ترامپ آماده است به ایران امتیازات قابل توجهی بدهد تا تنگه هرمز باز شود/ ترامپ توافق کند نتانیاهو مجبور است واقعیت را بپذیرد

سرپرست اسبق معاونت بخش عدم اشاعه وزارت خارجه آمریکا گفت: اسرائیل هر کاری از دستش بربیاید انجام خواهد داد تا بر ترامپ تأثیر بگذارد تا برای قویترین و طولانی‌ترین تعلیق چانه‌زنی کند، در حالی که واقعیت موجود را می‌پذیرد.

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، منابع خبری از حصول قریب الوقوع توافق اولیه (تفاهم نامه) میان ایران و آمریکا خبر می‌دهند.

پیش‌نویس پیشنهادی که قرار است نهایی شود شامل موارد زیر است:

۱-پایان جنگ در همه جبهه‌ها از جمله لبنان

۲-آزاد شدن میلیارد‌ها دلار از دارایی‌های مسدود شده ایران (۲۵ میلیارد دلار از دارایی‌های ایران)

۳-لغو محاصره دریایی آمریکا 

۴-گشایش تنگه هرمز و مین روبی

۵-خروج نیرو‌های آمریکایی از مجاورت بلافصل ایران

۶-پس از این، طرفین ۳۰ روز فرصت خواهند داشت تا درباره مسئله هسته‌ای به توافق برسند.

۷-این ۳۰ روز با توافق طرفین قابل تمدید است.

۸-در طول این سی روز، عبور و مرور از طریق تنگه تسهیل خواهد شد.

در خصوص این موضوع خبرنگار تابناک گفتگویی با «مارک فیتزپاتریک» سرپرست اسبق معاونت بخش عدم اشاعه وزارت خارجه آمریکا انجام داده که در ادامه آمده است.

فیتزپاتریک تا چندی قبل مدیریت اجرایی اندیشکده انستیتو بین‌المللی مطالعات استراتژیک (IISS) را برعهده داشت. او از سال ۲۰۰۵ به عضویت اندیشکده انستیتو بین‌المللی مطالعات استراتژیک در آمده بود. پیش از آن، فیتزپاتریک ۲۶ سال به عنوان دیپلمات در وزارت خارجه امریکا خدمت کرده‌بود. در طول این سال‌ها او در دفاتر نمایندگی امریکا در سئول، توکیو، ولینگتون، وین و همچنین به عنوان دستیار موقت وزیر امورخارجه در امور عدم اشاعه، خدمت کرده است. این سوابق دیپلماتیک او را به یکی از کارشناسان مطرح امریکایی در حوزه خلع سلاح هسته‌ای و عدم اشاعه تبدیل کرده است. او کتاب‌های متعددی در زمینه خلع سلاح هسته‌ای و عدم اشاعه منتشر کرده است. کتاب «قدرت‌های هسته‌ای پنهان آسیا: ژاپن، کره جنوبی و تایوان»، «فائق آمدن بر خطرات هسته‌ای پاکستان» و «بحران هسته‌ای ایران: اجتناب از بدترین سناریوها» بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ توسط او در مورد مسائل خلع سلاح هسته‌ای نوشته‌شده است.

*خوشبینی‌هایی نسبت به احتمال توافق اولیه بین ایران و ایالات متحده وجود دارد. به ویژه آنکه هم طرف آمریکایی و هم طرف ایرانی هر دو نسبت به آن ابراز خوشبینی کرده‌اند. ارزیابی شما از این وضعیت چیست؟

به نظر من این خوشبینی موجه است. رئیس جمهور ترامپ آماده است تا امتیازات قابل توجهی بدهد تا تنگه هرمز را باز کند و فشار بر قیمت‌های جهانی نفت را کاهش دهد. تمرکز صرفاً بر مسئله دریایی در حال حاضر، یک چرخش فوق العاده در موضع اوست. این نشان دهنده تصمیم فاجعه بار او برای شروع این جنگ است. اما پایان دادن به ویرانی و باز کردن آبراه اکنون کم‌ضررترین گزینه برای اوست.

*در روز‌های اخیر، رهبران عرب و مقامات ترکیه‌ای با ترامپ درباره توافق با ایران گفت‌و‌گو کرده و بر ضرورت حصول توافق تأکید کرده‌اند. آیا این تماس‌ها بر رویکرد ترامپ نسبت به حصول توافق یا عدم آن تأثیر دارد؟

بله، اما نه به دلیل قدرت متقاعدسازی کلامی آنها. بلکه به این دلیل که آنها از آمریکا فاصله گرفته و به ایران نزدیک شده‌اند. موازنه قدرت استراتژیک به ضرر ایالات متحده در حال تغییر است. همچنین، بی‌میلی کشور‌های عرب حاشیه خلیج فارس برای اجازه استفاده از حریم هوایی و پایگاههایشان برای ادامه بمبارانها، گزینه‌های ترامپ را محدود کرده است.

*برخی از اختلاف نظر میان اسرائیل و ایالات متحده درباره توافق با ایران سخن می‌گویند. استدلال دیگری این اختلاف را رد کرده و آن را سطحی می‌داند. به نظر شما این اختلاف جدی است؟

این اختلاف واقعی و جدی است. ترامپ نتانیاهو را به خاطر تشویقش برای شروع جنگ سرزنش می‌کند و اکنون با رهبر اسرائیل مانند یک کودک تنبیه شده رفتار می‌کند و می‌گوید نتانیاهو «هر کاری من بخواهم انجام خواهد داد». 

پیش نویس توافق صلح به گونه‌ای است که نتانیاهو به هیچ یک از اهدافش نمی‌رسد. همانطور که در مطبوعات گزارش شده، نه پایانی دائمی بر توانایی‌های هسته‌ای ایران وجود خواهد داشت، نه محدودیتی برای برنامه موشکی ایران و نه محدودیتی برای حمایت ایران از نیرو‌های «نیابتی» در منطقه.

*افرادی مانند مایک پومپئو، وزیر خارجه دوره اول ترامپ، گفته‌اند که توافقی که آمریکا با ایران خواهد داشت شبیه توافق دولت اوباماست. او با این کار نقطه ضعف ترامپ را نشانه رفته که با واکنش شدید کاخ سفید مواجه شده است. بر این اساس، اگر توافقی با ایران امضا شود، تندرو‌ها در آمریکا، به ویژه جمهوری خواهانی مانند لیندسی گراهام، چگونه با ترامپ مقابله خواهند کرد؟

علیرغم تراژدی جنگ غیرضروری و مشکلاتی که به بار آورده، واکنش‌های پومپئو و دیگران را با نوعی شادمندیِ بدخواهانه نظاره میکنم. لیندسی گراهام عملاً خود را در تنگنا قرار داده است: روز شنبه توافق گزارش شده را نقد می‌کند و روز یکشنبه از ترامپ به خاطر «پیشنهادی درخشان» برای گسترش پیمان ابراهیم به عنوان یک موضوع فرعی در کنار توافق، تمجید می‌کند.

*اگر توافقی بین آمریکا و ایران امضا شود، رویکرد اسرائیل چه خواهد بود؟ با توجه به اینکه اگر نتانیاهو بخواهد آن را نابود کند، ترامپ ممکن است جایگاه او را در اسرائیل تضعیف کرده و از رقبایش حمایت کند. اظهارنظر ترامپ مبنی بر اینکه ۹۹٪ حمایت در اسرائیل دارد و حتی می‌تواند نامزد نخست‌وزیری اسرائیل شود، به نظر می‌رسد پیام غیرمستقیمی به نتانیاهو باشد. ارزیابی شما چیست؟

از آنجا که جزئیات مربوط به غنی‌سازی و تحریم‌ها هنوز نهایی نشده است، اسرائیل هر کاری از دستش بربیاید انجام خواهد داد تا بر ترامپ تأثیر بگذارد تا برای قویترین و طولانی‌ترین تعلیق چانه‌زنی کند، در حالی که واقعیت موجود را می‌پذیرد. 

باز هم، دیدن اینکه نتانیاهو در مانور سیاسی شکست خورده، برای من شادمندی بدخواهانه دارد. در همین حال، او تلاش خواهد کرد روابط اسرائیل با کشور‌های عربی را حفظ کرده و پیمان ابراهیم را گسترش دهد. 

فکر نمی‌کنم ترامپ سعی کند در سیاست اسرائیل دخالت کند. حرف‌های او درباره نامزد شدن خودش برای نخست‌وزیری اسرائیل، صرفاً مزخرفات همیشگی ترامپ است.