چرا ما در ایران این همه معضل و مساله داریم!
سوال: مساله کولبرها،مساله امروز است؟ مساله قاچاق و محرومیت در سیستان تازه به وجود آمده؟ ضعف در توزیع کالا و خدمات برای امسال است؟ تخصیص ارز؟ مشکل خوزستان؟ دراویش؟ واردات؟ خودروسازی؟ مساله صلاحیت ها؟ جایگاه و اختیارات مجلس؟ برخورد با روزنامه نگاران؟ مساله اختیارات و مسئولیتهای روسای جمهور؟ مساله تعارض وظایف نهاد و ساختارها؟ مساله مالیات ها؟ حقوق کارکنان و کارگران و...

در ایران، گویا این گونه پذیرفته شده که تعارضات باید دائمی باشد و حتی بیشتر از اصرار بر بقای تعارضات و عدم تلاش برای حل مساله از طرق دمکراتیک، تلاش میشود تعارضات خیلی معمولی و عرفی، ایدئولوژیک شود تا دیگر پیدا کردن راه حل آنقدر برای آن مساله هزینه زا باشد که دیگر کسی یارای رفتن به سمت آن مساله به قصد گره گشایی را نداشته باشد.
تقریبا هر روز صبح را با مرور اخبار تکراری معضلات انباشته شده از پیش ـ که هر روز هم بر تعداد آنان افزوده میشود ـ آغاز میکنیم؛ مساله مواجهه ایران و ایرانی با سازوکار و کار افای تی اف، چند ماه است مدام مساله ما ایرانیان است؛
سوال: مساله کولبرها مساله امروز است؟ مساله قاچاق و محرومیت در سیستان مساله امروز است؟ مساله ضعف در توزیع کالا و خدمات برای امروز است؟ مساله تخصیص ارز، مساله امروز است؟ مساله خوزستان، مساله امروز است؟ مساله دراویش مساله امروز است؟ واردات؟ خودروسازی؟ مساله صلاحیت ها؟ جایگاه و اختیارات مجلس؟ برخورد با روزنامه نگاران؟ مساله اختیارات و مسئولیتهای روسای جمهور؟ مساله تعارض وظایف نهاد و ساختارها؟ مساله مالیات ها؟ حقوق کارکنان و کارگران و...
موارد مذکور فقط چند مساله از دهها مسالهای است که هر روز و ماه و سال، برای ما هنوز مساله و معضل است. گاهی، حتی گاهی، صورت برخی از این مسائل پاک میشود یا از صدر اخبار کنار میرود، اما حل نمیشود؛ آن هم زمانی است که به لطف دلارهای نفتی که وارد کشور میشود در اوج رونق قیمت نفت و یا رفع تحریم ها، بر برخی از این مسائل سرپوش گذاشته میشود؛ اما حل نمیشود تا در دوره کم نفتی و کم دلاری، مانند زخمی کهنه دوباره سر باز کند.
به راستی، مشکل از کجاست؟ چگونه است در مورد معضلات و مشکلات توان تصمیم گیری جهت حل و پشت سر گذاشتن آنان وجود ندارد؟ چرا نظام تصمیم گیری کشور کند و گاهی فلج است؟
برخی معتقدند، نظامهای سیاسی پارلمانی، سیستمهای چالاکتر و پویاتری است و دولت، چون برآمده از پارلمان است، راحتتر برنامه هایش را اجرا میکند و پارلمان هم بدون پیچیدگی زاید میتواند دولت را سر خط بیاورد و اگر دولت نتوانست برنامه هایش را پیش ببرد، کنار میرود و در انتخابات پارلمانی جدید، حزب اکثریت که حتی میتواند همان حزبی باشد که پیشتر قدرت را در دست داشته، نفر جدیدی را برای ریاست دولت معرفی کند و بدین گونه است که بن بستی در کار نیست.
ممکن است وقفههایی کوتاه یا نسبتا بلند در فرایند تصمیم گیری در چنین نظامی، ایجاد شود، اما معضلات در نهایت انباشته نمیشود؛ مشکلات یا حل میشود و یا کنار میرود. طبیعتا نظام پارلمانی در کشورهایی مانند ایران که سابقه دمکراتیک و ارزشی مانند انباشت سرمایههای مادی و معنوی وجود ندارد و همچنین قومیتهای متنوع که به هر جهت در میان آنان تعارض منافع وجود دارد، ممکن است با نوعی بی ثباتی مواجه شود.
فرض کنید با ملاحظه همه جهات، تغییر نوع نظام سیاسی کشور، مد نظر نباشد؛ آیا همین نظام سیاسی ریاستی، اخذ نظر مردم برای حل معضلات کشور نمیتواند ساز و کار آسانتری داشته باشد؟
اینکه مردم پای صندوقهای رای بیایند و فرد یا افرادی را چهار سال انتخاب کنند و همه معضلات احتمالی در دوره چهار ساله را تحمل کنند، بدون اینکه گزینه دیگری در اختیارشان باشد عقلا قابل قبول نیست؛ این در حالی است که بسیاری از مشکلات انباشته کشور، دیگر به رای مردم نیازی ندارد، تصمیمی است که در دولت و مجلس باید گرفته شود؛ اما تصمیماتی است که تصمیم گیران شجاع و مدیران اجرای قدرتمند، توان اتخاذ و اجرای آن را دارند. مساله کولبرها، قاچاق بنزین و خیلی از مساله قابل حل هستند، اما نه به شیوه تصمیم گیری و اجرای کنونی.
تازه، برخی از مسائل و معضلات، پیچیدگی بیشتری دارند و آن زمانی است که یک مساله را به هر دلیل ایدئولوژیک میکنند. مساله عرفی عمومی فقط ایدئولوژیک میشود، دیگر پیدا کردن راه حل برایش آنقدر سخت و هزینه بر میشود که عموما تمایل دارند آن را معوق و انباشته کنند تا آن را حل کنند. درصد بالایی از مشکلات انباشته کشور در حال حاضر به اشتباه ایدئولوژیک شده اند و آن مسائل را بین دو جریان موسوم به غربگرا و موسوم به انقلابی گیر انداخته اند. هر گونه حرکت به سمت این مسائل، شکست حیثیتی برای طرفین به دنبال دارد. اما در این میان باید پرسید گناه قاطبه مردم چیست؟ در یک نزاع ایدئولوژیک خودساخته منافع مردم کجا دیده میشود؟
خلاصه کلام اینکه در کشور ما معضلات و مشکلات به جای حل شدن روی هم انباشته میشوند، نظام تصمیم گیری کند و اجرا ناتوان است و مراجعه به آرای مردم برای حل مشکلات خودشان، دچار دشواریهای زایدی است و سرانجام تبدیل مشکلات معمولی و عرفی به نزاعی ایدئولوژیک بین گروههای سیاسی، منافع مردم را نادیده گرفته است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
واقعا میخواهید بدانید زیاد نگردید از همین اداره بغل دستتان ببینید ریسش کیه اگر سواد ان کار رادشته باشد که نود درصد روسا ووزیران ووکیلان برای ان پستهای خودشان هیچ اطلاعاتی ندارن فقط چون استین پوستین کدخدای ده بالا بودند شدند رییس ووکیل ووزیر سواد کار داشتند را بیخیال که این شده وضع واوضاع مملکت
چون شادی و خنده شده ایدئولوژیک، حجاب شده ایدئولوژیک ، اقتصاد شده ایدئولوژیک ، دانشگاه شده ایدئولوژیک
عزیزان اصل دین اسلام در آنجا عملیاتی میشود . خرافات در ایران مشکل فقط ایران است. فرهنگ تنگ نظری و غنای فردی کل کشور را به فساد انداخته است. و زندگی را بر مردم حرام کرده است. انسان هر روز در چندین مرتبه برای خود مرگ آرزو می کند.
زمانی آب بستن به سریال ها مد شده بود فک کنم به خبر هم سرایت کرده واقعا کمبود خبر داریم این چه تیتریه اخه این چه چالشیه چه بحثیه مثل اینه که به یه خانواده بگیم چطور شد اون موقع که پدر خانواده کار داشت و حقوق خوبی میگرفت مشکل قسط عقب افتاده نداشتیم مشکل گوشت و برنج و آب و غذا نداشتیم مشکل دوا دکتر و خرج عمل و بیمارستان نداشتیم مشکل مسافرت و تحصیل بچه ها و باشگاه بدن سازی و ... نداشتیم حالا که پدر از کارش اخراج شده و یه حقوق بخور نمیر در میاره بگیم چرا اون موقع به فکر این مشکلات نبوده الان مشکل گوشت داریم مشکل دوا دکتر داریم مشکل قسط و خرج دانشگاه و ... داریم .................................... مشکل نبود پول اقای تحریر گر تابناک مشکل چیه ...............نبودن پول پوووووووووووووووووووووووووووووووووووووول فهمیدی
آقای وزیر کشور بجای استیضاح جایزه گرفتن حالا شما بفرمایید چرا اینهمه مسئله داریم
چون آتش به اختیار است اینجا
خلایق هر چه لایق
چهل سال بعد:
مسوولین تنهابازمانده کشورهای ۱+۵ یعنی فرانسه را تهدید کردند که درصورت به نتیجه نرسیدن برجام و عدم امکان استفاده ازاینستکس گام دویست وچهل وچهارم را باقاطعیت برخواهدداشت !!!!
صد رحمت به احمدی نژاد اونموقع اگرتورم داشتیم بازار راکد نبود الان هم تورم در اوجش هست هم رکود تمام کسب وکارها را فلج کرده وهرروزشاهدورشکستی و تعطیل شدن کسب وکارها هستیم
قیاس
علتش اینه که من تا به حال ۳ بار نظر دادم وشما سانسور کردی تا ازادی بیان و پس از بیان نباشه وضع همینه
این از لطف مدیران است
مدیران بی لیاقتی که ناتوانند و قدرت تحمل مدیر توانا را هم ندارند
:بدبختی اینه که تعهد رو هم درست معنی نمیکنند:
فقط ظاهرسازی است.
تاریخ قاضی خوبیه کافیه به تاریخ مراجعه کنیم مشخص میشه
افرین درود بر شما
اولین علت نداشتن یک برنامه منسجم و دقیق و مدون برای اداره کشور و قانونی الزام آور برای اجرای آن برای سالیان سال که هر دولتی که بر سر کار آمد آنرا ادامه دهد نه آین چیزی که الان شاهد آن هستیم که هر دولتی که بر سر کار میاید برنامه های دولتی قبلی رو نقد و کنار میگذارد و خودش با آزمون و خطا برنامه جدیدی را پیاده میکند دوم مجلسی که پر شده از وکیل الدوله و حضور افرادی بی تخصص و ناکارآمد و سوم دولتی بی کفایت و بی لیاقت که صرفا چون رای آورده باید آنرا تحمل کرد تا مهلتش پایان یابد و در نهایت عدم برخورد قاطع با مدیرانی که در راس قرار داشته و موجب ضرر و زیان به کشور شده اند
هر وقت افراد و پست ها و مقامات و دوایر وارگان ها آزادانه قابل بحث و نقد در جامعه شدندمیشه به آینده امیدوار شد . راهی را که تمام کشور های متمدن در دنیای امروز رفته اند . قرار نیست دوباره ما کاشف الکل باشیم . کشور داری ، اقتصاد و مسال اجتماعی در اصول پایه به صورت علمی و بدیهی قابل هدایت خواهد بود . اگر قسمت اول متن این حقیر لحاظ شود .
«به راستی، مشکل از کجاست؟ چگونه است در مورد معضلات و مشکلات توان تصمیم گیری جهت حل و پشت سر گذاشتن آنان وجود ندارد؟ چرا نظام تصمیم گیری کشور کند و گاهی فلج است؟»
جواب سوال مشخص است. یک زمانی دولت رو جلو می انداختید و مقالات این چنینی برای شستشوی مغزی ملت مینوشتید اما دبگر تمام شد!
علتش واضحه
قانون حکمفرما نیست
اگر خوب فکر کنید ریشه هممممهه مشکلات همینه
آقای تابناک یکی دیگر از معضلات همین مقاله های آبکی هست که هر وقت قافیه تنگ میاد تعداد این مقاله ها و سخنرانی زیاد میشه و بعد از مدتی آش همان آش و کاسه همان کاسه هست .همه از جمله خود شما بهتر میدونید که مشکل چیست. در ضمن تاریخ مصرف این مقاله ها هم گذشته زور اضافی نزنید.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.