سفیر سابق ایران در چین:
وزارت خارجه مورد معامله سیاست داخلی قرار گرفته
این دیپلمات با سابقه همچنین بر این باور است که، وزارت امور خارجه، اینک در پایین ترین و کمترین حد تأثیرگذاری و نقش آفرینی قرار گرفته است، به گونه ای که نه در انتصابات نه در سیاستگذاری نه در اجرا و نه در تغییر و تحولات درونی خود عملا اختیاری ندارد و ریاست جمهوری در واقع گرداننده مسایل وزارت امور خارجه است. وزارت امور خارجه اینک عملا به کارگزینی ریاست جمهوری تبدیل شده است...

سرویس سیاست خارجی ـ «در انتخاب سفرا، دقت کافی نمی شود و اصولا وزارت امور خارجه مورد معامله سیاست داخلی قرار گرفته است. با این حال، اما در در مواقعی ضرورت دارد، وزیر امور خارجه شخصا برای تحرک در روابط خارجی گفت و گوهای مستقیمی با مقامات بالای دیگر کشورها داشته باشد؛ البته به باور بنده در دوره آقای متکی سفرهای ایشان بیش از حد عرف و معمول بود.»
«جواد منصوری»، سفیر سابق ایران در چین در گفت وگو با «تابناک» فضای حاکم بر مدیریت سیاست خارجی کشورمان را به نقد کشیده و از سیاست های اشتباه این وزارتخانه در سال های اخیر به ویژه در تعیین سفرا سخن گفت. وی نگاه مبتنی بر بی اعتمادی مردم نسبت به سیاسیت های «پکن» در قبال «تهران» را تا اندازه ای طبیعی و منبعث از استراتژی حاکم بر سیاست خارجی آن کشور از یک سو و برداشت اشتباه دستگاه دیپلماسی کشورمان از استراتژی «نگاه به شرق» دانسته و می گوید: در دنیا هر دولتی قطعا باید در راستای منافع ملی خود حرکت کند. در غیر این صورت، باید بگوییم دولتی غیر عقلانی و مخالف مصالح و منافع ملی خود است. از این روی، ما و هیچ دولت دیگری در دنیا نباید انتظار داشته باشیم که دولت و یا دولت های دیگر، دقیقا مطابق منافع و دیدگاه های ما رفتار کنند.
«منصوری» می افزاید: ما باید با کشورهای دیگر بر پایه رابطه برد ـ برد و معادله صفر عمل کنیم. به عبارت دیگر، قطعا باید در روابط ما با هر کشوری مجموعه منافع و مصالح طرف مقابل مد نظر قرار می گیرد. در غیر این صورت، روابط دوجانبه پایدار نمی ماند. به نظر می رسد ما در برخی موارد، بر خلاف اصل واقع بینی می خواهیم دیگران این معادله را نادیده بگیرند. از این روی، توقع داریم که در راستای منافع ما رفتار کنند و یا تحلیل ما این باشد که آنان مخالف و ناهماهنگ با منافع ما هستند.
سفیر سابق ایران در چین درباره نحوه تعامل با چین می گوید: در دراز مدت منطقی است که نباید تکیه بر هیچ کشوری را مبنای روابط خارجی قرار دهیم. ما باید از همه امکانات خود چه بالقوه و چه بالفعل بهره ببریم؛ کاری که متأسفانه در سی سال گذشته انجام نشد. امروز بسیاری از نیروهای کارآمد ایرانی در خدمت شرکت های خارجی هستند و یا شمار بسیاری از نیروهای جوان و متخصص کشور در حال مهاجرت به خارج و خدمت در کشورهای خارجی هستند. مهاجرت متخصصین ایرانی یکی از مسایل بسیار مهمی است که در کشور ما مورد بی اعتنایی قرار می گیرد. همچنین بسیاری از نیروها و سرمایه های داخلی در انزوا و بدون مصرف مانده اند.
این دیپلمات کشورمان، موضع خود نسبت به نقش وزارت خارجه در مدیریت سیاست خارجی کشور و نقدی را که درباره ضعف وزارت خارجه در این باره مطرح است، اینگونه پاسخ داد: در همه کشورهای جهان، وزارت امور خارجه دستگاه مجری سیاست خارجی کشورهاست و وزیر امور خارجه هم یکی از اعضای تعیین کننده سیاست خارجی است. به عبارت دیگر، سیاست خارجی کشورهای دنیا معمولا در شورای امنیت ملی کشورها تعیین می شود و وزارت امور خارجه موظف به اجراست. در ایران اما این گونه نیست و نوعی چندگانگی در این زمینه وجود دارد. با وجود این، مقام معظم رهبری بیشترین نقش را در زمینه تعیین سیاست خارجی نظام دارند.
«منصوری» در پاسخ به این پرسش که، «یکی از انتقاداتی که همواره به دستگاه دیپلماسی کشور وارد بوده، اشراف نداشتن سفرای ایران بر موضوعات گوناگون است و این سرانجام به این منتهی شده است که وزیر امور خارجه برای هر کار پیش پا افتاده ای باید خود رأسا به آن کشورها سفر کند. این تحلیل درست است، گفت: در انتخاب سفرا، دقت کافی نمی شود و اصولا وزارت امور خارجه مورد معامله سیاست داخلی قرار گرفته است. با این حال، اما در مواقعی ضرورت دارد وزیر امور خارجه، شخصا برای تحرک در روابط خارجی گفت وگوهای مستقیمی با مقامات بالای دیگر کشورها داشته باشد. البته به باور بنده در دوره آقای متکی سفرهای ایشان بیش از حد عرف و معمول بود.
وی معیار تعیین سفرا در سال های اخیر را این گونه برشمرد: منصوب شدن سفرای ایران در دیگر کشورها در دو دولت نهم و دهم بر هیچ معیار و پایه ای استوار نبوده است. با وجود این، در داخل وزارت امورخارجه ضابطه وجود دارد ولی خیلی به آن توجه نمی شود. به علاوه اینکه در انتصابات کشور، اصولا ضابطه ای وجود ندارد. بحث سفرا هم از این بحث مستثنی نیست...وزارت امور خارجه اساسنامه ای دارد که باید به آن عمل شود، ولی عملا به آن اعتنایی نمی شود. قانون خدمات کشوری هم اشاره ای به بحث انتصابات دارد. اینک سفیر ممکن است کارشناس شود و کارشناس هم سفیر.
این دیپلمات با سابقه همچنین بر این باور است که وزارت امور خارجه اینک در نازل ترین و کمترین حد تأثیرگذاری و نقش آفرینی قرار گرفته است، به گونه ای که نه در انتصابات نه در سیاستگذاری نه در اجرا و نه در تغییر و تحولات درونی، خود عملا اختیاری ندارد و ریاست جمهوری در واقع گرداننده مسایل وزارت امور خارجه است؛ وزارت امور خارجه اینک عملا به کارگزینی ریاست جمهوری تبدیل شده است.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
«جواد منصوری»، سفیر سابق ایران در چین در گفت وگو با «تابناک» فضای حاکم بر مدیریت سیاست خارجی کشورمان را به نقد کشیده و از سیاست های اشتباه این وزارتخانه در سال های اخیر به ویژه در تعیین سفرا سخن گفت. وی نگاه مبتنی بر بی اعتمادی مردم نسبت به سیاسیت های «پکن» در قبال «تهران» را تا اندازه ای طبیعی و منبعث از استراتژی حاکم بر سیاست خارجی آن کشور از یک سو و برداشت اشتباه دستگاه دیپلماسی کشورمان از استراتژی «نگاه به شرق» دانسته و می گوید: در دنیا هر دولتی قطعا باید در راستای منافع ملی خود حرکت کند. در غیر این صورت، باید بگوییم دولتی غیر عقلانی و مخالف مصالح و منافع ملی خود است. از این روی، ما و هیچ دولت دیگری در دنیا نباید انتظار داشته باشیم که دولت و یا دولت های دیگر، دقیقا مطابق منافع و دیدگاه های ما رفتار کنند.
«منصوری» می افزاید: ما باید با کشورهای دیگر بر پایه رابطه برد ـ برد و معادله صفر عمل کنیم. به عبارت دیگر، قطعا باید در روابط ما با هر کشوری مجموعه منافع و مصالح طرف مقابل مد نظر قرار می گیرد. در غیر این صورت، روابط دوجانبه پایدار نمی ماند. به نظر می رسد ما در برخی موارد، بر خلاف اصل واقع بینی می خواهیم دیگران این معادله را نادیده بگیرند. از این روی، توقع داریم که در راستای منافع ما رفتار کنند و یا تحلیل ما این باشد که آنان مخالف و ناهماهنگ با منافع ما هستند.
سفیر سابق ایران در چین درباره نحوه تعامل با چین می گوید: در دراز مدت منطقی است که نباید تکیه بر هیچ کشوری را مبنای روابط خارجی قرار دهیم. ما باید از همه امکانات خود چه بالقوه و چه بالفعل بهره ببریم؛ کاری که متأسفانه در سی سال گذشته انجام نشد. امروز بسیاری از نیروهای کارآمد ایرانی در خدمت شرکت های خارجی هستند و یا شمار بسیاری از نیروهای جوان و متخصص کشور در حال مهاجرت به خارج و خدمت در کشورهای خارجی هستند. مهاجرت متخصصین ایرانی یکی از مسایل بسیار مهمی است که در کشور ما مورد بی اعتنایی قرار می گیرد. همچنین بسیاری از نیروها و سرمایه های داخلی در انزوا و بدون مصرف مانده اند.
این دیپلمات کشورمان، موضع خود نسبت به نقش وزارت خارجه در مدیریت سیاست خارجی کشور و نقدی را که درباره ضعف وزارت خارجه در این باره مطرح است، اینگونه پاسخ داد: در همه کشورهای جهان، وزارت امور خارجه دستگاه مجری سیاست خارجی کشورهاست و وزیر امور خارجه هم یکی از اعضای تعیین کننده سیاست خارجی است. به عبارت دیگر، سیاست خارجی کشورهای دنیا معمولا در شورای امنیت ملی کشورها تعیین می شود و وزارت امور خارجه موظف به اجراست. در ایران اما این گونه نیست و نوعی چندگانگی در این زمینه وجود دارد. با وجود این، مقام معظم رهبری بیشترین نقش را در زمینه تعیین سیاست خارجی نظام دارند.
«منصوری» در پاسخ به این پرسش که، «یکی از انتقاداتی که همواره به دستگاه دیپلماسی کشور وارد بوده، اشراف نداشتن سفرای ایران بر موضوعات گوناگون است و این سرانجام به این منتهی شده است که وزیر امور خارجه برای هر کار پیش پا افتاده ای باید خود رأسا به آن کشورها سفر کند. این تحلیل درست است، گفت: در انتخاب سفرا، دقت کافی نمی شود و اصولا وزارت امور خارجه مورد معامله سیاست داخلی قرار گرفته است. با این حال، اما در مواقعی ضرورت دارد وزیر امور خارجه، شخصا برای تحرک در روابط خارجی گفت وگوهای مستقیمی با مقامات بالای دیگر کشورها داشته باشد. البته به باور بنده در دوره آقای متکی سفرهای ایشان بیش از حد عرف و معمول بود.
وی معیار تعیین سفرا در سال های اخیر را این گونه برشمرد: منصوب شدن سفرای ایران در دیگر کشورها در دو دولت نهم و دهم بر هیچ معیار و پایه ای استوار نبوده است. با وجود این، در داخل وزارت امورخارجه ضابطه وجود دارد ولی خیلی به آن توجه نمی شود. به علاوه اینکه در انتصابات کشور، اصولا ضابطه ای وجود ندارد. بحث سفرا هم از این بحث مستثنی نیست...وزارت امور خارجه اساسنامه ای دارد که باید به آن عمل شود، ولی عملا به آن اعتنایی نمی شود. قانون خدمات کشوری هم اشاره ای به بحث انتصابات دارد. اینک سفیر ممکن است کارشناس شود و کارشناس هم سفیر.
این دیپلمات با سابقه همچنین بر این باور است که وزارت امور خارجه اینک در نازل ترین و کمترین حد تأثیرگذاری و نقش آفرینی قرار گرفته است، به گونه ای که نه در انتصابات نه در سیاستگذاری نه در اجرا و نه در تغییر و تحولات درونی، خود عملا اختیاری ندارد و ریاست جمهوری در واقع گرداننده مسایل وزارت امور خارجه است؛ وزارت امور خارجه اینک عملا به کارگزینی ریاست جمهوری تبدیل شده است.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ایشان نتنها دیپلمات برجسته بلکه پیشگوی ماهری نیز هستند چون 28 سال قبل پیش بینی کردند که آمریکا بزودی فرو می پاشد.لطفا جزوه ایشان که کتاب هم شده را بخوانید
چقدر کارشناس!!!!!!!!همتون سرکارین
حرفهاي آقاي منصوري تا حد زيادي حق است ولي اگر شايسته سالاري رعايت مي شد وي هرگز به سفارت آن هم در چين نمي رسيد
تمام پست ها و سمت های وزارت ها به صورت معامله ای و گزینشی (به صورت خاص) به افراد خاص داده می شه و طبق لیاقت، تحصیلات، کارایی، تخصص، تدین و هیچ معیار دیگری نیست. این را هر عاقلی می داند. وای به حال روز آخرت که جنهم چه کسانی را به خودش می بینه؟
با سلام
جناب آقای سفیر یعنی فکر می کنید ما این موضوع را نمی فهمیم. فقط ای کاش کمی بصیرت داشتند و با درایت این کار انجام می شد. که تمام مردم دنیا به ما و مسئولین ما نمی خندیدند
همانطور كه اين ديپلمات با سابقه عنوان نموده اگر در در انتخاب سفرا همانند انتخاب ايشان دقت شود و سفرا همچون ايشان بر موضوعات مختلف خويش اشراف داشته باشند، تحرك عميقي در روابط خارجي ايران ايجاد خواهد شد، چنانكه در روابط با چين ايجاد شد. حقا با وجود چنين مديران نخبهاي نياز به ارتقاي كارشناسان نيست. خوشحالم كه ايشان همانند ساير نخبگان از اين كشور مهاجرت نكرده و براي مناصب خطيري همچون رياست دستگاه ديپلماسي حاضر به قبول مسئوليت مي باشند.
ایشون اگر مهاجرت نکردند به خاطر این بود که از اول انقلاب در متن انقلاب بودند از موسسین سپاه بودند و از سال 61 در وزارت امور خارجه
اقای منصوری از باسابقه ترین افراد دروزارت امورخارجه است ولی متاسفانه هر موقع ایشان را از کار برکنار می کنند حرف می زند
با سلام
با تشکر از جناب آقای منصوری و همچنین نظر دهندگان، جا دارد که همه به اصل سخن بی اندیشیم و نه اینکه چه کسی گفت. آنچه که از زبان جناب منصوری بیان شده بخشی از واقعیت های موجود در گذشته و حال است و آنانی که در پی حقیقت می گردند باید به این نکات توجه کنند. از شعار زنده باد و یا مرد باد مملکت ساخته نمی شود. ما باید آسیب های وارده را خوب شناخته و آفت زدائی کنیم. نمی توان چشم را فرو بست و از قافله عقب افتاد. در دیپلماسی سال های اخیر بدلیل برخوردار نبودن از برنامه های جامع و واقعی، از جایگاه خوبی برخوردار نگشته ایم. و شعار های عوام پسند جامعه را فرا گرفته و مقامات عالی بر این اندیشه هستند که کاری کارستان کرده اند در حالی که باید واقع نگر بود و از شعار های کوچه و بازار دست کشید و به میدان آمد و دید که در حال حاضر نقش واقعی جمهوری اسلامی ایران از نگاه موقعیت، علاقمندی، احترام متقابل، حسن نیت، تعامل و همکاری و... در کحای منطقه، فرا منطقه، قاره آسیا و سراسر جهان قرار گرفته است. پس چشم را بر حقایق موجود گشوده و جهت یک حرکت اصولی و زیر بنائی از آنانی که برای این مرز و بوم دل می سوزانند دست یاری دراز کرده و هم صدا بسوی اهداف نظام و سربلندی ملت بزرگ ایران گام برداشت.
آقای منصوری زود فراموش کرده اند که خودشان چگونه پس از روی کار آمدن آقای مصظفوی به سفیری سفارت مهمی چون چین منصوب شدند و افراد دیگری را هم ایشان برای سفارت در مناظق دیگر معرفی نمودند. پس رظب خورده را ..... این را برای شما مسولین تابناک نوشتم که یکی به میخ می زنید یکی به نعل.
بدون حب وبغض بعنوان یکی ازاعضاءدستگاه سیاست خارجی عرض میکنم انتصاب آقای منصوری وعملکرد ایشان درچین اصلا مناسب منافع ملی نبود وجالب است که ایشان باآن کارنامه ناموفق که همگان اذعان دارند حالا لب به انتقادگشوده آزادمردبودن هم خوب چیزی است ای کاش کمی هم به نقد عملکردخودت دراین دوره سفارت میرسیدی .تاماهم حرفهایتان رامنصفانه میدیدم.خداوند همه راعاقبت بخیر کند
منصوری از دیپلماتهای خوش نام و پرکار بوده است حال که انتقادی می کند نباید اینطور مورد توهین قرار گیرد. با نظرات ایشان در مورد عدم توجه به تخصص در دوره اخیر موافقم.
مملکت رهبر دارد برای این امور ما ایستاده ایم که ایشان در این امور ارشاد فرمایند
از نظر بنده لغو حکم وزارت در ایران مانند خرید شکلات از قنادی تحلیل شده وسناریو آقای متکی واقعا"تاسف بار بود. متاسفم
دیپلمات با سابقه پس تا حالا کجا بودی ؟1 یاد باد آن روز هایی که یک موقعی شهید همیشه جاوید حسین فاطمی در این کشور وزیر امور خارجه بود .
با احترام به نظر دوست عزیز البته شهید همیشه جاوید دکتر فاطمی هم هرگز دیپلمات باسابقه ای نبود و همینطوری یکشبه به وزارت رسیده بود. دقیق تر آن است که بگوییم دوره امثال خلعتبری ها و میرفندرسکی ها یاد باد که دیگر هرگز نظیر آنها را در وزارت خارجه پیدا نمی کنید...
جناب آقای منصوری تا زمانی که در دولت نهم صاحب سمت بودید چرا لب به انتقاد نگشودید. در حال حاضر هم احتمالا چون خواسته های خویش را از دولت بی پاسخ دیده اید. تازه یادتان افتاده است که سیاست خارجی مورد معامله در سیاست داخلی قرار گرفته است. اگر قرار بود به اساسنامه وزارت خارجه عمل شود، آیا براستی جنابعالی با کدام سابقه دیپلماتیک می توانسید به سمت سفارت در چین نائل شوید؟
ایشان فکر نمی کنند مقداری کلی گویی و غیر واقع بینانه صحبت کرده باشند؟
آقای منصوری خود سالها در کسوت معاونت فرهنگی و معاونت آسیا واقیانوسیه در شورای معاونین و دو دوره سفیر در اسلام آباد و پکن، مجری سیاست های فشل همین آقایان بوده است! چطور برای اعتراض، آنزمان صدایش در نیامد و چیزی نمی گفت؟!!
حتما استحضار دارند سیاست فعلی در نظام دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران کاملا تغییر یافته است و از موضع انفعالی زمان 16 ساله اقای ولایتی و تشنج زدایی همراه با گفتگوهای انتقادی اروپا با ایران در طول دوره اصلاحات و هشت ساله اقای خرازی به موضع کاملا تهاجمی، تظلم خواهی و انعکاس مظالمی که در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی بر کشور روا داشته شده، تبدیل گردیده است.
مشتکرم
یک وزارتخارجه ای
مشخصه وزارتی که وزیرش اون طور عزل بشه دیگه چه اعتباری داره؟!
حاصل سیاست اقای سفیر درچین سرازیر شدن کالای درجه 3 چینی به کشور بود . برد ما کجای معادله بوده است .
جناب منصوری اگر ضوابطی وجود داشت شخص شما هیچ وقت به سفارتهای مهم نمی رسیدید. نظرتان در مورد بی اعتنایی به نیروهای متخصص کاملا درست است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.