4بازدید
۹
وهن امام حسن (ع) به بهانه ارادت حسینی
«سطحی‌نگری و خرافی‌نگری به مفاهیم دینی چیز تازه‌ای نیست. مختص دین اسلام و تشیع هم نیست. هر جا که بشر از عقل و خرد فاصله بگیرد بازار خرافه و سطحی‌نگری گرم می‌شود. شاید آنچه تشیع را از همه مذاهب متمایز می‌سازد تاکید بر عقلانیت است، چندان که می‌گویند هر جا نزاعی بین عقل و نقل پیش آید حکم نهایی را عقل صادر می‌کند: العقل میزان الشریعه.»
سیدعبدالجواد موسوی با این مقدمه در وبلاگ نخبگان خبرآنلاین نوشت: «با این همه تاکید بزرگان و عالمان دینی بر اهمیت نگاه تعقلی و خردمندانه به دین هنوز هم هستند کسانی که از دین، قرائتی مبتذل و سطحی ارائه می‌دهند. همان‌طور که گفتم این موضوع نه تازگی دارد و نه جای نگرانی. تا بوده چنین بوده. به تعبیر حافظ: چراغ مصطفوی با شرار بولهبی است. چاره‌ای هم نیست اما وقتی خرافات و خرافاتیان قدر می‌بینند و گاه بر صدر هم می‌نشینند آن وقت کمی موضوع جدی‌تر می‌شود.
چند روز پیش دیدم که نشریه‌ای تیتری زده بود با این مضمون که ما حسنی نیستیم و حسینی هستیم. توهینی آشکار به ساحت مقدس امام دوم و مظلوم شیعیان. من نمی‌دانم این جناب مدعی‌العموم چرا در چنین مواقعی سر و کله‌اش پیدا نمی‌شود؟ یعنی هر کس که دعوی ارزشی بودن و انقلابی بودن داشت به حکم "هر چه آن خسرو کند شیرین بود" حق دارد هر کاری که دل تنگش خواست انجام بدهد و دیگران هم خاموش بنشینند؟ حتما با این برخوردها توقع دارند مردم دعوی عدالتخواهی و بی‌طرفی آنها را هم باور کنند. بگذریم که فرمود:
سخنم شد بلند و می‌ترسم
که مرا چیزی از زبان بجهد
پیش از انقلاب، معلمان انقلاب همانند زنده‌یاد شریعتی معترض بودند که چرا از حادثه عاشورا فقط به جنبه‌های مصیبت‌آورش توجه می‌شود اما از جنبه‌های حماسی آن غفلت می‌شود. به قول آن بنده خدا ما از خدا باران طلب کردیم اما سیل نصیبمان شد. حالا بعضی‌ها آن‌قدر روی جنبه حماسی عاشورا و اصولا تاریخ تشیع تاکید می‌ورزند که یکی باید به آنها بگوید عزیز من تشیع فقط بزن بزن و رجزخوانی نیست. یکی باید به آنها بگوید ظلم‌ستیزی فقط یک شکل و یک اجرا ندارد. یکی باید بگوید قرار ما این بود که به "انقلاب" رنگ و بوی اسلامی بدهیم، نه اینکه به اسلام رنگ انقلابی بزنیم.
می‌ترسم اگر همین جور که این برادران زیادی انقلابی ما دارند پیش می‌روند کار نعوذبالله به تکفیر امام حسن (ع) هم بکشد. شوخی نمی‌کنم. وقتی سیاستزدگی جای عقل و خرد را بگیرد بعید نیست بدتر از اینها را هم بشنویم. در دینی که دعوی دارد برای زندگی دنیوی بشر برنامه دارد، هر چیزی می‌توان یافت. از حماسه و صلح و قهر و مهر و آشتی و جنگ و ستایش زندگی و منقبت مرگ و ... الخ.
تاکید بر یک جنبه از دین و نادیده گرفتن دیگر وجوه آن، آن هم با نیت سیاسی یعنی استفاده ابزاری از دین و استفاده ابزاری از دین شاید در کوتاه‌مدت به نفع بعضی‌ها باشد اما در نهایت تاک و تاک‌نشان را از بین خواهد برد.»
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مقام معظم رهبری چند سال پیش فرمایشی داشتند با این مضمون که مظلوم تر از امام حسین امام حسن است و حال میفهمم مظلومیت مورد اشاره معظم له را
این برادران فراموش کرده اند که حسن وحسین سرور جوانان بهشت هستند وهنوز به معنای حسنین دست نیافته اند
صلی الله علیک یا کریم اهل بیت،جانم به فدایت.
احسنت ای برادر نظر حقیر نیز همین است
اينها دلايل قيام امام حسين(ع)راهم نميدانند.
از نظر مدت زمانی امام حسن علیه السلام نسبت به امام حسین علیه السلام بیشتر درگیر مبارزه مسلحانه با شرک و جاهلیت عرب بوده اند ، هرچند که این قیاس درستی نیست بلکه فقط برای اطلاع بیان کردم.
تا زمانیکه معاویه در سر کار بود امام حسین همان شیوه امام حسن را در پیش گرفت و طبیعتا با روی کار آمدن یزید شیوه مبارزه هم می بایست تغییر کند.
حسین ابن علی قبل از برپایی قیام حسینی ده سال صلح حسنی را هدایت میکرده است.
امام حسین همان امام حسن زمان خود بود و هدو امام علی زمانه خود .در صورت وجود شرایط امام حسن همان کاری را میکرد که امام حسین کرد.این بزرگواران مجری نقشه راه الهی برای تاریخ بشریت بودندو در هر حال عبد مطیع خداوند بوده اند. لذا مولوی میفرماید که "کار نیکان را مکن با خود قیاس"
دوست عزیز. نکته بحقی را اشاره کردید. طبق اعتقادات شیعه ائمه ما نور واحد هستند واگر هر یک از آنها در بجای اما حسین (ع) بود حسینی و اگر بجای امام حسن (ع) بود، حسنی رفتار مینمودند. متاسفانه این ادبیاتی است که مورد استفاده بعضی است که درک عمیقی از امامت ندارند.
زیبا بود
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.