پشت پرده روابط سرد بانک های ایرانی با دیگر کشورها

اول اینکه تحریم به نفع بانک ها ست .دوم اینکه تجربه ثابت کرده اگر از کسی طلب داری تا مجبورش نکنی وتعهدی الزام آور ازاو در دست نداشته باشی پول شما را نمی دهد .سوم اینکه اقتصاد ایران معجونی است از اقتصاد دولتی شبه دولتی شبه خصوصی و آزاد که کشورهای دیگر را وادار به احتیاط می کند.

لطفا در مورد منافع داخلي كناره بانكها در جابجايي پول از طريق اشخاص پشت پرده هم بنويسيد.

بانک ها فعلا به وام دادن و پاداشهای انچنانی به مدیران و کارمنداد خودشون بپردازند چکار به ارتباط با بانکهای دیگه دارن.در ضمن این عدم ارتباط منفعت خیلی از صرافان رو هم در بر داره.

اون موقع که بعضیا میگفتن بذارین اونقدر قطعنامه بدن تا قطعنامه دانشون پاره بشه، ما هیچ نگرانی نداریم، باید فکر اینجاشو میکردن که لااقل اجازه ندن آبرو و حیثیتمون بره! (یا همون واژه معروف و کاربردی "عزّت" که مثل نقل و نبات از دهان دلواپسان میریزه)

در خصوص کوتاهی مدیران عامل بانکها

چون بیش از ۲۰ سال در اروپا بروکر تجارات بین المللی بوده ام و پس از بازگشت به ایران

در جلساتی با میران ارشد مختلف بخش تجارات بین کشوری نیز حضور داشته ام

دو مهم : را به عرض برسانم.

یک : نبود آگاهی از فرهنگ تجاری ملل دیگر

و دوم ضعف شدید مدیران ارشد سازمان های( اقتصادی / تجاری ) ما در بر قراری ارتباطات بین فردی با تجار و همینطور مسئولین اقتصادی دیگر ملل جهان مهمترین خلع ای است که روند پیشرفت تجارات بین الملل در ایران را سبب ساز است



ایجاد روابط بین فردی ( کاری / دوستانه ) جلب اعتماد و رضایت فردی تصمیم گیرنده اصلی کشور مقابل( که آگاهی وسیع از فرهنگ ها و تفاوت های فرهنگی را نیازمند است ) و به دست آوردن اطلاعات صحیح با بیشترین سرعت ممکن چهار عنصر کلیدی موفقیت در عرصه تجارات بین المللی است

و نیاز به آموزش دارد. ( نیاز به آموزش دارد )

نه به عنوان انتقاد ٬ صمیمانه به ریاست محترم دولت عرض کنم ٬

در ادارات و سازمان های دولتی ونیمه دولتی که نقش آنها پیشبرد روابط تجاری کشورمان با دیگر دول جهان است

به شدت کمبود مدیران ارشد کار آمد وجود دارد . که مسبب این خلع روشن و واضح هستند

و نتیجتاً اول مانع در رشد سریع تر اقتصادی کشور.

اگر این روند ادامه پیدا کنه
واویلا بر ملت ایران
روزهای بسیار سخت در انتظار مردم ایرانه
دست خالی نظام برای مذاکره به دلیل از بین رفتن زیر ساخت های هسته ای
و دست پر دشمن برای از بین بردن اقتصاد کشور

شما چه انتظاري داريد بزرگترين بانك ايران عضو هيات مديره ارزش زبان بلد نيست چگونه مي تواند مذاكره كند

ای کاش یه آماری میدادن که چند میلیون نفر تو ۸ سال کذایی از وطن مهاجرت کردن فقط بخاطر ........!!

خداوند از ادمهای نا امید بدش میاید.

که باهاش چیکار کنیم؟

چرا ما ذوق زده شده ایم و تفاهم نامه ها و قرارداهای متعدد با هیاتهای عالیرتبه که از کشورهای بسیار وارد ایران میشوند امضاء میکنیم بی آنکه آنهارا مقید به رفع مشکلاتی مابنند مسئله عادی سازی رابطه بانکها بنماییم -چرا قرار داد نفتی و بندری با هند می بندیم بی اینکه مشخص کنیم رابطه پولی آن بر چه اصولی باید بر قرار شود ویا حسابهای عقب افتاره را تسویه نمایند ؟

ايران در روابط بين الملل مثل ادمي است كه تازه از زندان ازاد شده كسي به او اعتماد نمي كند بايد سالها پاك بمونه تا به او اعتماد كنند كاش از اول به زندان نمي رفت حالا هر جا برود از او عدم سو پيشينه مي خواهند كه همان برجام است

مدیران عاملی که همه گزینه‌های ممکن را پیش روی خود نگاه می‌دارند معمولا هیچ‌کدام را اجرا نخواهند کرد.

بنگاه‌هایی که همه قسمت‌های بازار را هدف می‌گیرند معمولا دست‌آخر به هیچ‌کدام دست نمی‌یابند.

فروشنده‌ای که همه معامله‌ها را تعقیب می‌کند در انتها هیچ معامله‌ای را جوش نخواهد داد.
در حقیفت....
ما گرفتار یک اجبار وسواسی برای برداشتن هر تعداد هندوانه ممکن با یک دست هستیم و سوار هیچ کاری نیستیم؛ ولی گزینه‌ها را پیش رویمان باز نگه می داریم. این موضوع به‌راحتی می‌تواند به‌قیمت موفقیت‌مان تمام شود. باید یاد بگیریم که درها را ببندیم.

یک استراتژی کسب‌و‌کار در درجه اول بیانیه‌ای است برای چیزهایی که نباید مشغول‌شان شویم. یک استراتژی مشابه برای زندگی‌تان قرار دهید: چیزهایی را که نباید در زندگی دنبال کنید، روی کاغذ بیاورید. به عبارت دیگر به یک تصمیم حساب‌شده برای آزادکردن برخی امکانات برسید و هر وقت گزینه‌ای مطرح شد آن را با فهرست آنچه که نباید سراغ‌شان بروید و درگیرشان شوید بسنجید. این کار نه‌تنها شما را از به دردسر افتادن حفظ می‌کند، بلکه کلی از زمانتان را برای اندیشیدن آزاد خواهد کرد.

یک بار این فکر سخت را به سرانجام برسانید و بعد به‌جای آنکه هر بار که دری گشوده‌شد بنشینید و ذهن‌تان را مشغول کنید، فقط به این لیست مراجعه کنید.

بسیاری از دروازه‌ها ارزش وارد شدن را ندارند حتی وقتی که دستگیره‌های درشان به‌راحتی بچرخد و باز شود.

يك اتفاقي در امريكا افتاده است در رابطه با ايران براي مثال امروز من بسته اي را به اداره پست بردم براي فرستادن ان به ايران هميشه ما بايد يك فرمي را پر ميكرديم كه فرم گمركي بود و تمام اجناسي را كه ميفرستاديم بايد انجا مينوشتيم و بسيار از اجناس را اجازه نميدانند به ايران بفرستيم ولي امروز منكه فرم را از قبل پر كرده بودم تا اماده باشد در اداره پست گفتند از همين امروز قانون جديدي براي ارسال بسته به ايران بر قرار شده كه ديگر احتياج به فرم گمركي ندارد و اصلا از من سوْال هم نكردند در ان بسته بزرگي كه فرستادم چه چيزهايي هست بسيار تعجب كردم از كارمند پست پرسيدم من اين بسته را به ايران ميفرستم مطمن هستيد كه فرم لازم ندارم دو باره بررسي كرد و گفت نه از امروز به بعد ديگر احتياجي به ان نيست و هم چنين گفت قيمّت پست براي ايران هم از امروز بسيار ارزانتر شده و بسيار بسيار كمتر از انچه من در نظر داشتم براي بها پست از من گرفت كه حيرت اور بود احساس بسيار خوبي بود جون هميشه همه چيز براي ما ايرانيان فرق ميكرد و امروز همه چيز مثل بقيه بود كه اين موجب خوشحالي شد ، گمان من بر اين است كه اين يكي از تغييراتي است كه در اثر برجام بوجود امده كه من خود انرا با چشمان خودم ديدم انشاالله بقيه كارها هم همينگونه بصورت عادي در بيايد ، احساس بسيار بسيار خوبي بود خدا را شكر ،
جانم فداي ايران عزيز ،

ما از پشت پرده چیزی ندیدیم همش روی پرده بود

حالا جناب صالحی میتوانند به سرعت سانتریفیوژ بسازند و تعداد سانتریفوژها را به قبل از برجام نا فرجام برسانند؟ یا چطور قرار است کیک زرد را به اورانیوم غنی شده تبدیل کنند.

روزهاي رفته ي سال را ورق مي زنم ...

چه خاطراتي كه زنده نمي شوند..

چه روزهايي كه دلم مي خواست تا ابد تمام نشوند ..

و چه روزها كه هر ثانيه ش يك سال زمان ميبرد..

چه فكرها كه ارامم كرد و چه فكرها كه روحم را ذره ذره فرسود ..

چه لبخندها كه بي اختيار بر لبانم نقش بست ..

و چه اشك هايي كه بي اراده از چشمانم سرازير شد ..

چه ادم ها كه دلم را گرم كردند

و چه ادم ها كه دلم را شكستند ..

چه چيزها كه فكرش را هم نميكردم و شد

و چه چيزها كه فكرم را پر كرد و نشد ..

چه ادم ها كه شناختم

و چه ادم ها كه فهميدم هيچگاه نميشناسمشان..

و چه..

و سهم يك سال ديگر يادش بخير ميشود..

كاش ارمغان روزهايي كه گذشت ارامشي باشد از جنس خدا...

ارامشي كه هيچگاه تمام نشود...