سخني با عزتا... ضرغامي
به بهانه شكستن ساعت شني

سيداحمد مظلومي
اين هفته سريال «ساعت شني» ناگهان به پايان رسيد. در پي پخش اين سريال پرمخاطب و نسبتا قوي، فشارهايي از سوي برخي محافل و رسانهها به ضرغامي وارد آمد و باعث شد تا وي اين فشارها را به ميانه باريك «ساعت شني» منتقل كند تا شيشه آن بشكند و شنهاي اين ساعت، پيش از موعد مقرر به پايين بريزند و سرانجام مسئله «ختم به خير»! شود.
در اينباره، بررسي موارد زير توسط رئيس صداوسيما كه سه سال از مسئوليتش به سرعت برق و باد به پايان رسيد، ضروري به نظر ميرسد.
1ـ به راستي، راز موج انتقادات به اين سريال چه بود؛ طرح موضوع زنان خياباني و رحم اجارهاي؟
به راستي، آيا رسالت يك سريال اجتماعي چيزي غير از پرداختن به معضلات اجتماعي و واقعيتهاي تلخ جامعه و تلاش براي ارايه راهكاري براي آنهاست؟ اگر قرار است سريالي كه بر مبناي تحقيقات و فعاليتهاي ميداني و معضليابي كارشناسان سازمان بهزيستي درباره آسيبها و بزههاي اجتماعي ساخته شده نيز به چوب جنجالها و اعتراضهاي سطحي، صرفا با بهانههاي شبهشرعي رانده شود و پس از ساعتها مطالعه و تلاش و كار هنري و صرف بودجههاي كلان بريده بريده آن به خورد مردم داده شود، چگونه ميخواهيم صداوسيما را دانشگاه عمومي كرده و مشكلات اجتماعي را با اين ابزار حل كنيم؟
به اميد آن كه دلي بلرزد و احساسي تحريك شود و عزمي براي كاري جزم شود؛ با اين حال، گويا هنوز عدهاي با چماق «سياهنمايي» مانع به تصوير كشيدن واقعيتها ميشوند و هنوز در اين خواب خوش هستند كه با پاك كردن صورت مسئله، مشكل حل ميشود.
به راستي، آيا زن خياباني، بيماري رواني، فرق و اعتياد، خانوادههاي سستبنياد، اختلاف طبقاتي و ... معضل اين جامعه نيست؟
البته سريال به درستي در كنار نقشهاي سياه، سفيدها را هم روايت ميكند و نشان ميدهد كه در جامعه اصيل ايران، همواره كساني هستند كه با عقلانيت و ازخودگذشتگي چه گرههاي بزرگي را كه باز نميكنند.
بگذريم كه در اين سريال واقعگرا نيز طبق معمول براي شيرين شدن ذايقه ايرانيان در بخش پاياني ـ ايدهآلگرايانه ـ همه معضلات حل ميشود: ثروتمند بيتفاوت مسئول ميشود، دكتر رواني بهبود مييابد و جراحي ميكند، همسر معتاد ترك اعتياد ميكند، مشكلات جسمي و اقتصادي خانواده فقير و از هم پاشيده رفع ميشود، دختر فراري به خانواده برميگردد و نبض دختر باردار داراي غده برميگردد و هم خود نجات مييابد و هم كودك را به دنيا ميآورد.
اما به راستي، آيا ابزاري بهتر از سيما با بهرهمندي از تحقيقات مناسب، فيلمنامه قوي، بازيگران توانا و در مجموع جذاب و تأثيرگذار و پركشش، ميتواند به طرح معضلات اجتماعي پرداخته و در حساس كردن و آگاه نمودن جامعه نقشآفريني كند؟
3ـ عزتا... ضرغامي هنگام ورود به مديريت صداوسيما با شعار باز كردن صداوسيما و ميدان دادن به پتانسيلها و ظرفيتهاي بسيار قوي مجموعه خانواده صداوسيما وارد ميدان شد و البته در مواردي هم توفيقات خوبي به دست آورد، اما بايد دانست كه اين شعار و راهبرد، قطعا پيامدها و فشارهايي دارد كه وظيفه مدير تحولساز نيز بيش از هر چيز تحمل همين فشارهاست كه اگر غير از اين باشد، ميشود چيزي شبيه همين اتفاقي كه در صداوسيما افتاده است؛ براي نمونه، كافي است فضاي آمادهسازي افكار عمومي را براي انتخابات نهم رياستجمهوري كه همزمان با ورود ضرغامي به صداوسيما بود، تب و تاب رسانه ملي براي انتخابات مجلس هشتم مقايسه كنيم.
واقعا ميزگردهاي چندصدايي و شامل تضارب آرا و افكار آن مقطع، چه نسبتي با برخي ميزگردهاي سابقا موفق و برنامه رو به افول «گفتوگو ويژه خبري» شبكه دوم دارد كه صحنه تبليغات بي چون و چرا براي برخي مديران است و يا چه نسبتي بين بخش جديدالتأسيس 20:30 كه آمده بود بخشي از اخبار و انتقادات بخش غيررسمي جامعه را به صداوسيما بكشاند، با وضعيت كنوني آن كه به مثابه چماقي بزرگ براي بزرگنمايي و كوبيدنهاي برخي طيفهاي سياسي و چه بسا دلآزارتر از ستون اخبار ويژه يك روزنامه عصر سابق است؟
ممكن است جناب ضرغامي بگويد، من كه چون مدير سابق رسانه ملي نيستم كه به واسطه آيتا...زادگي و برادرانش فشار به او نيايد، اما مگر علي لاريجاني كه سيماي حداكثر سهشبكهاي را به وضع كنوني رساند و تحولات شكلي و محتوايي جدي در رسانه ملي ايجاد كرد، تحت فشارهاي سنگين از گروههاي گوناگون نبود؟
با اين حال وظيفه مديريت مجموعهاي همچون رسانه ملي آن است كه با تدبير نخست در ساخت محتوا بكوشد و سپس با قوت از همكارانش دفاع كند و در برابر فشارها و جوسازيهاي غيراصولي كه هميشه كم يا زياد هست و خواهد بود، قامت خم نكند، والا چه تضميني است كه از اين پس، هنرمندان سطح بالاي كشور، ظرفيت و توان خود را در اختيار رسانه ملي بگذارند و از كانال تلويزيون و راديو به جراحي مشكلات جامعه بپردازند؟!
اين هفته سريال «ساعت شني» ناگهان به پايان رسيد. در پي پخش اين سريال پرمخاطب و نسبتا قوي، فشارهايي از سوي برخي محافل و رسانهها به ضرغامي وارد آمد و باعث شد تا وي اين فشارها را به ميانه باريك «ساعت شني» منتقل كند تا شيشه آن بشكند و شنهاي اين ساعت، پيش از موعد مقرر به پايين بريزند و سرانجام مسئله «ختم به خير»! شود.
در اينباره، بررسي موارد زير توسط رئيس صداوسيما كه سه سال از مسئوليتش به سرعت برق و باد به پايان رسيد، ضروري به نظر ميرسد.
1ـ به راستي، راز موج انتقادات به اين سريال چه بود؛ طرح موضوع زنان خياباني و رحم اجارهاي؟
به راستي، آيا رسالت يك سريال اجتماعي چيزي غير از پرداختن به معضلات اجتماعي و واقعيتهاي تلخ جامعه و تلاش براي ارايه راهكاري براي آنهاست؟ اگر قرار است سريالي كه بر مبناي تحقيقات و فعاليتهاي ميداني و معضليابي كارشناسان سازمان بهزيستي درباره آسيبها و بزههاي اجتماعي ساخته شده نيز به چوب جنجالها و اعتراضهاي سطحي، صرفا با بهانههاي شبهشرعي رانده شود و پس از ساعتها مطالعه و تلاش و كار هنري و صرف بودجههاي كلان بريده بريده آن به خورد مردم داده شود، چگونه ميخواهيم صداوسيما را دانشگاه عمومي كرده و مشكلات اجتماعي را با اين ابزار حل كنيم؟

به اميد آن كه دلي بلرزد و احساسي تحريك شود و عزمي براي كاري جزم شود؛ با اين حال، گويا هنوز عدهاي با چماق «سياهنمايي» مانع به تصوير كشيدن واقعيتها ميشوند و هنوز در اين خواب خوش هستند كه با پاك كردن صورت مسئله، مشكل حل ميشود.
به راستي، آيا زن خياباني، بيماري رواني، فرق و اعتياد، خانوادههاي سستبنياد، اختلاف طبقاتي و ... معضل اين جامعه نيست؟
البته سريال به درستي در كنار نقشهاي سياه، سفيدها را هم روايت ميكند و نشان ميدهد كه در جامعه اصيل ايران، همواره كساني هستند كه با عقلانيت و ازخودگذشتگي چه گرههاي بزرگي را كه باز نميكنند.
بگذريم كه در اين سريال واقعگرا نيز طبق معمول براي شيرين شدن ذايقه ايرانيان در بخش پاياني ـ ايدهآلگرايانه ـ همه معضلات حل ميشود: ثروتمند بيتفاوت مسئول ميشود، دكتر رواني بهبود مييابد و جراحي ميكند، همسر معتاد ترك اعتياد ميكند، مشكلات جسمي و اقتصادي خانواده فقير و از هم پاشيده رفع ميشود، دختر فراري به خانواده برميگردد و نبض دختر باردار داراي غده برميگردد و هم خود نجات مييابد و هم كودك را به دنيا ميآورد.
اما به راستي، آيا ابزاري بهتر از سيما با بهرهمندي از تحقيقات مناسب، فيلمنامه قوي، بازيگران توانا و در مجموع جذاب و تأثيرگذار و پركشش، ميتواند به طرح معضلات اجتماعي پرداخته و در حساس كردن و آگاه نمودن جامعه نقشآفريني كند؟
3ـ عزتا... ضرغامي هنگام ورود به مديريت صداوسيما با شعار باز كردن صداوسيما و ميدان دادن به پتانسيلها و ظرفيتهاي بسيار قوي مجموعه خانواده صداوسيما وارد ميدان شد و البته در مواردي هم توفيقات خوبي به دست آورد، اما بايد دانست كه اين شعار و راهبرد، قطعا پيامدها و فشارهايي دارد كه وظيفه مدير تحولساز نيز بيش از هر چيز تحمل همين فشارهاست كه اگر غير از اين باشد، ميشود چيزي شبيه همين اتفاقي كه در صداوسيما افتاده است؛ براي نمونه، كافي است فضاي آمادهسازي افكار عمومي را براي انتخابات نهم رياستجمهوري كه همزمان با ورود ضرغامي به صداوسيما بود، تب و تاب رسانه ملي براي انتخابات مجلس هشتم مقايسه كنيم.
واقعا ميزگردهاي چندصدايي و شامل تضارب آرا و افكار آن مقطع، چه نسبتي با برخي ميزگردهاي سابقا موفق و برنامه رو به افول «گفتوگو ويژه خبري» شبكه دوم دارد كه صحنه تبليغات بي چون و چرا براي برخي مديران است و يا چه نسبتي بين بخش جديدالتأسيس 20:30 كه آمده بود بخشي از اخبار و انتقادات بخش غيررسمي جامعه را به صداوسيما بكشاند، با وضعيت كنوني آن كه به مثابه چماقي بزرگ براي بزرگنمايي و كوبيدنهاي برخي طيفهاي سياسي و چه بسا دلآزارتر از ستون اخبار ويژه يك روزنامه عصر سابق است؟
ممكن است جناب ضرغامي بگويد، من كه چون مدير سابق رسانه ملي نيستم كه به واسطه آيتا...زادگي و برادرانش فشار به او نيايد، اما مگر علي لاريجاني كه سيماي حداكثر سهشبكهاي را به وضع كنوني رساند و تحولات شكلي و محتوايي جدي در رسانه ملي ايجاد كرد، تحت فشارهاي سنگين از گروههاي گوناگون نبود؟
با اين حال وظيفه مديريت مجموعهاي همچون رسانه ملي آن است كه با تدبير نخست در ساخت محتوا بكوشد و سپس با قوت از همكارانش دفاع كند و در برابر فشارها و جوسازيهاي غيراصولي كه هميشه كم يا زياد هست و خواهد بود، قامت خم نكند، والا چه تضميني است كه از اين پس، هنرمندان سطح بالاي كشور، ظرفيت و توان خود را در اختيار رسانه ملي بگذارند و از كانال تلويزيون و راديو به جراحي مشكلات جامعه بپردازند؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام .ضمن تشکر از تهیه کنندگان خوب سریال ساعت شنی باید حضور منتقدین عرض کنم که بیشتر معضلات جامعه ما به نا اگاهی و عدم بر خورد صحیح مردم در مواجهت با مشکلات وناهنجاری هااختصاص پیدا می کند ما چرا باید از به تصویر کشیده شدن واقعیاتی که روز به روز داره احاد بیشتری رو به خودش اختصاص میده ناراحت باشیم؟
به نظر من اين سريال يك كار جالب و خيلي خوب بود. هم از نظر محتوا و هم از نظر ساخت فيلم و بازيگر و همه چيز خيلي خوب بود. ولي نمي دونستم فيلم تموم شد. در كل اگه انتقادي هم هست اشكال نداره. براي اولين بار چنين فيلمي داره پخش ميشه. واضحه كه اشكالاتي باشه.
با عرض سلام و خسته نباشيد به شما تابناكيان. فقط با اظهار چند كلمه عرض ميكنم كه: آينه چو نقش تو بنمود راست ... خود شكن ... ساعت شني ها شكست خطاست. با عرض تشكر فراوان از همه دست اندركاران و بازيگران اين سريال...
هر چیزی تخصص می خواهد، به جز کار فرهنگی، که خیلی ساده است و همه ما هم می توانیم نظر بدهیم.
سلام ، تا زماني كه براي انجام هر امر مهمي برنامه و چارچوب و ضابطه مشخص وجود نداشته باشد و باري به هر جهت با مسائل برخورد كنيم قصه همين قصه هست كه هر روز جهت گيري متفاوت با روز ديگر داشته باشيم و دعوا و مرافعه بر سر اينكه چه كاري درست است و چه كاري غلط ، درست مثل راه گم كرده هائي كه چون بلد راه ندارند و جاده را گم كرده اند مدام سر اينكه كدام طرفي بروند با هم بحث و جدل مي كنند مسلماً اين بحث ها راه به جائي نخواهد برد و فقط سليقه اي پاسخ يكديگر را خواهيم داد و نتيجه اي جز اتلاف سرمايه ها و بازي گرفتن فهم و شعور مردم نخواهد داشت ، بهتر است صدا و سيما به وظيفه ي خود به نحو علمي و با انگيزه ي اصلاح امور عمل كند و پس از هدف گذاري ضمن شناسائي معضلات جامعه و اولويت بندي آنها با معيارهاي ارزشي و انقلابي نسبت به تهيه برنامه هاي هم سو كه مكمل يكديگر باشند اقدام نمايد تا در نهايت به هدف اصلي اين ارگان كه همانا دانشگاه كشور با انگيزه ي بالا بردن سطح آگاهي جامعه است دست يابد .
در يك كلام شايد مسائل مطروحه در اين سريال معضلي از معضلات جامعه باشد ولي آيا رعايت اولويت ها شده ؟ به نظر من خير !!!
سلام .فیلم خوبی بود وگوشه ای از واقعیت های پنهان جامعه را نشان می داد.اما اگر آن را در فضای بسته تری ارائه می شد تاثیر بیشتر واثراتمنفی کمتری داشت.
سلام
متن زيبائيست . قبول دارم كه هر چيزي به صرف واقعي بودن نبايد از طريق رسانه مطرح شود . سليقه هم در كشور كم نيست هميشه يكي ميگه خوبه يكي ميگه بد . و اما چاره : بهتر نيست به جاي اينكه توي سروكله هم بزنيم براي گفتن واقعيات و غير واقعيات و خلاصه هرچه كه گفتني و شنيدني و ديدنيست چارچوب تعيين كنيم تا كسي دل آزده نشود . اما كي ......
بنده به نوبه خودم از آقاي ضرغامي تشكر ميكنم .
با تشكر
چون قشر آسیب پذیر به اینترنت دسترسی ندارند بدیهی است که بیشتر نظرات قشر مرفه بیان می شود قشری که دوست ندارند ببینند پایشان روی را روی پشت چه کسانی گذارده اند ولی من که یک دانشجو هستم و به اینترنت رایگان دسترسی دارم از قول تمام افراد قشر خودم عرض می کنم که ما خیلی هم در اقلیت نیستیم ما هم از سریال هایی که خانه هایی با مبلمانهای آنچنانی و ماشینهای مدل بالا را نشان می دهند تعجب می کنیم بنظر ما هم این سریال ها بیانگر واقعیتهای ایران نیست شما مرفهین محترم هم که فکر میکنید اقلیتی از مردم ایران اینچنین هستند لطفا یکبار دیگر گزارشهای سازمان های بیطرف وحتی طرفدار را در مورد خط فقر در ایران ودرصد افرادی که زیر خط فقرند را بخوانید تا بفهمید شما در اقلیتید یا ما ؟در ضمن ما این همه سریال های مربوط به زندگی شما را تحمل میکنیم اما شما یک یکبار هم فیلم زندگی های ما را نمی توانید تحمل کنید انشاالله وقتی قرار شد مثل ما زندگی کنید چه کار خواهید کرد ؟
به نظر من این سریال نسبت به سریال های آبکی و عشق و عاشقی که پخش شده خیلی بهتر بود چون واقعیت جامعه رو نشون میداد و مخاطب را وادار به تفکر می کرد و مسئولین رو وادار به برنامه ریزی و توجه و دلسوزی می نمود و زنگ خطری بود برای همه ما
بالاخره مشكلات جامعه به يك نحوي بايد به اطلاع خانوادهها برسد قبل از اينكه بچههاشون يا حتي خودشان درگير شوند. اين بهتر است كه فرزندانمان در خيابان گول بخورند يا از قبل آگاهانه وارد اجتماع شوند؟ به نظر من سريالهاي اينچنين بايد ساخته شوند و بدون كم و كاستي به نمايش درآيند نه اينكه مثل كش آنقدر طولاني شوند و يكدفعه سر و ته همه چيز به هم آيد.
نگاه به مقوله فرهنگ و هنر تابع دو سلیقه است 1)حضوری و فلسفی ، 2)حصولی و علمی نگرش اول بلبداهه مبتنی بر موقعیت زمانی و مکانی و فوری عرضه میشود . نگرش دوم بر اساس مشاهدات و فرضیه ها و مطالعات علمی صورت میگیرد . به جرأت میتوان گفت اکثر بررسی ها از نوع اول است امروزه در عرصه فرهنگی همه نظر میدهند ! و بدتر اینکه نظرات خود را به اجرا میگذارند ! و عجیبتر اینکه خودشان را محق هم میدانند
هر ملتی روحیاتی دارد. مردم ایران و حتی مسئولین آن هم، به گواه بسیاری از مسائل مشابه، زمانی به یاد خطرات پنهان جامعه می افتند که هنرمندان چه در سینما و چه در تلویزیون آنها را به همه گوشزد کنند. یادمان نرفته که در مورد فیلم دختری با کفشهای کتانی، ابتدا چه بحث و سخن های تندی مطرح شد و وقتی که کار از کار گذشته بود و موضوع دختران فراری مبتلا به جامه شد، صدا و سیما نیز فیلم را پخش کرد ولی دیگر چه سود. از این رو اقدام سیما در نمایش این قبیل موضوعات پیش از اینکه گریبان جامعه را بگیرد بسیار ستودنی است هر چند که عده ای برنتابند. پیشنهاد می کنم فیلمی هر در این باب که چرا عده ای اصولا با هر اقدام جدیدی مخالفت می کنند، ساخته شود! موفق باشید.
اگر در مورد مشكلات و خطراتي كه در كمين ما هستند از طريق رسانه هاي گروهي و خصوصا سيما كه بيشترين مخاطب را دارد اطلاع رساني شود پس چگونه مردم را هوشيار كنيم؟ آيا داستان "خفاش شب" يادتان هست؟ در آن زمان از نيروي انتظامي انتقاد شد چرا در مورد چند قتل اول اطلاع رساني نكرده است. اگر مثلا در مورد بيماري ايدز و روشهاي پيشگيري از آن آموزش داده نشود پس چگونه مي توان از ابتلاهاي ناخواسته به اين بيماري مرگبار پيشگيري كرد؟ مگر براي آموزش پزشكي در كلاسهاي پزشكي و كتب مربوطه تمام بدن مورد بررسي قرار نمي گيرد؟ پس وقتي دين ما براي كمك به بشريت و انسانها اولويت اول را قائل است چرا وقتي براي پيشگيري از معضلات جدي اجتماعي ( هر چه كه باشد ) سر و صداي برخي بلند مي شود؟ وقتي دو موضوع حفظ جان و مال و ناموس مردم يا رعايت مرزهاي اعتباري اخلاقي با هم در تقابل قرار مي گيرند عقل و شرع كداميك را تجويز مي كند؟
متننی که نوشته اید منصفانه نيست شاید متوجه نشديد معترضین به این سریال به چه اعتراض داشتندتوصیه میشود یکبار دیگر اعتراضها را بخوانید
بد آموزی هایی که رادیو وتلویزیون ایران دارد شاید در هیچ جایی نباشد آیا فکر یک دختر بچه نابالغ کشش بحث رحم اجاره ای را دارد؟ حتما میگویید گفتیم تماشا نکنند! مگر چند درصد میتوانند مانع تماشا شوند؟ وقتی که فردا در مدرسه قرار است توسط بچه ها تفسیر شود !
واقعيت ها وجود دارد اما درصد آن براي پوشش ملي مهم است. اگر چه وزن اين واقعيت ها سنگين است اما بايد به جاي ترويج غير مستقيم آن در اذهان مردم؛ نسبت به رفع كاستي ها در كانون هاي فكر و قانون گذاري و هسته هاي اجرايي چاره انديشي شود. من تصور مي كنم عده اي بايد اين فيلم ها را بسازند ولي بينندگان آنها مسئولين اجرايي و قانون گذاري و قوه قضائيه باشند نه همه مردم. و بعد هم بايد يك عده اي دنبال اثر گذاري قانوني و اجرايي آن فيلم ها در دستگاها باشند.
بالاخره این مشکلات باید بیان بشه تا یکی به فکر حل کردن و رسیدگی به این موضوعات باشه یا نه؟
اگه این جور مشکلات از الان جلوش گرفته نشه مثل سرطان همه جامعه رو می گیره و اونوقته که دیگه کاری نمیشه کرد
متاسفم برای تمام کردن این سریال. آخه مگه فیلم نامه های این سریال ها اول تصویب نمی شه که وقتی ساخته شد یادشون میفته باید سانسور کنن؟؟خیلی سریال قشنگی بود.خیلی...
من هم برخلاف نظر نویسند مقاله و به مثابه اکثریت جامعه ایرانی با اولین نظر خوانندگان موافقم. جار نزدن زشتی ها منافاتی با سر زیر برف نکردن ندارد. من به عنوان یک جوان دانشجو که گروه سنی خودمو دستخوش انواع آلودگی ها می بینم، اصلاً برام قابل قبول نیست که ببینم چنین فیلمنامه بی مایه ای با چنین دفاع متعصبانه و خالی از مثالی مواجه شود. به نظر من این سریال شاید برای سیاستمداران دارای اهمیت باشد ولی به هیچوجه معیارهای یک اثر هنری و بصری را برای انتقال منطقی یک راه روشن را به من جوان نداشت.
والسلام..
سلام
به نظر من ساعت شنی بسیار زیبا و جذاب بود.همین بس که بیشتر مردم با اون ارتباط برقرار کرده بودن.چرا نباید به شعور مردم احترام بذاریم.وقتی اکثراً پسندیدن یعنی کارگردان تونسته حس درستی به بیننده ها القا بکنه و مطمئن باشید که مردم خیلی عاقلتر از اون چیزی هستن که مدیران ارشد فکر می کنن.در ضمن نظر نویسنده محترم در مورد آخر سریال رو قبول ندارم چون این همون بهشتی بود که مهشید با اون همه پاکی و ایثار منتظرش بود.امیدوارم درج کنید
تا مادامیکه لایه های زیرین جامعه برای همگان نمایان نشود نمیتوان برای حل مناسب آنها از همه نظرات استفاده کرد. اگرچه باز کردن سیاهی های پنهان جامعه نیز مضراتی بهمراه دارد ولی جنبه های مثبت آن خیلی بیشتر است.
دوست من! درسته كه نبايد هر چيزي رو جار زد، ولي نميشه مثل كبك سر تو زير برف كني.
آيا هر واقعيتي در اجتماع را بايد جار زد؟ با توجه به اينكه مورد بحث درصد كمي از مردم راشامل ميشود آيا بهتر نيست به جاي ساختن اين نوع فيلمها كه هنجاري هايي رابه دنبال دارد ميزگرد تشكيل دهيم؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.