نظريه جا به جايي سرخابي ها در جدول

طي طريق استقلال و پرسپوليس در ليگ برتر به سبک و سياقي کاملاً متفاوت بوده است. استقلال پرگل و پرهياهو و پرسپوليس آرام و با چراغ خاموش.

به نوشته قدس، آبيها به هيچ حريفي رحم نکردند و هر چه در روزهاي ابتدايي فصل امتياز از دست دادند در ادامه مسير خود را يافتند و حريفان را قلع و قمع کردند. اين گونه بود که از دست دادن داربي و تساوي در آن براي هواداران اين تيم باخت تلقي شد و با چشمهاي گريان ورزشگاه را ترک کردند.

در حقيقت اين خود استقلال بود که هوادارانش را اين گونه پرتوقع بار آورد آنها نمي توانند بپذيرند تيمي که عادت کرده پر گل از سد حريفان عبور کند ترک عادت کند. آنها اين رسالت تاريخي را بر دوش امير قلعه نويي گذاشتند تا ناکاميهاي فصل گذشته را هم جبران کند و تمام آنها که ضرب شستي به استقلال نشان داده بودند را از دم تيغ بگذراند.

آبيها در بازي مقابل مقاومت در شيراز ثابت کردند نتوانسته اند اتفاقهاي شهرآورد را هضم کنند.
قلعه نويي بعد از بدترين باخت خارج از خانه استقلال در سه دهه اخير در رختکن سکوت کرد. او نگران آن است که دوره افتي که هر تيم قدرتمندي در يک فصل تجربه مي کند شروع شده باشد. ويروسي که در بدترين زمان ممکن به جان استقلال افتاد، يعني درست زماني که خودش را براي جدا شدن از رقبا در صدر جدول آماده مي کرد و چه بسا که تأخير در کشف راه علاج و دفع آن عواقب وخيمي براي آن به همراه داشته باشد.

اما در حالي که استقلال و سرمربي اش زير فشار بار رواني خود ساخته هستند و مي دانند که اگر بازي بعد سه گل کمتر بزنند با هجمه انتقادها مواجه خواهند شد آن سوتر و در اردوگاه رقيب شرايط کاملاً متفاوت است. پرسپوليس خيلي پيش از اينها به هوادارانش فهماند که امسال چيزي نخواهد شد و همين اعتراف تا حدود زيادي از بار رواني روي اين تيم کاسته است. تيمي که دوبار سرمربي عوض کرده و حتي در روزي که مي برد چنان زشت فوتبال بازي مي کند که با شعار هوادارانش مواجه مي شود.

جار و جنجالها و آمدن و رفتنها در اين باشگاه طرفداران را به صرافت دل بستن به ليگ آسيايي انداخته. اما پرسپوليس در چنين شرايطي فقط 6 امتياز تا صدر جدول فاصله دارد شکافي که به اندازه جو خراب در اطراف اين باشگاه و جشن و سرور استقلالي ها عميق نيست.

پرسپوليس مدتهاست که نباخته و بردهايش فقط به اين دليل که خفيف و کم گل بوده از نظرها دور مانده است. اما تجربه ثابت کرده تاريخ را فوتبال زيبا نمي نويسد و اين نتيجه است که تيم قهرمان را معرفي مي کند.پرسپوليس آرام و آهسته مي خزد و به پيش مي آيد. مي برد اما بردهايش به گونه اي نيست که بتوان براي آن تيتر حماسي زد حتي پرسپوليسي هاي دو آتشه هم به اينکه از پشت سر حريف سنتي خيلي دور نشوند رضايت دارند و عبور از استقلال در مخيله آنها نمي گنجد.

اما ورق ليگ مترصد برگشتن است. فقط کافي است يکي، دو بار ديگر پاي استقلال مثل زمين شيراز سر بخورد و پرسپوليس همين گونه چراغ خاموش پيش بيايد. اين احتمال امروز هم چندان باورپذير به نظر نمي رسد و شايد در هفته قبل مطرح کردنش در هر مقالي «خنده» بر لب مخاطب مي آورد. اما اين در احتمال امروز قوت گرفته است و مي توان نيم نگاهي به آن داشت. اردوگاه قرمز آرام شده و بعد از مدتها رنگ ثبات را ديده است، ولي آبيها در شوک اتفاقهاي يک هفته اخير هستند. اتفاقات امروز و فردا در ليگ تأثير بسياري در قابل اثبات بودن نظريه فوق دارد.