آمار عجیب فرار مغزها از ایران در یک سال

سال 1375 در رشته مهندسی عمران فارغ التحصیل شدم. اصلا نمیگم راه رو درست رفتم یا اشتباه. در 11 استان کشور در 12 پروژه ملی کار کردم از مهندس اجرائی بگیر تا سرپرست کارگاه . الان بعد از 20 سال بیکار شدم.
روزی نیست که به خودم لعنت نفرستم که چرا وقتی 18 سالم بود مهاجرت نکردم.

پذیرش گرفتن از دانشگاهای اروپایی مثل آب خوردنه مهم بابا پولدار داشتنه ( البته حساب افراد واقعا با سواد که بورس کامل از دانشگاه مقصد میگیرند جداست )

همین چند وقت پیش دوستم با معدل ۱۲/۵ از دانشگاه آزاد میبد تونست از یکی از دانشگاهای خوب هلند پذیرش بگیره ولی خودش گفت یه فوق لیسانس بالای ۱۰۰ میلیون به پول خودمون درمیاد

وقتی بیکاری و بدبختی بیداد میکنه منم بعد سربازی میرم

با این حال و روزی که زنان حق ورود به استادیوم را ندارند و مردان حق دیدن کنسرت را خوب هنوز بقیه هستند

مهم نيس .ژن خوب زياد داريم..و ايضا" رجل چند شغله....

"فرار ژن"
از این عبارت خجالت بکشید
همین کلمات باعث شد بعضیها ادعای ژن برتری کنند
خودتون باعث فرار مغزهایید

مشکل در سیستم اجتماعی است که باعث فرار از کشور میشود امروزه هرکسی یا خودش میخواهد برود یا بچه هایش را میخواهد بفرستد اونور آب چون اینده امیدوار کننده ای دیده نمیشود

پسر منفارغ اتحصيل شريف امسال با بورس دولت امريكا مهاجرت كرد خوب اگر ميموند چه كار ميتونست بكنه با اين زد وبندهاي بازار كسب وكار وتحصيل تكميلي واخر چه ميشد بنابر اين جام زهر را نوشيدم وجاوه رفتنش را دادم

یکی مثل من هم که فعلا نرفته چون نتونسته پدر و مادر مسنش رو راضی به رفتن کنه و خودش رو راضی نکرده که اونها رو تنها بزاره. دعا کنید خانواده من هم سر عقل بیان.

به عنوان فردی که دارای مدرک دکترا (نویسنده چند کتاب علمی در ایران) هست و در حال حاضر خارج از ایران، متاسفانه دانشگاه های در ایران به دنبال زیاد کردن پابلیکیشنهای بی ارزش و غیر کاربردی خود هستند که عملا به درد هیچ چیزی نمی خورند. خلق ثروت در دانشگاه ها با این وضعیت اسفبار بعید به نظر میرسه و احتمال بسیار پایینی وجود داره که با این شیوه بتوانند به هیچگونه موفقیت واقعی که به تولید ثروت منجر شود دست یابند. امیدوارم سیاستهای خود را عوض کنند و افراد شایسته و با علم روز را در پست های مختلف فارغ از دیدگاه های سیاسی بگمارند و بطور همزمان سعی در بهبود روابط خود با تمامی کشورهای دنیا بنمایند تا شاهد رشد ایران در طی یک بازه 5 الی ده ساله باشند.

ایشالله سال بعد من هم میرم. آمین

با سلام، البته بنده با یک نگاه به مهاجران ایرانی که غالبا به کانادا امده تند با نظر معاون محترم دانشگاه موافق نیستم. برادر توی این چند سال همان سیر خروج نخبه ها مثل قبل بوده و هیج تغییری نکرده، فقط شمار زیادی فارغ التحصیلان درجه دو و سه بهشون اضافه شده که قبلا چون نمیتونستند پذیرش تحصیلی بگیرن و بیان یا سطح زبانشون پایین بود و دولت کانادا تعداد کمتری میگرفت لذا شانس اینها فقط از طریق فامیلی و غیره بود. اینها خروجشون نه تنها ضرر نداره بلکه سودش اینه که پست های که توی این سالها گرفته بودند ازاد میشه و به بچه های باهوشتری که در این شرایط دنبال کار میکردند تا تجربه کسب کنند میرسه. در ضمن اینها سودی نداشتند جز کارکرد و اشتباهات منفی برای سیستم گاها حضورشون در برخی جاها ضرر میرسوند. حقوق بالایی میگرفتند و جلوی پیشرفت رو هم گرفته بودند. اینجا هم که اومدن یا به راحتی جذب کار مناسب نمیشن یا سالها طول میکشه تا به حداقل استاندارد اینها برسن. علاوه بر این خیلی از پرونده های مهاجرت قدیمی بودن که حالا جواب گرفتند و اصلا این افراد در حال باز نشسته شدن بودند. در هر حال این مساله باعث سود ایرانه به شرطیکه موقع خروج از سرمایشون مالیات بالایی مثل اینجا بگیرن تا جبران خروج ارض هم بشه. در ضمن خیلی ها با خرید ملک یا سرمایه گذاری اومدن یا بچه هاشون رو گذاشتن اینجا و از ایران پول کلان میفرستند که این بیش از اولی اقتصاد ایران را فلج کرده و قیمت دلار رو هی مقبره بالا. لذا مثل کل دنیا موقع خروج سرمایه باید مالیات پنجاه شصت درصدی بگیرن تا این مساله برطرف شه والا فاجعه پیش میاد. والا فرار اشخاص معمولی همش سوده و جا برای جوانهای جویای کار و تجربه باز میکنه، اصلا ژنشون هم ببرن که به اندازه یک دلاری که میبرم نمی ارزه.

آی کیوی ایرانی های باقیمانده در کشور همین الان هم بشدت پایین آمده تبلورش را میشود در رانندگی مردم دید

لابد طرح ظالمانه وبی منطق شش برابر شدن عوارض خروج از کشور هم برای جلوگیری از فرارمغزها تصویب شده !!!!

چرا.........چرا

کی می خواد ایران آباد باشه.

سلام

دکترای ریاضیات دارم. موندم و الان هیات علمی هستم. ای کاش میرفتم.

باحذف کنکور این چرخه تکمیل میشه ، دیگه بارعلمی دانشگاه ها ومراکز علمی افت می کنه.

چیز عجیبی نیست به خدا اگه شرایط داشتم یک ثانیه دیگه اینجا نمی موندم

کار خوبی می کنند، مگه آدم چقدر می خواد زنده بمونه که حسرت همه چیز به دلش باشه، تو کانادا هم تحصیل، هر کار و هم تفریح دارند، اونقدر نظامند هستند که برای همه چیز ملت خودشون فکر می کنند، اینجا بمونند از صبح تا شب باید دنبال فقط یک لقمه نون باشند بدون هیچ تفریح و آینده ای روشن.

تنها راهش اینه که دولت با مطالبه هزینه تحصیلی این افراد در ایران با احتساب عامل تورم و جریمه مانع خروج این افراد از کشور بشه.