میوه های دیررس صرفهجویی، بر آب رفت/ روایت اعداد و ارقام از سالهای فرهنگسازی
بعد از سالها که اعداد و ارقام از جا افتادن نسبی فرهنگ صرفه جویی آب در خانه ها روایت می کنند، اما کشاورزی و خشکسالی و ضعف مدیریت، ثمره آن را بی اثر کرد.
ایرانیان در خانههایشان آب را شمرده میریزند، اما تشنگی کشور عمیقتر شده صبح زود، در کوچههای تنگ محله ، زنی میانسال با دقت شیر ظرفشویی را میچرخاند تا فقط قطرهقطره آب بیاید.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، پیشرفت ایرانیان در مدیریت مصرف آب خانگی طی دو دهه نمودار مناسبی دارد. جایی که خانوادهها نه از سر اجبار، بلکه با آگاهی فزاینده، سرانه مصرف را از سطوح بالا پایین آوردهاند و الگوهای بهینه را به بخشی از زندگی تبدیل کردهاند.
روایت اعداد صرفه جویی
دادههای رسمی وزارت نیرو نشان میدهد، در اوایل دهه ۸۰ خورشیدی، هر ایرانی در خانه حدود ۲۵۰ لیتر آب در روز مصرف میکرد – رقمی که در شهرهای بزرگ گاهی به ۳۰۰ لیتر میرسید. اما از نیمه دوم دهه ۹۰، منحنی مصرف شروع به نزول کرد. تا سال ۱۴۰۲، میانگین کشوری به ۱۹۵ لیتر رسید و امسال در مراکز استانها، به ویژه تهران، به مرز ۱۸۵ لیتر نزدیک شده است. این کاهش، معادل ذخیره میلیاردها لیتر آب در سال، عمدتاً مدیون اقدامات خانگی است: نصب سرشیرهای کاهنده جریان که مصرف شستشو را تا ۵۰ درصد کم میکند، جمعآوری آب باران در حیاطها، و عادت به دوشهای کوتاهتر. در بسیاری از خانوارها، مسواک زدن بدون باز گذاشتن شیر یا شستن میوهها در کاسه به جای زیر آب جاری، حالا استاندارد است.
کمپین های مردمی صرفه جویی
این بهبود، ریشه در کمپینهای گسترده دارد که از مدارس شروع شد و به رسانهها رسید. برنامههایی مانند آموزش بازیافت آب خاکستری – استفاده از پساب حمام برای فلاش تانک – در بیش از نیمی از خانههای شهری رواج یافته و به تنهایی ۲۰ تا ۳۰ درصد صرفهجویی ایجاد کرده. در روستاها، زنان خانهدار با ساخت فیلترهای ساده خانگی، آب را چندین بار مصرف میکنند. نتیجه؟ بیش از ۵۰ درصد خانوارها حالا زیر الگوی ۱۵۰ لیتری وزارت نیرو میمانند، و این رقم در سالهای اخیر ۱۵ درصد رشد داشته. حتی در مناطق پرجمعیت مانند تهران، جایی که جمعیت رسما از ۷ میلیون به بیش از ۹ میلیون رسیده، مصرف کل خانگی ثابت مانده یا کمی کاهش یافته – شاهدی بر کارایی این تغییرات رفتاری.با این حال، علیرغم این دستاوردها در بخش خانگی که تنها ۷ درصد کل مصرف آب کشور را تشکیل میدهد، بحران آبی ایران شدت بیشتری گرفته است.

هدر رفت در جای دیگر
دلایل متعددند: کشاورزی، که ۹۲ درصد منابع را میبلعد، همچنان با روشهای سنتی آبیاری غرقابی پیش میرود و راندمان آن زیر ۴۰ درصد است. برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی باعث فرونشست زمین در صدها دشت شده، و سدهای بزرگ مانند زایندهرود یا کرج، با ذخیرهای کمتر از نصف ظرفیت، در آستانه خالی شدن هستند. تغییرات اقلیمی بارش را تا ۲۰ درصد کاهش داده، و رشد جمعیت بدون برنامهریزی، تقاضا را بالا برده. صنایع نوظهور، مهاجرت روستایی به شهرها، و هدررفت در شبکههای فرسوده توزیع – که گاهی ۲۵ درصد آب را تلف میکند – همه دست به دست هم دادهاند تا حتی صرفهجوییهای خانگی نتواند جبران کند.کارشناسان میگویند، اگرچه ایرانیان در خانههایشان الگویی موفق ساختهاند – مثلاً با کاهش ۱۰-۱۵ درصدی مصرف در تابستانهای گرم از طریق کمپینهای رسانهای – اما بدون اصلاح اساسی در کشاورزی و مدیریت منابع، این تلاشها مانند قطرهای در اقیانوس است. امسال، خشکسالی شدید در ۲۵ استان، نوبتبندی آب را در برخی شهرها اجباری کرده، و پیشبینیها از کاهش بیشتر ذخایر زیرزمینی حکایت دارد.
ضرورت تدبیر و تغییر
سیاستگذاران حالا بر تعرفههای پلکانی برای پرمصرفها و سرمایهگذاری در فناوریهای نوین مانند آبیاری قطرهای تأکید دارند، اما چالش اصلی، هماهنگی بین بخشهاست.در نهایت، داستان صرفهجویی خانگی ایرانیان، نمونهای از انطباق انسانی است: خانوادههایی که با سطل و شیرهای هوشمند، سهم خود را ادا میکنند. اما تا وقتی ریشههای بحران – از مزارع تشنه تا آسمان بیباران – خشکیده بماند، این پیشرفتها تنها مرهمی موقت خواهند بود. ایران نیاز به انقلابی فراگیر دارد تا آب، دوباره جریان زندگی شود. انقلابی در شیوه های مدیریت و حکمرانی آب و عرصه های مرتبط با آن.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سفره زیر زمینی نیاز به آب دارد
فکری کنید ابر تولید شود
فکر مصرف نکنید نود درصد آبها به سفره زیر زمینی بر می گردند ده درصد بخار می شود به آسمان بر می گردند پس برگشت آب به سفره خوب است اسراف نیست
فضای سبز شهر ها باید تغییر کند چمن پارکها وفضای سبز شهرها کامل جمع گردد یا بسیار محدود شود جدول فضای سبز وسط خیابانها سنگ فرش شوند فقط به اندازه یک متر برای درختان درنظرگرفته شود اطراف درخت هم چمن مصنوعی بگذاریم هم برای زیبایی هم از تبخیر آب جلوگیری میشود آبیاری درختان قطره ای شود ،خیلی کارها برای مقابله با خشکسالی میشه کرد اگر اراده اش در مسئولان باشد
بهتر است کاشت میوه های آب بر و پر مصرف آبی را در مناطق کم آب ایران متوقف کنیم نظیر : هندوانه ، خربزه ، طالبی ، کمبوزه و گیاهان غده ای مانند لبو ، چغندر ، پیاز ، سیب زمینی . اگر این اقلام را وارد کنیم امنیت آبی بیشتری خواهیم داشت . شستشوی ماشین و آبیاری فضا سبز با استفاده از آب شرب کلاً ممنوع باسد . استخرهای شنا کلاً تعطیل شوند ، شیر آلات تعویض و سنسور دار شوند ، کولرهای آبی مدیریت شوند ، اینها همه بر میگردد به مدیریت بهینه مصرف آب شرب .
هرکاری کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس و دریای عمان در سالهای طولانی انجام دادن چرا ما انجام ندهیم ؟
از شهرداریها دو خواهش داشتم 1- از ایجاد چمن در بلوارها جلوگیری و بجای آن از خرده سنگهای مرمر و .. استفاده کند 2- بجای کاشت درختان غیرمثمر مثل مردمان قدیمی این سرزمین از درخت آلبالو& توت سفید و ... استفاده کند.
در بخش کشاورزی کمتر میوه تولید کنید و ان هم سهم داخل کشور باشد نه برای صادرات، ۹۰ درصد آب صرف کشاورزی میشود و صادر میشود و پولش به جیب آقازاده ها میرود اونوقت بحران آب را باید مردم به دوش بکشنند
من که هیچ شیر ابی رو بیشتر از یک سوم فشارش باز نمی کنم.
اب دریای خزر شوری ان در حدود کمتر از نصف یا حدود یک سوم اب اقیانوس است۔چرا سطح اب دریای خزر کم شده است؟گرچه سطح با توجه به عمق ممکن است بیان گوی صحیح نباشد۔ برداشت میشود یا علل دیگر دارد۔در گذشته دیده بودم که گفته میشد اب دریای خزر برای برخی کشت ها مناسب است یامیتواندانرا به نسبتی با اب شیرین مخلوط کرد۔کارشناسان کشاورزی باید نظر دهند۔
باید برای کنترل اب کانال مزارع و ابیاری خود مزارع ونوع کشت واموزش لازم برای مصرف کنندگان اب کشاورزی میر اب با دانش گذاشت تا رعایت وصزفه جوئی لازم رعایت شود۔ فشار اب ورودی منازل نسبت به ارتفاع ساختمان باید کنترل شود۔تهران ساختمانهای با ارتفاع مختلف دارد۔هندوانه و۔۔۔کیلوئی چند فروش میرود۔حدودا ۔بیش از ۹۵ در صد ان اب است۔
کمپین هدر دادن عمدی آب توسط افغانی ها در ایران که در اوج کمبود آب تهران در تابستان گذشته اجرا شد
هدر رفت آب در شبکه شهری وحشتناک است.خیلی از سازمانها برای آبیاری فضای سبز خود مثل شهرداری از کارگران مهاجر استفاده میکنند و آنها هم بدون هیچ نگرانی برای کشور،آب را بصورت وحشتناک اسراف میکنند.کشاورزی هم که قصه پر غصه این کشور است.روشهای قدیمی و پرمصرف،وامهایی که برای بهینه سازی پرداخت میشه ولی سر از ساخت و ساز و خرید دلار و طلا در میاره و فساد گسترده در ساختار تصمیم ساز و ناظر بر کشاورزان،نمونه فاجعه تب برفکی که بخاطر کوتاهی و کارنابلدی مسئولان وزارت جهاد و شخص وزیر اتفاق افتاد.
قطعا یکی از بخشهای صرفه جویی در مصرف آب مربوط به شهرداریها در آبیاری فضای سبز بصورت غرقابی آنهم در ساعات گرم ظهر میباشد ،
توجه کنید حدود ۵۴ میلیارد مترمکعب آب شیرین در کشاورزی هدر می رود آیا مجموع کشورهای حاشیهی خلیج فارس حتی از ۱۰ درصد همین اتلاف به عنوان دارایی الی برخوردارند؟ آنها هیچ علی ندارند و ما عرضهی نگاه داشتن آب
تا زمانی آب مجانی است رقابت برای هدر دادن آن و نابودی دشتهای کشور ادامه دارد. از ۶۰۰ دشت کشور ۴۶۰ دشت ممنوع اعلام شده است این کاریست که آب مجانی در کشاورزی با ایران کرده.
در مزارع اگر سرکشی کنید فاجعه را می بینید
قدیم آبیاری تخصصی و حرفه ای بود. آدم خودش را می خواست
حالا برو سر مزرعه اصلا آبیاری نیست.
افغانی ها ورق بازی می کنند و آب هم به امان خدا رها شده
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.