3بازدید
۷۱
باوفاترین مرد تهرانی کیست؟
اکبر صباغان سه سال است که همسرش فوت کرده و در این سه سال هر روزصبح در سرما و گرما به بهشت زهرا(سلام الله علیها) می آید، سنگ مزار همسرش را غبار روبی و عطر افشانی می کند و تا عصر در کنار او می ماند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین او 1095 روز است که بعد از همسرش نه تنها وفادار مانده بلکه به صورت عجیبی با خاطراتش زندگی می کند.
اکبرصباغان که کشاورزی دارد و ساکن شهرری است درباره این کارش می گوید: همسرم سه سال است که به رحمت خدا رفته و من هر روز به دیدنش می آیم و او نیز شب ها به خواب من می آید و اگر هم چند روز بیایم و او پاسخی ندهد از او گلایه می کنم و سپس بلافاصله پاسخ می دهد.
باوفاترین مرد تهرانی در پاسخ به این سوال که سرما و گرما اذیتت نمی کند، می گوید: عاشقی دردسر دارد و من اگر یک روز نیایم انگار چیزی گم کرده ام و برایم خیلی سخت است.
نتیجه ازدواج اکبر صباغان و همسر مرحومش یک فرزند پسر است که حالا بزرگ شده ازدواج کرده و صاحب فرزند هم شده است. اما برای صباغان پنجاه ساله حتی پسر و نوه هم نتوانسته جای خالی همسرش را پر کند و همچنان خود را وفادار و عاشق زنش می داند.صباغان می گوید: پسرم خیلی خوب و باوفاست و هر شب چند ساعتی را با من می گذراند و به دیدنم می آید و من از او راضی هستم.
صباغان در پاسخ به این سوال که چرا ازدواج نمی کنی تا از تنهایی خلاص شوی می گوید: اتفاقاً خیلی ها به من می گویند و تشویقم می کنند که؛ زندگی همین است و نباید زیاد سخت بگیری و از این حرف ها ولی من نمی توانم حتی بهش فکر کنم و اصلا با ازدواج مجدد کنار نمی آیم . من خیلی به همسرم وابسته بودم .
داستان اکبر صباغان داستان عجیبی است. یک ساک دستی مشکی دارد و همیشه بر شاخه درختی در کنار مزار همسرش آویزان است و می توان از آن فهمید که باز اکبر صباغان یا همان باوفاترین مرد تهرانی اینجاست.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
آقای صباغان من و یاد خودم میندازه
من به اسونى اشك نمى ريختم......
عزیزان سلام وفاداری ایشان قابل تحسین است. ولی از خود باید سوال کنیم که همسر مرحومش چقدر بزرگوار بوده که چنین وفایی را میبیند.
کم نیستند بزرگالنی که هیچوقت یاد و خاطره عزیزانشون رو فراموش نمی کنند
برادر من در سال 1365 در عملیات کربلای پنج شلمچه شهید شد از اون تاریخ تا سال 1388 هر پنج شنبه بدون استثنا مادر من سر قبر ایشون حاظر می شد و سرما و گرما هم مانع ای کار وی نمی شد تا اینکه در سال 1388 درست در سال روز شهادت برادرم ایشون نیز چشم از دنیا بربست و به پیش فرزندش شتافت.
روح تمامی شهدا و مادران و پداران آنها شاد باشد انشاله.
البته از نظر روانشناسی این یک جور مکانیزم دفاعی برای تسکین الامه و به هر حال ادم سالم باید بتونه با هر غمی کنار بیاد پس این اسمش عشق نیست نوعی رفتاره که اگه بیمارگونه بشه مفید نیست
خداوند تمامی اسیران خاک را رحمت نماید و به این عزیز هم صبر عنایت نماید .
درود بر اقای صباغان - خداوند صبرشان دهد
اسم اینو باید بذاریم یک نوع بیماری .
معنی نداره ادم با واقعیت درگیر بشه
اين بنده خدا كجا 50سالشه؟ حداقل 70سال داره
باور کنید اشکام ریخت. به این میگن عشق واقعی
نظراسلام این نیست که کاروزندگی رارهاکنی .یک فاتحه بخونی وخیرات کنی کافیه
تابناک جان با وفاترین مردان همونایی هستن که دارن صبح تا شب و شب تا صبح با زنده ی همسرشون سر میکنن!
این نوعی افسردگی و اختلال روانی است . نه افتخار دارد و نه تعریف و تمجید .
خدا زنشو بیامرزه امیرالمومنین هم همین طوری یاد خانم فاطمه رو میکرد و اگر قولی که به خانم فاطمه نداده بودند هیچ وقت ازدواج نمیکردند
نازنین
راهش پر رهرو.کاش جوانان امروزی هم یاد بگیرند
امیدوارم خدا بهت صبر بده و آرامش.
یاشاسین
زن ذلیلی هم حدی باید داشته باشه
واقعا که ...
به نظرم ایشان بیمار هستند نه با وفا ....هرچیزی اندازه ای داره
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.