هفته تلخ و وحشت برای ورزش کشور

سرویس ورزشی «تابناک» ـ  با کمال تأسف، آگاه شدیم که دیروز جمعه، 31 تیر ماه 1390، لیلا اسفندیاری، کوهنورد پرتوان و عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند که برای صعود قلل گاشربروم 1 و 2 به منطقه قراقروم پاکستان رفته بود، پس از صعود قله گاشربروم 2، به هنگام بازگشت در حین فرود از مسیر دشوار یخی در زیر قله، سقوط کرده و متأسفانه جان باخته است.

بنا بر گزارش های دیگر همنوردان ایرانی و خارجی، که همراه لیلا در صعود قله شرکت داشته­ اند، پیکر لیلا پس از 300 متر سقوط در ارتفاع نزدیک به 7700 متری جبهه­ پاکستان در مکانی بیرون از مسیر متوقف می­ شود.


چندی پیشتر، ناصر حجازی، چند روز پیش هم روح الله دادشی و امروز هم خبر رسید که لیلا اسفندیاری، کوهنورد عزیز کشورمان در هیمالیا درگذشته است.

لیلا اسفندیاری، روز جمعه و پس از يك ماه تلاش موفق به صعود به قله «كاشربورم 2» شد؛ اما در راه بازگشت از این قله دچار حادثه شد و جان خود را از دست داد.

به گزارش فارس، ليلا اسفندياري اوايل تير ماه امسال برای راهیابی به قله 8 هزار و 35 متري «كاشربورم 2»، راهي پاكستان شده بود. وی در كارنامه ورزشي خود، صعود به قله «نانگابارپات» از قلل هشت هزار متري هيمالايا و تلاش براي صعود به قله «كي‌دو« (k2) ) تا كمپ دوم را داشت.

بنا بر گزارش مانتین زون ایران، کوهنورد زن ایرانی، لیلا اسفندیاری امروز در حال پایین آمدن از قله جی دو سقوط کرد و جان باخت.

بر پایه این گزارش، لیلا با چند عضو دیگر از تیمش به قله صعود کرد، اما در حال برگشتن به سی3 سقوط کرد.

این خبر یکشنبه پیش از درگذشت لیلا توسط مریم میرمیثاقی در صفحه فیس بوکش منتشر شده است:

«دوست خوبم، لیلا اسفندیاری در آخرین تلاش خود که حدودا چهار روز طول کشیده بود، تا ارتفاع 7885 متری قله گاشربروم دو پیش رفت و در حالی که یکصدو پنجاه متر با قله فاصله نداشته، به علت هوای بسیار خراب، مجبور به بازگشت می شود. لیلا هم اکنون در کمپ اصلی مستقر است و به گفته خودش وضعیت آمادگی اش بسیار عالی و در حال بازسازی فیزیکی است. وی در انتظار چند روز هوای خوب خواهد ماند تا تلاش دیگر خود را روی قله آغاز کند. همچنین تیم های دیگری از ایران که به صورت مشترک از تهران و اردبیل و شهرستان های دیگر عازم منطقه قراقروم شدند، دیروز به کمپ اصلی گاشربروم رسیدند و به زودی تلاش خود را برای صعود آغاز خواهند کرد. به نظر می رسد، کمپ اصلی گاشربروم این روزها میزبان چند تن از برترین و جوان ترین هیمالیانوردان ایرانی شده است... ».


لیلا اسفندیاری در راه گاشربروم 1 و 2

وبلاگ نشاط كوهستان پیش از درگذشت لیلا اسفندیاری
 
هفته گذشته، بیستم خرداد 90 افتخار این را داشتیم که در صعود به قله قلعه دختر در منطقه اوشان، استان تهران همراه سرکار خانم لیلا اسفندیاری و فرشید داودی، استاد عزیز الهی باشیم. بدینوسیله برای سرکار خانم اسفندیاری آرزوی موفقیت در برنامه های آتی به خصوص صعود به قلل گاشربروم یک و دو را داریم.

خبر زیر از وبلاگ طنز کوه نوشته فرشید داودی تقدیم حضورتان می شود:

«لیلا اسفندیاری کوهنورد نام آشنا، دیروز جمعه حوالی ظهر و این بار بی صدا و در سکوت و خلوت برای صعود به گاشربروم یک و دو رفت. در حالی که اول کار خسته بود، از این همه دوندگی برای تأمین مخارج یک صعود و گله مند از عدم یاری نهادهای مسئول خاصه فدراسیون کوهنوردی و تنها جرمش! را کوهنورد مستقل بودن خود می دانست. آنچه مسلم است، لیلا دختری است جسور و آرزوهای بلندی در سر دارد و برای منی که از نزدیک شاهد تلاش هایش برای این صعود بودم، می دیدم که هیچ مانعی نتوانست او را برای رسیدن به آنچه هدفش است و می خواهد باز دارد.

لیلا رفت با تمام کاستی ها و سختی هایی که سد راهش شده بود؛ اما مسلما اگر موفق شود، این صعود به نام ایران و زن ایرانی نیز تمام خواهد شد.

بالشخصه برایش آرزوی موفقیت می کنم».

در پایان، دو روز پیش از حرکت لیلا متنی را در پاسخ یک سوال مصاحبه مجله ای برایش نوشتم و فرستادم که اینجا انتشار می دهم و دلایل و انگیزه های لیلا برای رو آوردن به این ورزش را تا حدودی نشان می دهد.

چرا شما به عنوان یک زن چنین ورزش سنگینی را انتخاب کردید؟

چرایی این مسأله شاید نیاز به یک واکاوی زیادی داشته باشد و گاهی خودم هم به این موضوع فکر کردم؛ اما بسیاری از انگیزه های نهفته در انتخاب این ورزش را نمی دانم ولی تصور می کنم برخی از این انگیزه هایی که مرا واداشت به این ورزش سنگین رو بیاورم، بخشی به روحیات مواجهه با ناشناخته ها بود، بخشی باور اینکه من نیز می توانم و بخشی به مبارزه با محدودیت های اجتماعی نادرستی که به زنان تحمیل شده و هیچ منافاتی هم با شرع نداشته و ندارد؛ بنابراین، دیدم برای رسیدن به آنچه شأن و منزلت و جایگاه من به عنوان یک زن هست، باید مبارزه کنم تا تلقی و باورهای نادرستی که از زن در اذهان ساخته شده، شکسته شود و زن را موجودی نپندارند که حیطه و شعاع حرکتش باید در چهارچوب خانه و آشپزخانه باشد. من این را باور نداشتم و با تمام وجود می خواستم این باورهای غلط را بشکنم، چرا که شرع نیز برای حرکت و تلاش و حضور زن در بطن جامعه با رعایت موازین دینی محدویتی قایل نیست.

از کودکی عاشق دست و پنجه نرم کردن با مشکلات بودم و همیشه کنجکاو شناخت ناشناخته ها و این باور را داشتم که با حفظ تمام جوانب زنانگی خود از جنس دیگرم مرد چیزی کم ندارم و من هم می توانم در عرصه ستیز با مشکلات همچون مردها در جامعه حضور داشته باشم. آشنایی من با ورزش سنگین کوهنوردی اتفاقی بود و وقتی نخستین بار پای بر کوه گذاشتم، حس کردم توانایی اش را دارم. از طرفی عاشق کوه و زیبایی ها نهفته و اسرار خاموش و ناگفته هایش شدم و از طرف دیگر، کوهنوردی را به عنوان عرصه ای برای ارضای روحیه مبارزه طلبی هایم با سختیها دیدم و این بود که شروع کردم.

شاید اگر اتفاقی با کوه آشنا نمی شدم، این حس خود را در جایی دیگر و و ورزشی دیگر تجربه می کردم، اما در حال حاضر از این روند راضی هستم و دوست دارم تا جایی که توان دارم با قله ها و کوه ها در عین رفاقت رقابت سالم داشته باشم و هر گاه بر فراز قله ای می ایستم، حس توانستنم ارضا می شود.

این ورزش تأثیرات بسیاری در من و زندگی ام داشت و آموختم در شرایط سخت، چگونه خود را با محیط و مشکلات تطبیق دهم و با آرامش فکر کنم و بهترین راهکار را انتخاب کنم و من همه این ها را از ستبری و آرامش کوه ها فرا گرفتم.

من در درجه اول یک انسان مثل تمام انسان ها و زن بودن ثانویت من است؛ پس هر آن چه مردان از پس آن برآیند، من هم می توانم.

این مسئله شاید و این حرکت من به نوعی رساندن زنان به این باور هم باشد که اگر بخواهند می توانند به هر چه دوست دارند، برسند و از مشکلات و مبارزه هراسی به دل راه ندهند.

لیلا در مسیر قلعه دختر ۲۰/۳/۹۰

آخرین اخبار ورزشی ایران و جهان را در «تابناک» ورزشی بخوانید