تهران دیگر کشش گسترش فیزیکی را ندارد

در كل استان تهران، جمعیتی كه حدود یك قرن پیش سكونت داشت خیلی كمتر از یك دهم جمعیت امروز بود، ساخت و سازهایی كمتر از یك دهم امروز و بهره برداری از آب كمتر از یكصدم امروز بود. ما از اشباع نیز رد شده ایم و میزان بهره برداری كه داریم از طبیعت می كنیم، بیش از قدرت و قوه آن است.

‌به گزارش ایسنا، دکتر مصطفی بهزاد فر  در یک برنامه رادیویی با موضوع علل فرسایش خاک تهران و خطرات نهفته در آن با بیان اینكه ‌ظرفیت زیست محیطی تهران اشباع شده است، گفت: محیط زیست، توده ای حیاتی دارد. این توده حیاتی به صورت طبیعی جریان تولیدی را طی می كند و اگر بهره برداری كه از آن صورت می گیرد به مثابه منبع، به همان میزان باشد تعادل ایجاد می شود.

وی تاكید كرد: ما از اشباع نیز رد شده ایم و میزان بهره برداری كه داریم از طبیعت می كنیم، بیش از قدرت و قوه آن است.

رئیس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران نظام بهره برداری نامناسب را مشكل اصلی دانست و اظهار داشت: مشكل این است كه نظام بهره  برداری ما درست نیست. مثلا مصرف آب ما می تواند حداقل یك سوم وضع موجود باشد.

وی با بیان اینکه برای حل مشکلات تهران باید نگاهی فراتر از شهر تهران داشت، اظهار داشت: در طول نیم قرن دهه های گذشته حدود 10 هزار هکتار از فضای سبز تهران از بین رفته است. این مسئله در سریعتر اشباع شدن ظرفیت زیست محیطی تهران تاثیر داشته است.

وی افزود: تهران دیگر ظرفیت و کشش گسترش فیزیکی را ندارد. از نیم قرن قبل تشدید توسعه تهران را شاهد بوده ایم و در این تشدید توسعه فضای سبز قربانی شده است. این فضاها حافظ حیات تهران بوده اند مانند هفت رود دره شمالی که البته اخیرا شهرداری تهران آنجا را حفاظت می کند تا بیش از این ساخت و ساز انجام نگیرد.

رئیس دانشکده معماری و شهرسازی علم و صنعت ایران به تاثیر مناطق حافظ حیات تهران اشاره کرد و عنوان داشت: این مناطق چون شمالی جنوبی هستند و به طور غالب باد تهران غرب به شرق است و اگر پوشش گیاهی این مناطق حفظ شود، می تواند مرحله به مرحله باند تند و آلودگی را تعدیل کند.

وی تصریح کرد: اگر کسی بخواهد هم نمی تواند دیگر ساخت و ساز انجام دهد، زیرا ضمن اینکه تهران کشش جمعیتی ندارد، کشش اقتصادی نیز ندارد.