آمار آرزوهای دولت

مشکل بیکاری، یک‌شبه به‌وجود نیامده است که یک‌شبه هم بتوان برطرفش کرد.

آمار و ارقام ارائه شده از سوی دولت درباره فرصت‌های شغلی ایجاد شده در سال 89 با واقعیت تناسبی ندارد و آنچه در رسانه‌ها اعلام می‌شود، بیشتر آمار آرزوهای دولت است، نه آمار اقدام‌های انجام شده.

براساس گزارش مرکز آمار ایران، آمار بیکاری کشور در سال‌جاری بیش از 14 درصد است، یعنی چیزی بیش از 2 برابر رقمی که همین مرکز در سال گذشته اعلام کرده بود.

از سوی دیگر، اعلام خبر ایجاد یک میلیون و 800 هزار فرصت شغلی از رسانه ملی، به‌ گمان من شتاب‌زده و غیرمستند بود و معاون اول رییس‌جمهوری، باید مستندها و شواهد دقیق این خبر را پیش از اعلام رسانه‌ای آن، به مراجع رسمی و به‌ویژه مجلس شورای اسلامی ارائه می‌کرد.

براساس اصول اقتصادی، هر 2 درصد رشد مثبت اقتصادی در کشور، زمینه را برای کاهش یک درصدی نرخ بیکاری فراهم می‌کند و آن‌چه دولت به‌دنبال دستیابی به آن است، با رشد اقتصادی بیش از 20 درصدی محقق می‌شود.

این در حالی است که رشد کنونی شاخص‌های اقتصادی کشور، در بهترین حالت کمتر از 6 درصد خواهد بود.

متاسفانه در چند سال گذشته شاهد بوده‌ایم که دولت برای پایین جلوه دادن نرخ رشد و آمار بیکاری، دست به تغییر و تحریف مفهوم بیکاری زده و چرخش خبری رسانه‌ها را به نفع خود تمام کرده است، در صورتی که در عالم واقعیت، بیکارها همان بیکارها بودند و گرسنگان همان گرسنگان. واقعیت‌ها نشان‌دهنده چیزی غیر از ایجاد فرصت‌های شغلی میلیونی است.