4بازدید
۱۲۳
فرهنگ عمومی «6»
آیا ما «تفکر ستیز» و «علم ناپذیر» یم؟
از مهمترین دلایل علم ناپذیری جامعه ایرانی، این است که تفکر در جامعه ایران فردی است و در حوزه علم، تفکر فردی مضر است. رشد و دریافت علمی به فرد منحصر نمی‌شود؛ یعنی برای رشد علمی، نیازمند معاشرت جمعی هستیم تا به صورت جمعی به سوی تفکر جمعی حرکت کنیم. در فرهنگ عمومی ایرانیان، سهیم کردن و سهیم شدن با دیگران، بسیار سخت است؛ به راستی، دیگر دلایل این علم‌گریزی ایرانی چیست؟
سرویس اجتماعی ـ یکی از ویژگی‌های عمومی جامعه ایرانی، علم‌ناپذیری و عدم شکل‌گیری تفکر است؛ علم‌پذیری مسأله‌ای تربیتی و اکتسابی است و یک جامعه باید آن را به دست آورد و این گونه نیست که به صورت ذاتی در جامعه‌ای وجود نداشته و این تقدیر تاریخ بوده که جامعه ای علم ناپذیر و تفکرستیز به فعالیت خود ادامه دهد.
به گزارش «تابناک»، این علم‌ناپذیری و عدم شکل‌گیری تفکر به عنوان یک معضل در فرهنگ عمومی ایرانیان در بخشی ناشی از تعریفی است که ما از زندگی داریم که در این تعریف، حرکت و برنامه‌ریزی برای آینده نقشی ندارد، زیرا توجه به آینده، ابزاری را با خود می‌آورد که ضرورتا علم را به میدان می‌کشد، ولی به دلیل سنن انباشته در فرهنگ عمومی ایرانیان، ما بیشتر در گذشته‌ها زندگی می‌کنیم، در حالی که یک جامعه علمی، جامعه‌ای رو به آِینده است.
بنابراین، یکی دیگر از مشکلات ایرانیان در این زمینه، این است که تفکر در جامعه ایران فردی است و در حوزه علم تفکر فردی مضر است. رشد و دریافت علمی به فرد منحصر نمی شود؛ یعنی برای رشد علمی، نیازمند معاشرت جمعی هستیم تا به صورت جمعی به سوی تفکر جمعی حرکت کنیم. در فرهنگ عمومی ایرانیان سهیم کردن و سهیم شدن با دیگران بسیار سخت است؛ در سهیم شدن استنباطی، علمی، کاری و حرکتی.
بنابراین، در جامعه ایران، کار جمعی، پدیده‌ای نایاب و دشوار است و این شاید در بخشی به دلیل قرن‌های حاکمیت نظام‌های استبدادی در کشور بوده که فردیت را در تفکر هم حاکم کرده و فرد ایرانی، همواره یک احساس ناامنی در سهیم و شریک کردن دیگران در کارها و دستاورد‌های خود داشته است.
پس یکی دیگر از موانع علم گریزی در فرهنگ عمومی ایرانیان، حجم محوری و توجه بیش از اندازه بر کمیت بوده که همواره کیفیت را قربانی خود کرده است و کیست که نداند در شکل‌گیری تفکر و علم، کمیت و حجم سهمی ناچیز دارد.
از دیگر دلایل ایجاد چنین فرهنگی غرور فردی است، به بیان دیگر، نبود تواضع لازم در کار علمی و پذیرش شناخت علمی. در جامعه ایرانی غرور فردی بسیار نیرومند است و به افراد اجازه حرکت به سوی کار علمی را نمی‌دهد.
اما شاید یکی از مهمترین دلایل علم ناپذیری جامعه ایرانی این است که افرادی ناآشنا و کم ظرفیت ـ که مرز کار علمی را نمی‌شناسند ـ وارد کار علمی شده‌اند و اجازه نمی‌دهند علم آن گونه که باید رشد کند. به عبارت دیگر، جامعه ایرانی، فرهنگ علم و جامعه علمی را نداشته است و افزون بر این، ایجاد تحول در جامعه بر پایه یک سیر مرحله ای هیچگاه در کشور ما وجود نداشته و هرازگاهی تحولی مثبت ایجاد شده، اما این تحول چون بر مبنای تفکر، آینده محوری، کار جمعی و تدریجی نبوده، منقطع و ابتر باقی مانده است.
بی‌گمان این دلایل، تنها بخشی از معضلات فرهنگ عمومی ایرانیان درباره علم و تفکر است؛ اما چه دلایل دیگری ممکن است در این علم ناپذیری و تفکرستیزی در جامعه ای ایرانی باشد؟
به گزارش «تابناک»، این علم‌ناپذیری و عدم شکل‌گیری تفکر به عنوان یک معضل در فرهنگ عمومی ایرانیان در بخشی ناشی از تعریفی است که ما از زندگی داریم که در این تعریف، حرکت و برنامه‌ریزی برای آینده نقشی ندارد، زیرا توجه به آینده، ابزاری را با خود می‌آورد که ضرورتا علم را به میدان می‌کشد، ولی به دلیل سنن انباشته در فرهنگ عمومی ایرانیان، ما بیشتر در گذشته‌ها زندگی می‌کنیم، در حالی که یک جامعه علمی، جامعه‌ای رو به آِینده است.
بنابراین، یکی دیگر از مشکلات ایرانیان در این زمینه، این است که تفکر در جامعه ایران فردی است و در حوزه علم تفکر فردی مضر است. رشد و دریافت علمی به فرد منحصر نمی شود؛ یعنی برای رشد علمی، نیازمند معاشرت جمعی هستیم تا به صورت جمعی به سوی تفکر جمعی حرکت کنیم. در فرهنگ عمومی ایرانیان سهیم کردن و سهیم شدن با دیگران بسیار سخت است؛ در سهیم شدن استنباطی، علمی، کاری و حرکتی.
بنابراین، در جامعه ایران، کار جمعی، پدیده‌ای نایاب و دشوار است و این شاید در بخشی به دلیل قرن‌های حاکمیت نظام‌های استبدادی در کشور بوده که فردیت را در تفکر هم حاکم کرده و فرد ایرانی، همواره یک احساس ناامنی در سهیم و شریک کردن دیگران در کارها و دستاورد‌های خود داشته است.
پس یکی دیگر از موانع علم گریزی در فرهنگ عمومی ایرانیان، حجم محوری و توجه بیش از اندازه بر کمیت بوده که همواره کیفیت را قربانی خود کرده است و کیست که نداند در شکل‌گیری تفکر و علم، کمیت و حجم سهمی ناچیز دارد.
از دیگر دلایل ایجاد چنین فرهنگی غرور فردی است، به بیان دیگر، نبود تواضع لازم در کار علمی و پذیرش شناخت علمی. در جامعه ایرانی غرور فردی بسیار نیرومند است و به افراد اجازه حرکت به سوی کار علمی را نمی‌دهد.
اما شاید یکی از مهمترین دلایل علم ناپذیری جامعه ایرانی این است که افرادی ناآشنا و کم ظرفیت ـ که مرز کار علمی را نمی‌شناسند ـ وارد کار علمی شده‌اند و اجازه نمی‌دهند علم آن گونه که باید رشد کند. به عبارت دیگر، جامعه ایرانی، فرهنگ علم و جامعه علمی را نداشته است و افزون بر این، ایجاد تحول در جامعه بر پایه یک سیر مرحله ای هیچگاه در کشور ما وجود نداشته و هرازگاهی تحولی مثبت ایجاد شده، اما این تحول چون بر مبنای تفکر، آینده محوری، کار جمعی و تدریجی نبوده، منقطع و ابتر باقی مانده است.
بی‌گمان این دلایل، تنها بخشی از معضلات فرهنگ عمومی ایرانیان درباره علم و تفکر است؛ اما چه دلایل دیگری ممکن است در این علم ناپذیری و تفکرستیزی در جامعه ای ایرانی باشد؟
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
عجبی یکی پیدا شد به جای گفتن عبارات هجو مانند : ملت غیور ، بهترین ها در دنیا و ... یه کم هم از ما ایرانیان انتقاد کرد ؟ واقعا ممنون .
خجالت نمیکشید اینطور حرف میزنید؟!
ریشه در عدم کنترل و سند درازمدت توسعه دارد.
با امدن مدیر قانون می اید و با رفتن قانون مدیریت و امور معلق میشود و 2-1.5 سال بقا می یابند. عمدتا.
یک کار تکراری 5 سال تکرار و اکنون نیز مجدد دارد تکرار میشود.
یک نفر نیست بگوید چرا 5 سال تکراری میکنی و درجا می زنی؟
عزیزم دل خجسته ای داری، کی میگه 10000 تومان، زیاد باشه 8000 تومانه
آقای ناشناس، اقلآ از رای منفی دیگران به خودت خجالت بکش.
آرش، درود بر تو. حرفت کاملآ درست است. امیدوارم آن آقای ناشناس حد اقل از رای منفی مردم بخودش خجالت بکشد.
ناشناس جان، معلومه خیلی جوانی و در عالم خواب و خیال هستی!! واقع بین باش.
آقای ناشناس، چرا از تابناک دلخوری؟ به تعداد رای منفی مردم به خودت نگاه کن و کمی خجالت بکش!
آقای ناشناس، یکبار خودت چیزی را که نوشتی بخوان و ببین چیزی میفهمی؟!
خیلی خوب مختصر و مفید اشاره کردی . این مشکل انقدر در فرهنگ ما ایرانیها ریشه دارد که حتی وقتی به خارج از کشورهم برای ادامه تحصیل می ایی با ان درگیری تا از وجودت پاکش کنی . خیلی دردناکه! و حل این مشکل ایجاد یک بستر مناسب فکری در خانواده و اجتماع ایرانه . خانواده....چه کلمه غریبی !! یاد یک مرد معتاد... شاید بیکار...شاید بدبخت...شاید هم معمولی افتادم با یک مادر از خودراضی...بیمار...بی مسئولیت.... شایدم معمولی ویک فرزند ...از درس فراری...درگیر دعواهای پدرومادر با چشمانی نگران....منتظر روزهای تعطیل...با مدرسه و حیاط کوچک...شایدم معمولی!!!ایا جایی برای ارائه صورت این مسئله هست که به حل ان پرداخت؟؟؟!!!!
این سوالات را طرح نکنید ورها کنید چون تازه کار لوث می شود جادارد نظرات این عزیزان جمع بندی وهم برای مسولان فرستاده شود وهم چنین روی هر قسمت از آنها پی در پی کار شود واز کسانی که حرف قابل توجهی زده اند خواسته شود نظرات خود را مشروح نوشته وپیشنهاد ارایه کنند وگر نه نمک بر زخم ملت پاشیدن است درد گفتن نیمی از هنرست اما مشروط به بیان راه درمان .
منم فارق التحصيل كارشناسي ارشد مهندسي مكانيك هستم. به نظر من دكتري خوندن تو ايران چيزي جز اتلاف وقت نيست. چرا كه من پنج سال زندگي مو بايد بزارم ذهنم را بشدت درگير كنم و اخرش هم هيچ سرمايه جز چندتا مقاله اي اس اي با بازار كاري نامعلوم فارق بشم. چه كاري آخه! ميرم سر كار تجربه كاري هم پيدا ميكنم بعد 5 سال هم لااقل 50 ميليون سرمايه دارم. تابناك لطفا نظر من رو انتشار بده.
رسانه ملی را خوب آمدی!! ممکنه بفرمایید این رسانه به قول شما "ملی"!! پس از انتخابات اخیر چگونه عمل کرد!!؟؟ آنجایی که در ده کوره های اروپا و آمریکا شلوغی ها را دیدند و در پایتخت کشور از خیابان صدای تظاهرات بلند بود و از رسانه به قول شما "ملی" ترانه گل و بلبل!!! (و البته جزیی ترین مشکلات مردم آمریکا و...)!
باز هم بگویم یا قانع شدید!؟!؟!؟
اینجانب با تحصیلات عالیه عضوی از این ملتم! کودکان کار و متکدیان سر گذرها (که به قول یک مقام مسئول سازماندهی شده هستند) هم عموما عضو همین ملتند. کی و کجا این رسانه به قول شما "ملی" مشکلات ازدواج، بیکاری و ... جوانان تحصیلکرده و یا همان متدیان سر گذر را تا رسیدن به نتیجه ملموس پیگیری کرد!؟!؟!؟؟؟ جز مشتی سریال سریالی!! که یا مثلا طنز (به واقع هجو) یا درام (و بواقع عذا) یا ... به خورد ملت میدهند، در پایان هم طی جشنی اضافه بر حقوق فضایی بازیگرانشان، از آنها تقدیر و تشکر کرده و برای خود کف می زنند و نوشابه باز میکنند!!
خواهشمندم کمی واقع بین تر باشید تا جوانان تحصیلکرده این مرز و بوم را از روی بیکاری به پاسخ نکشانید!!! متشکرم.
رسانه ملی را خوب آمدی!! ممکنه بفرمایید این رسانه به قول شما "ملی"!! پس از انتخابات اخیر چگونه عمل کرد!!؟؟ آنجایی که در ده کوره های اروپا و آمریکا شلوغی ها را دیدند و در پایتخت کشور از خیابان صدای تظاهرات بلند بود و از رسانه به قول شما "ملی" ترانه گل و بلبل!!! (و البته جزیی ترین مشکلات مردم آمریکا و...)!
باز هم بگویم یا قانع شدید!؟!؟!؟
اینجانب با تحصیلات عالیه عضوی از این ملتم! کودکان کار و متکدیان سر گذرها (که به قول یک مقام مسئول سازماندهی شده هستند) هم عموما عضو همین ملتند. کی و کجا این رسانه به قول شما "ملی" مشکلات ازدواج، بیکاری و ... جوانان تحصیلکرده و یا همان متدیان سر گذر را تا رسیدن به نتیجه ملموس پیگیری کرد!؟!؟!؟؟؟ جز مشتی سریال سریالی!! که یا مثلا طنز (به واقع هجو) یا درام (و بواقع عذا) یا ... به خورد ملت میدهند، در پایان هم طی جشنی اضافه بر حقوق فضایی بازیگرانشان، از آنها تقدیر و تشکر کرده و برای خود کف می زنند و نوشابه باز میکنند!!
خواهشمندم کمی واقع بین تر باشید تا جوانان تحصیلکرده این مرز و بوم را از روی بیکاری به پاسخ نکشانید!!! متشکرم.
البته مطلب غیر کارشناسی هست ولی صحبتهای جنابعالی بیشتر غیر کارشناسی و کمتر کارشناسی است . اگر انتقاد میکنید خودتان رعایت کنید
به هیچ عنوان این مطالب را که ناشی از یک ذهن بیمار و مالیخولیایی است قبول ندارم !! به نظر شخص نویسنده لیاقت این رسانه را ندارد!
ناشناس، دقیقآ ذهن بیمار و مالیخولیایی را خودت داری و انگار متوجه آن نیستی! نویسنده ای که با شجاعت مطالب خودش را گفته، نالایق میدانی؟ شرم بر تو.
بنده هم بخشی از حرفهای نویسنده را قبول ندارم ولی توهین کار صحیحی نیست
با سلام
ما زمانی دانشجوی مقطع کارشنای بودیم والان ارشد.اون چیزی که من در این مدت به وفور دیدم نه علم ستیزی بود و نه تفکر آن.اون مطلب سرمایه اندوزی بود.
وقتی یک استاد بیشتر زمانشو برای بدست آوذدن پول صرف میکنه،کی میتونه هدف اصلیشو دنبال کنه!!!
کسی که کار صنعتی کند مقاله هم می تواند چاپ کند. پس کلاه سر خودمان نگذاریم. چاپ مقاله نمادی از صحت بین المللی کار است و گر نه هر کسی مدعی می شود که در صنعت برو و بیایی دارد ....
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.