تجمع اعتراضی ده ها کارگری که چندین ماه است حقوق نگرفته‌اند

اگر تا همین چند سال پیش، تعامل مدیران مجموعه‌های دولتی و خصوصی با کارگران زیرمجموعه تابع برخی قوانین متعارف بود و در آن فضا، کارگر از حقوق حداقلی برخوردار می‌شد، اکنون عرصه برای قشر ضعیف و کارگر آنقدر تنگ شده که حتی اگر در پی احقاق حقوق خود باشد نیز با ناشایست ترین واکنش‌ها رو به رو می‌شود؛ مثل وضعیتی که برای ده‌ها کارگر یک شرکت خصوصی، آن هم پس از ماه ها حقوق نگرفتن پیش آمد.

به گزارش «تابناک»؛ صبح روز سه شنبه، ده ها تن از کارگران ساختمانی شرکت عمران سوله، در مقابل دفتر مرکزی این شرکت در محدوده خیابان آزادی تهران ـ نبش خیابان جیحون ـ تجمع کردند تا به واسطه این تجمع اعتراضی، فریاد حق خواهی خود را از ظلمی که از سوی مدیران شرکت مذکور به آن‌ها تحمیل می‌شود، به گوش نهاد‌های فراسازمانی و مسئول برسانند؛ اعتراضی که شبیه به آن را بار‌ها دیده ایم.

در این اعتراض کارگری که همراه با دست نوشته‌های کارگران و نیز شعار‌هایی از سوی آن‌ها برگزار شد، حاضران تجمع تلاش داشتند تا مسئولان شرکت عمران سوله به عنوان یکی از فعالان بخش ساخت سازه‌های فولادی کشور را مجاب نمایند تا نسبت به پرداخت حقوق و مزایای معوقه آن‌ها اقدام کنند.

این البته اولین اعتراض میدانی و تجمع آن‌ها تا کنون نبوده و این کارگران در هفته و ماه‌های گذشته نیز تجمعات مشابهی داشته اند که البته هیچ یک به سرانجام مطلوب نرسیده است. حاضران در تجمع ـ که عمدتاً کارگران مشغول به کار در شهرستان بهارستان هستند ـ تأکید دارند که مسئولان حقوق بسیاری از ایشان را ۶ تا ۱۱ ماه پرداخت نکرده اند و هم اکنون نیز در مورد موعد پرداخت حقوق و مزایای معوق و نیز آینده کاری پاسخ مشخصی به آن‌ها نمی‌دهند.

یکی از حاضران در تجمع اعتراضی مورد اشاره به خبرنگار «تابناک»، گفت: ما کارگران شرکت عمران سوله هستیم که به صورت شرکت خصوصی، اما زیر نظر وزارت مسکن و شهرسازی فعالیت می‌کند. کار ما ساخت سازه‌های فولادی، فعالیت‌های ساختمانی و سوله سازی است که بعضاً چیزی حدود ده سال در این مجموعه سابقه کار داریم.

این کارگر معترض ادامه داد: اکنون در شرایطی قرار داریم که مدیران شرکت حقوق کارگران را بعضا تا ۱۱ ماه پرداخت نکرده اند و در مورد بسیاری از افراد حقوق بهمن و اسفند سال ۹۶، عیدی سال ۹۶، حقوق ماه‌های کاری سال ۹۷ و نیز سنوات پرداخت نشده است.

یکی دیگر از کارگران حاضر در تجمع با اشاره به اینکه کارفرما مدت هاست به رغم اینکه از حقوق ما حق بیمه را کسر می‌کند، اقدام به پرداخت حق بیمه نمی‌کند، افزود: با توجه به اینکه بیشتر کارگران مستأجر هستند و دریافت نکردن حقوق، مشکلات اقتصادی آن‌ها را افزایش خواهد داد، اکنون بسیاری از ما در شرایطی سختی قرار گرفته ایم و پیگیری‌های صورت گرفته نیز تا کنون با پاسخ مناسبی رو به رو نشده است.

این فرد حاضر در تجمع در پاسخ به این که تا کنون چه پیگیری‌هایی انجام داده اید و واکنش مسئولان در قبال پیگیری‌های شما چه بوده است، ادامه داد: مدیرعامل شرکت به صورت مشخص به ما گفت: حقوقتان را پرداختم نمی‌کنم؛ بروید هر غلطی که می‌توانید انجام دهید.

وی اضافه کرد: ما در مقاطع دیگری نیز از طریق وزارت کار، دادگستری، فرمانداری شهرستان بهارستان و نیروی انتظامی مشکل را پیگیری کرده ایم، اما واقعیت این است که هیچ یک از اقدام‌های ما با اتفاق مثبتی همراه نمی‌شود و نمی‌توانیم حقمان را از کارفرما بگیریم.

در همین رابطه یکی دیگر از کارگران گفت: کارفرما هر موقع دوست داشته باشد افراد را اخراج می‌کند و هر طور که علاقه داشته باشد با ما رفتار می‌کند و هیچ ساز و کار قانونمندی نیز برای رسیدگی به این مشکلات وجود ندارد. به همین دلیل، ما تصمیم گرفتیم با تجمع در برابر دفتر مرکزی این شرکت، صدای اعتراضمان را به گوش مسئولان برسانیم.

 

«تابناک» برای پیگیری ابعاد بیشتر این مسأله و علت عدم پرداخت حقوق کارگران تلاش کرد، با مدیرعامل و مسئولان روابط عمومی شرکت عمران سوله و یا مسئولان انجمن صنفی تولیدکنندگان سازه‌های فولادی استان تهران گفت‌وگو کند، اما مسئولان شرکت حاضر به پاسخگویی نشدند.

بر اساس شرایطی که مورد اشاره قرار گرفت، بار دیگر باید بر این موضوع تأکید کرد که تحت تأثیر برخی آشفتگی‌های پیش آمده در بازار و نظام تعاملی کارفرما با کارگر، اکنون شاهد وضعیتی هستیم که طی آن کارفرمایان به آسانی و بدون هیچ نگرانی از تبعات احتمالی اقدام به پایمال کردن حقوق کارگران می‌کنند و هر گونه که دوست داشته باشند، با آن‌ها صحبت می‌کنند.

آشفتگی در این فضای متلاطم آنقدر اسفناک و غم انگیز است که از سویی برای کارگر چاره‌ای جز اعتراض میدانی نمی‌ماند و از سویی هر گونه اعتراض با حکم اخراج و عواقب سنگین‌تر پاسخ داده می‌شود.

هرچند انتظار واکنش سریع و مؤثر نهاد‌های نظارتی و مسئول در این حوزه چندان امیدوار کننده نیست، چه خوب است اگر نهاد‌های مسئول با مروری دوباره بر فرایند تعامل میان کارفرما و کارگر و نیز نحوه اعاده حقوق کارگر، این بار سنگینی را که بر دوش کارگران سنگینی می‌کند، کمی سبک‌تر کنند.