چرا مردم بلیت ۱۸۰ هزار تومانی کنسرت‌های موسیقی را می‌خرند؟!

یعنی ملت برای یکبار موسیقی گوش دادن حاضرن 180 هزار بدن؟؟!!!!!

این مردم که میگی منظورت کیان؟ اونایی که به نون شب محتاج اند یا پورشه سوارها و امثال اونا؟

فاجعه بدتر از این اینست که در انتالیا مردم کنسرت شبی 500 هزار تومان میبینند

اولا که منظور از شادی حس کلی نسبت به زندگیست نه فقط یه کنسرت رفتن و شهربازی رفتن... در ضمن اونی که بلیط 150 و 180 هزار تومانی میخره اسمش مردم نیست اسمش از ما بهترونه شما با حقوق ماهی 2میلیون تومن هم حساب کنی باز کنسرت رفتن حتی به صورت مجردی کار احمقانه ای به نظر میرسه تازه اونم تو ایرااااااااان

تابی جان همانطور که گفتی مردم به شادی احتیاج دارند
لطفا به تعداد نصف انگشتان دست فضا ها و موقعیتهای قابل ارا برای مردم ایران رو بشمر
اول شمال دوم قلیان سوم ........ دیگر هیچ
مردم پولشان را دور نمیریزند بلکه دسترنجشان را برای لحظه ای شاد بودن هزینه میکنند تا بتوانند کمی زنده بودن و زندگی کردن را از هم تشخیص دهند

شمامیگین کنسرت 180هزارتومانی؟ مردم ازاینجابلندمیشن میرن دوبی برای کنسرت که یک میلیون براشون آب میخوره.

خوب این چیزی که گفتین مسئله بود. مسولان نمی خوان یه فکری واسه حل کردن این مشکل بکنن. ما فقط می تونیم مشکلات رو ببینیم ولی در مورد راه حل کسی ایده ای نداره!!!!!!!!!!!!!

کنسرتهای موسیقی جای از ما بهترانه

با سلام و احترام
من متعجب از این هستم چرا هفتاد میلیون مردم را با 2درصد آقازاده هاو میلیونرها یکی حساب کردین

سلام
در واقع باید بپذیریم فرهنگ غرب بیش از هر زمانی در بین ما رسوخ کرده است!!

به نظر من بسیاری از افرادی که این هزینه ها را می دهند کسانی هستند که پول باد آورده دارند و فقط برای کلاس گذاشتن و چشم و هم چشمی به کنسرت می روند.

یاد خنده بازار افتادم

طرف میگفت شیر اینقد تومن رفت بالا همه خوشحال میشدن هی ثانیه به ثانیه قیمت میبرد بالا مردم بیشتر خوشحال میشدن

اینم همینه
قیمت خودرو گرون شد ملت بیشتر خریدن
قیمت لوازم صوتی 10 برابر شد مردم 10 برابر نیازشون خریدن

دو مساله مطرح است. اول، شکاف طبقاتی در ایران. بطوریکه برای عده ای این مبالغ پول نیست.
دوم تفاوت فکری مسئولین با عده ای از مردم. در حالی که مسئولین و ایدئولوگ های جامعه بر غم و گریه و زاری تاکید دارند و آن را برای مردم ارزش محسوب می کنند، بخشی از جامعه که اتفاقا بر اثر سو مدیریت همین مدیران پر و بال گرفته و ثروتمند شده اند (که در مواردی از نزدیکان همین مدیران هستند) بشدت از نظر فکری با انها مخالفند.

خوب همین آهنگها را میتوانند از طریق پخش خانگی هم گوش کنند و صدها هزار تومان هم خرج یک کنسرت زیر متوسط نکنند، نخیر اینها فقط شادی نمیخواهند، اختلاط زن و مرد و رقص میخواهند، البته نه همه مردم، فقط یکسری تازه به دوران رسیده که معلوم نیست چگونه پولدار شده اند.

از بس مردم تشنه ی موسیقی شدند.
صداوسیما هم همچنان بر قانون قرون وسطایی عدم نمایش ساز، پافشاری دارد.
ترکیه یک کانال تلویزیونی دولتی به اسم TRT MUZIK دارد و هر روز میوسیقی پخش می کند با ساز، و شب ها معمولا برنامه های زنده موسیقی از سنتی تا مدرن.
ولی در اینجا همه چی برعکس هست، واقعا صداوسیما فکر کرده با عدم نمایش ساز، و عدم تاسیس کانال موزیک، به چه کسی لطف می کند

خب پس حالا که مشخص شد مردم شادی میخواهند و برای شادی هزینه های بسیار میپردازند پس تدبیری اندیشیده شود که شادی فراگیر و برای همه مردم یکسان تامین شود نه فقط برای یک عده خاص با قیمت زیاد چون کسی که هزینه میکند برای شادی و تفریح مطمئنا همه جوره میتواند برای خودش کسب شادی نماید خلاصه اینکه شادی را ارزان و همه گیر نمایید.

مردم ایران یا الکی خوش هستن یا همیشه در غم و غصه این هایی هم که کنسرت میرن و میخوان شاد باشن جز اولین دسته هستن. خوش بودن و خوشی کردن به شرکت در کنسرت های بی محتوایی یک مشت خواننده درجه انم ایرانی نیست.

صدا و سیما برای شاد کردن گروه میانه به پایین جامعه دست کم هرچند وقت یکبار کمی از این برنامه ها رو پخش کنه بویژه سنتی ها رو

مردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ببخشید میشه در مورد کلمه ی (( شادی)) بیشتر توضیح بدین...راستش فکر کنم مردم با این کلمه بیگانه ان چند ساله

در ایران هر چیزی گران باشد خریدار دارد و عکس ان هم صادق است!

الا مردم نیستن

دوما بیچارن ک میخرن

مقاله خوبی است اگرچه به تنگناههای غیر موسیقیای که بر موسیقی سایه انداخته نپرداخته است (مخالفت بسیاری از مسئولین به پربایی کنسرت در استانها) ولی بسیاری از مردم متوسط توان خریدبلیط ندارندواز شادی محرومند وضعیت جامعه ایران عصبی است و حکایت از بیماری ناشی از شاد نبودن جامعه دارد

50 دلار ! خواننده های طراز یک بین المللی از 100 دلاره . اینم بزاریم به حساب عدم رقابت ! مثل خودرو سازیمون

شادی، چه کلمه آشنایی

معنی مردم را هم فهمیدیم!