گستاخي روزنامه دانماركي براي نشان دادن آزادي بيان!

وقتي اين مطلب خوب دوست عزيزمان را خواندم به ياد يك ضرب المثل قديمي افتادم كه علامه دهخدا آن را ذكر كرده بود و به دليل طولاني بودن و نيز كمي ... آن را اين جا نمي‌آورم. اما به هر حال، شبيه اين جور حوادث در دنياي به اصطلاح متمدن غرب زياد است. به ياد داريد كه يكي از سياست‌مداران و عالمان معروف غربي را كه به نيك نامي مشهور بود، ترور كردند. وقتي تروركننده را دستگير كردند و از انگيزه‌اش سؤال كردند، پاسخ داد: مي‌خواستم با كشتن اين مرد خوب، مشهور بشوم و همه جا نام مرا ببرند.
جغدصفت‌ها تاب تحمل خورشيد را ندارند و گاهي اوقات به سمت خورشيد تير مي‌اندازند. ولي خورشيد از نور خود براي اهل زمين دريغ نخواهد كرد.
پيامبر اعظم خاتم ص رحمت براي همه‌ي جهانيان بود و هست. اينان از كم‌ترين شعور انساني هم برخوردار نيستند كه چنين هتاكي‌ها و حرمت‌شكني‌هايي را مي‌كنند.
مولانا جواب اين ژاژخايي ها را از زبان مولاعلي ع خوب داده است:
فحش او مي‌داد و خر مي‌راندم
«رب يسر» زير لب مي‌خواندم
به اميد فراگيرشدن انسانيت و معنويت و پاكي و صداقت در جهان گرسنه‌ي امروز.

چه توصيف خوبي اين دوست از مصاحبه با پيرمرد و زن مسلمان داده است . بد نيست همگي فكر كنيم اگر اين روند ادامه پيدا به چه روشي اين توطئه را به خودشان برگردانيم .

برنامه اي را در يكي از كانالها(فكر كنم سي ان ان بود)ديدم راجع به يكي از اين كاريكاتوريستها.آدم گاهي اوقات از حقارت برخي آدم ها دچار شرم ميشه.هيچ فكر كرديد كه چرا اكثر اين تندروي ها در كشورهايي سرد(از نظر اجتماعي) و همچنين راكد(از منظر سياسي) رخ ميده؟يكي از پاسخهاي من به اين پرسش(كه البته نظري است شخصي) اين هست كه متاسفانه انسانهاي اين كشورها نياز به موضوع مهمتري(نسبت به ساير كشورها) دارند تا مورد توجه قرار بگيرند.انساني كه من در اين برنامه خنده دار و مضحك ديدم (واقعا بدون هيچ گونه تعصبي ميگم)پيرمرد حقير و ضعيف و ناداني بود كه جز براي كسب اندكي شهرت(به ضرس قاطع ميگم) كارش دليل ديگه اي نداشت.كاش لبخند و شادماني زايد الوصفش را از مصاحبه با خبرنگار ميديديد. تظاهرات فراوانش(براي مثال هنگام خارج شدن از خانه به روي زمين مي خوابيد و نگاهي به زير ماشینش ميكرد تا بمب احتمالي كارگذاشته شده را كشف كنه يا كارهاي مسخره ديگه اي از اين دست)من پيرمردي را ديدم كه مثله يك بره خودش را معصوم و بي گناه نشون ميداد و از وحشي بودن مسلمونها گلايه ميكرد.من به واقع حقارت و پستي يك انسان كه احساسات بسياري از مردان و زنان را پله اي براي صعود به پشت بام شهرت كرده را ديدم.پيرمردي را ديدم كه ميگفت ميخواسته تحمل افراد و وجود آزادي بيان نزد كشورها و جوامع را محك بزنه ولي دروغ در چشمانش موج ميزد.من به جز حقارت و رذالت و پستي و دروغ و تزوير و ريا چيز ديگه اي در چشمان اين مرد نديدم.
در نقطه مقابل زني را ديدم با روبنده مشكي و در همين برنامه در يكي از كشورهاي اروپايي(و شايدم همان كشور) كه در مقابل پرسش خبرنگار زن اين مستند در رابطه با نحوه برخورد با اين فرد يا افراد فقط جواب داد اگر این فرد را پیدا کنم به خاطر توهین به عزیزترین کس من تکه تکه اش میکنم و من برخلاف جملات اون مرد ضعیف در جملات این زن نشانی از فقر تمدن و خشونت ندیدم.تنها چیزی که من دیدم عشق بود.تنها عشق نسبت به عزیزترین و مهربانترین فردی که در این دنیای آلوده می شناسه.عشق به تنها روزنه ای که هنوز هم برخلاف روزنه های دیگه که ازشون سیاهی و تاریکی فوران میکنه هنوز هم بعد از قرنها نور فوران میکنه و چه تفاوت وحشتناکیه بین دنیای این زن عاشق با اون مرد ترحم انگیز