14بازدید
همه به احترام اشک‌های «حاجی مایلی» بایستیم
اشک‌های حاجی مایلی درد مشترک همه کسانی بود و هست که از وضع موجود و سقوط شتاب‌آلود اخلاق و ارزش‌های اخلاقی رنج می‌برند و به اقلیتی در برابر کسانی تبدیل شده‌اند که ریا، تزویر، دروغ، هتاکی به نوامیس را بی‌محابا در جامعه نشر میدهند.
روزهای پایانی لیگ برتر، همیشه حساسیت‌های ویژه خود را داشت و رخدادهایی که در نوع خود جدید است؛ اما هفته سی و سوم لیگ، رخدادی را رقم زد که نه تنها بیان‌کننده دردی مهلک در ورزش، بلکه تلنگری بود به جامعه‌ای که گویی ره گم کرده است.
به گزارش «تابناک»، اشک‌های «محمد مایلی کهن» در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی تراکتورسازی با سایپا، اشک‌های مقدسی بود که متأسفانه کمتر دیده شد؛ اشک‌هایی که جا داشت تیتر یک همه روزنامه‌های ورزشی و غیرورزشی باشد.
پیش از پرداختن بیشتر به موضوع، شاید شرح آنچه اشک مایلی کهن را در برابر خبرنگاران و دوربین‌ها درآورد، مفید فایده باشد. در کنفرانس مطبوعاتی بازی حساس تراکتورسازی ـ سایپا که با نتیجه مساوی دو، دو به پایان رسید، محمد مایلی‌کهن، پس از توضیحات فنی سراغ انتقاد از جو ورزشگاه یادگار امام(ره) تبریز رفت و آنگاه که خواست دشنام‌های بینندگان به داور مسابقه را نکوهش کند، بغضش ترکید و با جملاتی همراه با اشک ابراز داشت که به چه جرمی آنان از پیش از آغاز مسابقه، محسن قهرمانی و خانواده‌اش را با بدترین دشنام‌ها مورد هتک حرمت قرار دادند؟
«حاجی مایلی» با سخنی تأثربرانگیز یادآور شد: مگر ناموس قهرمانی به عنوان یک هم‌وطن و هم‌نوع، ناموس همه ما به شمار نمی‌رود؟
او در حالی که کنترلی بر بغض ترکیده‌اش نداشت، فریاد زد: غیرت مردم غیور تبریز را چه شده که عده‌ای این گونه به ناموس و شرف آدم‌ها تعرض میکنند و آنها به راحتی از کنارش می‌گذرند؟
آنچه در بالا اشاره شد، مضمونی بود از سخنان سرمربی سایپا که به دنبال حادثه تلخ ورزشگاه یادگار امام تبریز گفته شد.
این نوشتار فارغ از اینکه سابقه و عملکرد محمد مایلی کهن در ورزش کشور چه بوده و هست و این که از نظر فنی داور مسابقه چگونه رفتار کرده است، تنها به احترام یک اصل اخلاقی در جامعه و سخنان بحق و دردمندانه یک انسان نگاشته شده که واقعیت تلخ جامعه امروز ماست؛ واقعیتی که نه تنها در جو ورزشگاهها رخ می‌دهد، بلکه با ابراز تأسف، باید بگوییم به رویه‌ای عرفی در مجامع عمومی تبدیل شده است.
عفت در کلام، رعایت احترام متقابل، حرمت ناموس و خانواده، اینها ارزش‌های عمیقی است که در فرهنگ و تمدن ایرانی و آموزه‌های دینی ایرانیان، چه پیش و چه پس از اسلام همواره به عنوان شاخصه‌های فرهنگی و هویتی مطرح بوده است.
کمی به مرور وقایعی که در پیرامون ما در حال گذر است، بنگرید؛ شعارهایی که در ورزشگاهها از سوی بیننده های باشگاه‌ها علیه یکدیگر، بازیکنان، هویت باشگاه‌ها، مربی‌ها و داوران مسابقات داده میشود، کلمات و جملاتی که در دعوای لفظی میان دو شهروند در حادثه‌ای مانند یک تصادف جزیی رد و بدل میشود، الفاظ و تشبیه‌هایی که طرفداران جریان‌های سیاسی رقیب به یکدیگر نسبت میدهند و...، مروری گذرا بر چنین برخوردهایی، به خوبی نشان می‌دهد که ارزش‌های اخلاقی نزد عموم به چه میزان کاهش پیدا کرده است.
براستی، جامعه ما را چه شده است؟ شاید بی‌ربط نباشد که اشک‌های از سر درد و دغدغه حاجی مایلی درباره هتاکی به ناموس یک هم‌نوع، هم‌وطن و هم‌کیش خود را استعاره‌ای بگیریم از فرمایش پندآموز مولا علی(ع) آنگاه که فرمودند: اگر مسلمانی از غصه درآوردن خلخالی از پای زنی یهودی در بلاد اسلامی، دق کند و بمیرد، جا دارد.
فارغ از اینکه محمد مایلی کهن، همواره حاشیه‌های خبرسازی داشته، هر شهروند ایرانی که سخنان وی در آن کنفرانس مطبوعاتی را شنیده باشد، به خوبی می‌تواند شهادت دهد که به واقع، اشک‌های او از سر درد بود تا دستاویزی برای رسیدن به مقصود شخصی‌اش.
باید بپذیریم که جو امروز ورزشگاهها، محیط‌های عمومی و فرهنگ عامه، نه بیان‌کننده فرهنگ ایرانی ماست، نه نشان‌دهنده ارزش‌های دینی.
غم بارتر اما آن‌که رسانه‌های ما از همه حرف‌های «حاجی مایلی» تنها و تنها تصویر متفاوت او را که در حال گریه بود، منتشر کردند، به گونه‌ای که در نگاه نخست، پنداشته میشد اشک‌های او برای مظلومیت باشگاهش و یا احیانا خورده شدن حقش بود و متأسفانه برخی افراد و رسانه‌ها به جای آن که این درد بزرگ را تیتر یک رسانه هایشان کنند، حتی به کنایه رفتار او را به تمسخر گرفتند.
اف بر آنها و اف بر همه کسانی که این درد مشترک را ندیدند و یا نادیده گرفتند.
اشک‌های حاجی مایلی، درد مشترک همه کسانی بود و هست که از وضع موجود و سقوط شتاب‌آلود اخلاق و ارزش‌های اخلاقی رنج می‌برند و به اقلیتی در برابر کسانی تبدیل شده‌اند که ریا، تزویر، دروغ، هتاکی به نوامیس را بی‌محابا در جامعه نشر میدهند.
آری، همه باید بایستیم به حرمت و احترام اشک‌های «حاجی مایلی» که درد مشترک کسانی را فریاد کشید که هنوز باور دارند، هویت و فرهنگ ایرانی- با همه تنوع قومیتی اش - و آموزه‌های دین مبین اسلام، رفتار چنین جامعه‌ای را برنمی‌تابد. مردم، در سراسر ایران، برای خانواده و حریم خصوصی یکدیگر احترامی در حد تقدس قائلند. اشک های مایلی کهن، بانگ بلند اما روشن این تقدس بود!
به گزارش «تابناک»، اشک‌های «محمد مایلی کهن» در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی تراکتورسازی با سایپا، اشک‌های مقدسی بود که متأسفانه کمتر دیده شد؛ اشک‌هایی که جا داشت تیتر یک همه روزنامه‌های ورزشی و غیرورزشی باشد.
پیش از پرداختن بیشتر به موضوع، شاید شرح آنچه اشک مایلی کهن را در برابر خبرنگاران و دوربین‌ها درآورد، مفید فایده باشد. در کنفرانس مطبوعاتی بازی حساس تراکتورسازی ـ سایپا که با نتیجه مساوی دو، دو به پایان رسید، محمد مایلی‌کهن، پس از توضیحات فنی سراغ انتقاد از جو ورزشگاه یادگار امام(ره) تبریز رفت و آنگاه که خواست دشنام‌های بینندگان به داور مسابقه را نکوهش کند، بغضش ترکید و با جملاتی همراه با اشک ابراز داشت که به چه جرمی آنان از پیش از آغاز مسابقه، محسن قهرمانی و خانواده‌اش را با بدترین دشنام‌ها مورد هتک حرمت قرار دادند؟
«حاجی مایلی» با سخنی تأثربرانگیز یادآور شد: مگر ناموس قهرمانی به عنوان یک هم‌وطن و هم‌نوع، ناموس همه ما به شمار نمی‌رود؟
او در حالی که کنترلی بر بغض ترکیده‌اش نداشت، فریاد زد: غیرت مردم غیور تبریز را چه شده که عده‌ای این گونه به ناموس و شرف آدم‌ها تعرض میکنند و آنها به راحتی از کنارش می‌گذرند؟
آنچه در بالا اشاره شد، مضمونی بود از سخنان سرمربی سایپا که به دنبال حادثه تلخ ورزشگاه یادگار امام تبریز گفته شد.
این نوشتار فارغ از اینکه سابقه و عملکرد محمد مایلی کهن در ورزش کشور چه بوده و هست و این که از نظر فنی داور مسابقه چگونه رفتار کرده است، تنها به احترام یک اصل اخلاقی در جامعه و سخنان بحق و دردمندانه یک انسان نگاشته شده که واقعیت تلخ جامعه امروز ماست؛ واقعیتی که نه تنها در جو ورزشگاهها رخ می‌دهد، بلکه با ابراز تأسف، باید بگوییم به رویه‌ای عرفی در مجامع عمومی تبدیل شده است.
عفت در کلام، رعایت احترام متقابل، حرمت ناموس و خانواده، اینها ارزش‌های عمیقی است که در فرهنگ و تمدن ایرانی و آموزه‌های دینی ایرانیان، چه پیش و چه پس از اسلام همواره به عنوان شاخصه‌های فرهنگی و هویتی مطرح بوده است.
کمی به مرور وقایعی که در پیرامون ما در حال گذر است، بنگرید؛ شعارهایی که در ورزشگاهها از سوی بیننده های باشگاه‌ها علیه یکدیگر، بازیکنان، هویت باشگاه‌ها، مربی‌ها و داوران مسابقات داده میشود، کلمات و جملاتی که در دعوای لفظی میان دو شهروند در حادثه‌ای مانند یک تصادف جزیی رد و بدل میشود، الفاظ و تشبیه‌هایی که طرفداران جریان‌های سیاسی رقیب به یکدیگر نسبت میدهند و...، مروری گذرا بر چنین برخوردهایی، به خوبی نشان می‌دهد که ارزش‌های اخلاقی نزد عموم به چه میزان کاهش پیدا کرده است.
براستی، جامعه ما را چه شده است؟ شاید بی‌ربط نباشد که اشک‌های از سر درد و دغدغه حاجی مایلی درباره هتاکی به ناموس یک هم‌نوع، هم‌وطن و هم‌کیش خود را استعاره‌ای بگیریم از فرمایش پندآموز مولا علی(ع) آنگاه که فرمودند: اگر مسلمانی از غصه درآوردن خلخالی از پای زنی یهودی در بلاد اسلامی، دق کند و بمیرد، جا دارد.
فارغ از اینکه محمد مایلی کهن، همواره حاشیه‌های خبرسازی داشته، هر شهروند ایرانی که سخنان وی در آن کنفرانس مطبوعاتی را شنیده باشد، به خوبی می‌تواند شهادت دهد که به واقع، اشک‌های او از سر درد بود تا دستاویزی برای رسیدن به مقصود شخصی‌اش.
باید بپذیریم که جو امروز ورزشگاهها، محیط‌های عمومی و فرهنگ عامه، نه بیان‌کننده فرهنگ ایرانی ماست، نه نشان‌دهنده ارزش‌های دینی.
غم بارتر اما آن‌که رسانه‌های ما از همه حرف‌های «حاجی مایلی» تنها و تنها تصویر متفاوت او را که در حال گریه بود، منتشر کردند، به گونه‌ای که در نگاه نخست، پنداشته میشد اشک‌های او برای مظلومیت باشگاهش و یا احیانا خورده شدن حقش بود و متأسفانه برخی افراد و رسانه‌ها به جای آن که این درد بزرگ را تیتر یک رسانه هایشان کنند، حتی به کنایه رفتار او را به تمسخر گرفتند.
اف بر آنها و اف بر همه کسانی که این درد مشترک را ندیدند و یا نادیده گرفتند.
اشک‌های حاجی مایلی، درد مشترک همه کسانی بود و هست که از وضع موجود و سقوط شتاب‌آلود اخلاق و ارزش‌های اخلاقی رنج می‌برند و به اقلیتی در برابر کسانی تبدیل شده‌اند که ریا، تزویر، دروغ، هتاکی به نوامیس را بی‌محابا در جامعه نشر میدهند.
آری، همه باید بایستیم به حرمت و احترام اشک‌های «حاجی مایلی» که درد مشترک کسانی را فریاد کشید که هنوز باور دارند، هویت و فرهنگ ایرانی- با همه تنوع قومیتی اش - و آموزه‌های دین مبین اسلام، رفتار چنین جامعه‌ای را برنمی‌تابد. مردم، در سراسر ایران، برای خانواده و حریم خصوصی یکدیگر احترامی در حد تقدس قائلند. اشک های مایلی کهن، بانگ بلند اما روشن این تقدس بود!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
تا وقتی که تماشاگر خودش برای تیم محبوبش هزینه نکنه (مثل تیم های اروپایی) و در نتیجه فوتبال به جای در آمد زا بودن از بیت المال پول های کلانی را به افرادی که لیاقتش را ندارد می دهد این مسائل عادی است.
آقای حاجی مایلی کم به تیمهای شهرستانی توپیدن تو این ورزشگاه آزادی؟
کم فحش خوردند همین تیمهای اصفهان توی تهرون؟
شما کجا بودین تا ای هق هق گریه هاتون دل تابناکو درد بیاره ؟؟؟
دادا فدات بشم کل ایرون این تهرون نیست بخدا.
جای توجه و برجسته سازی داره این موضوع واقعاً .چرا چرا ما جو گیریم تو فوتبال این همه.
تابناک باز هم نظر من رو درج نکردی که کلی هم وقت گذاشته بودم و درست و حسابی نوشته بودم. تو رو ابوالفضل لااقل این رو پخش کن!
عوامل ناهنجاری در فوتبال تبریز که نزدیک به دو سال است یک طرف هر کشمکشی هستند از این قرار است. (به نظر من البته):
1. سایت گل که دائم مسایل قومی و قبیله ای را پر رنگ می کند.
2. فرازکمالوند که دائم مسائل قومی و قبیله ای را در توجیه شکست هایش دخالت می دهد.
3. فدراسیون فوتبال که چشمش را مدت هاست بر روی نابهنجاری در فوتبال تبریز بسته است و گوشش را بر روی شعارهایایشان و البته تشویق شان هم می کند و با این که تراکتور تیم نظامی نیست، اجازه گرفتن سرباز بازیکن به آن ها می دهد!
4. سازمان تربیت بدنی که بازیکن خاطی آن ها را می بخشد.
اگه قراره به اشتباه کنندگان فحاشی کرد دیگر سنگ روی سنگ بند نمیشود.با این حساب از فردا به مسولین،کارمندان،دولتیهاو زمین وزمان فحش بدیم چون هیچکدوم کارشونو درست انجام نمیدن!چطوره؟از کسانی که فحاشی میکنند میپرسم:شما خودتون تو زندگی تمام کارهاتون بدون عیب وایراد بوده وهیچگاه حق رو ناحق نکردید واشتباه نکردید ؟؟؟لطفا جلوی آینه برید وبه خودتون فحش بدید!
حاجی خودت شروع کردی کم پشت سر دایی وراجی کردی حالا داری ادای قهرمانان را در می اوری
وقتی مسولان مملکت با اون همه کبکبه و دبدبه اخلاق رعایت نمیکن چه انتظاری از یه عده تماشاگرنما که غالبا دچار فقر فرهنگی هم هستند باید داشت
زمانی که تراختور و تبریزی ها در ورزشگاه صدای زوزه گرگ خاکستری در آوردند، به حال فوتبال و ایران گریستیم.
حاج آقا کجا بودید تا حالا؟؟؟
آفرین. تراکتوری ها فوتبال را بهانه ی اهدافی دیگر قرار داده اند.
خود ایشان هم همچنین کم اخلاق فوتبال را خراب نکرداه اند که حالا اینجا دارند آب غوره می گیرند!
بی ادبی در فحش دادن خلاصه نمی شود متاسفانه دروغ گویی، چاپلوسی و ... حریم زندگی شخصی و اجتماعی ما را فرا گرفته و وقتی همانند جایی مثل ورزشگاه تبریز، آزادی رخ نمون می کنند همه فریاد می زنیم دوستان خودمان هستیم که باعث بروز این مسائل می شویم از من کمترین ، شما ، مسئولینمان و ... پس بیائیم همه تغییر و اصلاح را از خود شروع کنیم از خود
خدایا ظهور قائم آل محمد(عج) را برسال
العجل....
سلام
نیروی انتظامی ظاهراًفقط بلده بچه حزب اللهی ها راتو آزادی بزنه .
نمی تونه یا نمی خواهد جلوی فحاش های بی فرهنگ رابگیرد.
نمی خواد.
چرا اشک ایشان جای دیگر نیامد بهتربود بندر انزلی اشک میریخت که به دهها میلیون آذری توهین کردند
به کرار توهین کردند نه به آذری ها!
با سلام
یکطرفه قضاوت نکنید بازی پیروزی با تراکتورسازی
یادتان که هسش طرفداران پیروزی با رکیک ترین
فخش ناسزا و.. ادم از گفتنش شرم داره
کجا بودن اقایون مدعیون اشک تمساحی
دردی را دوا نمیکنه باید ریشه ای حل کرد
میدونم این مطالب را چاپ نمیکنید چون عرق
قومیته تون این اجازه را نمیده
همان بازی را می گویی که طرفداران تراکتور اشک باقری را در آوردند و دایی گفت در تبریز خیلی ها برای دیدن فوتبال یه ورزشگاه نمی آیند؟! یا بازی که تراکتوری ها داور و هوادار پرسپولیس و بازیکنان را با بطری آب هدف قرار دادند؟!
داود جان حالت خوبه عزیزم؟!!
تا زمانیکه سایت گل وچود دارد که مشوق اینان در توهین به ایرانیان است، همین آش است و همین کاسه.
آفرین. زدی توی هدف. سایت گل عامل آشوب در فوتبال ایران است. و همچنین روزنامه اش. واقعا نمی دانم چرا با این سایت که شمشیر را از رو بسته است و تاریخ و هویت ایران را به سخره گرفته است برخورد نمی شود!
انروز که اجازه دادن یک ادم بی ادب بشه یکی از سرشناس ترینهای فوتبال ایران می بایست فکر میکردن! ادمی که فحاشی کردنش در تمرینات زبانزد اهل و غیر اهل فوتبال است.
به آقای مایلی کهن پیشنهاد می دهم از تمام فعالیتهای ورزشیشون استعفا بدهند تا مردم مطمئن شوند که ایشون فقط به خاطر وضع ورزشگاه گریه کردن نه چیز دیگری!!!
آقای مایلی کهن قبلا هم فرموده بودند آیاشما حاضرید بااین جو بچه های خودرا به استادیوم بیاورید این مربوط به چندسال پیش بود شما که ازچندسال پیش این چیزها را دیده بودید چرا تاحالا هنوز مربی گری میکنید اگر راست میگویی و صداقت داری برای اعتراض به این وضعیت مربی گری را کنار بذار.
اشکال نداره
قصد بی احترامی به هیچ یک از هموطنای ترک رو ندارم ولی به نظرم تماشاگرهای تبریز دیگه شورشو در اوردن . بازی قبلی هم 11هزار صندلی شکستن ولی هیچکس کاری باهاشون نداشت و نتیجه اش هم همین میشه . مقصر اصلی هم اقای کمالوند همیشه طلبکار از کل لیگ و بعد هم فردوسی پوره . که در روزای اول لیگ نصف برنامه رو به تبریز اختصاص میداد هرچند که بازم برای اقای کمالوند کم بود . متاسفانه این رفتار بعضی از تبریزی ها(باید بگیم تبریز نه اذربایجان) دیگه داره به جاهای باریکتری هم میکشه.... ممنونم و امیدوارم تابناک ردش نکنی
مردانه سانسور نکن.از پرونده فحاشی به دختر هاشمی چه خبر؟
از پرونده فحاشی دختر هاشمی به سران نظام چه خبر؟
آقای مایلی کهن فحش رو هم تایید نمیکنم... اما ، میخواستم یه چیزی به شما بگم. بذر نفرت در استادیوم رو نسل شما ریخت. اون موقع که بازی میکردی، یادته یه بار از حصار دور ورزشگاه میخواستی بری بالا به یک تماشاچی حمله کنی؟ اون موقع که مربی تیم ملی بودی، یادت میاد اون جمله معروف "خرخرتو میجوم" رو به خبرنگار ها گفتی؟ حالا داری بذری که کاشتی رو برداشت میکنی! آقای مایلی کهن، نسل شما، همونهایی هستند که تو داربی تهران، جلوی چشم تماشاگرها و بیننده های تلویزیون، صورت همدیگرو له و لورده کردند! اون زمان که فحش ناموسی مرسوم نبود! شما خشم رو آوردید به استادیوم و حالا جوابشو بگیرید. این یعنی قانون عمل و عکس العمل. « چاپ کنید لطفآ »
اقا اصلا خوب کاری کردن. مگه تماشاچیهای تبریز با جای دیگه فرق دارند.در مورد غیرت لازم نیست شماها حرف بزنین که اوضاعتون معلومه. تا وقتی حق به حق دار نرسه اینطوریه.حتی ورزشگاه هم راه ندن.
به همه این بزرگان نظر دهنده پیشنهاد می کنم این جمعه به ورزشگاه آزادی برید تا مفهوم گریه حاجی رو خوب بفهمید. و زیاد به تبریز گیر ندید
به امید تایید یا علی ......
بنظر بنده ابتدا" مسائل باید کلی نگریسته شود و از همون ابتدا نباید به جزئیات ریز شد.
کسی که با ماجرای ورزشگاه اون روز یادگار بطور سطحی و مقطعی نگاه می کند، حتما دچار قضاوت اشتباه خواهد شد .
اینکه چون در ورزشگاههای دیگر توهین میشود، ما هم حق توهین داریم، البته که درست نیست. ولی اینکه همه ورزشگاهها که 30 ساله از این بدتر شعار داده اند را ول کنیم وبه تبریز که اولین بار این شعار داده شده، زوم کنیم این کار هم غلطه( منظورم فقط این مقاله نیست بلکه کلیه رسانه های رو میگم).
و بهتره اینم بگم تنها فحشی که داده شد همون فحش معروف آزادی هست ( توپ تانگ فشفه....) برا بازیکنا هم فحشی در کار نبود بلگه حریف رو تشویق کردیم که نصرتی در مقابلش فحشهای +50 به ما داد ......
ولی ریشه این مسائل کوچک در مقابل آن فحشهای آزادی در کجاست؟
وقتی در دور برگشت رقابتها توهین های کرمانیها، بوشهریها، ملووانیها بی جواب گذاشته میشود، ولی در عوض تراکتور رو 3 جلسه محروم می کنند !! این ذهنیت تماشاگر را خراب می کند ... تماشاگری که مثل جناب آقای سردار محمدی 60 سال ندارد و بیشتر از نیمی از آنها قشر جوان هستند .
خوب آقای محمدی، وقتی تو قول تنبیه هواداران کرمانی را بخاطر توهین آشکار به ملت ترک که در سیمای ملی هم پخش میشود، میدهی، پس چرا به فراموشی سپرده میشود ... ولی در عوض اتفاقات تبریز را در بوق و کرنا می کنی؟
وقتی یک تماشاگر کرد به علی دایی در تبریز چاقو میزند، همه عوامل فدراسیون و رسانه های پایتخت با تیتر درشت تبریز و هوادارن فوتبالش را می کوبند. ولی 2 روز بعد که خبر می رسد طرف از هوادارای پیروزی بوده و بخاطر ذخیره گذاشتن هوار ملا محمد به علی دایی حمله کرده ، هیچ کس این خبر رو انعکاس نمی دهد ..
با این اوضاع تبیض آلود پیش بینی میشود منتظر چیزهای وحشتناکی هم باشیم ...
ما ملی گرا نبودیم ... ولی وقتی به ملیت ما از طرف مردم فارس فقط نه، بلکه مسئولین مملکتی توهین میشه و صدا و سیما هم اینو منعکس میکنه، دیگه هر کاری بشه نبایس از چشم فرد توهین شونده دید......
یا حق
خدا همه تازه به دوران رسیده های بی سر پا را شفا بده
محمد مایلی کهن در مصاحبه مطبوعاتی خود سخنان زیبایی زد که احساسات اکثر مردم را برانگیخت و به نوعی همگی انگشت اتهام را به سوی هواداران تراکتور و فرهنگ آذربایجانی نشانه رفتند. ولی باید اندیشید که چرا ما در اینگونه مواقع باید اینگونه عنان احساسات خود را از دست می دهیم و بی منطق سخنان فردی همچون مایلی کهن را می پذیریم؟
آقای مایلی کهن شما از ناموس و غیرت سخن گفتید. ولی کجا بودید وقتی که همزبانان شما به نام شوخی و لطیفه ناموس و غیرت همزبانان ترک اتان را در مجالس و محافل خود به سخره می گرفتند؟ چرا آن موقع دم فرو بستید. آقای مایلی کهن شما کجا بودید زمانی که به دست هم کیشان و هم فکران شما هشت سال تمام در منجلاب لیگ یک دست و پا زدیم؟ شما کجا بودید وقتی که بعد از یک سال تلاش و کوشش در نهایت با قوانین شبانه ی فدراسیون نشین ها دوباره مجبور به رقابت در لیگ یک می شدیم؟ آقای مایلی کهن چرا زمانی که در میادین فوتبالی که شما تا این حد سنگ لذت بردن از آن را به سینه می زنید در داربی تهران بدترین فحش ها را به بازیکنان حریف می گفتید فوتبال زیبا بود و اکنون زشت شده است؟ آقای مایلی کهن چرا زمانی که با دست های سیاسی شما سکان دار سایپا شدید فوتبال زشت نشد و اینک ما فوتبال را کثیف کرده ایم؟
چرا توجیه می کنی محمد جان؟! همیشه فحاشی در ورزشگاه های ایران بوده است اما تا این اندازه؟! دو سال است که تراکتور سازی یک پای هر جنجالی در فوتبال ایران است. چرا پیش از شروع بازی به داور فحش ناموسی می دهند؟ هنوز که سوت نزده است!
آن هم از شعارهای غیر فوتبالی و زوزه گرگ و ...
چرا توجیه می کنی آقا؟!
سقوط شدید اخلاق درتمام کشور -سیاسی شدن همه امور ازجمله ورزش ورواج پان ترکیسم در اذربایجان همه عامل این مسائل است
پان ترکیسم یعنی اینکه فکر کنی ایران از تبریز تا تهرانه. با وسعت حداکثر 300 هزار کیلومتر مربع
باسلام خدمت همه هموطنان عزیز وعرض معذرت ازجریان مسابقه تراکتور و سایپا بهتر است به عرض آقای مایلی کهن که افتخاراتی از فوتبال این مملکت کسب کرده والان نیز دارند نان آن رامیخورند برسانم در سطح یک مربی نام آشنا نیست که سقوط تیمش به رده پایین تر را بخواهد چنین پنهان کند که آبروی یک شهر که افتخارات زیادی درعرصه 8سال دفاع مقدس وحمایت از انقلاب عزیزمان داشته راببرد جناب آقای مایلی کهن ماکه بهتر از همه میدانیم گریه شما بخاطر ازدست دادن برد شیرین مقابل تراکتور آن هم در دقایقی که واقعا برای هر مربی زجر آور است بوده نه برای دلسوزی به داور چونکه همه میدانند شما در حک هرمت به داوران وکلا علیه تمامی تیمها دارای نمره ممتاز هستید درضمن به عرض آن عده از هموطنان عزیز که غیرت تبریز را مد نظر داشتند برسانم غیرت مردان تبریز شهره عام وخاص است ودر ناموس داری حتی برای دشمن خود نیز خیانت نمی کند چه برسد به داور عزیز مملکتمان .بهتر است برای حل مشکلات فرهنگی ورزشگاهها دست به دست هم داده وکسی را در این زمینه قربانی اهداف خود نکنیم
چی می گی؟! منظورت این است کههر کاری خواستید توی ورزشگاه تبریز انجام بدید؟
اوون ریزی که امیر قلعه نویی رو تحقیر کرد و هر چه از دهانش درآمد چرا از غیرت میرت خبری نبود... بس است این همه دو رویی و ریا
خدا رو شکر که هنوز همچین انسانهایی تو فوتبال پیدا می شن
نتيجه فوتبالكثيف همين است و وقتي تصميم گيريها مغرضانه باشد نتيجه همين است.
به نظر بنده تماشاگر تبریزی چاره ای نداشته با این همه اشتباه داوری البته من خودم اهل تهرانم و همه تماشاگران تیمها حق دارند در مقابل اشتباهات عکس العمل نشان دهند
چرا از قره چمن به اسم تهران نظر می دی؟! کی و کجا در تهران از این اتفاقات افتاده است؟ از اول بازی فحش به داور! آن هم نه یک بازی بلکه در بیشتر بازی ها!
قاتل چاره ای نداشته. باید مقتول کشته می شده :-)
ببين چند ماه قبل اقاي مايلي كهن گفت در انگليس كه مشروب ميخورند اينطور در ورزشگاهها توهين نميكنند بيچاره رو مجبور كردند بخاطر توهين به تماشاگران مسلمان و و فهيم ايراني عذر خواهي كنه اما امروز بهتر شده آيا واقعا بادي اخلاق رو از بي دينها ياد بگيريم يا ما با داشتن ادعاي ديني فاقد اخلاق ديني هستيم بهتر بود مسئولين در اون جبهه گيري قبلي منصفانه با نظر حاجي برخورد ميكردند تا امروز بدتر از قبل رو نبينند مشكل اين لافهايي است كه براي رسيدن به كرسيهاي صدارت بر زبان رانده ميشود تماشگر فهيم ، تماشگر مسلمان ،تماشاگر متعصب و... انصافا من جرات نداشتم بچه هايم را به ورزشگاهببرم چون يكبار چند سال قبل كه هنوز اثر ديانت مردم پررنگتر بود رفتم ورزشگاه توپ از دروازه اينوري با فحش ميرفت دروازه اونطرفي و با فحش برميگشت چه تيم حريف چه بازيكن خودي البته اين موضوع مربوط به ورزشگاه آزادي است اما مجبور شدم به بعضي ها تذكر بدهم كه بابا بچه اينجا نشسته .تو خود حديث مفصل بخوان ز اين مجمل
چند سالي بيشتر نيست كه تبريز در ليگ بر تر نماينده دارد (البته مجدداً ) ومتعاسفانه در سالهاي اخير اتفاقاتي افتاده كه برخي فرصت طلبان سيلي خورده سعي ميكنند اين خطه آذري ايراني را هميشه جدا از ايران وايراني القا بكنند اكبر آقاي عزيز سعي كن در دام اين انحرافات گرفتار نشي وصحبت هاي شما نشان از اين جريانات نابخردانه نداشته باشد ما همه ايراني هستيم وبر ايراني بودنمان هم افتخار ميكنيم حالا از هر قوم نژادي كه ميخواهيم باشيم . عمل زشت ، زشت است متاسفانه ايراني آذري در تبريز مرتكب شده است اگر چه در هرجاي ديگر ايران اتفاق بيفتد از زشتي آن كم نميكند. آقاي مايلي كهن هم در تبريز بغض اش تركيد اين اتفاق ميتوانست در جاي ديگر هم اگر زمينه اش فراهم ميشد صورت بگيرد . اما واقعاَ توقع از آذربايجاني بيشتر است .
من از فوتبالی که این طوری برگزار میشه بعد ازاین متنفرم اگر 10 نفر دیگه مثل حاجی بودن فوتبال ما پاک میشد بعنوان یک انسان دست حاجی را میبوسم و از او تشکر میکنم بقیه هم یاد بگیرند
باید بپذیریم که جو امروز ورزشگاهها، محیط‌های عمومی و فرهنگ عامه، نه بیان‌کننده فرهنگ ایرانی ماست، نه نشان‌دهنده ارزش‌های دینی.پس نشانه چيست ؟آقاجان بپذيريد كه ما اين شده ايم .
من 5 سال است كه به ورزشگاه نرفته ام .بهتر است حاجي هم نرود عادت كرده ايم خودمان را چيز ديگري ببينيم نه خير آقا ما همين هستيم وخود كرده را درمان نيست!!!!!
درود بر شرف و غیرت حاج محمد مایلی کهن
در این مملکت همه چیز به هم میاد !!!!!!!!!!
آفرين بر حاجي مايلي كهن من طرفدار پرسپوليسم و معتقدم اگر محروميتهاي شديدتري براي تماشاچيان گرفته شود همانند شرايطي كه براي پرتاب ترقه بوجود آمد و آثارش هم مثبت بود كم كم مردم مجبور به رعايت شئونات اخلاقي مي شوند واقعاً باعث تاسف حداقل اگر مثل تيمهاي خارجي بازي نميكنيم از رفتار اكثريت مردم آنها ياد بگيريم.
باید این تماشاچیان از رفتن و دیدن بازیها محرئم شوند.از تبریز شروع کنید.
سال پیش وقتی در کرمان یا امسال در انزلی و تهران و خیلی جاهای دیگر به قومیت تیم تراکتور سازی توهین شد، حاج آقای جسور ما و تمام دوستانی که الان دم از اخلاقیات می زنند کجا بودند؟
وقتی دوستان غیر ترک فحش میدهند می شود حرف شیرین و وقتی در تبریز می شنوند می شود ختم عالم!
یاد همه می اید قبل از ان جام جهانی تاریخی عزیزی- چگونه با بی اخلاقی و ریا خشن ترین بازیکن ان عصر را که چقدر پا ها را قلم کرد وا میداشتیم به ریا نیمه شب نوحه و مداحی بخواند! یادمان هست چطور با لب خنذان و در ازادی با لباس ابی چطوری ریاکارانه برای سید شهدا سینه ریا زدیم.
بازی با اصول اخلاقیات و همراه ریا - بله هرچه کاشتی همان درو میکنی!
من جای داور های لیگ باشم رفتن به استادیوم های که رفتار مناسبی ندارند را تحریم می کنم حتی اگر تبریز باشد.
متاسفانه ما خيلي زود جوگير مي شويم. تماشاچيان تبريز وقتي خود را با هواداران بارسلون مقايسه مي كنند يعني جوگيري & يعني توقع بيش از حد.
غيرت يك قوم و ديار اين نيست كه ناموس همه را به چوب حراج بزنيم و ادعاي ناموس پرستي و غيرت داشته باشيم. غيرت يعني همه ايران و همه جهان. متاسفانه مسئولين كشور و مجلس هم در اين بين مقصرند. شما توجه كنيد كه در بحث لايحه بودجه و افزايش قيمت 1.5 دلاري نفت يك نماينده شعري را مي خواند كه مصرع دومش اين است " اين ره كه تو مي روي به تركستان است" همه ميدانيم كه درمجلس چه غوغايي شد! كه چرا گفتي تركستان؟! چرا به قوميت ترك ها توهين كردي؟ متاسفانه اين مشكل در همه جاي كشور است و ما هنوز عشيره اي هستيم و بس و سال ها طول مي كشد تا اين زندگي عشيره اي را فراموش كنيم وقتي نماينده مجلسي در تليوزيون اعلام ميكند كه چون درصد جمعيتي ما در كشور فلان مقدار است لذا بايد 7 وزير از قوميت ما انتخاب شوند ! ديگر چه انتظاري از تماشاچيان فوتبال آنهم با ان سطح سواد عمومي و اجتماعي داريد؟!
این یک شعر است که تبدیل به ضرب المثل شده است. واقعا نماینده ای بوده که به این اعتراض کند؟!!! وامصیبتا از این همه سواد!
چنان رانت در ورزش ریشه دارد که جنگ است میدانهای ورزشی بین ذوا النفع ! دیدی قوای رانت یا نمیدونیم چی یا فوق امنیتی انتظامی ها را چطور با باتون میزد؟! از چه چیز خود دفاع میکرد انهم در مقابل نیروی انتظامی؟!
آیا حقوق 700 ملیون و ملیارد تومان به یک فوتبالیست از کیسه بیت المال عدالت است؟ تا این رندان بر اساس ان الانسان لیطغی ان رآه استغنی تازه با پول حلال هم ممکن است عاصی از راه حق شود چه رسد از پول صد در صد باطل بیت المال! تا این عاصی ها دنیائی از رقابت غیر اخلاقی و باند بازی را در مملکت راه بیندازند و حالا نگوئیم که بسیاری هم با این پولهای خرواری (که خدا وکیلی و بهمه مقدسات عالم قسم! که سرچشمه انحرافات و انشقاقات در این مملکت شد و کمر دین واخلاق را شکست) با این پولها چه پزها دادند چه پارتیهای ضد شرع براه انداختند و چقدر دختر بیگناه در این پارتیها... . بگذریم.
اون وقت که حاجی مایلی سر داور رو شکست 14 بخیه خرد.از فنس بالا رفت تماشگر رو ادب کنه...یادش رفته!!!
حالا دم از اخلاق میزنه......البته کار تماشگران مورد تایید نیست.ولی مایلی دم از اخلاق بزنه خنده داره.!!!!
متاسفانه اخلاق از جامعه رخت بر بسته و سقوط در سراشیبی و ناهنجاری در هر جای دیگر مشهود است. میادین فوتبال نمادی از فرهنگ جامعه است.
وقتی در مجلس که مظهر قانونگذاری است صدای مرگ بر این و بر آن شنیده می شود، از تریبون های مساجد و نماز جمعه و ...کلمات مشابه شنیده می شودو...چه انتظاری از جوانان بیکار وجود دارد.
بهوش باشید که اخلاق در جامعه سوخته است!
باتشکر از بازتاب که به این موضوع پرداخت.
تبریزی غیوری ایرانی باغیرت به کجا میرویم ؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.