9بازدید
چرا و چگونه خانواده محور جامعه است؟
دکتر حسن خجسته
خانواده، علاوه بر كاركردهايي كه در جامعه‌شناسي براي آن در نظر گرفته مي‌شود، به چهار دليل مهم، مي‌تواند محور فعاليت‌هاي جامعه قرارگيرد:
1 - خانواده يك«سازمان» است و از همه ويژگيهاي آن برخوردار است.
2 - نقش بي‌بديلي در كنترل رفتار اعضا و بازسازي هنجارها دارد.
3 - «همسران» كه در خانواده داراي نقش مهم و اصلي هستند در پذيرش تغييرات اجتماعي و نهادينه كردن آن سهم بسياري دارند.
4 - زنان در نقش‌هاي خانگي (مادري، همسري و دختري) مظهر رحمت الهي براي جامعه هستند. از طرفي، توسعه اقتصادي- اجتماعي اكثر جوامع از جمله ايران، از غرب گرفته شده است كه يكي از مباني اصلي آن فردگرايي و اصالت فردي است.
اين امر با ويژگيهاي خانواده‌گرايي يا خانواده محوري سازگار نيست و آثار منفي و البته ناخواسته آن در جامعه ايران و در ديگر جوامع و كشورها مشهود است. همچنين، در خانواده به دليل تفاوت‌هاي ذاتي كه ميان جنسيت مردان و زنان وجود دارد، زنان (همسران) كنترل روابط دروني خانواده و ارتباطات آن را در دست دارند.
لذا در نظام اجتماعي براي اين دغدغه طبيعي و هميشگي بايد چاره‌انديشي شود همان‌گونه كه براي دغدغه‌هاي خاص مردان چاره‌انديشي شده است. اگر خانواده بخواهد در جامعه نقش محوري خويش را ايفا كند، بايد فرصت‌ها و ويژگيهاي طبيعي و ذاتي آن؛ در عصر جديد بازشناسي شود.
متاسفانه مطالعات اجتماعي طي صد سال اخير از اين امر غفلت كردند و نگاه به خانواده و اهميت آن مقهور اهميت «فرد» بيرون از خانواده شده است. بدين‌ترتيب «جامعه» و «فرد» از فرصت‌ها و امتيازات سازمان خانواده بسيار كم بهره‌مند شده‌اند.
در جامعه ايران خانواده براي اينكه نقش محوري به دست آورد، بايد:
1 - خانواده به صورت يك سازمان و نقش زنان در برنامه‌ريزي‌ها مورد توجه كامل قرار بگيرد.
2 - خانواده محور توسعه اجتماعي- اقتصادي باشد.
3 - خانواده به مثابه چارچوبي براي حل مسائل اجتماعي مورد نظر واقع شود.
1 - خانواده يك«سازمان» است و از همه ويژگيهاي آن برخوردار است.
2 - نقش بي‌بديلي در كنترل رفتار اعضا و بازسازي هنجارها دارد.
3 - «همسران» كه در خانواده داراي نقش مهم و اصلي هستند در پذيرش تغييرات اجتماعي و نهادينه كردن آن سهم بسياري دارند.
4 - زنان در نقش‌هاي خانگي (مادري، همسري و دختري) مظهر رحمت الهي براي جامعه هستند. از طرفي، توسعه اقتصادي- اجتماعي اكثر جوامع از جمله ايران، از غرب گرفته شده است كه يكي از مباني اصلي آن فردگرايي و اصالت فردي است.
اين امر با ويژگيهاي خانواده‌گرايي يا خانواده محوري سازگار نيست و آثار منفي و البته ناخواسته آن در جامعه ايران و در ديگر جوامع و كشورها مشهود است. همچنين، در خانواده به دليل تفاوت‌هاي ذاتي كه ميان جنسيت مردان و زنان وجود دارد، زنان (همسران) كنترل روابط دروني خانواده و ارتباطات آن را در دست دارند.
لذا در نظام اجتماعي براي اين دغدغه طبيعي و هميشگي بايد چاره‌انديشي شود همان‌گونه كه براي دغدغه‌هاي خاص مردان چاره‌انديشي شده است. اگر خانواده بخواهد در جامعه نقش محوري خويش را ايفا كند، بايد فرصت‌ها و ويژگيهاي طبيعي و ذاتي آن؛ در عصر جديد بازشناسي شود.
متاسفانه مطالعات اجتماعي طي صد سال اخير از اين امر غفلت كردند و نگاه به خانواده و اهميت آن مقهور اهميت «فرد» بيرون از خانواده شده است. بدين‌ترتيب «جامعه» و «فرد» از فرصت‌ها و امتيازات سازمان خانواده بسيار كم بهره‌مند شده‌اند.
در جامعه ايران خانواده براي اينكه نقش محوري به دست آورد، بايد:
1 - خانواده به صورت يك سازمان و نقش زنان در برنامه‌ريزي‌ها مورد توجه كامل قرار بگيرد.
2 - خانواده محور توسعه اجتماعي- اقتصادي باشد.
3 - خانواده به مثابه چارچوبي براي حل مسائل اجتماعي مورد نظر واقع شود.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.