1بازدید
۴۹
رسانه ملی؛ مدیرانی که رفتند، مدیرانی که آمدند
علی امامی
ضرغامی وقتی رئیس سازمان صدا و سیما شد با مطرح کردن عنوان «رسانه ملی» در سطوح مختلف جامعه از جاری شدن سیاست چند صدایی در این بزرگترین سازمان رسانه ای کشور صحبت کرد و برای محقق شدن شعارهایش به همراه گروهی از مشاوران و کارشناسان صدا و سیما «افق رسانه» را تدوین کرد.
رویه او تا حدود زیادی منجر به آن شد که بسیاری او را متعادل تر از رئیس پیشین سازمان پنداشته و حتی از آمدنش خوشحال باشند. در افق رسانه برای کلیه بخش های صدا و سیما حرکت به سوی ارتقای کیفی پیش بینی شده بود، برنامه پنج ساله ای که هم اکنون بر اساس آن می توان قضاوت کرد که آیا ضرغامی طی این مدت به همه آنچه خود می خواست و وعده آنها را داده بود رسیده است؟! و آیا ضرغامی به واقع موفق شد چند صدایی جامعه را به رسانه ملی بیاورد؟
ماجرای ابقای ضرغامی یا جانشین احتمالی وی از ماهها پیش در محافل رسانه ای مطرح شده است و هم اکنون با قدرت یافتن امکان ماندن او رویکرد گذشته، حال و احتمالا آینده این رئیس «رسانه ملی» مورد تحلیل قرار می گیرد. واقعیت این است که در کنار همه موانعی که ممکن است سد راه هر مدیری قرار بگیرد ضرغامی به یک دلیل عمده که آن نیز جابجایی غیر منطقی مدیران و سپردن مسئولیت های مهم به افراد غیر متخصص بود، نتوانست به وعده هایش در رسانه ملی جامه عمل بپوشاند.
جابجایی یا برکناری مدیران صدا و سیما عمدتا به دو صورت اتفاق افتاد:
1- مدیرانی که نزدیکان و معتمدان ضرغامی نبودند و باید جای خود را به سرعت به مدیرانی همسو با رئیس «رسانه ملی» می سپردند که جابجایی یا برکناری این گروه در همان یکی دو سال ابتدای ریاست ضرغامی اتفاق افتاد.
2- مدیرانی که ضرغامی حضورشان را در صدا و سیما مغتنم می دانست اما به خاطر فشارهای بیرونی یا سازمان را ترک کردند و یا به محل دیگری جز تخصص خود کوچیدند و عملا عنصر کارآمدی از آنها گرفته شد.
در هر دو صورت جابجایی مذکور در صدا و سیما، باید گفت که با مدیران جدید نه تنها احیای شرایط جدیدی اتفاق نیفتاد که حتی بی تجربگی نیروهای جایگزین و عدم جسارت، کارآمدی و خلاقیت آنها باعث تقلیل جایگاه «رسانه ملی» نزد مردم شد تا آنجا که امروز کمترین میزان رضایت مندی از رسانه ملی را در کشور شاهد هستیم.
به هر تقدیر طی این سال ها افرادی مثل رحمانی فضلی از معاونت سیاسی، دکتر حسن خجسته از معاونت صدا، شهرام گیل آبادی از رادیو جوان، جعفری جلوه از شبکه یک سیما، مهاجرانی از معاونت سیما، حرمی از مدیریت شبکه پنج، حسن محمدیان از مدیریت رادیو گفتگو و حسین محمدی از ریاست حوزه ریاست کنار گذاشته شدند و جای خود را به افرادی مانند آخوندی در معاونت سیاسی، صوفی در معاونت صدا، احمدی افزایی در رادیو جوان، برازش در شبکه یک سیما، میرباقری در معاونت سیما، ترقی جاه در رادیو گفتگو و کاظمینی و جعفری در حوزه ریاست بخشیدند که مدیران پیشین در ابعاد مختلفی نظیر تدبیر و درایت رسانه ای، خلاقیت، جسارت، کارآمدی و سابقه کاری به مراتب نسبت به مدیران بعد از خود در جایگاه بالاتری قرار داشتند.
مصداق بارز مدیران برکنار شده گروه اول، آنها که نزدیکان ضرغامی نبودند و باید سازمان را رها می کردند حسین انتظامی مدیر مسئول خوش سابقه روزنامه جام جم است. همگان به خاطر دارند روزهایی را که این روزنامه کار خود را آغاز کرده بود و خیلی ها حتی نسبت به ماهیت و وجود چنین روزنامه ای با مهر صدا و سیما مخالفت می کردند و در نتیجه تبلیغات منفی علیه آن بسیار بود اما حسین انتظامی با تکیه بر درایت رسانه ای و سابقه مدیریت مطبوعاتی خود و نیز به مدد گروه معاونان و مشاورانی که همگی از سرآمدان عرصه مطبوعات هستند طی مدت کوتاهی این روزنامه را به پر تیراژترین روزنامه کشور تبدیل کرد که روز به روز بر مقبولیت آن افزوده می شد.
شتاب مدیر جدید رسانه ملی برای جابجایی حسین انتظامی که او را از نزدیکان مدیر پیشین سازمان می دانست آنقدر زیاد بود که سکان مدیریت پر تیراژترین روزنامه کشور را تا پیدا کردن فردی متخصص به یکی از نزدیکان خود سپرد که پیش از آن مدیر یکی از استان ها بود. جعفری که پس از چند ماه جام جم را ترک کرد و رئیس حوزه ریاست صدا و سیما شد در حذف میزان قابل توجهی از مخاطبان این روزنامه سهم به سزایی داشت و بعد از او هم بیژن مقدم که سردبیری خبرگزاری فارس و برای دوره کوتاهی مدیر مسئولی روزنامه ایران را در کارنامه کاری خود داشت هرگز نتوانست روزهای درخشان روزنامه جام جم در دوره مدیریت انتظامی را تکرار کند.
انتخاب اسلامی مهر که پیش از آن مدیر مالی! خبرگزاری فارس بود به عنوان رئیس سیما فیلم، موسوی مقدم که کارشناس رادیو قرآن بود به عنوان معاون امور استان ها و انتخاب افرادی مثل کاظمینی هم جای بحث و سئوال بسیار دارد.
مصداق بارز مدیران گروه دوم نیز که تحت تاثیر فشارهای بیرونی جابجایی ـ یا به عبارت دیگر عزل ـ آنها صورت گرفت شهرام گیل آبادی مدیر خوشفکر رادیو جوان، دکتر خجسته معاون کارآمد صدا و حسن محمدیان مدیر موفق رادیو گفتگو بود.
چون احمدی افزایی جوان حرف شنویی بود و ماموریت مهمی برای خاموش کردن صدای رادیو جوان داشت. شبکه ای که در سیاست ها و برنامه ریزی های صدا و سیما برای آن ماموریت ویژه جذب مخاطب جوان و برقراری ارتباط با گروه همسالان طراحی شده بود حالا می بایست به خاطر اینکه افراد معدودی پرسشگری آن را تاب نیاورده اند خاموش شود.
رادیو گفتگو نمونه ای بود برای تمرین چند صدایی در رسانه ملی که البته آن نیز باید به صدای گروه خاصی تبدیل می شد و این بار نیز با رفتن مدیر آن و آمدن ترقی جاه که از وابستگان بود عملا شعار چند صدایی به شوخی بی محلی از سوی «رسانه ملی » تبدیل شد.
اما مخالفان به این بسنده نکردند، آنها مدیریت کلان رادیو را مسبب جسارت و پرسشگری های شبکه های مختلف رادیو می دانستند و دکتر حسن خجسته که جز رادیو برای خود هیچ بخش دیگر و هیچ مدیریت دیگری را متصور نبود به معاونت برنامه ریزی رفت تا جای او را محمد حسین صوفی بگیرد، کسی که در سازمان صدا و سیما به عنوان یکی از نزدیکان ضرغامی از او یاد می شود به طوری که او را به هر جایی که دچار بحران شود می فرستد تا ماجرا را ختم به خیر کند و رادیو برای رئیس رسانه ملی در آن شرایط محل بحران بود چون زیر پای او لغزیده بود و برای تداوم حضورش در کسوت ریاست صدا و سیما باید به وضع رادیو آنچنان که «دیگران» می خواهند سر و سامان می داد.
اقدام نه چندان عجیب صوفی در جهت سر و سامان دادن به این وضع، شکستن قاعده پیشین گذشته بود. اصلی که خجسته آن را به قانون تبدیل کرده بود این بود که همه مدیران رادیو باید از میان بهترین و موفق ترین برنامه سازان رادیو انتخاب شوند و به اصطلاح می گفت: آسمان رادیو پر ستاره است. صوفی مدیران زیر مجموعه خود را از میان افرادی انتخاب کرد که حتی سابقه کار رادیویی نداشتند نمونه بارز آنها نیز محمود زنده نام ـ مستند ساز ـ است که جای شهرام گیل آبادی را در مرکز هنرهای نمایشی رادیو گرفت.
گذشته ها گذشته است و حالا زمزمه های جدیدی در سازمان صدا و سیما شنیده می شود. ضرغامی پس از ابلاغ حکم ابقای خود دست به تغییراتی خواهد زد مثلا می گویند دکتر علیرضا نوری مدیر فعلی رادیو ایران که از اوتاد رادیو نیز هست معاون صدا می شود، میرباقری خدا حافظی می کند، برازش و پور حسین جایگاهشان در حد مشاور رئیس سازمان تقلیل می یابد، شاه حسینی، جعفری جلوه و شهرام گیل آبادی به سازمان باز می گردند، پورمحمدی به شبکه یک سیما می رود، و …
همه این انتخاب ها عالی است اما خوب است رئیس محترم «رسانه ملی» حداقل به همان میزان که به فشارهای بیرونی می اندیشد صاحبان اصلی رسانه ملی را هم در نظر بگیرد و در انتخاب مدیران زیر مجموعه ـ که مهمترین تزریق کننده های فکر به گروه های برنامه ساز هستند ـ فارغ از نزدیک بودن یا نبودن به خود، میزان خلاقیت، کارآمدی، جسارت، شجاعت، تخصص، توانمندی و البته سابقه کاری را در نظر بگیرد تا نیروهای ارزنده و خلاقی کشتی به گل نشسته «رسانه ملی» را در امواج مقبولیت و رضایت مندی مردم در پنج ساله دوم به حرکت درآورند.
رویه او تا حدود زیادی منجر به آن شد که بسیاری او را متعادل تر از رئیس پیشین سازمان پنداشته و حتی از آمدنش خوشحال باشند. در افق رسانه برای کلیه بخش های صدا و سیما حرکت به سوی ارتقای کیفی پیش بینی شده بود، برنامه پنج ساله ای که هم اکنون بر اساس آن می توان قضاوت کرد که آیا ضرغامی طی این مدت به همه آنچه خود می خواست و وعده آنها را داده بود رسیده است؟! و آیا ضرغامی به واقع موفق شد چند صدایی جامعه را به رسانه ملی بیاورد؟
ماجرای ابقای ضرغامی یا جانشین احتمالی وی از ماهها پیش در محافل رسانه ای مطرح شده است و هم اکنون با قدرت یافتن امکان ماندن او رویکرد گذشته، حال و احتمالا آینده این رئیس «رسانه ملی» مورد تحلیل قرار می گیرد. واقعیت این است که در کنار همه موانعی که ممکن است سد راه هر مدیری قرار بگیرد ضرغامی به یک دلیل عمده که آن نیز جابجایی غیر منطقی مدیران و سپردن مسئولیت های مهم به افراد غیر متخصص بود، نتوانست به وعده هایش در رسانه ملی جامه عمل بپوشاند.
جابجایی یا برکناری مدیران صدا و سیما عمدتا به دو صورت اتفاق افتاد:
1- مدیرانی که نزدیکان و معتمدان ضرغامی نبودند و باید جای خود را به سرعت به مدیرانی همسو با رئیس «رسانه ملی» می سپردند که جابجایی یا برکناری این گروه در همان یکی دو سال ابتدای ریاست ضرغامی اتفاق افتاد.
2- مدیرانی که ضرغامی حضورشان را در صدا و سیما مغتنم می دانست اما به خاطر فشارهای بیرونی یا سازمان را ترک کردند و یا به محل دیگری جز تخصص خود کوچیدند و عملا عنصر کارآمدی از آنها گرفته شد.
در هر دو صورت جابجایی مذکور در صدا و سیما، باید گفت که با مدیران جدید نه تنها احیای شرایط جدیدی اتفاق نیفتاد که حتی بی تجربگی نیروهای جایگزین و عدم جسارت، کارآمدی و خلاقیت آنها باعث تقلیل جایگاه «رسانه ملی» نزد مردم شد تا آنجا که امروز کمترین میزان رضایت مندی از رسانه ملی را در کشور شاهد هستیم.
به هر تقدیر طی این سال ها افرادی مثل رحمانی فضلی از معاونت سیاسی، دکتر حسن خجسته از معاونت صدا، شهرام گیل آبادی از رادیو جوان، جعفری جلوه از شبکه یک سیما، مهاجرانی از معاونت سیما، حرمی از مدیریت شبکه پنج، حسن محمدیان از مدیریت رادیو گفتگو و حسین محمدی از ریاست حوزه ریاست کنار گذاشته شدند و جای خود را به افرادی مانند آخوندی در معاونت سیاسی، صوفی در معاونت صدا، احمدی افزایی در رادیو جوان، برازش در شبکه یک سیما، میرباقری در معاونت سیما، ترقی جاه در رادیو گفتگو و کاظمینی و جعفری در حوزه ریاست بخشیدند که مدیران پیشین در ابعاد مختلفی نظیر تدبیر و درایت رسانه ای، خلاقیت، جسارت، کارآمدی و سابقه کاری به مراتب نسبت به مدیران بعد از خود در جایگاه بالاتری قرار داشتند.
مصداق بارز مدیران برکنار شده گروه اول، آنها که نزدیکان ضرغامی نبودند و باید سازمان را رها می کردند حسین انتظامی مدیر مسئول خوش سابقه روزنامه جام جم است. همگان به خاطر دارند روزهایی را که این روزنامه کار خود را آغاز کرده بود و خیلی ها حتی نسبت به ماهیت و وجود چنین روزنامه ای با مهر صدا و سیما مخالفت می کردند و در نتیجه تبلیغات منفی علیه آن بسیار بود اما حسین انتظامی با تکیه بر درایت رسانه ای و سابقه مدیریت مطبوعاتی خود و نیز به مدد گروه معاونان و مشاورانی که همگی از سرآمدان عرصه مطبوعات هستند طی مدت کوتاهی این روزنامه را به پر تیراژترین روزنامه کشور تبدیل کرد که روز به روز بر مقبولیت آن افزوده می شد.
شتاب مدیر جدید رسانه ملی برای جابجایی حسین انتظامی که او را از نزدیکان مدیر پیشین سازمان می دانست آنقدر زیاد بود که سکان مدیریت پر تیراژترین روزنامه کشور را تا پیدا کردن فردی متخصص به یکی از نزدیکان خود سپرد که پیش از آن مدیر یکی از استان ها بود. جعفری که پس از چند ماه جام جم را ترک کرد و رئیس حوزه ریاست صدا و سیما شد در حذف میزان قابل توجهی از مخاطبان این روزنامه سهم به سزایی داشت و بعد از او هم بیژن مقدم که سردبیری خبرگزاری فارس و برای دوره کوتاهی مدیر مسئولی روزنامه ایران را در کارنامه کاری خود داشت هرگز نتوانست روزهای درخشان روزنامه جام جم در دوره مدیریت انتظامی را تکرار کند.
انتخاب اسلامی مهر که پیش از آن مدیر مالی! خبرگزاری فارس بود به عنوان رئیس سیما فیلم، موسوی مقدم که کارشناس رادیو قرآن بود به عنوان معاون امور استان ها و انتخاب افرادی مثل کاظمینی هم جای بحث و سئوال بسیار دارد.
مصداق بارز مدیران گروه دوم نیز که تحت تاثیر فشارهای بیرونی جابجایی ـ یا به عبارت دیگر عزل ـ آنها صورت گرفت شهرام گیل آبادی مدیر خوشفکر رادیو جوان، دکتر خجسته معاون کارآمد صدا و حسن محمدیان مدیر موفق رادیو گفتگو بود.
چون احمدی افزایی جوان حرف شنویی بود و ماموریت مهمی برای خاموش کردن صدای رادیو جوان داشت. شبکه ای که در سیاست ها و برنامه ریزی های صدا و سیما برای آن ماموریت ویژه جذب مخاطب جوان و برقراری ارتباط با گروه همسالان طراحی شده بود حالا می بایست به خاطر اینکه افراد معدودی پرسشگری آن را تاب نیاورده اند خاموش شود.
رادیو گفتگو نمونه ای بود برای تمرین چند صدایی در رسانه ملی که البته آن نیز باید به صدای گروه خاصی تبدیل می شد و این بار نیز با رفتن مدیر آن و آمدن ترقی جاه که از وابستگان بود عملا شعار چند صدایی به شوخی بی محلی از سوی «رسانه ملی » تبدیل شد.
اما مخالفان به این بسنده نکردند، آنها مدیریت کلان رادیو را مسبب جسارت و پرسشگری های شبکه های مختلف رادیو می دانستند و دکتر حسن خجسته که جز رادیو برای خود هیچ بخش دیگر و هیچ مدیریت دیگری را متصور نبود به معاونت برنامه ریزی رفت تا جای او را محمد حسین صوفی بگیرد، کسی که در سازمان صدا و سیما به عنوان یکی از نزدیکان ضرغامی از او یاد می شود به طوری که او را به هر جایی که دچار بحران شود می فرستد تا ماجرا را ختم به خیر کند و رادیو برای رئیس رسانه ملی در آن شرایط محل بحران بود چون زیر پای او لغزیده بود و برای تداوم حضورش در کسوت ریاست صدا و سیما باید به وضع رادیو آنچنان که «دیگران» می خواهند سر و سامان می داد.
اقدام نه چندان عجیب صوفی در جهت سر و سامان دادن به این وضع، شکستن قاعده پیشین گذشته بود. اصلی که خجسته آن را به قانون تبدیل کرده بود این بود که همه مدیران رادیو باید از میان بهترین و موفق ترین برنامه سازان رادیو انتخاب شوند و به اصطلاح می گفت: آسمان رادیو پر ستاره است. صوفی مدیران زیر مجموعه خود را از میان افرادی انتخاب کرد که حتی سابقه کار رادیویی نداشتند نمونه بارز آنها نیز محمود زنده نام ـ مستند ساز ـ است که جای شهرام گیل آبادی را در مرکز هنرهای نمایشی رادیو گرفت.
گذشته ها گذشته است و حالا زمزمه های جدیدی در سازمان صدا و سیما شنیده می شود. ضرغامی پس از ابلاغ حکم ابقای خود دست به تغییراتی خواهد زد مثلا می گویند دکتر علیرضا نوری مدیر فعلی رادیو ایران که از اوتاد رادیو نیز هست معاون صدا می شود، میرباقری خدا حافظی می کند، برازش و پور حسین جایگاهشان در حد مشاور رئیس سازمان تقلیل می یابد، شاه حسینی، جعفری جلوه و شهرام گیل آبادی به سازمان باز می گردند، پورمحمدی به شبکه یک سیما می رود، و …
همه این انتخاب ها عالی است اما خوب است رئیس محترم «رسانه ملی» حداقل به همان میزان که به فشارهای بیرونی می اندیشد صاحبان اصلی رسانه ملی را هم در نظر بگیرد و در انتخاب مدیران زیر مجموعه ـ که مهمترین تزریق کننده های فکر به گروه های برنامه ساز هستند ـ فارغ از نزدیک بودن یا نبودن به خود، میزان خلاقیت، کارآمدی، جسارت، شجاعت، تخصص، توانمندی و البته سابقه کاری را در نظر بگیرد تا نیروهای ارزنده و خلاقی کشتی به گل نشسته «رسانه ملی» را در امواج مقبولیت و رضایت مندی مردم در پنج ساله دوم به حرکت درآورند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
قای ضرغامی و همکارانش با در پیش گرفتن تفکرات تنگ نطرانه و متاسفانه دادن اطلات غلط به مردم و قلب واقعیات ان چنان بی اعتمادی از این رسانه ایجاد کردند که هیچ ادم فرهیخته و حتی کم سوادی دیگر به بافته های این رسانه حزبی توجهی نمی کند و متاسفانه این ها کاری کردند که همه برای دسترسی به اخبار صحیح به رساته های خارجی و ماهواره روی بیاورند و امروز که قافیه را باخته می بینند و حتی مورد انتقاد شدید مراجع و علمای بزرگ کشور هم قرار گرفته اند نمی دانند که آبروی از دست رفته را چگونه جبران کنند و با این کاری که با ملت کردند چگونه سر خود را بالا بگیرند خود کرده را تدبیر نیست ما متاسفیم که امور بزرگ مملکت در دست آدما ی کوچک بوده و بزرگا ن گوشه نشین هستند
دوستان توقع داشتند سیما ادعای پوچ تقلب رو تو بوق و کرنا کنه تا راضی بشن
کسانی که فریاد ننگ ما صدا و سیمای ما سر دادند سال هاست 7 کانال سیما در میان هزاران کانال رنگارنگ ماهواره هاشان گم شده است
همانطور که دولت احمدی نژاد عدالت را فقط در توزیع رزق میداند میجوید و نه در حقوق انسانی، همانگونه هم آقای ضرغامی چند صدایی را در معنای پخش موسیقی رپ و غیره میشناسد. البته جناب آقای ضرغامی در ذهن اینجانب مبرای از این شائبه ها بوده ولی داده ها و اخبار این روزها بر برداشت های قبلی ام خط بطلان کشیده اند.
باسلام صدا وسیمای ضرغامی کاملا با طرف ودراین چند سال تلاش زیادی درجهت طرفداری وسرکوب یک جناح کرد متسفیم شما یک بررسی بکنید ببینید چگونه مردم انقلابی و متدین ایران را به سمت گرفتن خبر از بیگانگان سوق داده اند وجود این افراد وخبرگذاریهای دولتی وروزنامهای ایران کیهان برای انحراف کشور کافیست دیگر نیازی به اسراییل وامریکا وانگلیس نداریم دشمن درون کشور است دنبال او در خارج نگردیید ضربات دوستان کارسازتر است
اي كاش كارشناسان بخش بررسي نظرها را از ادمهاي علمي مي گذاشتيد تا سره را از ناسره تشخيص داده ونظرهاي متقن را انعكاس دهند متاسفانه تا بحال نظرهاي بسياري ارسال شده كه مي توانست باعث افزايش اعتماد براي سايت شما باشد اما دريغ ازانعكاس يك مورد
الان رسانه ملي ديگه متاسفانه صدا و سيماي خودمون نيست و رسانه هاي بيگانه ها شدن رسانه ملي
متاسفم
به اميد بي طرفيه صدا و سيما
خیلی بی شعور هستید؟چرا همه نظرها رو نمی ارید.شما هم سانسورچی شده اید
بجای واژه نا مربوط " رسانه ملی " لطفا از این ببعد بفرمایید "رسانه احمدی نژاد" متشکرم
دوست عزيز دل خوشه ها داري امسال آقاي ضرغامي رو از قيامت ميترسوني؟!
برای صدا و سیما هیچ اسمی بی مسما تر از رسانه ملی نیست
اطلاعات نویسنده مقاله بسیار اندک و گمراه کننده است.کسانی که کار اداری کرده اند خوب می دانند که جابجایی مدیران بعضا چقدر مناسب و مانع فساد اداری می شود. چه ایرادی دارد که از مدیرانی جدید با تجربه جدید استفاده شود. مگر دوستانی را که نویسنده مقاله نام برده اند از مادر مدیر متولد شده اند؟ آنها هم به تدریج توانستند تجربه کسب کنند و موفق شوند. چرا ما عادت کرده ایم که همیشه سکان اداره کشور را به یه عده ای خاص بدهیم؟؟؟؟ چرا افراد جدید و جوان نه؟؟؟؟؟
اگرواقعا اين مطالب را درج مي كنيد مي خواهم بپرسم ؟؟ ايا پوشش رسانه ملي در خصوص خبر ان زن مصري كه در المان كشته شد بيشتر از كل حوادث بعد از انتخابات ايران نبوده؟ ايا بعضي از اقايان اصلا چيزي به عنوان خدا و باز خواست در روز قيامت را قبول دارند؟؟؟؟؟
چه قدر سم پاشي مي كنيد،در زمان اصلاح طلبان هم از اين عزل و نصبها بود.شما چند نفر معرفي كنين تا وقتي كسي مدير شد براي تعيين زير مجموعه هاش از اونها كسب تكليف كنه.اينطوري شايد دل شما به دست بياد.البته شما دنبال چيز مي گردين
فکر می کردم آقای ضرامی مردی فرهیخته و منافع ملی را فدای منافع حزبی و گروهی نخواهد کرد. ولی در انتخابات اخیر بی طرفانه عمل نکرد و به جای نقش رسانه ملی و یا دانشگاه عمومی به رسانه دولتی مثل روزنامه کیهان و ایران در آمده است. این حقیقت را بگویم که بنده از سیما فقط سریال جومونگ را می بینم و تمام اخبار و اطلاعات دروغین سیما را نگاه نمی کنم و خیلی از دوستان به ماهواره روی آوردند.
باور کنید که اگر صدا و سیما رویکرد جدید بگیرد مردم باور نخواهند کرد.
اي کاش ضرغامي فکري هم به حال نالان واحد مرکزي خبر بکند که يک شبه سردبير مي شود "رئيس واحد مرکزي خبر" که حتي يک روز هم تجربه مديريت نداشته است. طبيعي است، وي هم خيلي هاي را يک شبه سردبير مي کند.
در تکميل اين مطلب بايد از تغييرات در معاونت سياسي هم مي نوشتيد.يک نگاهي به مشاوران و مديران حوزه سياسي در دوره قبل وبعد از ضرغامي بيندازيد تفاوتها را مي بينيد.
مع کنید این سایت مسخره تونو ، شما که فقط یک سایت دارید ، تمام نظرات را به صورت گزینشی پخش می کنید ، پس صدا وسیما هم خوب می کنه که حال همه شما و آن رئیستونو می گیره ، دستشم درد نکنه
بنده بعد از این همه سال که ماهواره امده است والبته خود مسئولان مملکتی همه دارند و با وجود خیلی از محاسنش با ان مخالف بودم ولی دو روز بعد از انتخابات با این وضع رسانه اقای ضرغامی اولین کاری که کردم سریع برای نصب ان اقدام کردم اخر تا کی میشوداینقدر توهین را تحمل کرد.باور کنید خودشان هم حرفهای خودشان راباور ندارند.
بعضي از گناهان توبه پذير است ولي بايد جبران نمود براي نسل انقلاب زمان اندكي از عمر باقي است وتوبه
آقای ضرغامی نقش بسیار مهم و اساسی برای سوق مردم وجوانان به رسانه های غربی داشتند و از این بابت باید رسانه های خارجی از ایشان ممنون باشند چرا که د ماههای اخیر حتی کسانی که ماهواره را حرام میدانستند برای اطلاع از اخبار ایران اقدام به خرید و نصب ماهواره کردند که تعداد آنها به شدت افزایش یافته است . خدا به دادمان برسد
آقاي ضرغامي انسان پاك و سالمي هستند اما بهتر است در دوران جديد اوضاع حاكم بر اداره كل بازرگاني سازمان را بيشتر مورد توجه قرار دهند و دست و پاي برخی را كوتاه كنند
ما که تابحال چند نظر دادیم امارد آن را ندیدیم این هم بالای ممیزیهای دیگرتان آقای ضرغامی قلب واقعیتها آنهم بگونه ای که مظلومی را ظالم جلوه دادن وظالمی رامظلوم معرفی کردن خود بدترین ظلم است که در رسانه شما اتفاق افتاد (وای اگر ازپس امروز بود فردایی)
تا زماني كه تنها يك شبكه راديو تلويزيوني در اين كشور هست و وابسته به حكومت است انتظاري بيشتر نبايد داشت علت اقبال مردم از رسانه هاي خارجي را بايد در اين راستا جستجو كرد ضرغامي هم فردي حكومتي است مگر ميتواند مستقل و آزادانه اطلاع رساني كند؟
اگر چه نويسنده اطلاعات درستي از سازمان نداردواحتمالا قصد خاصي را از درج اين مطلب داشته است ودر پي بدست اوردن دلي يا كسب متاعي بوده است لكن بكار گرفتن معاونين ضعيف توسط اقاي ضرغامي ظلم به خود وسازمان بوده است براي پي بردن به صحت اين موضوع كافي است به سوابق ورفتار معاونين استانها وصدا قدري توجه كنيد تادريابيد كه اينها از چه كسي تبعيت مي كنند وچگونه سيستم خودرا مديريت مي نمايند اگر چه درظاهر فدايي ريس سازمانند اما همزمان ازافراد زيادي خط ميبرند
رسانه ملی نداریم.
رسانه ملي چيه؟ قديم ميگفتن يه چيزي كه ملي باشه يعني مال همه مردم هست .امروز فهميديم رسانه ملي يعني تلويزيون خصوصي احمدي نژاد و همفكراش !!
رسانه ملی؟
منظورتان شبکه های ماهواره ای است؟ من سالهاست که به جز فوتبال , چیز دیگری از تلویزیون نمی بینم . ماهواره هم ندارم . در ایام انتخابات اشتباه کردم و تلویزیون دیدم. تازه فهمیدیم چرا مردم ماهواره می بینند. حداقل در ماهواره می فهمند که در مملکتشان چه خبر است .
رسانه ملی!!!!! من که هر کسی رو که میشناسم این رسانه ملی!!! رو تحریم کرده
همه میگن وقتی روشنش میکنیم احساس حقارت و حماقت میگیردمون
این رسانه ملی!!!! با پول بیت المال اداره میشه واقعا چه جوابی فردای روزگار میخوان بدن
به نظر میرسه سیمای ایران شده قاتل وگورستان فرهنگ ایران.مخصوصا هنر,مخصوصا موسیقی.نه؟
اي کاش ميدانستيدداخل صداوسيماچه خبره...
می خواهم پاسخ دوستانی را بدهم که درباره آقای موسوی مقدم نظر داده اند؛ اگر آقای مسوی مقدم عضو جمعیت ایثارگران و کارشناس ساده رادیو قرآن به واسطه علی دارابی مدیر کل مرکز خراسان رضوی و بعد هم معاون استان ها می وشد این از ضعف نویسنده است یا اشکال صدا و سیما در تقسیم بندی مسئولیت ها ؟
بابا بی خیال.خانواده من همیشه با من سر نگاه کردن به رسانه ملی بحث داشتن و من استوار و راسخ میگفتم فقط ایران ولی الان هیچ جوابی براشون ندارم هیچ که برادر حزب الهیم هم شکست در مقابل خانوادشو قبول کرده فقط فرقش با من اینه که اون دیگه اصلا تلویزیون نگاه نمیکنه چون اونا هم مثل ما دیگه رسانه ملی نمیبینن
نشاط سیاسی و اجتماعی به چند صدایی است. با یک رسانه به اصطلاح ملی و بدون هیچ رسانه آزاد راه به جایی نخواهیم برد. به جای اینکه یک شبکه خصوصی داخلی داشته باشیم که بشه روش نظارت داشت مردم رو پای بی بی سی و صدای آمریکا نشوندید که نه نظارتی روشون دارین و نه با معیارهای دینی و مذهبیمون سنخیت دارن
رسانه ملی یا رسانه دولتی !!!!!!!
بي اطلاعي و قضاوت نادرست در اين يادداشت كم نيست كاش با اطلاعات دقيقتري مي‌نوشتيد
رسانه ملی ؟؟؟ بر زبان سنگینه؛ و بر گوش ثقیل، این رسانه دولتی است نه ملی.
میشه به جای اسم رسانه ملی رسانه حناح دولتی را اطلا ق بفرمایید ؟
با وجود مشكلاتي كه در سيما وجود داشت و با توجه به تصويري شدن رسانه ها دكتر خجسته با درايت راديو را با مردم اشتي داد و شنوندگان زيادي را جذب نمود ولي رفتاري كه در سيماي ميلي اين روزها شاهديم از خيلي قبل در راديو شروع شد و مردم راديو را هم كنار گذاشتند.اميدوارم روزهاي بهتري داشته باشيم
عملکرد فوق العاده ضعیف صدا و سیما در این ماههای اخیر بر همگان روشن و واضح می باشد. دقت کرده اید که رسانه ما دیگر حتی یک سرود هم پخش نمی کند اصلا برنامه شادی را پخش نمی کند
گزارشي هم ازوضعيت نابسامان حراست سازمان بدهيد
مقاله جالبي بود. ممنون
تحلیل ضعیف و دیتاها هم نادرست است. نباید نویسنده ای در رابطه با سازمان مطلب بنویسد که حتی اطلاعات درستی ندارد. حسین محمدی سال 79 ازسازمان رفت، موسوی مقدم مدیرکل مرکز خراسان بود و...
رسانه ملي؟؟؟؟؟!!!!!!!!!
برايم جالب است كه در اين پنج سالي كه گذشت چرا هيچ‌كس از افتضاحاتي كه مهندس! ضرغامي در صدا و سيما به بار آورد سخني نگفت و بعد از اين‌كه دانشگاه عمومي (به تعبير امام رحمة‌الله) با اين فضاحت روبرو گشت كسي جرأت نكرد تا چيزي بگويد و نتيجه آن كارهاي سياسي در رسانه ملي! اكنون ما را در جايگاهي قرار داده‌است كه كمتر كسي براي صدا و سيما جايگاه رسانه‌اي قائل است و صحت اخبار منتشره از آن را به اين راحتي قبول نمي‌كند.
مردم اصلا از رسانه ملی راضی نیستند!
مردم صدا و سیمای ایران رو ملی نمی دانند!
با این کار صدا و سیما! مردم خیلی بیشتر از قبل جذب رسانه های خارجی شدند!
ایا این نارضایتی ها و عواقب ان به گوش مسئولین و.... می رسد؟!
اقای رضایی شما چه کمکی می تونی تو حل این مشکل کنی؟! لطفا هر کاری که می توانید بکنید!
سلام-با کلیات نظر فوق مواقم- چون از نزدیک شاهد آن هستم البته بیشتر در بخش برنامه سازی سیما-لازم است این نکته را بگویم که آقای ضرغامی در بخش سیما بسیار ضعیف عمل کرد که عمده آن برمیگرددبه معاونت سیمای آن آقای میر باقری - ایشان مرد بسیار شریف و خوبی هستند ولی اشتباهی آمده اند-از انتخاب مدیر ان شبکه ها بغیر از 2 و3- بقیه هم اشتباهی هستن از تغییر گروها و آوردن تهیه کننده های جدید که می خواهند یکسال ره 25 ساله سازمان را بروند-و ورود بعضی از ادمهای سینما که تمامی انها در دوران وزارت ارشاد با آقای ضرغامی بوده اندکه متاسفانه بیشترین ضربه را همین ادمها زدند-چون انها فقط برای ریال به سازمان امده بودند نه برای کار ودر واقع کار را به همان دوستان تلویزیونی میدادند-چون حتی برایشان افت داشت که اسم خودشان در تیتراژ بزنند- اسم نمی اورم .شاید ضرغامی فکر میکرد دادن باج به این دوستان قدیمی خودش شاید برای خودش جایگاهی درست کند - که این طور هم نشد- ای کاش عزت خان کمی هم به کارمند که هنوز دارند سیما را می چرخانند نگاهی میکرد- عزت خان مبارک است
يک جاهايی بی انصافی کرده ايد و يا ناخواسته اطلاعات اشتباه داده ايد. مثلا اين که «موسوی مقدم که کارشناس رادیو قرآن بود »... آقای موسوی مقدم پيش از آن مديرکل صدا و سيمای خراسان رضوی بودند.
کدام رسانه ملی را میگوئید؟ ما که نمیفهمیم ...
جرات داریم در مورد رسانه به اصطلاح ملی نظر بدهیم. منتشر می کنید؟
آقای ضرغامی جوابی برای قیامتت گذاشته ای ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.