تأثير بزاق دهان بر درمان زخم

پژوهشگران هلندي، ماده‌اي به نام «هيستاتين» در بزاق دهان انسان کشف کردند که به درمان و التيام زخم کمک مي‌کند و آن را سريعتر بهبود مي‌بخشد.

«هيستاتين» يک پروتئين است که تاکنون صرفا به عنوان يک ماده مؤثر ضدباکتري به شمار مي‌رفت كه دانشمندان به هنگام پرورش سلول‌هاي دهان انسان در ظروف داراي بزاق و بدون بزاق، به هيستاتين برخورد کردند.

در اين آزمايش‌ها، پس از وارد کردن زخم و آسيب به نمونه‌هايي از سلول‌هاي دهان، سلول‌هاي داخل ظرف بزاق دهان پس از شانزده ساعت دوباره تقريبا به طور کامل درمان شده و التيام يافتند.
به منظور شناسايي ماده التيام بخش زخم در دهان، پژوهشگران اجزاي بزاق دهان انسان را جداگانه بررسي کرده و قدرت درمان و التيام زخم هر جز بزاق را سنجيدند.

نتايج اين آزمايش‌ها نيز نشان داد که پروتئين هيستاتين مي‌تواند زخم را التيام بخشد. با توجه به اين نتايج، اثر التيام بخش مکيدن زخم که در ميان عامه مردم معمول است، يک بار ديگر تأييد مي‌شود.

پژوهشگران هم اکنون اميدوارند که با کمک اين اطلاعات جديد، بتوانند يک داروي جديد براي درمان و التيام آسيب‌هاي سوختگي و يا زخم‌هاي مزمن توليد کنند که در بيماران قند (ديابت) اغلب ديده مي‌شود.
بزاق دهان موش نيز داراي فاکتورهاي مشخصي براي رشد است که زخم را نيز درمان مي‌کند.

ترجمه: مرتضي جواديان