جای خالی ایران در «لحظه تاریخی» امضای یک قرارداد
نکته آن که تلاشهای گسترده اروپا و آمریکا برای راهاندازی هر چه سریعتر این خط انتقال گاز به اروپا، ضمن آنکه برگرفته از موضوع حذف روسیه به عنوان منبع اصلی تأمین انرژی اروپاست، موضوعی است که برای روسیه همواره به عنوان ابزاری سیاسی مورد استفاده قرار گرفته است.

سیاست خارجی _ روز دوشنبه، مقامهای چهار کشور اروپایی در آنکارا، قرارداد احداث یکی از بزرگترین خط لولههای انتقال گاز در جهان به نام «نابوکو» را بدون حضور ایران امضا کردند.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، قرارداد راهاندازی اين خط لوله روز دوشنبه در آنکارا به امضای «رجب طيب اردوغان»، نخست وزير ترکيه، «سرگئی استانيشو»، نخست وزير بلغارستان، «اميل بوک»، نخست وزير رومانی، «گوردون باجنايی»، نخست وزير مجارستان و «ورنر فايمان»، صدراعظم اتريش رسيد.
نخست وزير ترکيه امضای اين قرارداد را لحظهای تاريخی خواند و در عين حال تأکيد کرد: امضای اين قرارداد پايان کار نيست، برعکس آغاز کار است.
بنا بر این گزارش، اين خط لوله سه هزار و سيصد کيلومتری که انتظار میرود در سال ۲۰۱۴ به بهرهبرداری برسد، با حمايت ايالات متحده و برای کاستن از ميزان وابستگی کشورهای اروپايی به گاز روسيه ساخته میشود.
هزينه راهاندازی اين خط لوله که از سواحل دريای خزر تا خاک اتريش در مرکز اروپا امتداد دارد، حدود يازده ميليارد دلار پيشبينی شده است و هماکنون از جمهوری آذربايجان به عنوان اصلیترين تأمينکننده گاز برای انتقال از طريق اين خط لوله نام برده میشود.
این گزارش میافزاید: اتحادیه اروپا پیش از این نیز با هدف هموار ساختن راه واردات گاز از منطقه دریای خزر و کاستن از وابستگی خود به گاز روسیه با کشورهای گرجستان، آذربایجان و ترکیه، توافقنامه «راه ابریشم» را امضا کرد.
اروپا در قبال تعهد این سه کشور به تامین گاز این قاره، قول تبادلات تجاری بیشتر و راههای ارتباطی قویتری را به سه کشور گرجستان، ترکیه و آذربایجان داده است که اصطلاحا «کریدور جنوب» را تشکیل میدهند.
نکته آنکه تلاشهای گسترده اروپا و آمریکا برای راهاندازی هرچه سریعتر این خط انتقال گاز به اروپا، ضمن آنکه برگرفته از موضوع حذف روسیه به عنوان منبع اصلی تأمین انرژی اروپاست، موضوعی است که برای روسیه همواره به عنوان ابزاری سیاسی مورد استفاده قرار گرفته است.
در واقع، این مسأله نوعی ابزار برای ایجاد وابستگی متقابل میان غرب با خاورمیانه و آسیای میانه است که میتواند در درازمدت در کاهش جنگهای منطقهای و بینالمللی مؤثر واقع شود، اما آنچه جای پرسش دارد، جای خالی ایران در این قرارداد استراتژیک است، چرا که مقامات کشورمان پیش از این برای پیوستن به این قرارداد بزرگ انرژی ابراز علاقه کرده بودند.
چنانچه مهدى صفرى، معاون وزارت امور خارجه مدتی پیش، در سخنانى در پارلمان اروپا اظهار داشت: ايران به عنوان كشورى با ذخاير عظيم انرژى نفت و گاز، مىتواند بخشى از نيازهاى اين قاره را تأمين كند. همچنین برخی مقامات وزارت نفت وجود این خط لوله انتقال انرژی را زمانی مناسب میدانند که ایران نیز در آن مشارکت داشته باشد و این به معنای تلاشهای منطقی ایران برای پیوستن به خط استراتژیک انتقال انرژی بوده، اما اکنون این قرارداد بدون ایران امضا شده و در حال اجرایی شدن است.
بنا بر این گزارش، ایران با آن که با بیش از ۲۸ تریلیون متر مکعب منابع گازی، پس از روسیه در مقام دوم جهان است، اما بر پایه آمارهای اعلام شده با توليد روزانه نزديك به پانصد ميليون بشكه، باعث شده در رديف هفتم جهان قرار بگیرد.
همچنین هماکنون کشورمان، پانزده ميليون متر مكعب گاز به تركيه صادر مىكند، ولى همزمان بیست ميليون متر مكعب گاز از تركمنستان وارد مىكند.
این شرایط نشان میدهد، ما در حال حاضر نیازمند بازارهای متنوع و پایداری هستیم تا بتوانیم به وضعیت مناسبی در بهرهبرداری و عرضه گاز به بازارهای جهانی دست پیدا کنیم و برای همین، غیبت ایران در چنین پروژه عظیم اقتصادی به هر دلیلی که باشد، یک ضایعه جدی برای صنعت انرژی ماست.
نکته دیگر این است که با راهاندازی این خط لوله و پیوستن کشورهایی مانند قطر که با ما در حوزههای مشترک گازی برای بهرهبرداری رقابت جدی دارد یا عراق که به تازگی در پی بازیابی جایگاه خود در عرصه انرژی جهان است، در آینده ای نزدیک سبب خواهد شد ما در یافتن بازارهای جدید با مشکلات اساسی روبهرو شویم.
گفتنی است، هدف اصلی از طراحی پروژه نابوکو که گاز را بدون گذر از روسیه از ترکیه به اتریش منتقل خواهد کرد، کاستن از وابستگی اتحادیه اروپا به ذخایر گاز روسیه است. مسیر خط لوله نابوکو از ترکیه، بلغارستان، رومانی و مجارستان به اتریش میرسد.
مقامهاى اتحاديه اروپا همچنين پیشتر پيشنهاد كرده بودند كه گاز كشورهاى شمال آفريقا، عراق و ايران نيز مىتواند از راه اين خط لوله به اروپا فرستاده شود.
هرچند هماکنون اروپا و آمریکا از این موقعیت به عنوان اهرم فشاری بر ایران برای خواستههای سیاسی خود بهره میبرند،، در صورت حذف کشورمان از چنین قرارداد مهمی، باید در آینده تلاشهایی چند برابر را به کار گیریم تا بتوانیم بازاری مناسب برای محصولات گازیمان بیابیم.
به نظر میرسد اوپک گازی و کشورهایی که در آن مشارکت جدی داشتهاند، باید در چنین جایی وارد عمل شوند، وگرنه باید بپذیریم که بازار انرژی خود در آینده را از هم اکنون در خطر ببینیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به امید روزی که بدون نیاز به فروش گاز به دشمنان، گاز و نفت را به عنوان نیروی محرکه صنایع داخلی به کار ببریم و به جای خام فروشی، از منابع انرژی کشور برای تولید محصولات بالادستی و ایجاد ارزش افزوده بیشتر استفاده کنیم.
وزیر نفت باید در مجلس جوابگو باشه و همچنین جناب رئیس جمهور
تاريخ نشان دادن كه بيشترين زيان را ما از روسيه و انگليس خورديم
به همين علت است كه ما دارنده دومين ذخاير گاز و نفتي دنيا هستيم و بايد مردم امان فقر و بيكاري داشته باشند.
pish be soye modiriyate jahan
با این روندی که پیش گرفتیم خوشایند نیست اینها بعد ها گریبانمگیر ما میشه صبر داشته باشید این حرفی که زدم یادتون باشه!
ما برای مدیریت جهان برنامه داریم.
انها مارا دعوت کردند ما خودمان به این اجلاس نرفتیم تا ضربه محکمی به امریکا واروپا وخس وخاشاک وطن بزنیم.سند دعوت نامه اش هم در وارت امورخارجه است.؟
تركيه هر روز در حال متنوع سازي درآمدهايش هست و ما روز به روز به نفت و گازمان وابسته تر ميشويم.خدايا خودت آخر عاقبت ما را بخير كن.
بازار گاز اروپا پویا ترین و نقد ترین بازار گاز طبیعی در دنیا برای ایران است و سایر بازارها از جمله هند و پاکستان حتی با فرض حل مشکلات سیاسی توجیه اقتصادی بازار گاز اروپا را ندارند. از سویی ایران با روسیه در شرایط رقابت طبیعی قرار دارد. به این مفهوم که از نظر طبیعی و حتی با در نظر گرفتن سایر جنبه های سیاسی و اقتصادی نفع دیگری به مفهوم ضرر دیگری است. همچنین ایران مهمترین منبع گاز برای اروپا است که پروژه های گازی خط لوله ای را از نظر اقتصادی توجیه پذیر میکند.
بنابراین از دیدگاه منطق اقتصادی و بازاریابی ایران و اروپا از نظر گازی می توانند هم پوشانی و نفع متقابل و یا بازی برد - برد داشته باشند. در این میان دیدگاه درازمدت ج.ا.ایران باید این باشد رقیب (روسیه) تحت عناوین مختلف (بده بستان دروغین در قضیه هسته ای ) سعی نکند ایران از بازار اروپا دور کند و یا حتی به قیمت مشارکت سر ما را با بازار ضعیف و دچار مشکلات امنیتی و سیاسی شبه قاره گرم کند.
البته در این میان باید مواظب روس فیل های نوین وطنی هم بود که منافع اقتصادی آنها در گرو دور کردن ایران از بازار وسیع اروپا در زمینه انرژی و فراورده و سایر محصولات از طریق بزرگنمایی توانمندی های تکنولوژی دست دوم روسی باشد.
بهتراز این نمیشه چون ذخایر گازی کم نمی شود چون ما ایرانیها پس انداز کننده خوبی هستیم بای آیندگان ؟ اینطور نبوده بوده ....بود...بو ...
بالاخره یکی که به یکی حال میده اونم باید در قبالش بهش سهم بده ولی بهتره بود برابر می بود
همه سیاستهای روسیه می فهمندبجزماسالها روسیه برای اینکه منافعش دراسیای میانه وقفقازبعدازفروپاشی تثبیت شودودست ایران رازیرنگهداردمی گویدامسال نیروگاه اتمی راه اندازی می شوداماآن سال کی بیایدمانمی دانیم
این خط لوله در تضاد با منافع روسیه است.همین کافی نیست؟
هزینه های که کشور داره میده جبران ناپذیر هست
حتما قسمت نبوده
برو بابا!!! مگه تو ماجرای دریای خزر که جای ایران خالی نبود چی شد؟ همون بهتر که نبودیم تا امتیاز الکی بدیم!!
اشکال اینجاست که شما جهان را فقط چند تا کشور اروپایی و آمریکا می دانید !!!
حتما انتظار داشتین با گل وشیرینی بیان سراغمون
مگر برای فروش نفت و گاز جهت واردات جنس چینی نیاز به این کاغذ پاره ها هست؟!
جای نگرانی نیست . زیرا جای خالی کشورمان در این قرارداد توسط دیگر کشورهای منطقه پر خواهد شد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.