پشت پرده تورم سیمان / وقتی انکار محدودیت‌های گاز، به قیمت گرانی خانه تمام می‌شود!

به گزارش خبرنگار اقتصادی تابناک ، در حالی که صنعت سیمان کشور با یکی از بحرانی‌ترین دوره‌های تأمین انرژی روبروست، تضاد در روایت‌های رسمی، عمق فاجعه را بیشتر نشان می‌دهد به طوری که از یک سو، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان از قطعی کامل گاز تمامی کارخانه‌ها خبر می‌دهد و از سوی دیگر، مدیرعامل شرکت ملی گاز هرگونه محدودیت را تکذیب می‌کند اما این شکاف اطلاعاتی،  فقدان یک مدیریت یکپارچه در بحران انرژی است و در حالی که مسئولین در حال تکذیب یا تأیید هستند، چرخ‌های تولید در صنعت سیمان متوقف شده یا به سوخت‌های جایگزین و گران‌قیمت متکی شده‌اند.

 از محدودیت ۸۰ درصدی تا سقوط به صفر

فارس گزارش داد صنعت سیمان از ابتدای سال جاری با محدودیت‌های شدید مواجه بوده است؛ به طوری که از نیاز روزانه ۲۸ میلیون مترمکعبی این صنعت، تنها حدود ۵ تا ۶ میلیون مترمکعب تأمین می‌شود  اما به گفته علی‌اکبر الوندیان دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان ، این مقدار به صفر رسیده است و روی آوردن کارخانه‌ها به سوخت مازوت، نه تنها یک عقب‌گرد تکنولوژیک و زیست‌محیطی است، بلکه هزینه تولید را افزایش داده و کیفیت محصول نهایی را با ریسک مواجه می‌کند.

از قطعی گاز تا فلج شدن بازار مسکن

از آنجایی که صنعت سیمان، زیربنای صنعت ساختمان است بنابراین توقف یا کاهش تولید سیمان، اثرات تخریبی زنجیره‌ای خواهد داشت که مستقیماً جیب مصرف‌کننده را هدف می‌گیرد؛  به طوری که کاهش عرضه در بازار، طبق قانون عرضه و تقاضا، منجر به افزایش قیمت سیمان شده است و سیمان که از حیاتی‌ترین متریال‌های ساختمانی است نوسان در قیمت آن، به سرعت به قیمت تمام‌شده منتقل می‌شود.

اما در شرایطی که دولت روی طرح‌های مسکن ملی و افزایش عرضه خانه تأکید دارد، کمبود سیمان منجر به کند شدن سرعت اجرا یا توقف کامل پروژه‌های ساختمانی می‌شود و این یعنی تأخیر در تحویل واحدها به متقاضیان همچنین افزایش هزینه ساخت به دلیل گرانی متریال، در نهایت باعث افزایش قیمت فروش خانه‌ها می‌شود. بنابراین، قطعی گاز در کارخانه‌های سیمان، در نهایت به معنای «گران‌تر شدن مسکن» برای مردم است.

از سویی دیگر، بسیاری از پروژه‌های زیربنایی کشور مانند سدسازی، جاده‌سازی و پل‌سازی نیز که  به سیمان وابسته هستند باعث توقف این پروژه‌ها شده و رشد اقتصادی کشور را در بخش زیرساختی متوقف می‌کند. بنابراین بزرگترین تراژدی این بحران، نه در کمبود گاز در  مدیریت بحران است.

به همین جهت وقتی شرکت ملی گاز محدودیت را انکار می‌کند، راه را بر هرگونه برنامه‌ریزی استراتژیک می‌بندد بنابراین صنعت سیمان نمی‌تواند با امید به فردا یا سوخت جایگزین پیش برود و اگر این قطعی تا پایان سال ادامه یابد، ما با یک موج جدید از گرانی در بازار مصالح ساختمانی و در نتیجه، جهش قیمت مسکن روبرو خواهیم شد که هزینه آن را نه مدیران، بلکه مردم و سازندگان پرداخت می‌کنند.