مرگ مشکوک ۲ دانشجوی دانشگاه شهید چمران

با سلام خدمت عزیزان . در اینجا فرصت را مغتنم میشمارم و یک درخواست از مسئولین محترم دانشگاه بزرگ شهید چمران اهواز دارم (البته اگر خواننده این مطلب باشند ) . فرزند من دانشجوی این دانشگاه است و بهمراه سایر دوستانش شدیدا" از کیفیت غذای سلف دانشگاه شاکی هستند . مخصوصا" در خصوص نحوه پخت مرغ .
دانشجویان می گویند مرغی که به آنها داده میشود نیم پز بوده و بوی بدی میدهد لذا بیشتر مواقع مجبورند دور بریزند و وعده های غذایی که مرغ سرو میشود را مجبورند از بیرون غذا تهیه کنند .

نداشتن امید به آینده و نبود شور و نشاط و دلخوشی برای ادامه زندگی مشکل همه آحاد جامعه است. .

تصميم اساسى ؟ تصميم اساسي گرفتند ديگه ! اول بنزين رو گرون كردند بعد اينترنت رو قطع كردند كه چند نفر هم كه از اون طريق نون مي خوردند گرسنه تر شوند .

ان شاءالله دولت تدبیر وامیدشور وشوق ونشاط را به جوانان بازخواهد گرداند!!؟؟؟؟ هرچند تاکنون بجز تزویر وناامیدی چیزی از این دولت مشاهده نشده

ديشب رفتم دندانپزشكي وقتي با هزينه ها روبرو شدم زدم بيرون و فكر كردم كه.....

واقعا با این شرایط مملکت تو انتظار داری شوق به زندگی داشته باشند؟بابا تو دیگه خیلی سرخوشی

امیدی به آینده نیست .

از صبر و نماز كمك بگيريد
اميدتون از دست نديد
چونكه چشم بهم بزنيد پير شديد و هنوز توي خونه مادر پدرتون زندگي ميكنيد
بعد از مرگ اونا بهتون ارث ميرسه

امید به زندگی! وقتی هیچ امیدی به آینده ای نیست و هر روز اوضاع بد تر میشه. واقعا باید امید به زندگی رو از کجا آورد؟

چی بنویسم که به ذائقه عده ای خوش بیاد ولی واقعا متاسفم
برای جوانان مملکتم

درست می گویند. من مدیر با سابقه 18 سال خدمت صادقانه، اثربخش و کارآمد در صنعت نیز تمام امیدم را از دست داده ام، مستاجر هستم و با این روال هرگز صاحب خانه نخواهم شد که هیچ، قرار اجاره ام که سر شود قادر به تمدید آن نیز نخواهم بود. ماشین خیلی معمولی که هم دارم، به دلیل افزایش سر سام آور هزینه ها نمی توانم استفاده کنم، حقوقی هم که می گیرم به دلیل تحمیل تورم های چند صد درصدی فقط در حد جابجایی بانکی در حسابم می ماند .... این جوانان به چه امید داشته باشند؟! اگر نبود مسئولیت فرزندانم؛ من نیز تابحال خودم را ....

دست مدیران و مسولان درد نکنه،، چه با حالیم ماااااا،،!!!! اعتراف هم می کنه که امید به زندگی نیست،،،

نتتیجه حکومت بسیار شاداب اسلامی

یکی از مشکلات عمده‌ای که در فضا‌های فعلی دانشگاه‌ها و در بین دانشجویان وجود دارد عدم شوق به ادامه زندگی، امید به آینده و شور و نشاط است. برای جوانان هیچ شور و نشاطی وجود ندارد به طور مثال دانشجوی دکترا به ما می‌گوید بعد از فارغ التحصیل شدن هیچ امیدی برای یافتن شغل ندارم و دلخوشی‌ام همین دوران دانشجویی است.
البته این نا امیدی به مدارس و دانش آموزان نیز سرایت کرده است .

این رو برای هموناایی بگین که حداقل وسیله شاد کردن مقطعی دانشجویان بدبخت ما در فضای مرده دانشگاها، که برگزاری یه کنسرت شاد موسیقی های محلی هست، را هم حرام اعلام کرده اند.. واقعا پوسیدگی افکار در این فلاکت زمونه موج میزنه.

این دانشجویان وجود دارد عدم شوق به ادامه زندگی، امید به آینده و شور و نشاط است. برای جوانان هیچ شور و نشاطی وجود ندارد به طور مثال دانشجوی دکترا به ما می‌گوید بعد از فارغ التحصیل شدن هیچ امیدی برای یافتن شغل ندارم و دلخوشی‌ام همین دوران دانشجویی است.



کلاه تون را بالاتر بذارید بی غیرتها

حداقل یه نفر پیدا شد راستشو بگه که هیچ چیزی برای امیدواری وجود ندارد.فقط فلاکته

کاملا درسته، نه تنها جوانان بلکه ما که میانسال حساب میشیم هم خیلی امید نداریم. فقط حافظه رو گذاشتیم رو کوتاه مدت.

مرگ تدریجی خیلی بده،وضعیت مملکت هی بدتر میشه ،همه ما جوانان امیدمان را از دست دادیم،من شخصا از خودکشی بیزارم چون تبعات بدی دارد،خانواده انگشت نما میشه،وگرنه صد بار خودم رو میکشتم

ای بابا!!!! ما رو باش تازه شروع کردیم دکتری بخونیم!!!!