سه عاملی که مانع می شوند «هپکو» با دستور رئیس‌جمهور نجات پیدا کند!
اعتراض‌هایی مسبوق به سابقه که هر بار پس از چند نوبت تکرار و رسیدن به تشنج، به صدور دستوری خاص منجر شده که پرداخت حقوق و مزایای معوق معترضان را به دنبال داشته و بعد روز از نو و روزی از نو؛ باز هم بیکاری و باز هم عدم پرداخت بموقع و باز هم اعتراض و تجمع و بستن راه آهن سراسری به منظور جلب توجه مسئولان.
به فاصله یک هفته از اتفاقات تلخ اعتراضات کارگری در هپکو، سرانجام یکی از خواسته‌های بزرگ معترضان محقق شد تا این مجموعه نام آشنا در مسیر لغو خصوصی سازی قرار گیرد. اتفاقی که البته بعید است نام این شرکت و معترضانش را برای همیشه از اخبار حذف کند!
به گزارش «تابناک»؛ حدود یک دهه پیش، زمانی که خبر رسید هپکو هم در صف واگذاریهای دولت یا همان خصوصی سازی قرار گرفته، برخی حدس می‌زدند، «شرکت تولید تجهیزات سنگین» ـ که به اختصار HEPCO، همان مخفف Heavy Equipment Production Company نامیده میشود ـ به پایان راه نزدیک است، اما کمتر کسی انتظار داشت چنین فرجامی با این سرعت در انتظار آن باشد.
این ماجرا از این رو بعید به نظر می‌رسید که هپکو و شرکتهای زیرمجموعه اش در حدی از توانمندی قرار داشتند که از انواع ماشین آلات راه سازی، ساختمانی، معدنی و کشاورزی گرفته تا تجهیزات مورد نیاز در صنایع مختلف، سدها، نیروگاه ها، واگن سازی و... را تولید و عرضه می‌کردند و بی رقیب بودند.
داستان روزگار اوج شرکتی که رقبای بزرگ خارجی اش از همکاری با آن استقبال می‌کردند و در سایه این همکاری ها، محصولات مشترک بسیاری روانه بازار کشورمان می‌شد؛ بازاری که هنوز پابرجاست و حتی به نسبت گذشته رونق هم گرفته، اما هپکو در آن جایی ندارد.
روایت افول شرکتی واگذار شده به بخش خصوصی در راستای اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی که مدت هاست در پرداخت حقوق و مزایای پرسنلش نیز ناتوان است و موجب شده نام هپکو با اعتراضات کارگری به صدر اخبار گره بخورد نه مثلا ساخت یک بویلر ویژه برای فلان فاز پالایشگاهی در عسلویه!
البته قصه در این نقطه متوقف نشده و مدت هاست که اعتراضات کارگری هپکو، ابعاد وسیع تری یافته و گاه به تجمع معترضان در اراک و مقابل دفاتر مسئولان رسیده و گاه از سر استیصال شدید، به بستن خط راه آهن سراسری در مجاورت کارخانه کشیده که دست کم در مقاطعی، فرجامش به شدت تلخ بوده است.
اعتراض‌هایی مسبوق به سابقه که هر بار پس از چند نوبت تکرار و رسیدن به تشنج، به صدور دستوری خاص منجر شده که پرداخت حقوق و مزایای معوق معترضان را به دنبال داشته و بعد روز از نو و روزی از نو؛ باز هم بیکاری و باز هم عدم پرداخت بموقع و باز هم اعتراض و تجمع و بستن راه آهن سراسری به منظور جلب توجه مسئولان.
رویدادی که چند روزی از آخرین وقوع آن نگذشته و باز هم به صدور دستوری ویژه رسیده است؛ با این تفاوت که این بار پای «دستور فوری رئیس جمهور» در میان است که از قضا نه پرداخت معوقات و تزریق منابع مالی به این شرکت، که موضوعی کلیدی و اساسی، یعنی صلاحیت مالک فعلی هپکو را نشانه رفته است.
آن گونه که از دستور روحانی برمی‌آید، وزرای سه وزارت خانه «صنعت، معدن و تجارت»، «امور اقتصاد و دارایی» و «تعاون، کار و رفاه اجتماعی» مأموریت یافته اند تا مقدمات فسخ قرارداد با شرکت «هیدرواطلس» که سازمان خصوصی سازی مالکیت هپکو را به دستش سپرده را فراهم آورند؛ دستوری به شدت جالب توجه و شایسته تقدیر، که از قضا یکی از خواسته‌های معترضان نیز هست؛ خواسته‌ای تقریبا مشابه میان همه معترضان در صنایع و شرکتهایی که بعد از واگذاری و خصوصی سازی به سقوط نزدیک شده اند و حتی توان پرداخت حقوق و مزایای پرسنل خود را ندارند، چه برسد رشد و توسعه یا حتی تداوم فعالیت جاری.
اما آیا این دستور رئیس جمهور می‌تواند معجزه کرده و هپکو را از منطقه خطر نابودی رهایی بخشیده و به دوران اوج بازگرداند؟
این پرسشی کلیدی است که متأسفانه به پاسخ مثبتی نمی‌رسد، چون می‌دانیم دولت خیلی پیشتر به نتیجه رسیده که هپکو را نمی‌خواهد و حالا هم قرار نیست این نتیجه گیری تغییر کند؛ به این معنا که در صورت ابطال قرارداد واگذاری هپکو به شرکت هیدرواطلس، باید بار دیگر این مجموعه در صف خصوصی سازی قرار گیرد.
تجربه‌ای آزموده که اگر تکرار واگذاری قبلی هم نباشد، انبوه مشکلات این روز‌های هپکو مانع میشود، نتیجه در خور توجهی بیافریند؛ به این معنی که اگر هپکو به شرکتی واگذار شود که توانایی برابرسازی دخل و خرج‌های جاری اش را هم داشته باشد، باز انبوه معوقات و بدهی‌های آن پابرجا خواهد بود.
افزون بر این، عامل دومی که موجب میشود دستور رئیس جمهور به نجات هپکو منجر نشود، اتفاقی است که در بیرون این مجموعه رقم خورده و قرار نیست تغییری یابد؛ اینکه تقاضایی برای محصولات و خدمات هپکو وجود ندارد و در نتیجه این مجموعه عملا در آستانه نابودی است.
مشکلی بنیادین و اساسی که قرار بوده در قالب طرح‌ها و تدابیری، از جمله تعهد دستگاه‌های ملی به خرید ۳۰۰ دستگاه از مجموع محصولات هپکو در سال ۹۷ رفع شود؛ اما این گونه نشده تا بازار ماشین آلات سنگین در کشورمان در اختیار ماشین آلات دست چندم وارداتی به کشور و امثال آنها باشد و هپکو روز به روز به نابودی نزدیک‌تر شود.
دورنمای تاریکی برای یک صنعت که شاید می‌شد با سوق دادن آن به حوزه‌های کاری دیگر، با آن مقابله نمود، اما افسوس که در آن حوزه‌ها هم کسی از هپکو یاری نخواسته و نمی‌خواهد و مسئولان هم در این خصوص احساس وظیفه نمی‌کنند؛ این را میشود از دستور رئیس جمهور نیز دریافت که صرفا لغو واگذاری هپکو را نشانه رفته نه رفع مشکلاتش را!
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به نظر اینجانب هم شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران نیز جزو شرکت هایی هست که از زمانی که خصوصی شد دچار مشکلات عدیده ای گردید و در حال حاضر با تاخیر چندین ماهه در پرداخت حقوق و مزایای پرسنل خود راهی را میرود که به زودی شاهد اعتراضات و اعتصاب این کارکنان خواهیم بود . اشخاصی که بازرسی صنایع مهم از جمله خودروسازی را برعهده دارند نباید در چنین جایگاهی قرار گیرند . باعث تاسف است چنین اتفاقاتی در این شرکت میفتد . امیدوارم با حمایت های دولتی از این شرکت این وضع تاسف بار خاتمه یابد .
هر جا که به اسم خصوصی سازی وارد شدند ، همه چیز را نابود کردن .
کارخانه اگر دولتی بشه یعنی عقبگرد.یعنی رانت و فساد یعنی تورم و بیکاری یعنی پارتیبازی.یعنی ایرانخودرو.سایپا.استقلال.پرسپولیس.,...
واگذاری در دولت مهر ورز انجام شده حالا مشکلاتش گریبان گیر این دولت شده
با سلام چرا حرفي از شركت بازرسي كيفيت و استاندارد ايران زده نميشه كه 9 ساله كه حقوقهاي ما رو چهارماه عقب ميندازه كه بعد 18 19 سال كاركردن بايد شرمنده خانوادمون باشيم اگه عدالتي وجود داره بايد اسم تمام اين ها رو بياريد و ازشون بازخواست كنيد نه كه برحسب منافعتون يا مصالح اسمشون حذف بشه 9 ساله مارو خصوصي كردن مسوولين وقت سال 89 رو كه بيدرايتي همه مارو نابود كردن خواهش ميكنم بدادمون برسيد ما هم انسانيم بخدا
شرکتو به قیمت مفت واگذار کردن به کسی که پاش به خاطر قرارداد کرسنت گیره...
بی کفایتی و بی تدبیری سبب شده تا کارخانجات ارج، هپکو، کفش ملی و .... نابود شوند. دریاچه ها و تالاب ها خشک شوند. جنگلها از بین بروند. شهرها بی رویه بزرگ، آلوده، پرترافیک و بدون هویت شوند. ارزش پول ملی کاهش یابد. پاسپورت ایرانی بی ارزش شود و ... . تا کجا باید تحمل کرد
دولت از نظر مدیریت و همینطور منابع مالی دیگر قادر به اداره شرکتهای بزرگ مانند هپکو و یا آذر آب یا ماشین سازی یا نیشکر هفت تپه و حتی ایران خودرو و سایپا نیست.خصوصی سازی باید بصورت واقعی باشد یعنی با میدان دادن به بخش خصوصی برای ایجاد استارتاپ و دانش بنیان و خروج دولت از رقابت با این شرکتها. برای شرکتهای ضررده دولتی و یا خصوصی سازی های آینده باید برای آنها از بین مهندسین و کارگران همان شرکت یک هیئت مدیره انتخاب کند که آنها بتوانند خودشان شرکت خودشان را به سود اوری برسانند و دولت طمع مالی نسبت به آنها نداشته باشد.
نابودی صنعت الویت شماره یک است .
آنها بیشتر به ملک و زمین صنایع علاقه دارند
چرا هیجکدوم از کارگرها لباس کار ندارند
جناب آقای سلطانی در کانال کمپین حمایت از بازنسستگان کشوری ،و لشکری بیان فرموده اند ، ۸۰۰ هزار تا ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان در بانک مرکزی گم شده است ؟ آیا با این وضعیت ، میتوان اقتصادی سالم ،و رو به رشد داشت ؟ تحریم امریکا ، آیا اثری این چنینی دارد ؟ این مبلغ برابر نیمی از نقدینگی کشور است ؟،، با این شتاب بکجا داریم میرویم ؟،،
اصل ۴۴ قانون اساسی :
....بخش دولتی شامل کلیه صنایع بزرگ، صنایع مادر، بازرگانی خارجی، معادن بزرگ، بانک‌داری، بیمه، تأمین نیرو، سدها و شبکه‌های بزرگ آبرسانی، رادیو و تلویزیون، پست و تلگراف و تلفن، هواپیمایی، کشتیرانی، راه و راه‌آهن و مانند اینها است که به صورت مالکیت عمومی و در اختیار دولت است.....
این اصل ۴۴ قانون اساسی است که با تغییر غیر قانونی و خودسرانه زمینه فساد های کلان در کشور درست شد.
شركت .... رو هم 9 ساله به شخصي واگذار كردند الان 4 ماه حقوق نداده ما پرسنل چطوري زندگي كنيم.يكي بدادمون برسه..........
از بوی گند خصوصی سازی وتبدیل اصل شریف و ام الامهات قانون اساسی که تملک ملت بر جمیع زیرساختها را در بر داشت به تملیک خصوصیها دادن همین بس که جمیع کارخانه های خصولتی منهدم شدند
چرا چون هم مال خصوصی ها شده و هم دولت میخواهد با درصد کمی که سهم مالکیت انها را برای ملت حفظ کرده دخالت و نظارت کند
پس با سرعت موجودی انها بظاهر فروش رفته و خالی شده اند (بخوانید موجودی قبلی را، اشخاص خصوصی موجود در این نوع واگذاریهای خصولتی نامیده شده که همگی بلا استثنا رجالات ومترفان ومدیران کشور هستند بالا کشیده اند)
والا دیدید یا شنیده اید در کدام قصه در کدام فیلم!؟!؟!؟ که صاحبان یک کارخانه که مثلا ماشین برای فروش تولید میکنند خود مالکین و صاحبان کارخانه، ماشینهای تولیدی خود را بخرند!!!!
بوی گند فسق ومعامله ی فاسد را شنیدید!؟
هیچ شرعی و هیچ عقلی برخورد نکرده به مالکی که میگوید ملک خود را میخواهم به خودم بفروشم!؟
بدون اذن ملت، مالک واقعی، زیر ساختهای ملی را واگذار کرده اتد معاملات، شرعا فضولی محسوب شده و باطل اند!!
باز در مورد هپکو
و اما اگر خصولتی است یعنی باصطلاح دولت نظارت دارد (معنای نظارت را بخوانید که یعنی سود شد مال شرکای خصوصی واگر ضرر شد مال دولت و بیت المال)،
بلی اگر خصولتی است، ایا دولت اسلام!!!! نمیداند که افراد خصوصی ی شریک در هر کارخانه با سرعت برق ماشینها و تجهیزات انرا هپولی میکنند و ببهانه فروش (انهم فروش های صوری!!!) انها را با سرعت برق بتملیک خود در میاورند؟! نمیداند؟! یا نمیدانست؟! این امر یک استنتاج عقلی لا محاله است
کارگران در اخبار 8:30 :
قبل از خصوصی سازی ی ان، هپکو دریایی ماشین در انبارها داشت اینک... و صحنه ی بعدی ی خبر، قفلی بود بر کارخانه ی عظیم ملت غارت شده!!
اینطور هم حق را، هم حق مالکیت عمومی ی ملت بر کارخانه های مادر را حسب اصل 44 قانون اساسی، و هم حق اظهار نظر را اینطور دور میزنند بلدند چطور دور بزنند!!
ولی اگر خدا پنهان است، حق هم پنهان است (و پنهان میماند)!!
ناکار آمدی باعث ورشکسته شدن میشه، وقتی جایی سودی نداشته باشه همینه، چرا توی توهم هستیم دونفر میان تبلیغ میکنن، ک محصولات آلمان برابری میکنه ، بچه رو میخندونه، اونم آلمان نگفته هند یا پاکستان مثلا، بعد عزیزان، چرا راه آهن میبندین، ک خارج از فرهنگ و هیچ جای دنیا این کار نمیکنن، لابد تو آلمآن! شاید کسی عجله کاری،یا مریض ،،،،،
سازمان خصوصی سازی
منشا تمام رانت خواری ها و ویژه خواریها و اختلاسهاو بدبختی مردم
فعلا ملت رو با بازی پرسپولیس و استقلال و مواد صنعتی و سنتی سرگرم کنید ،
شرکت هپکو مشکلی نداشت و خیلی هم قدر و توانمند بود. این خصوصی سازی بی قید و بند با مدیرانی بیسواد بود که شرکتهای برند و معظم ایرانی را به بهانه خصوصی سازی نابود کرده اند چه برندهایی که دهها سال برای آنها زحمت کشیده شد .... چیت سازی بهشهر-نساجی مازندران-هپکوی اراک-طلای سفید گرگان(پنبه )-.....
وقتییکه برای سوئ استفاده مکان سود دار به بستکان خود دادن نه برای تولید فقط برای پرکردن جیب خود با نازلترین قیمت انهم با وام
سود ده نبوده ٬ اینده ان هم روشن نبوده
به نظر من خصوصی سازی به خودی خود بد نیست فقط باید نظام ودولت و سازمان خصوصی سازی (بایستی بعد از خصوصی کردن هر شرکتی به صورت متناوب و دوره ایی عملکرد آنها را بررسی واگر قصوری صورت گرفته افراد خاطی را به اشد مجازات می ر ساند ند.
با علم به اینکه هیچکدام از شرکت های واگذار شده به افراد کاملا مستقل و خصوصی داده نشده اند بلکه به مدیران ارشد ارگانها و نهاد ها و شرکت های دولتی سپرده ( حبه ) شده اند.. این نظارت ها اصلا" اعمال نشده و نتیجه اسفباری به بار آورد. از قبیل رانت خواری و دزدی و اختلاس های میلیاردی و.......
خصوصی سازی چگونه انجام شد.
عده‌ای از بانک پول قرض گرفتن و کارخانه را با قیمت مفت به اسم خود کردند.
خصوصی سازی در کشور های سالم اینطور است که اوبیکتی که برای دولت ضرر ایجاد میکند را به بخش خصوصی با شفافیت و قیمت واقعی انتقال می دهند.
در ایران وقتی یک شرکت نابود میشود که تأثیر گذار و سود ده باشد.وقتی شرکتی چنین وضعیتی داشته باشد فوری به اسم خصوصی سازی به کسانی سپرده میشود که عده ای خود را مدیون آنها میدانند لذا به چندر غاز مثلا به آنها میفروشند و بقیه ماجرا که اجرای آن در همه شرکتهای اینچنینی به یک شکل بوده.
مانند کارخانه قند و شکر هفت تپه ،مانند ارج ، کیان تایر و شرکتهایی که ظاهرا از بین نرفته اند ولی بین مرگ و زندگی دست و پنجه نرم میکنند.
وقتی کارخانه در حال کار80 میلیاردی دهه 80 را به 2 میلیارد که 1 میلیاردش وام بوده مثلا به بخش خصوصی واگذار می کنند و صاحب جدید در بدو ورودش تعداد زیادی گوسفند و چوپان راهی چمنهای کارخانه میکند باید تا آخر پیام این داستان را فهمید و گریه کرد.اگر امروز اینها اتفاق می افتد برای اینست که همه مسئولین ادوار مختلف با همدستی هم موضوع را پشت گوش انداختند و در پی حل مشکلات بر نیامدند.
با توجه به ان چیزی که شما میگویید اگر خریدار کارخانه تنها تعهد به پرداخت دستمزد کارگران را بدهد باز باید دست او را بوسید. رونق پیشکش
وای بر کسانیکه با نااگاهی زمینه نابودی صنایع را فراهم کردند
من هم به عنوان یک ایرانی خواهان بازگشت همه سرمایه های ملی به جیب ملت یعنی دولت هستم . خصوصی سازی یک طرح کثیف و سرمایه داری غربی بود که یک سری آدم منفعت طلب برای دستیابی بدون حد وحصر و بی حساب و کتاب به اموال بیت المال پایه ریزی کردند. مگر میشود شرکتی که ملی بوده و سالها برای ملی شدنش زحمت کشیده شده و مبارزه شده است پاره پاره کرد و هر قسمت را به یکی امثال نعنت زاده ها واگذار کرد. مگر میشود شرکتی را که ملی بوده یعنی فقیرترین مردم در سیستان و بلوچستان ازدرآمد آن سهم داشته بهیک عده فروخت. پس عدالت علی (ع) که دنبال آن بودیم چه شد؟
در اقتصاد بدون سیستم وزیر اقتصاد چه کاری می تواند بکند؟! خصوصی سازی چه محلی از اعراب دارد؟! در کشوری مثل آمریکا که مهد سرمایه داری است؛ خصوصی سازی نه پروژه که پروسه تلقی می شود. یعنی حداقل یکی دو نسل به عبارت دیگر چندین دهه صرف تحقیق و تدریس در دانشگاهها و فرهنگ سازی برای ایجاد و اجرای علمی و عقلانی نظریه خصوصی سازی شده و حدود و شرایط آن تببین گردیده و اینک بدون مشکل معتنابهی در اقتصاد این کشور جریان دارد.افراط و تفریط نمی تواند در این سیستم خودی نشان دهد. در این سیستم فرودگاهها و بنادر خصوصی سازی نمی شوندتا...
در اینجا بیشتر خودمانسازیست نه خصوصی سازی واقعی...
سهامش بسیار مفت و ارزنده است میگن 1000 تومان را میبینه البته امروز صف خرید شدو حجم خریدش333337400
نه صاحبی نه جوابگوی نه مسؤلی باید خون گریست
دولتی که هیچ انگیزه وعرضه کار نداره باید عوض بشه تا مملکت درست بشه
وقتی بودجه عمرانی مملکت رو چلوندن دیگه تقریبا راهسازی نمیمونه که نیاز به تولید ماشین آلاتش باشه (همون ماشین آلات موجود در بازار بیکار موندن) راهکار در تنش زدایی و آبادانی مملکته
وای بر کسانی که سرمایه مملکت رو اینجور مفت نابود کردن
وقتی به جای کار و تولید عین تنبل هاهمه چی رو وارد میکنین وضعتون بهتر از این نمیشه. همه چی رو بریزین تو شکم بازیگرا و دکترا و آقازاده ها به جای مهندسا و دانشمندا تا ببینیم به کجا میرسین .
الان سوزش جهاز هاضمه شما رو کی باید درمان کنه جناب مهندس دانشمند؟ یک مهندس دیگه؟
مدیریت شرکت به بخش خصوصی واگذار شود و ملکیت در اختیار دولت بماند مثل اکثر کشورها با تجربه های موفقشان.
جلوی واردات ماشین الات راهسازی رو بگیرند هیچ کار دیگری نیاز نیست انجام دهند. اگر این کار رو نکنند هر کار دیگری بی فایده است. مصوبه هم دارد
چرا زودتر نگفتید من سهام شو امروز فروختم
خوب برو بخر از دو باره قیمش میگن 1000 تومان میشه
البته نزديك انتخاباته مهربون ميشن انتخابات تموم بشه باباي همشون را درميارن
جاهاي مشابه فراوان است كه بايد بر گردد
هر جایی که به بخش خصوصی واگذار شد سرنوشتش شبیه همین شد. نیشکر خوزستان یکی دیگر از نمونه هایش. بخش خصوصی از خودشان هستند. والا شرکتهای خارجی خریداران خوبی هستند. یکی از اقواممان در فولاد میبد کار می کرد. خودش گفت به محض اینکه فولاد میبد به بخش خصوصی واگذار شد کوره آن خاموش شد و عملا کار تعطیل شد. الآن آن مجتمع با آن عظمت و آن همه سرمایه دارد خاک می خورد
زنده باد یا دکتر محمد مصدق!!!
در کشور صنایع مادر باید زیر نظر مستقیم دولت باشند و باید حمایت شوند این شرکت ها برند و اعتبار ایران هستند.
لعنت بر کسی که میدونه این محصول تو ایران تولید میشه و میره دست دوم این تجهیزات را وارد میکنه
ودو صد لعنت به کسی که مجوز میده
بعیده در دو سال اخیر چیز زیادی وارد شده باشه
حاصل مديريت ناکارامد .
چرا کارنجات 80 مورد در شهر رشت بسته شد وجوان بیکارر ومعتاد زیاد داردو.......
چرا شما نظرات غیر کارشناسی می دهید و به هپکو می خواهید ضربه بزنید. در سال های قبل که سال قبل هم یکی از آنهاست، هپکو هر چه تولید کرده مورد استقبال و فروش قرار گرفته است. چرا محصولات هپکو را بدون مشتری اعلام می کنید.
جمله درست اینه / هپکو هرچی سفارش گرفته تونسته تولید کنه /
هپکو سالهای قبل خیلی شرکت قوی بود .
پس دیگ هیچ
این فقط برای هپکو نیست . این مرثیه صنعت ایران است .
هپکو را به فرض نجات دادید. بقیه رو چکار میکنین
الان 90 روزه کرمان موتور پول و ماشین ما رو نمیده
تا کی
تا کی
ما پرسنل شرکت جهاد نصر کرمانشاه 8 ماه ( از بهمن 97 ) تا الآن حقوق نگرفته ایم !!!!!!!
مردم سودجو و منفعت طلب هستیم و حقمان است که از همه جا ضربه بخورم
صنایع و تولید مونتاژی و به شدت وابسته به علم و تکنولوژی خارجی محکوم به نابودی است. برای آنکه به اصطلاح بیکاری را کاهش دهید برای صنایع مونتاژ هزینه می شود. . دقیقا مانند آن قطعه یخی است که به نفر اول صف می دهید تا دست به دست کند و تا به آخر صف برسد آب شده و دیگر هیچ نمانده. همه هم بی خبال و خوشحال که همه سر کار هسنتد غافل از اینکه نتیجه هبچ است و در واقع همه سرکارند
چرا مسئولین بحران هپکو به دلیل فساد فی الارض محاکمه نمی‌شوند؟
انها در دادگاه خواهند گفت ؛تحریمها مقصر اصلی بوده و کار به جاهای باریک میکشه
ضربه ای که از اجرای اصل 44 خوردیم از صدام نخوردیم
بدون اماده کردن بخش خصوصی واقعی تکه تکه ثروت مملکت نابود شد
خصوصی سازی در ایران جز به نفع سرمایه دارها نیست و
باعث استثمار کارگر و کارمند و کارکنان سازمان ها وکارخانجات و شرکت ها و تضییع حقوق مردم متوسط رو به پایین جامعه می شود
در این مورد به نفع سرمایه دار هم نبود
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.