7بازدید
۱۸۱
نگاهی به تأثیر چیدمان روزهای تقویم و تأثیر آن بر کشور؛
طولانی‌ترین تعطیلات نوروزی آغاز شد؟!
موج تعطیلی از مدارس (با حدود دوازده میلیون دانش‌آموز و جامعه بزرگی از اولیای مدرسه) و دانشگاهها (با چهار و نیم میلیون دانشجو و جامعه اساتید و کارکنان دانشگاه) آغاز شده و به دیگر بخش‌های جامعه تسری می‌یابد تا عملا تعطیلات نوروزی متأثر از تقویم و به خواسته دانش‌آموزان، دانشجویان و خانواده‌هایشان آغاز شده و تا هنگامی که ایشان تعیین می‌کنند، ادامه بیابد.
از وزارت آموزش و پرورش که امسال برای روزهای باقی مانده، خط و نشان کشیده تا مراکز آموزش عالی که هر یک ساز خود را می‌زنند، همیشه هفته‌های پایانی سال و آغاز سال بعد با این پرسش همراه بوده و هست: «کلاس رفتن تمام/شروع شد؟»؛ پرسشی که همه کشور را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد و پاسخی برای آن نیست!
به گزارش «تابناک»، به فاصله هشت روز مانده تا پایان سال، فضاهای آموزشی به سرگردانی سابقه‌داری دچار شده‌اند که رنگ و بوی نوروزی می‌دهد، ولی تفاوت آن با سال‌های گذشته این است که امسال کمی زودتر از هر سال دچار آن شده‌ایم و به نظر دیرتر از همیشه از آن رهایی خواهیم یافت!
نیم نگاهی به تقویم امسال و قیاس آن با تقویم سال‌های گذشته، نشان می‌دهد که اگر امروز روز آغاز تعطیلات نوروزی در مدارس و دانشگاهها باشد، عملا طولانی‌ترین تعطیلات نوروزی در سال‌های اخیر را داشته‌ایم و چه بسا در آستانه طولانی‌ترین تعطیلات نوروزی کشور در تاریخ نیز باشیم؛ تعطیلاتی بیست و سه روزه!
برای شرح ماجرا ناگزیریم از تعطیلات نوروزی در مدارس و دانشگاهها شروع کنیم؛ تعطیلاتی که فراگیر همه ارکان جامعه را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد و به نوعی سکان‌دار آغاز تعطیلات نوروزی و همچنین آغاز سال کاری بعد است؛ اما غالبا زمان ظهور و بروز و پایان یافتن آن مشخص نیست و به ناباورانه تحت تأثیر آرایش روزها در تقویم قرار دارد.
این در حالی است که تقویم نشان می‌دهد امروز، بیست و یکمین روز اسفند ماه پتانسیل زیادی برای آغاز تعطیلات نوروز 93 در خود نهفته داشت؛ به این صورت که برخی خانواده‌ها با لحاظ کردن تعطیلی پنجشنبه‌ها در تقویم آموزشی و موعد آغاز سفرهای نوروزی به فاصله چند روز تا پایان سال، بر این باورند که عملا هفته آتی فرصتی برای کلاس رفتن و دایر بودن و مدارس و دانشگاهها نیست و چون مخالفتی هم با این باور سراغ ندارند، به خود حق می‌دهند که ایده‌شان را قانونی نانوشته برای آغاز تعطیلات بدانند.
این باور البته مورد تأیید برخی مسئولان نیست و حتی مخالفانی دارد؛ هرچند این مخالفت‌ها اینقدر رقیق بیان می‌شوند که به گوش کسی نمی‌رسد، چراکه شاید خود مسئولان هم می‌دانند، باور عموم را در این باره، نه سخنان ایشان و قوانین، بلکه تقویم می‌سازد!
علی زرافشان، معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش در این باره می‌گوید: روزهای فعالیت مدرسه را تقویم برای ما مشخص می‌کند و بنا بر آن، مدارس تا پایان اسفند دایر هستند و بر اساس روزهای تعطیلی یا غیرتعطیل در تقویم، دانش‌آموزان موظف‌اند در کلاس‌ها حضور پیدا کنند.
وی در پاسخ به اینکه مدارس تا چه روزی در اسفندماه دایر هستند، می‌گوید: به نظر بنده، نباید اینگونه پرسش‌ها مطرح شود. باید اجازه داد مردم یاد بگیرند که وظیفه دارند بر پایه تقویمی که دولت اعلام می‌کند، پیش روند؛ با توجه به اینکه تقویم در اختیار همه مردم است، پس جای پرسش برای این موضوع نمی‌ماند.
اینکه چرا سخنان یکی از مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش درباره سؤالی که خانواده‌های حدود دوازده میلیون دانش‌آموز با آن مواجهند تا این اندازه غیر دقیق و مبهم بیان می‌شود، چه بسا دلیلی نداشته باشد، جز اینکه مکانیزم‌های آموزش و پرورش به گونه‌ای تنظیم شده که عملا اگر دانش‌آموزی در این روزهای پایان سال غیبت کند، تبعات چندانی متوجه وی نخواهد شد.
اما هرچه آموزش و پرورشی‌ها در این زمینه دستشان بسته به نظر می‌رسد و چه بسا ترس از شکست، مانع تلاششان برای به مدرسه کشاندن دانش‌آموزان در روزهای پایان هر سال شده، در آموزش عالی اوضاع متفاوتی حاکم است؛ آنجا اساتید ابزار قدرتمندی برای جذب دانشجویان به کلاس‌های درس دارند.
در آموزش عالی، حضور و غیاب اساتید در کنار عواقب سختی که انتظار دانشجویان پر غیبت را می‌کشد، از یک سو می‌تواند منجر به دایر شدن کلاس‌های دانشگاه در روزهای پایانی سال شود و از سوی دیگر، ممکن است ابزاری در دست دانشجویان قرار گرفته و زمینه‌‌ساز تعطیلی دانشگاه شود.
کافی است دانشجویی از آغاز ترم غیبت نکرده باشد تا بتواند به سادگی قید حضور در کلاس و دانشگاه را در این روزها بزند که در این صورت یا استاد ترجیح می‌دهد با وی و امثال وی همراه شده و کلاس را تعطیل کند و یا بر پایه قوانین عمل کرده و مجبور است کلاس را با شمار اندکی پیش برده و در پایان کار، جریمه‌ای برای غایبان در نظر بگیرد.
البته تعطیلی یا دایر بودن کلاس در مراکز آموزش عالی، برگرفته از عوامل دیگری نیز هست؛ همراهی دیگر اساتید و نوع دانشگاه؛ یعنی در دانشگاه‌های دولتی ماجرا به یک شکل پیش می‌رود و در مراکز غیر دولتی، غالبا به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد.
بدین ترتیب، موج تعطیلی از مدارس (با حدود دوازده میلیون دانش آموز و جامعه بزرگی از اولیای مدرسه) و دانشگاهها (با چهار و نیم میلیون دانشجو و جامعه اساتید و کارکنان دانشگاه) به سایر بخش‌های جامعه تسری یافته و عملا تعطیلات نوروزی به خواسته این بخش کثیر از جمعیت جامعه و تا زمانی که تقویم اجازه بدهد، ادامه خواهد یافت.
از چرایی شکل‌گیری این تعطیلات که بگذریم، سکوت مسئولان در قبال آن، چه بسا جذاب‌ترین بخش ماجرا باشد؛ آنجایی که یک بار هم که شده، مسئولان وزارت‌خانه‌های آموزش و پرورش و علوم و حتی سایر دولتمردان برای یک بار هم شده، گرد هم نمی‌آیند تا برای پایان سال تحصیلی پیش از نوروز تصمیم گرفته و هم مردم را از سرگردانی خلاص کنند و هم بنای تخلف از قانون را با تعریف قوانین قابل اجرا در این زمینه، از بین ببرند.
به گزارش «تابناک»، به فاصله هشت روز مانده تا پایان سال، فضاهای آموزشی به سرگردانی سابقه‌داری دچار شده‌اند که رنگ و بوی نوروزی می‌دهد، ولی تفاوت آن با سال‌های گذشته این است که امسال کمی زودتر از هر سال دچار آن شده‌ایم و به نظر دیرتر از همیشه از آن رهایی خواهیم یافت!
برای شرح ماجرا ناگزیریم از تعطیلات نوروزی در مدارس و دانشگاهها شروع کنیم؛ تعطیلاتی که فراگیر همه ارکان جامعه را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد و به نوعی سکان‌دار آغاز تعطیلات نوروزی و همچنین آغاز سال کاری بعد است؛ اما غالبا زمان ظهور و بروز و پایان یافتن آن مشخص نیست و به ناباورانه تحت تأثیر آرایش روزها در تقویم قرار دارد.
این در حالی است که تقویم نشان می‌دهد امروز، بیست و یکمین روز اسفند ماه پتانسیل زیادی برای آغاز تعطیلات نوروز 93 در خود نهفته داشت؛ به این صورت که برخی خانواده‌ها با لحاظ کردن تعطیلی پنجشنبه‌ها در تقویم آموزشی و موعد آغاز سفرهای نوروزی به فاصله چند روز تا پایان سال، بر این باورند که عملا هفته آتی فرصتی برای کلاس رفتن و دایر بودن و مدارس و دانشگاهها نیست و چون مخالفتی هم با این باور سراغ ندارند، به خود حق می‌دهند که ایده‌شان را قانونی نانوشته برای آغاز تعطیلات بدانند.
این باور البته مورد تأیید برخی مسئولان نیست و حتی مخالفانی دارد؛ هرچند این مخالفت‌ها اینقدر رقیق بیان می‌شوند که به گوش کسی نمی‌رسد، چراکه شاید خود مسئولان هم می‌دانند، باور عموم را در این باره، نه سخنان ایشان و قوانین، بلکه تقویم می‌سازد!
علی زرافشان، معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش در این باره می‌گوید: روزهای فعالیت مدرسه را تقویم برای ما مشخص می‌کند و بنا بر آن، مدارس تا پایان اسفند دایر هستند و بر اساس روزهای تعطیلی یا غیرتعطیل در تقویم، دانش‌آموزان موظف‌اند در کلاس‌ها حضور پیدا کنند.
وی در پاسخ به اینکه مدارس تا چه روزی در اسفندماه دایر هستند، می‌گوید: به نظر بنده، نباید اینگونه پرسش‌ها مطرح شود. باید اجازه داد مردم یاد بگیرند که وظیفه دارند بر پایه تقویمی که دولت اعلام می‌کند، پیش روند؛ با توجه به اینکه تقویم در اختیار همه مردم است، پس جای پرسش برای این موضوع نمی‌ماند.
{$sepehr_album_8961}
اما هرچه آموزش و پرورشی‌ها در این زمینه دستشان بسته به نظر می‌رسد و چه بسا ترس از شکست، مانع تلاششان برای به مدرسه کشاندن دانش‌آموزان در روزهای پایان هر سال شده، در آموزش عالی اوضاع متفاوتی حاکم است؛ آنجا اساتید ابزار قدرتمندی برای جذب دانشجویان به کلاس‌های درس دارند.
در آموزش عالی، حضور و غیاب اساتید در کنار عواقب سختی که انتظار دانشجویان پر غیبت را می‌کشد، از یک سو می‌تواند منجر به دایر شدن کلاس‌های دانشگاه در روزهای پایانی سال شود و از سوی دیگر، ممکن است ابزاری در دست دانشجویان قرار گرفته و زمینه‌‌ساز تعطیلی دانشگاه شود.
کافی است دانشجویی از آغاز ترم غیبت نکرده باشد تا بتواند به سادگی قید حضور در کلاس و دانشگاه را در این روزها بزند که در این صورت یا استاد ترجیح می‌دهد با وی و امثال وی همراه شده و کلاس را تعطیل کند و یا بر پایه قوانین عمل کرده و مجبور است کلاس را با شمار اندکی پیش برده و در پایان کار، جریمه‌ای برای غایبان در نظر بگیرد.
البته تعطیلی یا دایر بودن کلاس در مراکز آموزش عالی، برگرفته از عوامل دیگری نیز هست؛ همراهی دیگر اساتید و نوع دانشگاه؛ یعنی در دانشگاه‌های دولتی ماجرا به یک شکل پیش می‌رود و در مراکز غیر دولتی، غالبا به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد.
بدین ترتیب، موج تعطیلی از مدارس (با حدود دوازده میلیون دانش آموز و جامعه بزرگی از اولیای مدرسه) و دانشگاهها (با چهار و نیم میلیون دانشجو و جامعه اساتید و کارکنان دانشگاه) به سایر بخش‌های جامعه تسری یافته و عملا تعطیلات نوروزی به خواسته این بخش کثیر از جمعیت جامعه و تا زمانی که تقویم اجازه بدهد، ادامه خواهد یافت.
از چرایی شکل‌گیری این تعطیلات که بگذریم، سکوت مسئولان در قبال آن، چه بسا جذاب‌ترین بخش ماجرا باشد؛ آنجایی که یک بار هم که شده، مسئولان وزارت‌خانه‌های آموزش و پرورش و علوم و حتی سایر دولتمردان برای یک بار هم شده، گرد هم نمی‌آیند تا برای پایان سال تحصیلی پیش از نوروز تصمیم گرفته و هم مردم را از سرگردانی خلاص کنند و هم بنای تخلف از قانون را با تعریف قوانین قابل اجرا در این زمینه، از بین ببرند.
تابناک
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
در مورد حقوق کارگران هر پیامی گذاشتم تابناک منتشر نکرد ولی میبینم این صفحه شده جای بگو مگو مگه نظر من توهین بود که ساسنسور شد من می گم قانون باید اجرا بشه اون هم افزایش برابر تورم چاپ کن تابی جان لطفا
من خودم کارمندم و دخترم دانش آموز . خودم که با وجود کارهای زیاد شب عید تا 28 اسفند مجبورم برم سر کارو مدرسه دخترم هم تا 27 اسفند بطور جدی برنامه دارن. حتی دو روز آخر ارائه پروژه هاشونه که نمره اش براشون مهمه و نباید غیبت داشته باشن. خودم هم از 5 فروردین دوباره کارم شروع میشه. اگر کسی بخواد نیاد باید مرخصی بگیره. من نمی فهمم از کدوم تعطیلات طولانی صحبت میکنید؟
راست میگه
همکار عزیز من 22سال سابقه معلمی و مدیریت مدرسه در شهر و روستا دارم این مطلب را نه برای این نوشتم که همکاران را زیر سوال ببرم بلکه نتیجه تجربیات خودم در مدرسه بوده و هر وقت از همکاران خواستم در مورد تعطیلات آخر سال با بچه ها صحبت نکنند و بصورت عادی کارشان را ادامه دهند خوشبختانه دانش آموزان بدون هیچ غیبت و تاخیری و مزاحمتی سر کلاس درس حاضر شده اند
معلمی گرچه حقوقش کمه ولی همین که افراد زیادی (بدون اطلاع)حرص تعطیلات معلمارو میخورن خیلی حال میکنم!!!
تا وقتی دیدتون نسبت به معلم اینه همینقدر تدریس هم از سرشما و بچه های شما زیاده!!
بیایید دیدتون رو نسبت به معلمها عوض کنید و عقده های خود تون رو از دوره تحصیلتون که عاملش تنبلی و احتمالا هوش پایین خودتون بوده رو گردن معلمها نندازین!!اینجوری خودتون راحتترید!والا... با این معلمهاشون!!
اکثر ادارات به حال نیمه تعطیل در میاد اونوقت گیر دادین به اموزش ÷رورش خبر مهمتری نداشتین ..؟؟؟؟
احتمالاً این دوستانی که عشق تعطیلی هستند این مشکلات را تجربه نکرده اند . خلایق هر چه لایق .
اما در نهایت
نمیشه تمام تقصیر ها رو گردن معلمها انداخت و همچنین دانش آموزا هم مقصر نیستن.
سیستم آموزشی ما چه در سطح مدارس و چه دانشگاهها انتقادهایی بهش وارده. هم از نظر تعطیلات.بازدهی.سطح علمی و . . . باید با یه طرح مشخص و برنامه ریزی شده این سیستم رو اصلاح کرد. اولین گام هم فرهنگ سازیه.برای خانواده ها معلمین و . . . از ما که گذشت روزگار . . . فکری به حال خود کن . . . این روزگار ، روزگار نیست . . .
آقا زاده . . .
ما بچه بودیم.
از معلما کتک میخوردیم
میومدیم خونه از والدین هم کتک میخوردیم !!!!!!!
داستانی داشتیما . . . پدر و مادرا میومدن مدرسه به معلم سفارش میکردن که اگه به حرفت گوش نداد بزن خون بالا بیاره . . . :-) :-) :-)
و اینطور شد که دهه 60 به باد فنا رفت . . .
دوستانی که من رو نقد میکنن . . . بفرمایید.تحویل بگیرید.
به والله من خودم این مورد رو تجربه کردم.
علی جان تنفر چیه دیگه!!!! من چند تا معلم داشتم خداوکیلی به ما درس زندگی دادن...از همین جا دستشون رو هم میبوسم.دانشگاه رفتن و غیر. . . رو مدیون این معلمام هستم.تازه من به بقیه بی احترامی نمیکنم.فقط بی تفاوتم.اما متاسفانه فقط چن تا بودن.فکرشو بکن تو 12 سال دوره دانش آموزی فقط چند تا . . . خیلی کمه . خیلی کم.
تنبل نبودم
کتک میخورم اما بیرون مدرسه . . . :-) :-) :-)
بندگان خدا تمام تلاششون رو میکردن با عذر خواهی قضیه تموم شه!!!!!!! اما دیگه فرصتی واسه گفتمان نبود !!!!!!
چه بهشون برمیخوره !!!!!!
باشه بابا ما کوچیک . . .شما بزرگ . . .
خوشم میاد حقیقت هنوزم تلخه . . .
همه معلما خوبن :-) :-)
شما حرص نخور !!!!!!
ناشناس 9:53
من آغا زاده نیستم
صورتمم با سیلی سرخه.
اما آدم یا یه کاری رو قبول نمیکنه
یا قبول کرد عین خاله زنکا قرقر نمیکنه . . .
بد میگم بگو بد میگی.
دیگه همین مونده بود که یه معلم خودشو با دکترا مقایسه کنه!!!!!!!
ناکجا آباد، برهوت
یعنی فکر میکنی هنوز نرسیدیم!؟
خب الان پزشو دادی. ایول. شما برو سر درست که تمام عید. باید واسه المپیاد بخونی. هرکی در حد شما نباشه خنگ، و مدرسه اش مثل مال شما نباشه درپیته
یخورده هم کلاس ادب برو. بد نیست شاید یروز به کارت بیاد
خانوم سحر، شما هروقت بچه داشتی نظر بده. کنار گود واسادی میگی لنگش کن
من باور میکنم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.