاه یک فرد آلمانی، مصالح آلمان به مراتب مهمتر از مصالح یک وزیر یا یک وکیل است؛ بنابراین، در چنین ساختاری، تملق را برنمیتابند و تلقی شهروندان از هم کارکردگرایانه است و اصولا نیازی به چاپلوسی و ستودن نیست.چون فرد آنقدر قدرتمند شده است که برای کلیت نظام اجتماعی و منافع کشور را بر منفعت مقامات ترجیح دهد .
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
نترس از آنكه هاي هو دارد بترس ازآنكه سر بزير دارد
اين كه مناظره نبود فيلم كردن ملت بود؟
نقش صدا سیما رو هم در طرفداری از یک گروه خاص نباید نادیده گرفت . 70 در صد مردم فقط با تبلیغات صدا سیما ذهنشون مشوش میشه و نتیجش میشه انتخابات دور قبل و روی کار آمدن افراد...
رای دادن از روی احساس رای دادن به نابودی است امیدوارم یک بار هم که شده از روی عقل و تحلیلهای درست انتخاب کنیم
هیچ قومی تا خود عوض نشود سرنوشتش عوض نخواهد شد.
هروقت راننده تاکسی به اندازه کرایه گرفت...
هروقت دیدیم اتومبیلمان خالی است و کسی منتظر است و به جای گاز ترمز گردیم...
هروقت دیدم دستی به سویمان دراز است و رویمان را بر نگرداندیم....
هر وقت صبح به امید گشودن گره ای از امور پا به بیرون گذاشتیم....
هر وقت .....
واقعا
فرد و جامعه از یکدیگر جدا نیستند و هر کدام در شکل گیری دیگری نقش دارند با این تفاوت که فرد در یک جامعه از قبل موجود قدم می گذارد و اولین درک از خودش را در پی تعامل با کلیت فرهنگی و اجتماعی و افراد پیرامون خود بدست می آورد. البته نقش رسانه ها و فضای مجازی را نیز نباید در دنیای امروز از یاد برد. افراد در خلاء خودیابی نخواهند داشت و وجود اجتماعی آنها وابسته به آینه ای است که در بدو ورود به جامعه نخستین تجسم شخصیتی و نخستین تجلیات خود را در آن می بینند. از این گفته نمی خواهم اینگونه نتیجه گیری کنم که افراد در میانه جبر اجتماعی، کاملا غیر عامل هستند و امکان هیچ اثر گذاری ندارند و یا اینکه بخواهم راه حل فرد گرایانه استاد سریع القلم را رد کنم. اما یک نکته را می خواهم بر آن تاکید کنم که قبل از تاکید بر فرد باید بر محیط اخلاقی و اجتماعی او تاکید گذاشت تا امکان شکل گیری شخصیتهای قوی را در آینده هم فراهم کرد و هزینه های شخصیت قوی و مستقل داشتن را برای افراد کاهش داد. را ه حل ها و توصیه ها نباید فقط برای آدم های موجود باشند نسل های آینده هم باید مورد توجه باشند. انسانها فرصت ندارند که به همه چیز بیندیشند و آنها را با تکیه بر تلاش خود تاسیس کنند باید برای آنها محیطی فراهم کرد که بدون دغدغه خود را با آهنگ آن کوک کنند و از زندگی در آن احساس شادمانی، رضایت و تعالی داشته باشند. در آن صورت است که فرد و جامعه با هم رشد و پیشرفت خواهند کرد و دیگر نیازی نیست که افراد آگاه خود را قربانی جامعه کنند.
واقعيت اين است كه در طي رشد و بلوغ سياسي و اجتماعي اين گونه حركات غير قابل اجتناب است و اينها مراحل گذار است.
فقر شعور و فقر فرهنگ....
با سلام/ توفیق شد توانستم مطلب اصلی و تمامی نظرات را مطالعه کنم، و همه آنها را محترم میدانم، (جهت حفظ شئونات فضای مجازی) میخواهم مطلبی را مطرح کنم آیا جامعه رای دهنده نباید ابزاری قدرتمند در اختیار داشته باشد تا از رای خود مراقبت و پاسخگوئی بطلبد؟!؟ به نظر شما تا زمانی که منتخب جامعه خود را از پاسخ دادن عملکرد بی نیاز بداند!؟ در روند گزینش تفاوتی حاصل خواهدشد؟؟ خاطرتان هست از حلقه بسته و غیرقابل نفوذ در مشاغل حکومتی و مدیریت کلان کشور چه صحبتهائی میفرمودند؟!
قرار بود پول نفت سرسفره های مان بیاید!!
قراربود نماینده مجلس نشاندهنده خرد جمعی باشد!
توان پرسش از کدام عملکرد را داریم؟!
انسان تغییر پذیر است. و فقط قدرت پرسشگری ملت میتواند جلوی کجرویها را بگیرد. بیائیم این قدرت(پرسشگری از مسئولین) را در کشور افزایش دهیم
به هر ترتیبی باشد این نظر و رای مردم می باشد و قابل احترام است
البته فقر شعور نیست قربان
باید اسمش رو گذاشت فقر زندگی مدرن در دنیای صنعتی با رسانه های نافذ
از اين نقد حداقلي شما متشكريم اما فقط اين عيب سيستم انتخابات در ايران نيست در فضاي انتخابات حتي به مردم القا ميشود كه فرد مورد نظر انتخاب ميشود و بهتر است شما خود را خراب نكنيد و به ايشان راي بدهيد و شما بپرسيد چرا بعضي كانديداها قدرت فراقانوني پيدا ميكنند و حتي طرفداران آنها نيز از مرزهاي قانوني عبور ميكنند؟ البته در كشورهاي رانتي(نفت خيز) قدرت قبلي از همي رانت براي بقا خود استفاده(سوئ)ميكند و تازماني كه رانت وجود دارد انتخابات شفاف و عادلانه نخواهد بود
توهين! به چه كساني؟!! يكم سربسته است اما درسته.
آفرین تابناک. لطفا این مبحث رو بیشتر ادامه بده
یک حزب رو گروهی از مردم می سازند که دیدگاههای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کمابیش یکسانی دارند و می خواهند که نظرشان در تصمیم گیریها از طریق انتخابات اعمال بشود. ولی آیا مردم ما اصلا دیدگاه مشخصی دارند؟
نتیجه جامعه انقلابی و داشتن دین مبتنی بر احساسات همین است
تابناك اينجوري كه مي گي نيست نسبت اونايي كه احساسي نيستند به اونايي كه احساسي راي دادن بيشتر بوده، يه رازي تو كاره كه ما نمي دونيم، ولي زياد غصه نخوريد از روز اول ناف ايران رو با همين چيزا زدن، ما بايد شاهد فخر فروشي اين اعراب دورو برمون باشيم و افسوس خيلي چيزا رو بخوريم تا آخر زمان
ببخشید ما بی شیله پیله نیستیم
ما ساده لوح و ... هستیم
ما باید به جای چشمامون کمی به بالاخونه هم یه سری بزنیم
وقتی صدا و سیما تک صدا است، و در روستاها و شهرهای کوچک همین 4 تا روزنامه تقریبا همصدا رو هم کسی نمی خونه دیگه چه انتظاری دارین، ضریب نفوذ اینترنت هم که بسیار کم است. به نظر می رسه رییس جمهور رو مدیر صدا و سیما (با جهت گیری برنامه ها) تعیین می کنه تا مردم.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.