طلاق به خاطر علاقه همسر به مرد خيالي

واقعا.سخته.من.جهارسال.زندکی.کردم‌.اندازه‌حهل.سال.سختی‌کشیدم.عاقبت‌بخاطر.خیانت.کردنش‌جداشدم

کسایی که بیماری پارانویید دارند این ادما اصلا احساسو نمیشناسن وهیچ احساسی ندارند پس اگر مردی اینجوری باشه هیچ زنی نمیتونه بامحبت و روی خوش درستش کنه واقعا زندگی با یه پارانویا طاقت فرساست من خودم کشیدم که میگم

من۲۱ سالمه بعدازسه سال زندگی طاقت فرسا ویه بچه دوساله الان تازه فهمیدم شوهرم بیماری پارانویا داره از اول توخونه حبسم میکرد بیرون که میرفتم یابایدبامادرش میرفتم یاخواهرش اولا کمتربودازاون موقعی که گرونی شده بیشتراود کرده به همه کس وهمه چیزشک داره حتی یبار رفت ازمن شکایت کرد ۱۰۴ سکه ازخونش دزدیدم تهمتای زیادی زد مداوم کتکم میزد وگوشیمو خورد کرد همه این رفتاراش ازاونجایی شدیدترشد که دختروپداداشش ازروی کینه بمن گفته بود دوست پسردارم اینم توخیالاتش باور کرده بود دچار توهم شده بود جرات نمیکردم باهاش جایی برم باخودشم که بودم میگفت چرامنواوردی بیرونمیخوای باهم بریم دوست پسرتوببینیم من یه خانم محجبم نه ارایشی میکنم نه خلافی ازم سر زده حتی اخرین باری که منو تاحدمرگ کتک زد بخاطر دوکیلو میوه بود فکر میکرد مهمونا بهم گفتن بهش بگم میوه بخرن بعدشم گفت من نزدم بابات زدتت بعداز سه ماه که خونه پدرم هستم دیروز بعداز دادگاه نفقه قاضی بهم گفت که همچین مشکلی داره خودمم عقلمم نمیرسید فکر میکردم کلا همه مردا اینجورین من خیلی سختی کشیدم

داعشیه

من مردهستم واقعا تحمل چنين افرادي طاقت فرساست هركدوم ازماها دراشنايان وياكارمون چنين افرادي روسراغ داريم كه چطورروزوانرژي وزندگي ادموبه خطرميندازن

دادگاه عدم امکان سازش میده نه حکم طلاق

چه ربطی به تیتر داشت

اصولا به اینگونه رفتارها شک نمیگن باین کارها لجبازی کردن میگویند ومعمولا در جایی صورت میگیرد که طرف مقابل حساسیت زیادی نشان میدهد واین دقیق شدن ها در آخر میشه همین روزگاری که بالا
خوندی

آقای عزیز که گفتی تا نباشد چیزکی.... همسر من هم شکاک بود. تا نانوایی میرفتم ده بار زنگ میزد. مهمانی زنانه میرفتم به بهانه ای داخل میشد و مطمئن میشد که مردی نیست.یک مرد 120 ساله کور هم از کنارم رد میشد تا یکساعت دعوا داشتیم که چرا به تو نگاه کرد. بالاخره هم با بدبختی از او جداشدم.... حق با شماست ولی برعکس!!!.. تا نباشد چیزکی اقایون بدبین نمی شوند... چون وقتی گشت ارشاد با یک دختر او را گرفت من تازه فهمیدم چرا اینقدر بدبین است. چون خودش پنهانی همه کارمی کرد.

واقعا از این مطلبتون حالم بهم خورد واقعاٌ اون قاضی باید توی یک جلسه حکم طلاق صادر کند ایا با مشاوره های روانشاسی نمی شود برطرف شد. یعنی این دو نفر اگر دوباره با فردی دیگر هم ازدواج کنن احتمال جدایی آنها بیش از 50 درصد است.

بیماری پارانویا است نیاز به درمان دارد.

عجبا چرا اینجوری پس؟ لطفا مسئولان رسیدگی کنند

طرف شیشه ای بوده توهم زده به همه مشکوکه

راست گفتی به خاطر بنزین الوده

یک مشاوره درست و حسابی ازدواج میتونه جلوی کلی از این مشکلات رو بگیره
از یه طرف هم مردهای شکاک خودشون باید قبول کنن که ازدواج نکنن بهتره

مطمئنا یه چیزکی بوده که مرده شک کرده. وگرنه کسی دوست نداره الکی زندگی خودشو نابود کنه. این خانم می تونست با محبت ببیشتر به شوهرش نشون بده که فقطتنها مرد زندگی اون شوهرشه. اما به جای اون سریع زاضی به طلاق شده. پس بوه چیزکی شک نکنید

خواهشا تو انتخاب تیتر دقت کن.

خدا پدرو مادرشون رو بيامرزه، قبل از بچه دار شدن متمدنانه از هم جدا شدن.
همين

قضاوت کردن بدون اینکه در این مقام باشیم کار درستی نیست. قضاوت کردن را به اهلش واگذار کنیم.

نميتونيم بدون اينكه از عمق موضوع خبر نداشته باشيم قضاوت كنيم، اما با يه نگاه گذرا به جامعمون متوجه ميشيم كه عشقاي مثلثي و روابط نامشروع بعد از ازدواج هم واسه زن و هم واسه مرد خيلي زياد شده، نميدونم به كجا داريم ميريم، ولي اينو ميدونم كه با وضعي كه الان پيش اومده من مجرد عليرغم اينكه شرايط ازدواج رو دارم،پيدا كردن كسي كه بشه بهش اعتماد كرد خيلي سخت و تا حدودي غير ممكنه! هيچ تضميني وجود نداره كه طرف بعد از ازدواج خيلي شيك نره با كسي دوست بشه، بنظر ميرسه قضيه ي اين دو زوج جوان هم بي ربط با اين موضوع نباشه

این شخص دارای اختلال شخصیت پارانویید(بدگمانی)است نیاز به 3 ماه رواندرمانی در کنار درمان دارویی دارد زن ایشان به علت درمان ایشان مستوجب مجازات و تبعید میباشد

به خاطر بنزین های آلوده است

بله. این خانم هم بنده خدا گرفتار یه آدم بددل شده.طلاق به نفع خانمه است.با اینجور مردی اصلانمیشه زندگی کرد.ضمنا تیتر خبر شما با متن خبر همخوانی ندارد.

تا نباشد چیزکی همسر شک نکند به چیز ها....

درستش همینه. بهتر از کشتار و ... است

تابناک چرا مثل نشریه‌های زرد مقاله میدی؟ از یک دادگاه که احتمالا کلی‌ وقت برده و از یک زندگی‌ که لابد کلی‌ توش ماجرا بوده، ۱۲ خط مقاله نوشتی‌، اونم فقط از یک طرف قضیه! ما الان به عنوان خواننده باید قضاوت کنیم؟ همدردی کنیم (با چیزی که راست و دروغشو نمی‌دونیم)؟ اصلا برا چی‌ همچنین مقاله‌ای مینویسی؟ خواننده‌ها زیاد بشن؟