تشکیل ستاد ملی ازدواج

دهه60 در مدرسه 4نفر روی یک میز مینشست
دهه 60در دانشگاه مجبور شد سهمیه ای از هر4نفر یک نفر قبول بشه بره چون زیاد بودیم
دهه60 با بیکاری مواجه شد چون جمعیت زیادی بودیم
دهه60 در جنگ به دنیا اومد
دهه60 محدودیتها دید
دهه60 کلا زجر کشید برای همین شعورشون میرسه که اولا ازدواج نکنن و اگر متاهل شدن یه بچه رو مثل خودشان بدبخت نکنن
برای کدوم آینده؟کدوم کار؟کدوم اقتصاد؟کدام آزادی بچه دار شویم؟؟؟؟

به جای تشکیل ستاد ملی ازدواج اولا باید وضعیت اقتصادی مردم بهتر شود دوم اینکه باید قوانین ازدواج و خانواده تغییر کند مردان از زندانی شدن به خاطر مهریه می ترسند و زنان هم از اینکه بطور ناگهانی طلاق داده شوند - حق طلاق و تعیین مسکن نداشته باشند حق کارو اشتغال و مسافرت خارج و حضانت فرزند را نداشته باشند و در صورت طلاق یا فوت همسر حمایت نشوند و با بی پولی و بدبختی زندگی کنند و .... می ترسند و ازدواج نمی کنند همه اینها باید درست شوند وگرنه با هزاران ستاد ازدواج و میلیاردها دلار خرج و مخارج هم آمار ازدواج بالا نمی رود

تسهیلات ازدواج رونق اقتصادی از طریق دوستی با تمام دنیا است . هر کار و نهادی که تاسیس شود فقط نان دانی برای بعضی ها میشود و مشکلات مردم را حل نخواهد کرد

خودتان را جای یک جوان 24 ساله که تازه از دانشگاه فارغ التحصیل شده و از لحاظ وضعیت مالی خانواده، در حد متوسط و ضعیف هست، قرار دهید. فرض کنید این جوان، حالا ازدواج کند.
این جوان در بهترین شرایط ماهی 5 تا 10 میلیون تومان درآمد داشته باشد.
تا کی کار کند که یک ماشین بخرد؟؟؟؟؟؟
تا کی کار کند که یک خانه بخرد؟؟؟؟؟؟
چگونه خرج اجاره، زن، بچه، خورد و خوراک را بدهد؟؟؟؟

دقیقا این جوان باید کاسه چه کنم، صدها استرس و ... را تحمل کند، چون ازدواج کرده.
شرایط اقتصادی را مساعد کنید، همه چیز حل خواهد شد.

نویسنده: یک جوان 33 ساله مجرد، نخبه علمی

آقا از این ستادهای بی مصرف زیاد داریم.
خواهشا به جای تشکیل این ستادهای بی فایده یک فکر اساسی کنید.
جوان بیکار و بی پول چطور میخات ازدواج کنه؟ این ستادها چه کار می توانند برای حل این مشکل انجام دهند؟
خواهشا تورا خدا دست از اینکارهای شعاری بردارید.