آقاي شريعتمداري آنجا چه خبر است؟

گويي، اين نخستين بار و اگر اجل امان دهد و قسمت شود، آخرين بار است که زجرکشيدگان دردمند! با دست‌‌آويز قرار دادن خبر آزادي(مرخصی) شهرام جزايري، چشمان خود را بسته و دهان را تا بي‌نهايت باز کرده و آنچه خواسته‌، نثار مسئولان نظام، به ويژه قوه قضاييه و در رأس آن، آيت‌الله شاهرودي، رياست آن مي‌کنند.

اين در حالي است که هنوز چند ماهي از پايان دوره رياست ايشان باقي نمانده و معلوم نيست، ايشان ابقا خواهد شد يا خير، که چنين اهانت‌هايي را روا مي‌دارند و در کنار آن، به تجليل از حجت‌الاسلام و المسلمين، جناب آقاي رئيسي، معاون اول قوه قضاييه مي‌‌پردازند.

به نظر نمي‌رسد، شخصيت‌ والاي جناب رئيسي نيز اين هتاکي‌هاي روشن را تأييد کند، چه آن که ايشان در عمر خود، همواره در خدمت نظام و انقلاب و تشکيلات قضايي و در طول منويات و برنامه‌هاي آيت‌الله شاهرودي حرکت کرده است. اين مدح در باطن ذم، برازنده مقام بلندمرتبه ايشان نيست و چه بسا، اگر رئيس‌ قوه قضاييه نيز دستوري مبني بر آزادي شهرام جزايري داده باشد، هيچ گاه به خود اجازه اجرا نکردن يا لغو و يا جلوگيري از اجراي آن را نخواهد داد.
معلوم نيست، جناب شريعتمداري با چه هدف و به صرف اخبار ساختگي و ناقص، رماني را در ذهن متصور ساخته و با چيدن صغرا و کبرا، آنچه مطلوب شخص او و برخي دوستان است، نتيجه‌گيري مي‌کند؟!

مسلما رئيس‌ قوه قضاييه، نمي‌تواند آيين‌نامه‌اي را که براي ديگران لازم‌الاتباع است، خود ناقض آن باشد؛ بنابراين، بديهي است که هر محکومي داراي حقوقي است که قوانين و شرع مقدس ما (اگر به آن واقعا معتقد باشيم) بر ما تکليف کرده است و به موجب آن، هيچ کس را نمي‌توان از حقوق مقرره قانوني خود برحذر داشت يا از آن محروم کرد.

همت والاي آيت‌الله شاهرودي و اعتقاد راسخ وي به حبس‌زدايي، توجه و اهتمام جدي به امور زنداني و خانواده ايشان (بنا بر آمار و اخبار منتشره از قوه قضاييه) بر هيچ فرد روشن‌ضميري پوشيده نيست و اين محکوم اقتصادی که ضایعه‏ای را در مسئولین کشور به جا گذاشت (شهرام جزايري)، نيز بسياري از مجازات‌هاي خود را مديون همين به اصطلاح دلسوزي‌هاي زجرکشيدگان دردمند! مي‌داند و مسلما اگر هياهو و جنجال آنان چنين موقعيتي را نه براي تشکيل پرونده و فرار او فراهم نمي‌ساخت، مي‌توانست همانند ديگر زندانيان و محکوماني که دوران محکوميت خود را مي‌گذرانند، از مزايا و حقوق قانوني خود بهره‌مند شود.

حال اين پرسش مطرح است که آيا ديگر زندانيان، ولو محکومان به حبس‌هاي طولاني و مجرمان از اين نوع مقررات بهره نمي‌برند؟
رئيس قوه قضاييه نيز بنا به تقاضاي آنان، دستور دادن مرخصي برابر مقررات را در آستانه نوروز که آن هم مانند ديگر مناسبت‌ها و نيز سال‌هاي گذشته که حتي درخواست عفوشان از مقام معظم رهبري مي‌شود، صادر مي‌کند؛ ولي در بررسي پرونده، مسئولان به اين نتيجه مي‌رسند که اين مرخصي با لحاظ ميزان جريمه و مدت زمان سپري شده حبس و نداشتن وثيقه منطبق با دستورالعمل‌ها و آيين‌نامه نيست که مراتب به استحضار شاهرودي مي‌رسد.

آيا رياست قوه، بر دادن مرخصي و آزادي محکوم اصرار داشته است؟ آيا افرادي در اين زمينه توبيخ و محاکمه و به دار مجازات آويخته شده و يا از کار برکنار شده‌اند و ده‌ها آياي ديگر؟
به فرض دادن مرخصي بر خلاف ضوابط و مقررات، آيا معاون اول ايشان، مي‌توانستد به گفته مخبران موثق شما، مانع از اجراي آن شوند و آيا چنين چيزي اصلا رخ داده است و يا صرفا برخاسته از تصورات غيرحقوقي، غيرمنطقي و ذهني آن نويسنده محترم است؟

ماجراي شهرام جزايري با همه تلخي‌ها و شيريني‌هاي آن گذشت و او مرتکب هر جنايت و خيانتي شده بود، قانون بدون چشم‌پوشي بلکه با شدت هر چه تمامتر درباره او در حال اجراست و آناني که به هر عنوان به هر کس که خواسته افترا و تهمت زدند، ظاهرا به اين نيز قانع نشده و نخواهند شد، چون به دنبال واقعيت‌ها نيستند و دلشان به حال نظام نسوخته، بلکه همواره در راستاي منافع خود حركت مي‌‌کنند و اگر هم کم‌ بياورند، اين تكانه‌هاي خود را به گردن گردانندگان انداخته و تغيير مسير مي‌دهند و با زير پا گذاشتن همه معيارهاي اخلاقي، مسئولان رده‌ بالاي قوه قضاييه را «انگل‌هاي خطرناك» مي‌نامند و شمار آنان را نيز بسيار دانسته‌ و با افزودن سفرشان به شمال کشور و همچنين مسائلي چون پرداخت رشوه و باندهاي مافيايي و امور غيرواقع ـ که اگر خودشان نيز به آن منسوب باشند، خلاف حقيقت نيست ـ حکايت از خبر يا نکاتي دارند که مي‌طلبد در دستگاه عدليه که امثال شهرام جزايري‌ها را خرد کرده و درس عبرتی شد برای سایر مفسدین اقتصادی، در برابر اين گزافه‌گويي‌ها تا رسيدن به حقيقت و روشن شدن کل قضايا بايستند و اين اهانت‌ها و نشر اکاذيب مسلم عليه تشکيلاتي را که چشم و چراغ نظام و رهبر است، تحمل نکنند.

والسلام