124بازدید
۳۴۹
رقاصی در مجلس عزاداری؛ «سبک تازه به دوران رسیده» به یاد مردگان
گروه‌های موسیقی این روزها به مهمانان همیشگی مراسم ختم بدل شده‌اند، اما گویا تازه‌واردانی نیز به این جمع پیوسته‌اند: رقصندگان. گویا عزا نیز، مانند هر مناسبت دیگر، به مدی تازه نیاز دارد.
سوگواری در ایران همواره با آیین‌هایی همراه بوده است که سینه را می‌فشارد و دل را به آسمان می‌سپارد: سینه‌زنی، نوحه‌خوانی، تلاوت قرآن، دعا و فاتحه. اما حالا گاه می‌بینیم که پاها نیز به حرکت درمی‌آیند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، گویی مرگ نیز بدرقه ای تازه نیاز داشته است که حالا بهانه‌ای است برای رقص. در فرهنگ ما، مجلس ختم جایگاه طلب مغفرت است، و کارشناسان مذهبی معتقدند این مراسم جایی که بازماندگان با ذکر و خیرات، بار گناهان مرده را سبک میکنند، نه آنکه بار دیگری بر دوشش نهند.
در گوشه‌ای از اینستاگرام، دختری جوان تعریف می‌کند که چگونه در مراسم ختم مادر دوستش رقصیده است. او این کار را "هدیه‌ای به روح مرحومه" خوانده و ویدئوی آن را نیز منتشر کرده است: نرم‌نرمک می‌رقصد، آهنگ ملایم است، و جسد در همان اتاق آرام گرفته است.
واکنش‌ها دوگونه بود:
عده‌ای آن را "شکستن تابو" نامیدند، "تسلی مدرن" برای دلی شکسته. اما بسیاری دیگر با انزجار پرسیدند: "این چه رسم تازه‌ای است؟ مگر عزاداری جای رقص است؟"
چشم و هم چشمی در مجلس ترحیم
ایرانیان از دیرباز سوگواری را با اشک و مویه همراه کرده‌اند. حتی در آیین‌های کهن زرتشتی، مرگ بیش از هر چیز با سکوت و حرمت برگزار می‌شد. اما امروز گویی نسل تازه‌ای میخواهد سوگ را نیز به سبک خود بگذراند: نه با نوحه، که با موسیقی و پایکوبی. البته رقصی که حرکت ها در آن نرم و آرام است.
روانشناسان می‌گویند شاید این روش برای برخی، راهی برای پذیرش مرگ عزیزان باشد. اما عمده جامعه و فرهنگ ایرانی-اسلامی نگاهی دیگر دارد. نسل جدید در هر حال شیوه هایی تازه برای خود قائل است. بخشی از این گرایشات به ناکارآمدی روش‌ها و افکار جاری و قدیمی تر بر می گردد.
آیا این تنها یک مد زودگذر است؟ یا نشانه‌ای از دگرگونی نگرش نسلی که میخواهد در هر حال، "خود" باشد؟ در این میان، چشم‌وهم‌چشمی‌ها نیز بی‌تأثیر نیستند. این پدیده تنها به نسل جوان محدود نمیشود؛ برخی از خانواده‌ها نیز گویا در این رقابت و در این تغییرات سهیم‌اند.
پاسخ را سال‌های آینده روشن خواهند کرد. اما آیا تا آن روز، رقص در کنار مردگان برای بسیاری از ایرانیان پدیده‌ای ناخوشایند و ناپذیرفتنی خواهد ماند یا مثل خیلی از تغییرات دیگر، خود را به فرهنگ جامعه تحمیل می کند؟
از مسجد تا تالارهای لوکس
چند سالی است که مراسم ترحیم از مساجد و حسینیه‌ها کوچ کرده و به تالارهای مجلل پناه برده است. روزنامه‌ای چندی پیش نوشته بود که ساده‌ترین منوی پذیرایی در این مراسم، برای هر نفر نزدیک به دو میلیون تومان هزینه دارد. و این تازه آغاز راه است.
اما در این میان، خانواده‌هایی نیز هستند که از تشریفات پرهیز میکنند، هزینۀ سنگین مراسم را بر دوش بازماندگان نمی‌گذارند، یا دست کم، به جای هزینه‌های بیهوده، دست یاریگر را به سوی کار خیر دراز میکنند. در برابر این سادگی، اما پکیج‌های جدیدی به بازار آمده است: موسیقی، رقص، و سماع. بهای این اجراها گاه از ده میلیون تومان آغاز می‌شود و هر رقصنده، اگر از بیرون از فامیل باشد، در حدود پنج میلیون برای چند دقیقه حرکت می‌طلبد.
تفاوت دیگر این مراسم با روال سابق، در ویدئوهای صفحات اینستاگرام برخی تالارها دیده می‌شود: بستگان متوفی با لباس‌های مجلسی تیره‌رنگ، خانم‌ها با آرایشی کامل و شینیون‌های هنرمندانه _که از نگاه عامه جامعه_، گویی نه در سوگ، که در مهمانی شبانه حاضر شده‌اند.
سوگ یا نمایش؟
به اعتقاد مذهبیون و عامه جامعه، روندِ رو به رشدِ مراسم‌های پرزرق‌وبرق، نیازمند تأملی جدی است. آنها می گویند مجالس ختم که باید مأمنی برای تسلی دل‌های شکسته و طلب آمرزش باشند، امروز گاه به صحنه‌ای برای نمایش ثروت و چشم‌وهم‌چشمی بدل شده‌اند. این روند نه‌تنها از معنای اصلی خود تهی شده، که فشار روانی و اقتصادی سنگینی بر دوش بازماندگان می‌گذارد، به‌ویژه آنان که ناچارند برای حفظ آبرو، در این رقابت نابرابر شرکت کنند.
البته که الگوهای نادرست گذشته در حوزه های متعدد نیز در این میان بی‌تأثیر نبوده‌اند. هرچند اصولا در مراسمی همانند سوگواری، رسم هایی ماندگار می شوند که برآمده از حال درونی و واقعی افراد داغدار و اطرافیانش باشد و گرنه اگر سناریو باشد و ساختگی به نظر بیاید، دوامی نخواهد داشت.
به هر روی، جدا از جنبه های چشم و هم چشمی که همواره خسارت بار است، ، این پدیده و دلایل آن، نیازمند بررسی و کنکاش است. نسل جدید با وجود همه تفاوتهایش؛ اما اهل گفت و گو نیز هستند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اگر طبق وصیت متوفی صورت بگیرد ایرادی ندارد
شاید وصیت خود متوفی بوده که در مراسم ختمش برقصند و شادی کنند به جای عزاداری
فقط میتونم بگم،،متاسفم،،
من با موسیقی ملایم مخالف نیستم ولی با رقص و مجلس فخرفروشی مخالفم .اگر وقتی زنده بود و پول میخواست فکر نکنم اینقدر سخاوت به خرج میدادن .
مرحوم وقتی دستش از این دنیا برید دیگه هیچ تشریفاتی کاری براش نمی کند و فقط خانواده با صدقه و کمک به فقرا به نیت مرحوم می توانند کمک کنند .دسته گل طبیعی میلیونی بخدا هیچ کمک و ارجی برای مرحوم نیست .فقط پولش را به فقرا بدی و سلام
خوب بابا مردن مردم و مراسماتشون به خودشون مربوطه دیگه یه نفر دوست داره تو مراسمش گریه کنن ،یه نفرم دوست داره تو مراسمش برقصن اسن که دیگه سلیقه شخصیه
به نظر من افراط و تفریط در هرکاری پسندیده نیست نه به اون شوری قبل و نه به این شلی به اصطلاح مدرن،رفتن عزیزی به خاک شادی ندارد اما مرگ هم شتری که در خونه همه میخوابه نیاز نیست اینهمه تعارف و تکلف و اینکه حداقل 40روز آرامش و آسایش صاحب عزا نابود بشه که دیگه غم از دست دادن عزیز فراموش بشه،،،،،میانه روی در هر کاری پسندیده است
اعتقاد یک بخش لاینفک از وجود انسان است وبرای افراد مختلف متفاوت است پس دیگران را با اعتقادات خود مقایسه نکنیم
اون اعلامیه س هر چی هست وسط بشقاب های اونجا به فارسی نیست دقت کنید عکس پایین دومی ،. بابا بیخیال بشید
نمیدونم چرا جماعت قشری دگم واپسگرا در هر موردی فکر میکنن ذیحق هستن و همه باید از عقاید پوج اونا پیروی کنن؟؟؟چرا این جماعت عقب مونده فکر میکنن مسجد فقط جای عزاداری و گریه و ماتمه؟؟؟???
این چیز جدیدی نیست از قدیم در برخی از اقوام ایران وقتی یک جوان ک هنوز ازدواج نکرده میمرد برایش بصورت سمبلیک میرقصیند حتی برایش ماشین گلکاری و تزیین میکنند
تازه شدن مثل کشور کنیا این که کلاس نداره
کسی‌که‌شادی‌میکنه‌‌می‌رقص‌اینها‌توعزا‌‌طرف‌اگرماشیش‌اتش‌بگیر‌میزنه‌توسرش
هر کی با این مسخره بازیا موافق هستش تو مراسم ختم عزیزاش ما رو هم دعوت کنه بیاییم برقصیم و شادی کنیم خخخخ
بجای این که یاسین بخونن تا عذاب قبر مرده راحت بشه بدتر عذابش میدن سبحان الله
بقول معروف این مملکت دیگه جا موندن نیست ?
هر دقیقه یه شاهکار جدید ملت خلق میکنن
امان از جهل. اقلا در مورد سرگذشت افراد بازگشته از کما که عالم دیگری رو تجربه کردن تحقیق و مطالعه کنید بببینید رقص و مسخره بازیا بنفع روح تازه در گذشته هست یا تلاوت کلام الله و زیارت عاشورا. همه چیو به بازی گرفتن مال ادمای عقده ای هست.
روز مرگم، هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید
همه را مست و خراب از می انگور کنید
مزد غـسـال مرا سيــــر شــرابــــــش بدهيد
مست مست از همه جا حال خرابش بدهيد
بر مزارم مــگــذاريــد بـيـــايد واعــــــظ
پـيــر ميخانه بخواند غــزلــي از حــــافـــظ
جاي تلقــيـن به بالاي سرم دف بـــزنيـــد
شاهدي رقص کند جمله شما کـــف بزنيد
روز مرگــم وسط سينه‌ی من چـــاک زنيـد
اندرون دل مــن يک قـلمه تـاک زنـيـــــــد
روي قــبـــرم بنويـسيــد وفــــادار برفـــت
آن جگر سوخته ی خسته از اين دار برفــــت
جاهلیت مدرن
سلام عزیزان بجای این حرفا ب فکر عاقبت خودمون باشیم که وقتی ما هم مردیم چه چیزی با خودمون ب اون قبر تاریک میبریم که برامون روشن بشه چه کار خیری انجام بدیم که الله ازمون راضی باشه نه ب فکر کار مردم که میرقصن و گریه میکنن باید بفکر خودمون باشیم
سوگواری در از دست دادن انسان‌هایی که کلی خاطرات باهاشون داریم برای تسکین بازماندگان است .توسل به دعا ،قرائت فاتحه سبب آرامش قرائت کننده و تذکری برای این حقیقت است که جهان با تمام بادوبروتش فانیست.
تورو خدا حواسمون باشه هزینه های مراسمات بالا نباشه، بیهوده هزینه نکنین. صرف امور خیریه و عام المنفعه بکنین .
هیچ لزومی به تالار و تشريفات نیست .هیچ کس رو بخاطر ندادن غذا و ولیمه شماتت نکنیم. هزینه ها خیلی بالاست .مراسم کوچک ختم و نشست هایی با پذيرايی های ساده و قرائت قرآن و ادعیه کافیست .
همانطور که در ازدواج ،فرمود حتما یه سوروساتی فراهم بشه ،درختم هم یه سوروساتی مختصر و مجلس کافيه. هدف آگاهی مردم از ختم و فوت طرف هست همین !
مجالس برای تسکین خودمان هست .اون مرحوم می مونه با اعمالش .خداوند عالم همه ی رفتگان رو بیامرزه
خود باخته های بدبخت
از کوزه همان برون تراود که دروست
اکثر مردم از درون تهی هستند ودنبال خود نمایی به هر روشی
سلام لطفاً احمق نباشید
رقص در عذاداری ها مخصوص بهایی ها هست
آقا میشه ورود کنید آقایون مسئول ورود کنید دیگه شرم و حیا کجاست؟نسل جدید همه چیز رو به سخره گرفته
خدا رحمت جمیع رفتگان رو...
ما به همون نماز شب اول قبر و تلاوت سوره ملک کفایت میکنیم?
خدا آخر و عاقبت کشور و دین و اصالت مارو ختم به خیر کنه???
بهترین کار همین هست چه تفاوتی است بین شیون و زاری برای مرده و شادی و رقص و پایکوبی مگر قرار است مرده با زاری و شیون زنده شود که با شادی زنده نمیشود/دیگر مردم از عزاداری و شیون تنفر دارند
چه خبر افتضاحی
خدا شفاشون بده
با سلام . اینم یک نقشه جدید .
دوستان توجه داشته باشید، مراقبت کنید ، لحظات حساسیه
در فرهنگ ما کردها اینگونه مراسم بسیار نکوهیده وضد فرهنگیه.اکثر قبرها ساده وحتی فاقد سنگ قبر آنچنانی ودست نوشته است.آوردن تاج گل ودسته گل رسم نیست مگر در موارد خاص.خبری از شام و نهار نیست ومردم خوردن آنرا حرام میدانندو از خوردن آن پرهیز میکنند.بر چیدن بعضی آداب و رسوم گذشته ویا مدرن غیر فرهنگی امروزی وجود میخواهد.
اوونایی که می‌رقصند ارث بهشون میرسه از خوشحالی می‌رقصند
به خودشون مربوطه
در هر چیزی دخالت نکنید
این ادای باکلاس درآوردن تو این مملکت دیگه گندش دراومده.هیچکس واسه دل خودش زندگی نمیکنه
به این جماعت میگن « ادایی». استاد انجام کارهای بیخود و بی محتوا. دشمن هر فرهنگ و اصالت
باور کنید اینا بیمارن و نیاز به ترحم و عشق توجه هستن
همه چرت
هر مراسمی که هزینه بردوش صاحب عزا بذاره باید لغو بشه فقط مراسم تدفین انجام بشه صاحب عزا دوماه اسیر بیمارستان بوده حالا باید با اون شرایط جسمی وروحی مهمانداری کنه کاش همه این مراسمها برچیده بشه یکی فوت می کنه دیگه تموم میشه هیچ برنامه ای درحالش تاثیر نداره
امیدوارم سر قبر من کسی نرقصه فک کنم اونور شرمنده بشم.
کاشکی مد نشه.
توی غرب مگه می‌رقصند؟!! ، ما که ندیدم نه شنیدیم ، این مردم ما هستند که هر روز از خودشان یک چیز مد میکنند و میخواهند فرهنگ سازی کنند ،
توی غرب مگه می‌رقصند؟!! ، ما که ندیدم نه شنیدیم ، این مردم ما هستند که هر روز از خودشان یک چیز مد میکنند و میخواهند فرهنگ سازی کنند ،
پس باید منطزر بمونیم مردم بمیرم یه تالار رقصه مونم بشه دیگه ??
اگر در زندگیت نفعی به این جهان نرسوندی چه برات گریه کنند چه برقصند فرقی به حال تو نمی کنه ولی اگر برقصند یعده جمع می شوند و قلبا می گن خدا بیامرزدت
جمله آخر چه قدر زیباست... نسل جدید با وجود همه ی تفاوتهایش... اما اهل گفت و گو هست
جای خردادیان خالیه برای این مراسمات قرکمربده
خوب به توچه؟!
چرا هنوز بعضی ها متوجه نیستند اینستاگرام همش دروغ هست اینکه یک جعبه شبیه تابوت درست کنند و یک کسی لباس سیاه بپوشد و برقصد حتما مراسم واقعی نیست فقط دارند مردم را از را به در می کنند
متاسفانه جامعه ما داره به سمت بی هویتی و قهقرای فرهنگی میره یک عده معلوم الحال شدن الگوی مردمی که یک انزجار فرهنگی از پیشینه خود پیدا کردن.. ایران کشوری با غنای فرهنگی است و اخرین سنگر فرهنگ ایران داره توسط یک مشت انسان رزیل و بی هویت داره فتح میشه
این همه درد در جامعه هست شما اومدی مطلب گذاشتی بابا برو از فساد بیکاری گرانی اقتصاد فلج و اختلاس و..... بنویس که مردم شرمنده بچه هاشونن از سطل آشغال دارن غذا پیدا میکنن
باید رسومات گذشته حدف شود بجا این گونه عزای پولش راخرج بچه های بی بضاعت وفقیر بکنند تاخیراتی باشد برای رفتگان
شعر معروف مولوی است که شهرام ناظری هم می خواند: میا بی دف به گور من زیارت، که در بزم خدا غمگین نشاید. خوب اگر این کار بد باشد پس چرا جناب مولوی و برخی عرفا و اهل دلها اینطوری گفته اند؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.