ابهامات حضور ميرحسين موسوي و چند پرسش
علي احمدي

اشاره: در آغاز اين يادداشت، آوردن دو نكته ضروري مينمايد:1ـ كانديدا شدن در انتخابات، حق هر ايراني واجد شرايط لازم است. كانديداتوري رياست جمهوري علاوه بر دارا بودن شروط نامبرده در قانون انتخابات، نيازمند شرط كافي «رجل سياسي و مذهبي» بودن هم هست. كانديدا شدن آقاي ميرحسين موسوي كه هم واجد شرايط لازم، هم شرط كافي رجل مذهبي و سياسي و هم داراي سابقه روشن در پست نخست وزيري سالهاي اوليه پس از پيروزي انقلاب اسلامي است، از اين ديدگاه مطلوب به شمار آمده و به فال نيك گرفته ميشود.
2ـ نگارنده كه از مديران اجرايي در دولتهاي آقايان موسوي و خاتمي بوده و به انجام وظيفه و خدمت در دولتهاي نامبردگان مفتخر است، طبعاً از حضور هر دو رجل سياسي و مذهبي ياد شده كه از افتخارات نظام اسلامي ايران به شمار ميآيند، استقبال ميکند، اما نميتواند تعجب خود را از وضعيت پيش آمده منجر به كنارهگيري آقاي خاتمي (در شكلي كه صورت گرفت) اظهار ننمايد. اين نوشته بدون هر گونه جانبداري در پي طرح ابهامات ناشي از نحوه حضور ميرحسين موسوي در اين دوره انتخابات رياست جمهوري و خواستار دريافت پاسخ و روشنگري ايشان در راستاي رفع ابهامات پديد آمده و شفافيت عرصه انتخابات است.
انتخابات رياست جمهوري ايران در دورههاي اخير با شگفتيهايي روبهرو بوده است، پيروزي خاتمي در خرداد ماه سال هفتاد و شش از يك حيث و درآمدن محمود احمدي نژاد در تيرماه هشتاد و چهار از حيثي ديگر. اين شگفتي البته مربوط به نتيجه انتخابات بوده كه در قياس اوضاع و احوال پيش از رأيگيري با نتيجه غير قابل پيشبيني و باور نكردني رخ نموده است.
انتخابات دوره دهم، اما پيش از انجام دچار يك ابهام شده كه آن به حضور ميرحسين موسوي مربوط ميشود.
علت و نحوه حضور نخست وزير دوران جنگ تحميلي در اين دوره ابهاماتي را باعث شده كه ناظران سياسي و آحاد جامعه را با چند پرسش مهم روبهرو ساخته است. پرسشهاي دسته نخست به علت يا علل حضور ميرحسين برميگردد كه به شرح زير درافكنده ميشوند:
1. چه عامل يا عواملي سبب شده آقاي موسوي در اين دوره پا به عرصه انتخابات رياست جمهوري و رقابتهاي سخت آن نهد؟ آيا شرايط خاصي بر كشور حاكم شده كه ايشان را وادار به حضور کرده يا اينكه به هر علت و دليل، احساس تكليف ديني و ملي وي را به صحنه كشانده است؟ آيا از ديدگاه آقاي موسوي، شرايط امروز كشور متفاوت با شرايط سال 1375 بوده كه وي در آن سال به دعوت بسياري از شخصيتها و گروههاي سياسي پاسخ منفي داده، اما اين بار تحريص به حضور شده است؟
پرسش به زبان ديگر آن است كه شرايط و احوال بيروني، آقاي موسوي را وادار به تغيير موضع هميشگي کرده يا تغيير و تحول دروني در او سبب موضع جديد شده است؟
2. چه كسي يا كسان و جرياناتي از آقاي موسوي براي حضور در صحنه دعوت کردهاند؟ تا آنجا كه مشخص است از ميان شخصيتها، تنها آقاي خاتمي دعوت كننده ايشان بوده و از دو جريان شاخص سياسي كشور هيچ گروهي رسمي و علني دعوت نکرده است. اصولگرايان كه هيچگاه با موسوي ميانه خوبي نداشته، چه رسد به اينكه او را ترغيب به آمدن کنند و از ميان گروههاي اصلاحطلب، احزاب مشاركت و كارگزاران و سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي از ابتدا، به طور يكپارچه و مستمر در پي راضي كردن سيد محمد خاتمي بوده، حزب اعتماد ملي دبيركل خود مهدوي كروبي را كانديد کرده و انجمنهاي اسلامي دانشجويان (دفتر تحكيم وحدت) نيز مستقل درصدد دعوت از عبدالله نوري بودهاند.
3. حال كه معلوم است گروهها و جريانات سياسي شناخته شده و مطرح كشور از آقاي موسوي دعوت نکردهاند و احتمال وقوع تحول دروني در ايشان در مقطع كنوني به دلايلي كه خواهد آمد، بعيد به نظر ميرسد، آيا ممكن است به گونهاي به وي تكليف شده باشد تا به رغم همه چيز به صحنه انتخابات وارد شده و نقش آفريني نمايد؟
4. اما چرا احتمال وقوع تحول دروني در آقاي موسوي بعيد دانسته ميشود؟
* آقاي ميرحسين موسوي پس از هشت سال انجام وظيفه در پست خطير نخست وزيري در وضعيت سخت آن روزها و در حالي كه در مركز مناقشات سياسي و اجرايي بود، با رحلت امام خميني (ره) و از دست دادن بزرگترين حامي خود در آن دوران، مستعفي شده و با پايان دوره از صحنه فعاليتهاي اجرايي و سياسي كنار رفت.
* از سال 1368 تاكنون كه بالغ بر بيست سال ميشود، ميرحسين نه تنها از قدرت به دور بوده، بلكه به شدت انزوا اختيار كرده و در خلوت، خود را به انجام كارهاي هنري كه به تحصيلات دانشگاهي و علايق شخصياش مربوط ميشود، مشغول ساخته و در اين سالهاي طولاني كه دو سوم عمر نظام جمهوري اسلامي را تشكيل ميدهد، از هر گونه اظهار نظر سياسي در قبال مسايل و رخدادهاي گوناگون و حضور در صحنههاي سياسي و اجتماعي پرهيز كرده و حتي در برابر همه مخالفان و بدخواهان به ويژه در نخستين سالهاي پس از كنارهگيرياش به دفاع از خود و عملكرد دولتش برنخاست.
* به ياد ميآوريم در مقطع انتخابات دوره هفتم رياست جمهوري، موج گستردهاي از سوي شخصيتها و گروههاي موسوم به خط امام در دعوت از ايشان براي كانديد شدن به پا خاست كه سرانجام با خودداري جدي آقاي موسوي به يكباره فرو خفته و بعد از آنكه سيد محمد خاتمي به رياست جمهوري رسيد، بحث معاون اولي ميرحسين كه قوياً مطرح بود، با بي تفاوتي وي منتفي شده و صدور حكم مشاورت عالي رئيس جمهور خاتمي نيز نتوانست در او تغييري ايجاد كرده و وي را به صحنه كشاند. بسياري از ناظران و آگاهان با ديدن اين وضعيت، ميرحسين موسوي را در عين ارزشمندي و دارا بودن كارنامهاي درخشان در خدمتگذاري به مردم و كشور، يك نيروي به انزوا رفته و به عبارتي بازنشسته سياسي ميخواندند كه ديگر هيچ نيرو و انگيزهاي قادر به تحريك و آوردن دوباره او به صحنه سياست نيست.
به نظر ميرسيد تحمل سختيها و مرارتهاي وظايف نخست وزيري و به ويژه شدايد اداره كشور در دوران جنگ تحميلي و نيز شدت نامردميها و زخم زبانهاي مخالفان، چندان وي را منكوب و روح هنردوست و هنر پرور او را جريحه دار ساخته كه در نتيجه او براي هميشه از صحنه رانده شده و حداكثر به يك ناظر آگاه اما بي تفاوت نسبت به اوضاع جاري كشور بدل شده است.
تحليل آن بود كه اگر ميرحسين با دلي پر زخم و رواني آزرده از گذشته و ديدن دگرگونيهاي عميق در سياستهاي اقتصادي و فرهنگي دوران سازندگي از ورود به صحنه و اظهارنظر خودداري کرده، با برآمدن دوم خرداد هفتاد و شش و ورود همفكران و ياران قديمياش به عرصه مديريت اجرايي- به ويژه به قدرت رسيدن خاتمي كه در دوران نخست وزيري سالها در پست وزارت ارشاد يار و همراه نزديك او به شمار ميآمد ـ دوباره برانگيخته شده و اگر نه در متن قدرت، اما در حاشيه آن ظاهر خواهد شد، ولي بنا به همان تحليل اوليه و پيشبيني بسياري از اهل نظر، اين جريان نتوانست او را ترغيب به حضور دوباره کند.
با اين اوصاف اگر نگوييم همه دست كم بيشتر كساني كه دوران نخست وزيري مير حسين را درك كرده و سالهاي طولاني انزوا و سكوت او را ديده و يا از نزديك از احوالش باخبر بودند، اتفاق نظر داشتند كه ميرحسين موسوي به انزواي مطلق گردانيده و براي همين، بايد او را به حال خود وانهاد تا او به عنوان يك اسطوره مربوط به دوران دفاع مقدس در تاريخ كشور و در اذهان باقي بماند.
پرسشهاي دسته دوم به ابهامات در نحوه ورود و حضور ميرحسين مربوط است:
1ـ آقاي خاتمي پيش از اعلام حضور، بارها پس از ديدار و مذاكره با آقاي موسوي با گفتن «يا من، يا ميرحسين» آمدن تنها يكي از دو تن را تأكيد ميكرد. آقاي خاتمي تا آخرين لحظات پيش از اعلام حضور، خود را منتظر اعلام نظر ميرحسين دانسته و چنين مينمود كه اگر ميرحسين به هر نحو قصد خود مبني بر آمدن را نشان دهد، او وارد صحنه انتخابات نخواهد شد. به هر روي، مجموعه شرايط در لحظههاي انتظار ناظران و مشتاقان نشان از تمايل نداشتن ميرحسين داشت و بنابراين، اعلام رسمي حضور خاتمي، نشاني جز رسيدن به توافق فيمابين يا امتناع قطعي آقاي موسوي از آمدن نداشت.
پرسش اين است كه چرا در ايام ترديد و انتظار آقاي خاتمي، موسوي تمايل خود مبني بر ورود را به خاتمي يا اطرافيانش اعلام نكرد تا از خاتمي رفع تكليف شده و گفته و خواستهاش مبني بر ترجيح حضور ميرحسين تحقق يابد؟ آقاي موسوي طبعاً به خوبي آگاه بود كه اگر موضوع را بيپاسخ و در ابهام باقي بگذارد، خاتمي نظر به تداوم دعوتها و تنگي وقت لاجرم تصميم گيري خواهد نمود. پس آنگونه كه بعدها به نقل از وي گفته شد، عدم اعلام امتناع قطعي موسوي، نميتواند دليل و توجيهي بر اين امر باشد.
2ـ حتي اگر فرض عدم امتناع قطعي آقاي موسوي پيش از اعلام كانديداتوري آقاي خاتمي را بپذيريم، با به ميدان آمدن خاتمي اخلاق و منطق حكم ميكرد تا شرايطي فراهم شود كه او همچنان در صحنه بماند. از آنجا كه موسوي و خاتمي دو يار همفكر بوده و گفته پيشين خاتمي مبني بر آمدن يكي از آن دو نزد همگان مقبول و منطقي دانسته ميشد، با ورود خاتمي، آيا موسوي حتي با داشتن قصد قبلي براي ورود به عرصه، اخلاقاً ملزم نبود يا منصرف شده يا به گونهاي رفتار کند تا دست کم گفته و عمل خاتمي زير سؤال نرفته و ضايع نشود؟
3ـ پاسخ آقاي موسوي به بيانيه كنارهگيري آقاي خاتمي نيز واجد ابهاماتي است كه چند پرسش را برمي انگيزد:
پرسش اول اينكه چرا موسوي با قضيه كنار رفتن خاتمي چنان برخورد كرده كه گويا از آن راضي بوده و حتي انتظار آن را ميكشيده است؟
دوم آن كه اگر ايشان آنگونه كه گفته است از وجود و حضور خاتمي در پست رياست جمهوري دورههاي هفتم و هشتم مسرور و به آن مفتخر بوده است، چرا از حضور دوباره وي در اين دوره استقبال نکرد و براي بقاي او در صحنه انتخابات كوششي نکرد؟
اين در حالي است كه خاتمي حضور خود را پيش از موسوي اعلام كرده و نشان ميداد به رغم مخالف خواني رقباي افراطي و صدور انواع تهمتها و تهديدها از رد صلاحيت گرفته تا ترور فيزيكي، با ارادهاي راسخ و مصمم پا در ميدان رقابت نهاده و در سوي ديگر استقبال پر شور و غيرمنتظره مردم شهرهاي شيراز و ياسوج در جريان نخستين سفر مقدماتي، نشانه اقبال عمومي و نويد دهنده پيروزي محتمل در انتخابات پيش رو بوده است.
سوم اين كه چرا ميرحسين در بيانيه خود آشکارا از خاتمي نخواست او هم در صحنه بماند و يا دستکم از كنار رفتنش اظهار تأسف نمايد؟
پرسش چهارم مربوط است به آن بخش از بيانيه كه در آن ميرحسين خود را يك اصلاحطلب (البته ضمن بازگشت به اصول) ناميده است.
اولاً چرا ميرحسين در هشت سال حاكميت جريان اصلاحطلبي در كشور، نسبت خود را با آن اعلام و آشكار نساخته و در مدت نزديک چهار سال كنار گزارده شدن اصلاحطلبان از همه اركان قدرت با آنان آشكارا همدردي و همراهي نكرده است؟ چه چيزي پيش آمده كه آقاي موسوي در آستانه انتخابات دهم رياست جمهوري از اصلاحطلب بودن خود آن هم در ضمن يك بيانيه كوتاه پرده برميدارد؟ آيا ميرحسين از آغاز تولد جريان اطلاح طلبي در خرداد ماه 76 اطلاح طلب بوده يا اينك به آن گرويده است؟
دوم آن که اگر موسوي به گفته خود وجود خاتمي در پست رياست جمهوري دورههاي هفتم و هشتم را مايه مباهات و تلألو آرمانهاي نسل نوخاسته ميديده و او را در كسوت اصلاح طلبي ايفاگر نقش مهم در بزنگاهي خطير از انقلاب اسلامي دانسته، اكنون كه همين شخصيت بنا بر دعوتهاي گسترده و به رغم ميل باطن دوباره پا به ميدان سياست نهاده، به راستي چه كسي برتر و شايستهتر از او براي ايفاي دوباره نقش ذكر شده در بالا در شرايط خاص و حاد كنوني كشور و جامعه خواهد بود؟
4ـ آقاي موسوي چه تعريفي از اصلاحات دارد و لوازم آن را چه چيز ميداند؟ از آنجا كه نامبرده راه درست را اصلاحات ميداند، آيا اصلاحات بنا به قرائت خاتمي و ياران او مورد تأييد موسوي است يا او بناست قرائت جديدي از اصلاح طلبي ارايه و سپس برنامههاي خود را بر آن بنا کند؟
منظور از اصلاح طلبي همراه بازگشت به اصول چيست؟ از آنجا كه امروزه يك جريان قدرتمند سياسي خود را اصولگرا ناميده و با در دست داشتن همه اركان قدرت در سالهاي اخير، سياستهاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كشور را رقم ميزند، آيا اصول مورد نظر آقاي موسوي غير از اصول مورد نظر و عمل جريان نامبرده خواهد بود؟ همچنين از آنجا كه اصلاحطلبي (رفرميسم) در لغت به معناي سامان دادن و بازسازي كردن و به مفهوم اصلاح و تصحيح ايدهها و شيوههاي جاري و نوعي بازگشت به مباني مورد قبول اوليه بوده و اصلاحطلبان ايراني مدعي و منادي ضرورت بازگشت به اصول اوليه انقلاب اسلامي و خط امام و لزوم اصلاح خطاها و انحرافات رخ داده هستند، آيا ايده اطلاح طلبي همراه بازگشت به اصول، ايدهاي تناقض آلود (پارادوكسيكال) نيست؟ يا اينكه مقصود همان «اصلاحطلبي اصولگرايانه» مورد ادعاي برخي افراد و جريانات در حاشيه است كه معنايي جز اتحاد خط ميانه دو جريان فكري و سياسي مذكور، از آن مستفاد نميشود؟
5ـ از ابهامات عمده ورود ميرحسين موسوي، سياستها و برنامههاي از پيش تعيين شده در صورت پيروزي در انتخابات است. از آن ميان سياستهاي اقتصادي مورد پرسش جدي است. ميدانيم خط مشي اعمال شده در حوزه اقتصاد در بعد از پيروزي انقلاب اسلامي به طور طبيعي اقتصاد متمركز و دولتي بوده و ميرحسين در كسوت نخست وزير نماينده اين ديدگاه و مجري آن شناخته ميشد. خواننده فهيم به ياد ميآورد كه مخالفان فكري و سياسي ميرحسين موسوي و ياران او در آن دوره وي را به داشتن تفكرات سوسياليستي در حوزه اقتصاد متهم ساخته و مثلا برنامه سهميه بندي ارزاق عمومي و سيستم كوپن كالاهاي اساسي را به تمسخر كوپنيسم (بر وزن كمونيسم) ميناميدند.
همچنين تفاوت و تضاد ديدگاهها و اختلافات شديد در حوزه اجراي سياستهاي اقتصادي بود كه منجر به خروج چند تن از وزراي وقت كابينه موسوي شد. سه تن از وزراي اسبق هم اكنون از سردمداران جناح وابسته به جريان اصولگرا بوده و در مراكز مهم تصميم گيري يا در حاشيه آنها به ايفاي نقش تعيين كننده در مسائل كشور مشغولند. ناگفته نماند جناح رقيب موسوي در آن دوره با نفي اقتصاد دولتي، در واقع به دنبال نقش آفريني يكهتازانه بازار در اقتصاد بوده و اگر اكنون به اقتضاي شرايط جديد از خصوصي سازي اقتصاد دفاع مينمايد، زاويهاي از نگاهش هنوز به سمت بخش تجاري اقتصاد است و نه اقتصاد مولد صنعتي.
از سوي ديگر، با برآمدن دولت سازندگي و در پيش گرفتن سياست آزاد سازي و تعديل اقتصادي و سپس ادامه تعديل شده همان سياست در دولت اصلاحات، لازم است آقاي موسوي روشن سازد منظورش از برگشت به اصول در مثلاً عرصه اقتصاد، بازگشت به اقتصاد دولتي است يا وي ادامه دهنده روند كنوني به سوي تقويت بخش خصوصي در راستاي خصوصي سازي در اقتصاد بوده و يا اينكه مشي ديگري وراي اين دو را پيش خواهد گرفت؟
گذشته از اقتصاد، پرسشهاي مشابهي مربوط به عرصههاي فرهنگ، اجتماع و سياست (به ويژه سياست خارجي) مطرح بوده كه از آقاي موسوي در زمينه سياستها و روشهاي اجرايي مورد نظر در نسبت با دو تفكر و جريان رقيب اصلاحطلب و اصولگرا پاسخ مناسب ميطلبند.
6ـ سرانجام پرسش آخر اين كه آيا همگان انتظار برآمدن همان ميرحسين موسوي دهه شصت در شرايط جديد را داشته باشند يا ظهور يك ميرحسين موسوي جديد در دهه هشتاد را؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بهترین نکته این مقاله ، ارائه برنامه مدون ازسوی کاندیداهای ریاست جمهوریست.همین و بس.ملت مااینقدر فهیم هستند که بتوانندبهترین را انتخاب کنند البته اگربعضیهااجازه درست اندیشیدن رابه مردم بدهند.
نوشته ضعیف و کم ارزشی بود. با نثری سخیف.
خوب، بالاخره گذشت زمان، پاسخ اين ابهامات رو خواهد داد.
من برای آقای مهندس موسوی احترام فراوانی قائلم. بهخصوص برای خدماتش به این کشور در دوران جنگ. اما هنوز نتوانستهام خودم را قانع کنم که چرا وقتی کشور به وجودش احتیاج داشت نیامد و وقتی که با کاندیدا شدن آقای خاتمی و استقبال بینظیر از او پیروزی قاطع اصلاحطلبان قطعی مینمود، آمد. این نمیتواند از ذهن جامعه پاک شود. همچنان که مواضع حقیقی آقای موسوی در مورد سیاست خارجی، مساله اتمی، مسایل اقتصادی و مهمتر از همه مساله اصلاحات و آزادی مبهم و برای عدهی فراوانی غیرقابل قبول است.
يكي از دلايلي كه اقاي مير حسين موسوي كانديد شده است به علت اين است كه مجمع تشخيص مصلحت نظام صلاح را بر ان ديده تا نيرويي از خودش كه يك ميانه رو و موجه از طرف اصلاح طلبان مي باشد را را براي دوره جديد اتتخاب شود و مطمينا در اين دوره با كمي درايت ايشان راي حداكثر را بدست خواهد اورد
خیلی جالب است که نویسنده در ابتدا موضع خویش را نسبت به اقای موسوی مطرح کرده اند با تشکر و قدر دانی ,اما مثل اینکه خوانندگان طرفدار اقای موسوی اصلا متوجه این قضیه نشده اند,این خوانندگان اصلاح طلب با خودیهایشان هم مشکل دارند,به هر حال از نویسنده متشکرم
با اینکه خودم میخواهم به اقای موسوی رای دهم ولی نمیدانم چرا بعضی از خوانندگان دچار کج فهمی هستند و متوجه نمیشوند که نویسنده فقط سوالهایی را مطرح کرده که برای هر اهل فکر در حوزه سیاست میتواند مطرح باشد,ما از دولتهای وقت ایراد میگیریم که تحمل منتقدین خود را ندارند در صورتی که به چند پرسش به دیده تخریب نگاه میکنیم و تحمل نمیاوریم.واقعا متاسفم,بهتر است فرهنگ نقد پذیری را در خودمان پرورش دهیم
اين مملكت متعلق به امام زمان است و از ين مملكت مراقبت خواهند كرد ولي تا زمانيكه نويسندگان بي تقوايي نكنند و با سئوالات واهي وبي معني و در عين حال ابهام برانگيز نخواهند خورشيد را زير ابر ببرند امام ره فرمودند انقلاب نبايد بدست نااهلان و آنهايي كه حتي از دور هم دستي بر آتش نداشته اند بيفتد حال ضمن احترام به همه كساني كه كانديد ميشوند و خواهند شد كه حتما آنها هم در پيروزي و تداوم انقلاب نقش داشته اند ولي اين نهايت بي انصافي و بي تقوايي است كه با طرح چند سئوال زيركانه و خطي كانديد شدن فرزند انقلاب مخلص پاك مدير ومدبر با تقوا دلسوز وارسته و.... كه در بد ترين شرايط جنگ و كشور رادر 8 سال دفاع مقدس اداره كرد براي كساني كه در آن زمان نبوده اند و جناب آقاي موسوي را نميشناسند شك ايجاد نمايند ولي جناب آقاي مهندس مير حسين موسوي برقلب مردم حكومت ميكند چه كانديد شود و چه نشود چه رييس جمهور شود و چه نشود خداوند همه ما را براه راست هدايت فرمايد كه ايمان و تقوا را با مسائل حزبي و سياسي و جناحي كه غالبا هم از ديد گاه قرآن هم مطرود است (كل حزب بما لديهم فرحون )مخلوط نكنيم
جناب اقای احمدی از شما بسیار متشکرم .این مقاله ذهن من را به خیلی مسایل باز کرد.وقت ان رسیده است که ملت از کاندیده ها و از جمله اقای موسوی برنامه مدون در زمینه سیاست خارجی و اقتصادی و اجتماعی بخواهند ,چرا فکر میکنیم که صرف مطرح کردن چندین سوال قصد تخریب کاندیدا است یا غرض ورزی؟من که خود سالها درحوزه دانشگاه فعالیت دارم و اخبار سیاسی را از نزدیک دنبال میکنم تا کنون نشنیده ام که اقای موسوی مثلا راجع به برنامه اقتصادیشان اعلام نظر کرده باشند,ایا زمان ان نرسیده است که ایشان برنامه های نوین خویش را مطرح سازند نه این که ملت را منتظر گذارده و دایما این سوال به ذهن متبادر شود که ایا ایشان همان برنامه های بیست سال پیش را دنبال میکنند و اگر خیر چرا اعلام نمیکنند؟مسلما تمامی افراد اگاه سوابق درخشان اقای موسوی را در ذهن دارند اما ایا اگاهان و نخبگان نمیدانند که مشکل ملت در تمامی این سالها عدم وجود برنامه ریزی علمی متناسب با شرایط زمانی کشور بوده است؟
برو راي خودت را بده مردم مافهيم اند وبه شعار وسوال نيازي ندارند
انشاءاله آنچه خدابخواهد اتفاق مي افتد وظيفه است همه شركت كنند پس باشركت حداكثري مردم تعيين كننده خواهند بود ولي وضع موجود خوب نيست
بسمه تعالی
جناب آقای علی احمدی تلاش دارند زیرکانه سوالاتی را از آقای موسوی بپرسند و به این طریق آمدن موسوی را خدشه دار نمایند. هر چند اغلب سوالات ایشان را موسوی قبلا پاسخ داده اند. با این همه به بعضی دیگر اینجانب در ذیل اشاره اختصاری خواهم داشت.
1- اگر موسوی به دعوت خاتمی می آمد به این معنی بود که او فقط اصلاح طلب است. در حالی که موسوی خود می گوید که اصلاح طلب اصول گرا است . لذا نه تنها اصلاح طلبان که اصول گرایان واقعی که از بی برنامه گی، نادیده گرفتن قوانین، و بی اعتنائی به آرمانهای انقلاب اسلامی دولت رنج می برند به او رای خواهند داد. خط امامی هائی که راه امام و رهبری را دنبال می کنند. این عاشقان دین و پیشرفت کشور کم نیستند.
2- به طریقانجام شده، یعنی آمدن موسوی پس از آمدن خاتمی وآنگاه رفتن خاتمی، از وجه خاتمی چیزی نکاست که به آن افزود. اکنون در چهره ایرانیان و جهانیان خاتمی مردی است با خصوصیات برتر انسانی. او می تواند در این لباس به خدمات خود به ایران و اسلام با شرایط بهتری ادامه دهد.موسوی عاقلانه عمل کرد .او بگونه ای اعلام استقلال نمود که هم به صلاح خود و هم به صلاح همکار قدیمی اش شد. او به همه گفت که موسوی در حین ارادت و همکاری با خاتمی موسوی است.
3- موسوی 8 سال نخست وزیر دولت رهبر معظم بوده یعنی عملا قائم مقام و جانشین ایشان. پس موسوی صد در صد مورد اعتماد رهبری است. یار و مددکار و همکار 8 سال تلاشهای اجرائی رهبر بوده است. لذا ایشان بهتر از هر کسی می تواند اکنون که کشور در شرایط بسیار حساسی است نقش مهم خود را ایفا نماید. طبعا خود و نظام به این نتیجه رسیده اند که باید اکنون به میدان حاضر شود. زیرا تجربه دو دولت پیشین نشان داده که یک طیف اصلاح طلب یا اصول گرا فراگیر نیست و نمی تواند مسائل کشور را جمع کند. حضور موسوی به این معنی است که نظام به این جمع بندی رسیده و لذا همکار و جانشین اجرائی رهبری را سفارش به میدان آمدن نموده است.
4- مردمی که اداره کشور را در سخت ترین زمان انقلاب توسط موسوی دیده و از آن رضایت داشته اند امروز با طیب خاطر از این حضور استقبال خواهند کرد و بعضی کدورتهای خود را از مدیریت کشور کنار خواهند گذاشت تا دوباره موسوی را تجربه کنند.
- آنان که به دلیلی منتقداند برای آنکه دولت حاضر رای نیاورد در انتخابات شرکت کرده و به موسوی رای خواهند داد.
- آنان که از هیچکدام دل خوشی ندارند و از خاتمی را می خواستند نیز عملا با سفارش های موکد خاتمی در انتخابات شرکت و به موسوی رای خواهند داد.
- با توجه به موارد فوق انتخاباتی با شکوه با آرائی بالا خواهیم داشت.و نتیجه آن رئیس جمهوری خواهد بود که مورد تایید حوزه، دانشگاه، نخبگان، مدیران با سابقه کشور ، مردم و نهایتا رهبری است. رئیس جمهوری که سابقه کار کردن در وزارت خارجه، کار کردن با امام راحل و رهبری را داشته است.
این رئیس جمهور می تواند از یک موضع قدرت در مذاکرات دیپلماتیک که آینده سیاسی کشور را رقم می زند شرکت نما ید. وجه بین المللی خاتمی از یک طرف و اعتماد و حمایت رهبری و ملت اعم از اصلاح طلب و اصول گرا در داخل او را یاری خواهد کرد. آیا به نظر شما نباید موسوی و نظام در آمدن موسوی احساس وظیفه می کرد.
حقیر نیز به عنوان یک محقق که نیمی از عمر خود را در خدمت به توسعه و خود کفائی تکنولوژیکی کشور صرف نموده و سالها سمتهای اجرایی، برنامه ریزی در صنعت ، ویا فناوری و دانشگاهی را داشته است، امروز به این برادر خیر مقدم می گفته و از خدای بزرگ توفیق او را در خدمت به مردم خواستارم . از دانشجویان و جوانان نیز تقاضا دارم به سخنرانی های ایشان که سرشار از پختگی در عین صداقت است دقت نمایند. موسوی مرد کار با برنامه و پختگی است.
متحدی
عده اي بسيار داغ هستند يا طرفدار اصولگراها هستند ويا طرفدار اصلاح طلبهامن هم دوره اقاي هاشمي راديدم كسي كه در ان زمان اكثر اصولگراها اطرافش بودند ونماينده گان مجلس كه بيشترشان از همين اصولگراها بودند طرفداران اقاي هاشمي وهمراه ايشان ومعمولا تمام برنامه هاي اجرايي ايشان را كمك مي كردند تا يادم است در مجلسهاي ان دوره هيچ مشكلي براي اقاي هاشمي بوجود نيامد بعد هم كه دوره حاكميت اصلاح طلبان پيش امد ان دوره را هم خوب يادمان هست كه اقاي خاتمي معمولا در سخنرانيهايش از هاشمي تعريف مي كرد گرچه خاتمي شعار هايش تفاوت داشت چون لازمه اش ايجاب مي كرد ولي تقريبا در اجرا كارها همان مسير طي شد وبنظر بنده خاتمي با حمايت اقاي هاشمي وارد انتخابات گرديد خيلي كار به اصولگرا واصلاح طلب ندارم اما بعد از اين اقايان كسي انتخابات 84راپيروز شد كه نا شناخته بود از خيلي ها ولي برنامه هايش را تبليغ كرد وبه استانها سفر نمود با مردم سخن گفت مردم هم به او راي دادند اگر از نظر عده اي كه خودشان را كارشناس مي نامند ويا واقعا كارشناس هستند كاري در اين مدت 4سال نكرداما ماها كه از نظر معيشت زندگي ضعيف بوديم ونه در دولت سازندگي ونه در دولت اصلاحات وضعيتمانم خوب نشد نه اينكه انها تلاش نكردند اما برنامه هاي انها بحال ما اثر جدي نداشت اما در اين دولت با هر نامي معيشتمان بهتر شد پدر بنده يك بازنشسته است از دريافتي 250هزارتومان الان رسيد به 600000تومان دوما داراي 5ميليون تومان سهام عدالتشده ايم نگاه كه مي كنيم به رياست جمهوريهاي قبلي فقط در تلويزيون انها را ديديم اما احمدي نژاد را از نزديك زيارت كردي با او هم در دل كرديم وبه او مانند خيليها نامه داديم ومعرفي شديم به بانك و وام جهت ايجاد يك گاوداري گرفتيم و الحمد ولله برايمان خوب شد نه اينكه همه مشكلاتمان حل شده باشدولي خدارا شكر پس برادران عزيز اين حرفهاي سياسي بدرد ما محرومين نمي خورد ما مي خواهيم به دردهايمان رسيدگي شود مشكلاتمان حل شود برايمان جاده درست كنند اباديهايمان ابادتر شود تا ماها بهتر هم براي خودمان وهم براي مملكتمانمفيد باشيم همان امام خميني كه فرمودندمسولين بفكر محرومين ومستضعفين باشند چند سالي است كه متوجه شديم اقاي احمدي نژاد كه خدا اورا موفق بدارد دارد به سخنان اماممان عمل مي كند حالا شما بزرگواران هر نامي مي خواهيد روي ايشان بگذاريد خداوندا هر كسي كه خادم ملت است اورا پيروز بگردان...
معلومه سایت تابناک حسابی از آمدن آقای موسوی دلخوره که این نوع مقالات را منتشر میکنه. البته از تابناکی ها بیشتر از این هم انتظار نمی رود. خدا همه ما را اصلاح کند.
واقعا براتون متاسفم که نطرات را سانسور می کنید چون گفته قبلی من را منتشر نکردید و نمی دانم چرا؟!!!!
با سلام. فکر میکنم که زمان ان رسیده باشد که مردم با اطلاع و اگاهی کامل رای دهند نه از روی احساسات و تحلیلهای سطحی.من از نگارنده تشکر میکنم که این موضوعات را شفاف مطرح کردند.و چون ایشان در هر دو دوره مدیر بوده اند نشان دهنده این است که با اگاهی کامل به تحلیل موضوع پرداخته اندو اگر منفعت طلبی در میان بود که قاعدتا نباید به طرح این پرسشها میپرداختند چون مسلما نقطه نظرهای همسویی بااقایان خاتمی و موسوی داشته اند که در ان زمان مدیر بوده اند
با سلام بايد گفت كه اگر حرفي براي گفتن نداريد لازم نيست به اطاله سخن برانيد و از موضع صاحب نظر بر طبل تفرفه بكوبيد.من گمان نمي كنم مير حسين بتوتند اگر 4 سال رياست جمهوري خود را نيز صرف كند جواب تك تك شما مديران از قافله پست جا مانده را بدهد،شما مديران قبلي لطف فرموده وبنابر سوابق معلوم الحال خود از كسي حمايت نكنيد. زنداني سياسي
با سلام ، دوستان عزيز تابناك چقدر خوب بود كه نظرات را بر حسب ترتيب وصول و يا تاريخ ارسال مرتب مي كردند تا خواننده ها بتوانند ارتباط بين نظرات را بر حسب تحولات سريعي كه در عرصه خبر بوجود مي آيد در ذهن خود برقرار نموده و در صورت لزوم فعالانه در بحث شركت كنند. تفاوت مهم رسانه هاي اينترنتي و مكتوب در همين است. با تشكر و سال نو مبارك.
امثال شماییکه به آقای احمدی نژاد حق می دهید بهتر است چشمهای بسته و گوشهای ناشنوایتان را باز کنید و یاد 8 سال دوران سختی جنگ و دوران نفت 100 دلار هم بیافتید و مقایسه کنید!!!!
با سلام دو موضوع هست 1- این مسیر با توافق قبلی آقایان خاتمی و موسوی به جلو میرود . اگر آقای موسوی برنده شد که آقای خاتمی به خواسته خود خواهد رسید . اگر آقای موسوی برنده نشد آقای خاتمی برای دور بعدی که رقیب جدی وجود ندارد و انتظار موفقیت بیشتری هست اعتبارش را از دست نمی دهد. 2- آقای موسوی هم اصلاح طلبان و هم اصول گرایان را در خوف و رجا قرار داده و از رای هر دو استفاده می کند و در صورت برنده شدن مطابق نظر خودش عمل خواهد کرد. به هر این شرایط در هر صورت به نظر بنده به نفع اقای خاتمی است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.