زندانهایی به نام کمپ ترک اعتیاد
بررسی وضعیت کمپهای ترک اعتیاد اجباری در گفتوگو با کارشناسان، پژوهشگران و مسئولان پیشین سازمان بهزیستی

به گزارش «تابناک» به نقل از روزنامه هم میهن، ترک اعتیاد اجباری یا داوطلبانه؛ ستاد مبارزه با مواد مخدر به عنوان متولی مقابله با این ماجرا بر روشهای قهری و سختگیرانه تاکید دارد و پژوهشگران و کارشناسان معتقدند که ترک اعتیاد اجباری، دستگیری معتادان و انتقالشان به کمپهای ترک اعتیاد که یک زندان است با اندازه کوچک، طی حداقل 20 سال گذشته که پروانه راهاندازی کمپهای ترک اعتیاد صادر میشود، نتیجه اثربخشی نداشته است. کمپهای ترک اعتیاد درست شبیه مرکزی که در لنگرود آتش گرفت و بیش از 30 نفر را سوزاند و خفه کرد، به گفته کارشناسان این حوزه نادرستترین روش برای کاهش مصرف مواد مخدر است. مراکز ماده 16 یا همان ترک اجباری، به اذعان سازمان بهزیستی تاکنون خروجی نداشتهاند اما بیشترین هزینهها در این بخش میشود.
ماجرای آتشسوزی در کمپ ترک اعتیاد لنگرود اما بار دیگر سیاستهای کاهش سوءمصرف مواد مخدر را زیر سوال برد و واکنشهای فراوانی همراه داشت. جدیدترین آن هم مربوط میشود به انجمن علمی روانپزشکان ایران که در اطلاعیهای مرتبط، بر حقوق قانونی و انسانی مراجعهکنندگان به این کمپها تاکید کرد. این انجمن همچنین آمادگی خود برای همکاری علمی با این مراکز برای بازنگری استانداردهای تاسیس، راهاندازی و نظارت را اعلام کرد. در بخشی از این اطلاعیه آمده است: «بر اساس اصلاحیه قانون مبارزه با مواد مخدر و آییننامه اجرایی مراکز مجاز درمان و کاهش آسیب اعتیاد به موادمخدر و روانگردانها ذیل ماده ۱۵، افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد باید به صورت داوطلبانه به این مراکز مراجعه کنند، درحالیکه مشاهده میشود بسیاری از کمپها پذیرای موارد اقامت اجباری هستند. بر اساس گزارشهای غیررسمی، در برخی کمپها گاه از شیوههای غیرعلمی و بعضاً غیرانسانی استفاده میشود. درنتیجه در فقدان نظارتهای جدی رسمی یا حتی شاید در سکوت و بیتوجهی به وضعیت برخی مراکز، مراکز غیراستاندارد با مدیریت افرادی فاقدصلاحیت مدتهاست که به کار خود ادامه داده و بدون حضور نظارت در آنها، رخدادهای ناخرسندکنندهای بروز میکند. بدیهی است هر واحد یا مرکزی، تحت هر عنوانی در فرآیند درمان دخالت داده شود، باید استانداردهای مصوب و مبانی علمی لازم را مراعات کند، ازجمله این موارد میتوان به ضرورت حفظ حداقل استانداردهای لازم، ازجمله معاینه روانپزشکی بیماران اشاره کرد که درحالحاضر کمپها ملزم به اجرای آن نیستند.» در این اطلاعیه بر نبود نظارت در حوزه درمان اعتیاد تاکید شد.
ایراد در فرآیند درمان اعتیاد
مجید رضازاده، رئیس پیشین مرکز توسعه پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی است و به هممیهن میگوید که سیاستهای مبارزه با مواد مخدر و ترک و درمان اعتیاد پیش از انقلاب شروع شده بود و پس از انقلاب هم ادامه داشت. در یک دورهای مراکز اجباری تحویل بهزیستی داده شد اما بهزیستی آن را نپذیرفت. در ادامه هم مراکز سرپایی برچیده شدند و سیستم درمانی همتایان هم به صورت نادرست پایهگذاری شد. پس از آن بود که بحث درمان و ترک اجباری مطرح شد. رضازاده به تعداد بالای کمپهای ترک اعتیاد اشاره میکند و میگوید که قطعا مساله مالی است که این تعداد مرکز راهاندازی شدهاند: «تا زمانی که من در بهزیستی مسئولیت داشتم صدور مجوز برای مراکز اجباری ترک اعتیاد بر عهده ستاد مبارزه با مواد مخدر بود و کمپهای داوطلبانه بر عهده سازمان بهزیستی. بعدا اعلام کردند که بهزیستی هم باید برای کمپهای اجباری مجوز بدهد که بهزیستی نپذیرفت و در نهایت مجوزها را به سمت بخشهای امنیتی و انتظامی بردند. حالا نمیدانم وضعیت به چه صورت است.»
او هم از شنیدن خبر آتشسوزی در کمپ ترک اعتیاد لنگرود متاثر شده و معتقد است که ترک اعتیاد پروسهای است که باید با اقناع خود فرد انجام شود، پژوهشها نشان میدهد که درصد پایینی از افراد نیاز به اعمال قانون دارند تا وارد مسیر درمان شوند. نکته اینجاست که درمان اعتیاد باید برای یک مدت کوتاه با حداقل فرآیند صورت گیرد، بنابراین نمیتوان برای مدت زمان طولانی از فشار قانونی استفاده کرد. برای ادامه، نیاز به اقناع خود فرد است؛ راههای اقناع هم علمی است و بر اساس سیستم پاداش و... انجام میشود.
رضازاده به نکته دیگری اشاره میکند: «یک معتاد برای ترک، اصولاً نیاز به بستری در مرکز درمانی ندارد، درمان اعتیاد باید در محیط ادامه پیدا کند و به صورت سرپایی انجام شود. اگر به صورت درستی انجام شود، موفقیتآمیز خواهد بود. اگر با زور و اجبار باشد، قطعاً انگیزه ترک از بین میرود.» به گفته او، زمانیکه فرد بدون اختیار خودش از محیط جدا شود و به مرکزی مانند کمپ ترک اعتیاد برود، قطعاً انگیزههای مصرفش برمیگردد. متاسفانه در درمان اعتیاد، به سمت روشهای نادرستی پیش میروند چراکه مدلهای درمانی، بهدرستی اجرا نمیشود، به همین دلیل موفقیتآمیز نیست.
این مسئول پیشین در سازمان بهزیستی معتقد است که باید به مسائل جسمی و روانی معتادان توجه شود: «باید ریشههای گرایش به اعتیاد در افراد شناسایی و بعد درمان شوند. برخی از افراد مشکلات جنسی یا اختلال در تمرکز دارند و به همین دلیل به سمت مصرف مواد مخدر رفتهاند، اما اختلالشان شدیدتر شده است، بنابراین این افراد باید در همان ابتدا از نظر جسمی درمان شوند و اگر مشکل خانوادگی دارند، باید به آن پرداخته شود. اگر مسئله به روانشان برمیگردد، آن هم باید به صورت جداگانه درمان شود و مسائل اقتصادی – اجتماعی موثر در این اتفاقات مورد بررسی قرار گیرد. تا زمانی که این مسائل حل نشود، ریشههای درمان اعتیاد پابرجا خواهد بود. این افراد باید این فرصت را داشته باشند که افراد بدون تبعیض رشد و آزادانه روش درمانشان را انتخاب کنند.»
فرهاد اقطار، معاون پیشگیری و درمان اعتیاد مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور قبلاً به هممیهن گفته بود که ایراد اساسی در سیاستگذاریهاست: «در قانون پیشبینی شده که اول پیشگیری یعنی ماده 15، بعد ماده 16 و بعد ماده 42 که انتقال معتادان به اردوگاه کار اجباری است. اما حالا این روند برعکس شده است. تمام اعتبارات و هزینهها برای ماده 16 یا همان معتاد متجاهر میشود. اما متجاهر اینطور درمان نمیشود.» او این را هم گفته بود که ماده 16 یا همان کمپهای ترک اعتیاد اجباری، هیچ خروجیای نداشته و شاید تنها 5 درصد از معتادان به این شیوه درمان میشوند.
حالا هم رضازاده تاکید میکند که اجبار در درمان اعتیاد، هیچ تاثیری ندارد. چارهای جز اقناع وجود ندارد. این صحبتها در شرایطی از سوی مسئولان بهزیستی اعلام میشود که دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر، هشتم آبانماه از تلاش برای افزایش مدت زمان نگهداری معتادان متجاهر از یک به دوسال خبر داد. رضازاده اما میگوید که فرآیند درمان باید مفید باشد، درمان طولانی تنها برای درصد کمی از افراد قابل اجراست: «اگر فرآیند بهدرستی انجام نشود، نتیجه هم موفق نخواهد بود. متاسفانه مسئولان وقتی در سیاستی موفق نمیشوند، مدت زمانش را زیاد میکنند، درحالیکه از همان ابتدا شیوه نادرست بوده است؛ به مسائل جسمی، روانشناختی و خانوادگی توجهی نشده است. اما پرداختن به این موضوعات سخت است و سادهترین راه همان است که در حال اجراست.»
شبهزندانها
هومان نارنجیها، کارشناس و پژوهشگر اعتیاد در گفتوگو با هممیهن، کمپهای ترک اعتیاد را به شبهزندان تشبیه میکند و به هممیهن میگوید که در درمان و ترک اعتیاد، یک فقدان قانونی وجود دارد: «آنچه به عنوان کمپ در ایران تعریف شده، این است که یک فرد را دست بسته وارد مرکزی میکنند و به اجبار نگهاش میدارند. پس از مدتی هم با اقدامات درمانی محدودی که برایش انجام شده، خارج میشود و دوباره مصرف را شروع میکند.» نارنجیها میگوید که برخی خانوادهها خودشان تمایل دارند که فرزندان یا همسرانشان، به اجبار در این مراکز نگهداری شوند، حتی گاهی اعتراض میکنند که چرا درهای کمپ باز است و آنها توانستهاند فرار کنند. اما نکته اینجاست که اگر این افراد یکسال و دوسال هم نه، 65 سال در این مراکز نگهداری شوند، زمانیکه از آن مراکز خارج میشوند تضمینی برای مصرفنکردنشان وجود ندارد. فقط در این سالها چه اتفاقی میافتد؟ هزینههای بیشتری به سیستم تحمیل میشود و کمر دولت از هزینههای بالا میشکند.» بر اساس اعلام این کارشناس اعتیاد، هماکنون دولت تنها در بخش نگهداری از معتادان متجاهر و کارتنخواب هزینه میکند اما در بقیه درمانها، هزینهای ندارد. بیش از 90 درصد درمانهای اعتیاد در مراکز خصوصی انجام میشوند و تنها در مراکز ماده 16 که معتادان متجاهر نگهداری میشوند، به اندازه سرانه نگهداری هر معتاد، پولی به کمپ داده میشود. بنابراین این مراکز درست مشابه زندان هستند. درحالیکه فراموش شده فردی که اختلال روان دارد، باید به مرکز درمان اعصاب و روان منتقل شود تا درمان شود. زندان، مکانی برای درمان او نیست. نگهداری طولانی از این افراد در یکمرکز راهحل نیست.»
نارنجیها پرسش دیگری را مطرح میکند؛ اینکه در زمینه درمان اعتیاد چند متخصص وجود دارد؟ «اگر در کمپها روانشناس و روانپزشک متخصص نباشد، فرد افسرده شده و دچار اختلالات جدیتری میشود. حالا سوال این است که فردی که دچار این اختلالات شده آیا باز هم باید در این کمپها نگهداری شود، یا معتادی که خانوادهاش را آزار میدهد، چاقوکشی میکند و میخواهد خانه را به آتش بکشد، آیا باز هم باید به کمپ منتقل شود؟ معتادان با اختلالات روان باید به بیمارستانهای ویژه بیماران اعصاب و روان بروند. اما ما چه تعداد تخت مخصوص بیماران اعصاب و روان اعتیاد داریم؟ تعدادشان بسیار کم است.» به گفته او، اگر قرار باشد قانون اجباریبودن ارجاع به کمپهای ترک اعتیاد برداشته شود، بسیاری از کمپها باید جمعآوری و تعطیل شوند: «سرانه کمپهای ترک اعتیاد براساس میزان پروانههای صادرشده، با نیاز جامعه همخوانی ندارد. چرا مردم باید فرزندانشان را به کمپ بفرستند؟ چون مکانی برای نگهداری از این افراد جز کمپها وجود ندارد. تا زمانی که خانوادهها پول بدهند، کمپها هم این افراد را نگه میدارند. درحالیکه اگر فردی معتاد و آزارگر خانواده است، باید به مکان ویژه این افراد منتقل شود. باید کمپها داوطلبانه باشند، نه اجباری. برای ترک و درمان اعتیاد، نیازی به قفل و زنجیر نیست.» این پژوهشگر میگوید که در این شرایط خانوادهای که پول نداشته باشد، رسماً هیچ خدماتی نمیتواند دریافت کند. دولت تنها هزینهای که میکند، در زمینه کارتنخوابهاست. در زمینه فعالیت بخشهای خصوصی هم نظارتی صورت نمیگیرد. پرسنل بهزیستی آنقدر تعدادشان کم است که حتی فرصت نمیکنند برای یک بازدید ساده به این مراکز سر بزنند.
به گفته او، پژوهشها در زمینه درمان بسیار محدود است و اطلاعات کمی دراینزمینه وجود دارد. باید به این سوال پاسخ داده شود که اثربخشی روشهای درمانی اعتیاد در ایران چقدر موفق بوده است؟ هر کس چیزی میگوید، اما ما نمیدانیم پاسخ چیست. وقتی هم پاسخی وجود نداشته باشد درست مانند قدم برداشتن در مسیری تاریک است: «از زمان صدور پروانههای درمان اعتیاد در کشور 20 سال میگذرد. از سال 82 بهتدریج سازمان بهزیستی و وزارت بهداشت شروع به صدور پروانه کلینیکهای درمانی کردند. اول که صحبتی از متادون نمیشد، اما پروانه داده و کار درمانی صورت میگرفت. بعد متادون آمد و حالا تعداد مراکز درمان متادون و آگونیست به 8 هزار رسیده است. اما باز هم مشخص نیست که اثربخشی این روشهای درمانی چقدر است.»
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
متاسفانه خیلی از عموم به علت ناآگاهی میخام طرفو ترک بدن عقده ایش میکنند با وجود کمپ و ترور شخصیتی
بخدا معتادان آدمهای بسیار مهربان و دلسوز و خوبی هستن.
و من خودم شخصاً رفتم کمپ آنجا برام تعریف میکردن که یکی میگفت منو بخاطر این که طرف ارتباط کثیف داشته باشه با خانواده ام منو آوردن اینجا الانم ۳ماهه اینجام و فقط بخاطر خوشگذرانی مسول کمپ و افراد تحت اوردنم
که خودشون راحت باشن
من خودم پیگیری کردم که بله واقعیت داره هر چی صحبت کردیم تو گوش اون خانمها نرفته و اخرشم طرف منجر به قتل 3نفر شده و خودشو هم کشته.
فقط علتش اینه که با زور گیری طرف معتاد وارد حریمش شدن و خیلی بدبختانه عواقب بدی داشته
اگر از وجود کنگره 60 اطلاع دارید و برای درمان تون به کمپ و سایر روش ها متوسل میشید که حق تون هست باتون بد رفتاری بشه. ولی اگر از وجود کنگره 60 اطلاع ندارید به خودتون زحمت بدید تشریف ببرید اونجا تا پرونده اعتیاد تون برای همیشه بسته بشه. افتخار میکنم تو دوره ای زندگی میکنم که جناب مهندس دژاکام هم زندگی میکنند
صدرحمت به زندان من چهل روز موندم اجباری فقط ۲ بار هواخوری دادن !!
داستان تجاوز و قتل هم که تو تاریخچشون بود تخریب شخصیت وبیگاری کشی هم بود
قند رو با شمارش میدادن !
سلام
سلام همگی،من خودم چندین بار اجباری بردنم،کتک که خوبه دندهام شکسته ولی باز هم مصرف کردم،ولی الان یک سال پاک شدم،تو خونه موندم ترک کردم،باید خود معتاد سرش به سنگ بخوره،وگرنه رابطه با زن یا دعوا و ،،،،،،،،همش بهانه هستش.کمپ اجباری فقط برای از سر باز کردن خوانواده از دست معتاده
این کمپها قتلگاه هست نمونه اش کمپ ترک اعتیاد قتلگاه لنگرود
ما همه واسه ی کشوریم پس بهم توهین نکنیم .درست ی عده اعتیاد دارن نخاست اینجوری شدن خدا لعنت کن باعث بدبختی مردمو .ایشالا ک زود خوب بشن این کمپ هم جمع اوری بشه
سلام
آقا کنگره۶۰ و کنگره ۹۰ و ۱۰۰ و انجمن ان ای و همه رو بزار یه طرف، خودت با خودت چند چندی، این همه نشستیم و گفتیم خدایا ماشین میخوام،پول میخوام،قدرت میخوام،شهرت میخوام،اعتبار میخوام،عزت نفس میخوام،همسر خوب میخوام،بچه سالم میخوام،و......
توی تنهایی خودمون یبار نشد به خدا بگیم که خدایا حالا تو از من چی میخوای؟
بچه ها بخودتون بیاید، من محسن هستم بچه شهرری،واسه همه معتادین و مصرف کننده های مواد مخدر،محرک،مخمر،و.....آرزوی سلامتی میکنم،تک تک شماها لیاقت بهترین ها رو دارین،
یا حق
مخدر از اول تا آخرش به کالای تجاری مثل ورزش تبدیل شده اسپانسر داره تبلیغات میشه زمین بازی داره اما عاقبت نداره یه عده دانسته و ندانسته دنبال تجربه میرن چه خوبه از تجربه های دیگران استفاده بشه اوناییکه کتک میزنن المپیک نمیرن اونایی که کتک میخورن شخصیتشون قویتر بشه دیگه تجربه نمیکنن دکتر هم مخدر بزنه شخصیتش ضعیف میشه
سلام یکی از دوستان توی نظرات نوشته خدا عقل داده سراغ مواد مریم بله درسته من جوانی ۲۸ساله اعتیاد دارم افتخار نمیکنم اعتیاد من ز روی خوش گذرانی یا تفریح یا رابطه جنسی نبود من توی خانواده پنج نفره بزرگ شدم یک پسر و دو خواهر پدرم اجاره نشین و مریضی سرطان از وقتی که ۱۲ساله بودم کار کردم و عرق ریختن کوره آجرپزی کار کردم مریضی پدر اجاره خانه جهیزیه خواهر پس کار در روز جواب خرج و مخارج نمیداد باید شب هم تا ساعت ۱۲کار میکردم پس باید ب مواد رو میاوردم پس تنها دوست و همراهم همون بود الان هم حاضرم ترک کنم اما کجا.....؟؟؟؟؟؟؟؟
البته کمپ های هستن ک مدیریت دارن و میشه ازشون بچه هارو از این دام رها کرد
اسم نمیارم ولی کمپی هست ک بشه روش حساب کرد ایرادهایی داره ولی بازم نسبت ب بقیه بهتره
در ورامین من خودم حضور داشتم ب عنوان دوست و یار بچه ها مشکلاتی بود ولی باز از بقیه کمپ ها بهتر بود
کمپ احسان ک کمپ مادر حساب میشه ب نسبت مدیریت بهتری داره
ولی خب باید توجه کرد ک دوست عزیز معتاد و اگر ی کم سخت نگیرن نمیشه درستش کرد
کمپ احسان کارآفرینی کرده پولم میده بابت کارکرد این باعث میشه ک مریض پول درآوردن و و درک کنه و بتونه بیرون هم پاک بمونه و کارکردش و خرج خوراک و پوشاک کنه تا بده ب مواد
صدرحمت به زندان.باچشم خوددیده ام که چه بلاهایی سرافرادمعتاددرکمپها آورده اند..مدت طولانی نگه داشتن معتادنتیجه معکوس دارد.کمپهاشده زندان خصوصی باانواع ترورشخصیتی وجسمی.معتادهم انسان است.که بدلیل این بیماری تردوموردظلم قرارمیگیرد.
ماموران پاسگاه با مدیران کمپ همکاری میکنند معتاد بیچاره رو در ازای دریافت ۵۰ هزار تومن به کمپ میبرند و بعد از کمپ با خانواده معتاد تماس میگیرند و کلی پول میگیرند مثلا برای ترک ،فقط سیبزمینی میدادند اونم خیلی کم به خاطر نان دعوا میگرفتن خیلی اوضاع افتتاحیه
دولت باید جلوی این بدبختیارو بگیره مقصر کمپ نیست خدا نعلت کنه باعث بانیشو
دولت اگر بخواهد جلوی واردات تریاک را به این سختی بگیرد مردم باگرونی ونبودتریاک دیگر رغبتی برای کشیدن تریاک ندارن و مستقیم میروند طرف مواد صنعتی چون کریستال وشیشه که به آسانی یافت تولید و مصرف میشود درکمپ های ترک اعتیادشخصی آدم به غیر ازینکه ترک نمیکند عقده ای وروانی هم میشود اول اینکه آدم خودش باید تصمیم به ترک بگیرد نه دارویی برای ترک اعتیاد هست و نه ترک دهنده ای هست که بتواند آدم را ازاعتیاد ترک دهد عامل اعتیاد دراشخاص اول خود شخص هستش بعد دولت
لطف کنید کشت تریاک آزاد کنید تامعتاد کم بشود و اینقدر پول مردم بجیب افغانی نبود و کشاورز های ایرانی حداقل سود ّببرند نه افغانی ها که هر چی جنس خراب را به مردم ایران میفروشد وسود میبرد
باید کمپ های شخصی جمع شه کمپ دولتی جاگزین باشه
وای بر بی توجهی مسئولین سرتون کجا وبه چی گرمه ؟ کجا پول بیشتری وسود بیشتری داره که توجهی به معتادین واعتیاد نمیکنید
لااقل جلوی ورود مواد مخدر در ایران رو بگیرید تا این فاجعه اسفناک ببار نیاد
جوانان توروخدا سمت مواد نرید وبیشتر از این جیب سودجویان ازبابت فروش مواد مخدر رو پر کنید به جونتون رحم کنید
همه ی گفتها درموردکمپها درست به فکر تکراررچنین حوادثی باشید تکرار نشود اکثرا برای کاسبی کار می کنند نه برای درمان بررسی کنید
سلام لطفا به جای این کمپ های بدون ترک خواهشا التماسا کنگره شصت را که اعتیاد رادرمان میکنه وواقعا جواب داده وصددرصد درمان میشند وآدم دیگه ای میشند را معرفی کنید سایت کنگره شصت مهندس دژاکام به طور حتم راست درست است
کمپ ترک اعتیاد باید باشه فقط اسمش بشود دکان کاسبی برای ترک اعتیاد مافیای متادون و ب۲ برای تعدادی شده یک کمپانی مخوف که حتی از خود مواد مخدر هم ترسناکتر و سود آور تر شده و معتاد از چاله به چاه خواهد افتاد تنها راه ترک مواد پایین آوردن دز مصرف در مدت چند ماه بدون درد و خماری متادون الان بیشتر از مخدر داره جوانان را اذیت میکنه نه کبدی و نه دندانی فقط خود معتاد باید دلش به حال خود و خانواده بسوزد
باسلام نیروی انتظامی به خاطر خدا جلوی این مواد فروشان رابگیرید به خاطر اگر بی توجهی کنید فرداوپس فردا بچه ها ودامادهای خودتان از همین مواد فروشان جنایتکار مواد میخرند وزندگی خودتان را هم خراب می کنند.به خدا روز قیامت باید جوابگو باشید
من خودم تو کمپ نیشابور خدمت گذار بودم کمپ یعنی جهنم یعنی زندان ابوغریب یعنی گوانتانامو .دنبال ناموس مریض آن یعنی صهیونیست کار کمپ دارو نمی کنه.هرچند خیلی دیدم موقعیتش هم بود ولی نکردم.از آزار اذیت جنسی وجسمی بگیرتا.........مسول کمپ هم همیشه مست
ماده ۱۶پاک شدیم و پنچ ساله پاکی داریم تو شهرزیبا تهران اومدن اونقد بهمون وعده کمک حمایت دادن از کمپ بعد شیش ماه ازاد شدم ب تمام بهزییستیا رفتم اداره کل بهزیستی رفتم منو انداختن بیرون
اگه واقعا کمپها بد هستن پس چرا میکشی که دوباره بری اونجا لعنتی ..نکش مثل بقیه آدم باش خانواده تو بدبخت تر از این که هست نکن عوضی بی غیرت خوهرت زنت دخترت بفکر اونا باش
کمپ های مرودشت روبریدببینید.
کمپ ترک اعتیادیعنی جای برای تزک کردن نه مثل ایناکه به مردم گشنگی میدن وترور شخصیتی میکنن ادم هارو.
توروخدابربدونظارت بیشتری داشته باشید
من خودم20ساله درگیراین کمپاهستم الآنم مدت1ساله تو.ی.کمپ خدمت گذارم آره همه دوستان درست گفتن چندساله پیش منودادن کمپ اجاری توخمین.ک.ی.طویلهروکردبودن کمپ کل مرضاشونو میبردن بیگاری بابدترین بی احترامی.یاتونظام ابادمثلاخونه بهبودی بودم.ک.طبقه بالاش شیشی پک میکردن خوشبختانه گیرکردن،وای از*ناآگاهیه خانوادها
از وقتی که این کمپ ها اردوگاها اومدن اعتیاد کم نشده که هیچ صد برابر شده بیست سال پیش من یادم هست واقعا اینقدر معتاد نداشتیم
امیدوارم روزی برسه اعتیاد درجهان ریشه کن بشه فقط اونیکه درگیر فردمعتاده میدونه فرد معتاد دودمان یک زندگی رو به سیا هی میکشونه به کسی رحم نمیکنه حتی خودش چه انتطا ریه طبیعت به وی رحم کنه
سلام ب دوستان تنها راه رهایی از بنده اعتیااد کنگره۶۰ هستش لطفا با کمپ رفدن جونه خودتونو ب خطر نندازین
درمان اعتیاد فقط توی کنگره ۶۰ امکان پذیره فقط هم باید هزینه دارو پرداخت کنید لطفا فریب کمپ های غارتگر رو نخورید
آویزان کردن وکتک زدن مدفوع خوراندن و...خیلی رخ میده
اشتبا شما اینه که انتظار دیگی دارین این فقط یه نو درآمد برای آن فرد هست کسی به فکر ترک کردن کسی یا خوب شدن کسی نیست
تا وقتی مواد هست مصرف کننده هم هست ، اگه براستی میخواهید اعتیاد ریشه کن بشه باید اول جلو ورود و تولید مواد گرفته بشه ، راحت میشه مرزها را بست وبا تولید کننده داخلی سفت و سخت مبارزه کرد حکم های سخت برا مواد حتی در مقیاس چند گرم که اگه اجرا بشه فرد معتاد دو راه داره یا بمیره و یا ترک کنه که البته کسی از مصرف نکردن مواد نمرده ،، کمپهای ترک اعتیاد بدست افرادی اداره میشه که خودشون زمانی مصرف کننده بوده اند و شخصی که ترک کرده خودش هفت خط روزگاره که بعضا هم عقده ای هستند و مدیر کمپ هم که فقط فکر جیب خودشون هستند و هر چی مصرف کننده بیشتر باشه درآمد آنها نیز بیشتره پس دلتون را به مراکز ترک اعتیاد خوش نکنید لطفا
زر نزن تا مواد هست معتادم هست سم هم هست زهرهست سیانور هست چرا اونو نمیخوری یا نمیزنی هم خودت هم
جامعه رو اذیت نکنی به خانواده ت چه
کمپ شده کاسبی برای یه عده افراد که پولهای زیادی از خانواده های معتادها میگیرن و رفتارهای بسیار بد و زنندهای با معتادان میکنن
بايد این زندانها که اسمش کمپه راا جمع کنن
آقای رئیسی این همه پول اینور اونور حروم میکنه آسایشگاه کمپ بسازه برا این بدبختا که اینجور نشه
چهارتا کمپ رفتم مدیران خودشون تواتاقی موادازانواع معتادبا نون خالی وکاراجباری وحتی میزنندواقعیته چون دیدم نطارت نیست اگرم باشه اگرمعتادحرف بزنه بعدرفتن اونا میزندش
سلام وعرض ادب ، یکی از اشکالات اساسی این اماکن این است که با مامورین نیروی انتظامی تبانی و باهم به توافق میرسند که در ازای هر نفر که به آن مکان میبرند وجهی به مامورین وگشتهای انتظامی می پردازند دوم اینکه اصلا محدودیت سنی ندارند افرادی که بالای ۷۰ سال سن دارند هم در این مراکز شکنجه روحی میبینند سوم ضرب و شتم در حد بسیار بالا فرد بجای فکر ترک مواد مترصد فرصت فرار وانتقام بر میآید این کمپهای اجباری شده محلی برای ثروت اندوزی افرادی که تا دیروز گدایی میکردند یکی از این مراکز کمپ شهرستان مراغه است
خدایا این ملت چقدر هالو هستند !!!
آخه کدام شیرینی فروش میادبه خاطربالانرفتن قندخون مشتری های خوش راواداربه ترک خوردن شیرینی بکنه ؟
کمپ محلی است که فقط برای درآمد پول برای مسول یا مسولین است نه برای ترک مواد مخدر ،، من خودم بارها دیده ام که چطور با جوانان های مردم رفتار میکنند ، کمپی که توی خودش مواد باشد دیگر چه توقع برای ترک مواد هست ،
من خودم کمپ بستری بودم کارهای کمپ ها سر بیمار می آوردن عمرن اون بیمار پاک بشه غذای اونها هیچ حیوانی نگاه هم نمیکرد چه برسه به انسان وبه خانواده مریض دروغ میگفتن بیمارتون بیاد بیرون مواد میزنه بخاطر تمدید دوره بعد بخاطر پول مریض اوقدی میشد میرفت بیرون خدا میدونه چکار میکرد این وسط کی مقصربا مدرک مصعول کمپ
من معتاد هستم تا حالا خدا شکر گذرم به کمپ نخورده ولی بچهها که رفتند تعریف میکند کمپ منبع درامد برا عدهی شده مخصوصن اگر مسعول کمپ با پارتی داشته باشد یا آشنا تو نیروی انتظامی داشته باشد خلاصه نعلت خدا بر پدر مادر کسی که بچههای مردم مجبور میکند کمپ برند
بنده کمپی شنیده بودم که هم کتک می زدن هم مواد می دادن به مریض
بعد خانواده طرف میومد می گفت بابا مامان اینا به من مواد می دن
اونوقت صاحب کمپ می گفت ببینید هنوز توهم داره ببینید هنوز آزمایش مثبته
و باید بیشتر اینجا بمونه و پول بیشتر بدید
متاسفم....
تسلیت میگم به خانوادهای داغدار و دعا میکنم برای امرزش جانباختگان -متاسفانه فاجعه دردناک و اندوه باری است اما بنظرم نباید دنبال مقصر گذشت چون سیاستهای موجود در این زمینه اشتباه است باید راه حلهای علمی کارشناسی و بدون درنظر گرفتن مصلحت گروهی خاص را اتخاذ کرد تا شاهد وقوع چنین فجایعی نباشیم در خیلی از موارد چنین وضعیتی حاکم است مثل ماموران شریف اداره برق که سالانه چندین نفرشان براثر برق گرفتگی که احتمالا کمبود وسایل ایمنی است جان میدهند پس باید علمی و کارشناسی اقدام کرد
سلام فقط میتونم بگم کمپ خیلی زجر آوره برای عزیزانمون تا خودشون نخوان نمیشه کنگره ۶۰ با روش درست دی اس تی و داروی درمان oT و سفر مهم جهان بینی و استخر و ورزش کردن روی عزیزانمون اثر داره کنگره مکان مقدس و امنی میباشد لطفا عزیزانتون رو نبرید به کمپ با تخریب بیشتر و تنفر بیشتر برمیگردم هر کاری هم که بگید اونجا میبینند یاد میگیرند مصرفشون بیشتر میشه درضم کمپ خیلی هزینه بهیوده میگیره از شما ولی کنگره ۶۰ رایگانه
کمپ همش الکیه من خودم بالای پنج بار رفتم وپول زیادی هزینه کردم ولی نتیجه نداره بخدانتیجه نداره یه راه بهتری پیش پای معتادان وخانوادشان بزارید
پسرم رو بردم کمپ که ترک کنه بعد از سه ماه یک روز دوام نياورد تا آمد بیرون مصرفی رو شروع کرد معلوم نیس توی این کمپها به این بيچاره ها چی میدن که اونجا که زیاد درد احساس نمیکنن واز خورد خوراک که نگین ! میگفت یک سطل ماست یک کیلویی تو قابلمه میریختندوبا اب قاطی میکردن ،به هر نفر یک ملاقه کوچک میدادن ،با یک تکه نون اندازه کف دست ،کسی هم اعتراض میکرد کتک ، تلفن ثابت نداشت که زنگ بزنیم ویا خودش زنگ بزنه،وباید به مبایل اون مدير تماس میگرفتم که کی اجازه ملاقات بده اونوقت هم دو نفر ميان اونجا میشینن که اعتراضی نکنه ،جالبه که یک مرکز ترک اعتیاد جامع هست! فقط واسته پول جمعکردن این کمپها فعالیت میکنن، خروجی ها شون دوباره برمیگردن وبدتر از قبل ، من که همیشه خودمو فحش میدم که چرا فرزندم بردم اینجا ،از زندان صد برابر بدتره
چرا کسی نظارت به این کمپها نداره ،اکثر کسایی که اوجا کار میکنن یا معتاد بودن ترک کردن ویا سواد ویا تخصص لازم ندارن
چرا میرن معتاد میشن علتش چیه چرا نمیرن خودشونو پرت همه رو راحت کنن خب دارن کیف میکننی
وقتی حکومت خودش توضع کننده مواد هست و چند ین سال حتا رژیم یک نفر از مواد دور نکرد ولا همین کمپا خیلی هم ترک کردن ولی آیا مسعولین تا حالا حتا یک هزاتونی خرج معتادین کرد چرا دروغ فصاد از همین اخبارهای دروغ شما شرع میشه
همش بخاطر پوله
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.