ترامپ از نتانیاهو فاصله گرفته است

به گزارش تابناک، آتلانتیک در گزارش خود نوشت: «همین چند هفته پیش بود که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا و «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر اسرائیل هر یک در صحبت‌های‌شان برای دیگری ارزش زیادی قائل بودند. ترامپ، دادستان‌هایی را که مسئول رسیدگی به پرونده فساد نتانیاهو هستند، «خارج از کنترل» خواند و به‌شدت مورد انتقاد قرار داد. در مقابل، نتانیاهو نیز ترامپ را برای دریافت جایزه صلح نوبل که مدت‌ها آرزویش را داشت، نامزد کرد اما این اقدامات نمادین هرچند موقتا نوعی حسن نیت دوجانبه ایجاد کردند، خیلی زود رنگ باختند و نتوانستند بر شکاف‌های عمیق‌تر میان این دو غلبه کنند: قحطی در نوار غزه، حملات هوایی به سوریه و عدم دستیابی به توافق آتش‌بس میان اسرائیل و حماس از جمله مسائل اصلی اختلاف باقی ماندند.»

در ادامه این گزارش آمده است: «در روزهای اخیر، دونالد ترامپ به‌صورت علنی و مکرر از بنیامین نتانیاهو فاصله گرفته و تلاش‌های متزلزل نخست‌وزیر اسرائیل برای کم‌اهمیت جلوه دادن قحطی در غزه را رد کرده؛ بحرانی که با محکومیت گسترده بین‌المللی مواجه شده است. ترامپ «استیون ویتکاف» دیپلمات ویژه خود را به منطقه اعزام کرده تا بخشی از ماموریت او، اعمال فشار بر اسرائیل برای کاهش بحران قطحی باشد. در همین حال، ترامپ و مشاورانش از حملات اخیر اسرائیل به سوریه و حمله موشکی به تنها کلیسای کاتولیک غزه غافلگیر شده‌اند.»

آتلانتیک ادامه داد: «به گفته دو مقام دولتی، ترامپ اکنون به همان چیزی رسیده که بسیاری در واشنگتن ماه‌هاست به آن مشکوک‌اند: نتانیاهو می‌خواهد عمدا جنگ در غزه را طولانی‌تر کند و این کار را آشکارا در تضاد با خواست ترامپ برای پایان جنگ انجام می‌دهد. ترامپ و برخی مشاورانش معتقدند اهداف نظامی اسرائیل در غزه مدت‌ها پیش محقق شده اما نتانیاهو برای حفظ قدرت سیاسی خود، عملیات را ادامه داده؛ عملیاتی که تاکنون جان ده‌ها هزار غیرنظامی را گرفته است. کاخ سفید همچنین بر این باور است که نتانیاهو اقداماتی انجام می‌دهد که با روند احتمالی آتش‌بس تداخل دارد.»

این نشریه در انتها نوشت: «با این حال، دو مقام رسمی گفته‌اند که بعید است ترامپ نتانیاهو را به‌شکل جدی مسئول بداند. با اینکه ترامپ از رفتار نتانیاهو احساس بی‌احترامی کرده، این خشم هنوز به تغییری چشمگیر در سیاست آمریکا منجر نشده است. ترامپ همچنان حماس را مقصر شکست مذاکرات آتش‌بس اخیر می‌داند و برخلاف فرانسه و انگلیس، از به رسمیت شناختن کشور فلسطین به‌عنوان اهرم فشار استفاده نکرده است.»