مدرك هايي براي قاب گرفتن!
جام جم آنلاين نوشت:
بر كسي پوشيده نيست كه امروزه بسياري از فارغ التحصيلان دانشگاه ها از يافتن شغلي همسو با رشته تحصيلي خود درمانده اند.غير كاربردي بودن شمار زيادي از واحدهاي درسي كه در مراكز آموزش عالي ايران تدريس مي شود، موجب شده است كه دانشجو پس از فراغت از تحصيل نتواند در بازار كار و ميدان عمل، حرفي براي گفتن داشته باشد.
مطابق آمار شورای عالی برنامه ریزی آموزش عالی، فارغ التحصيلان رشتههای روانشناسی، علوم اجتماعی و حقوق، بالاترين ميزان بيكاري را در بين ساير دانش آموختگان دانشگاه ها به خود اختصاص داده اند.
همسو نبودن نيازهاي جامعه با آموزش هاي ارائه شده در دانشگاه، همچنان قرباني مي گيرد و روز به روز بر خيل بيكاران تحصيل كرده ما افزوده مي شود.
به گونه اي كه چندي قبل، رئيس دانشگاه شهيد بهشتي، آماري تاسف بار از ميزان بيكاري فارغ التحصيلان ارائه كرد و مدعي شد كه 58 درصد از فارغ التحصيلان دوره کارشناسي و 38 درصد ازفارغ التحصيلان دوره کارداني در کشور بيکار هستند.
حتي اخيرا مجيد ابهري، مشاور كميسيون اجتماعي مجلس نيز تاكيد كرد: حداقل 50 هزار پزشك بيكار در كشور وجود دارد!
تمامي اين آمارهاي نگران كننده حاكي از آن است كه اگر به استمرار در پيمودن پروسه اشتباه "آموزش براي آموزش" اصرار ورزيم، افزايش شمار بيكاران تحصيل كرده در كشور غير قابل اجتناب خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در گفتگو با خبرنگار جام جم آنلاين معتقد است كه جهت رفع معضل بيكاري دانش آموختگان، تاكيد بر حرفه آموزي مبتني بر نياز هاي بازار كار بايد در اولويت فرآيند آموزش قرار گيرد.
"يكي از دغدغه هاي عمده فارغ التحصيلان دانشگاهي در مقطع كارشناسي، بي ارتباط بودن بودن رشته هاي دانشگاهي با نياز بازار كار است. نياز سنجي جهت ارتباط تنگاتنگ نظام آموزش با بازار كار و كيفي ساختن آموزش هاي مهارتي در زمره اولويت هاي برتر سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور است."
دكتر كورش پرند در ادامه با بيان اين كه تحصيلات آكادميك نمي تواند به تنهايي تضمين كننده شغل براي دانشگاهيان باشد، تاكيد كرد: بايد به آموزش هاي تخصصي، توام با عمل گرايي بها داد. به همين منظور و جهت نظارت بر آموزشهاي مهارتي متناسب با نيازهاي شغلي، آيين نامه نظام آموزش مهارت و فناوري پس از تصويب هيات وزيران، ابلاغ شده است.
" ايجاد تسهيلات جهت ورود فارغ التحصيلان به بازار كار، معادل سازی دوره هاي فني حرفه اي با تحصيلات دانشگاهي از ماموريت هاي نظام آموزش مهارت و فناوري كشور خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در پايان عنوان كرد كه اين نظام آموزشي جديد مي تواند دانشگاهياني را به بازار كار تحويل دهد كه از تخصص و تجربه كافي برخوردار هستند.
"يعني با تكيه بر نظام آموزش مهارت و فناوري، از اين پس افراد مي توانند با گذراندن دوره های عمومی دانشگاه و پودمان هاي علمي و بسيار كاربردي كه سازمان آموزش فنی و حرفه اي طراحي ديده است، مدرک فوق دیپلم یا لیسانس دريافت كنند."
يك مدير صنعتي نيز در گفتگو با خبرنگار ما، جدايي صنعت از دانشگاه را يكي از عمده دلايل بيكاري فارغ التحصيلان دانشگاهي دانست و گفت: در طي تمام سال هايي كه با مهندسان جوان و فارغ التحصيلان تازه كار سرو كار داشته ام، نوعي ترس از كار عملي را در آن ها مشاهده كردم.
"بسياري از دانش آموختگان دانشگاه براي يك سري از امورات بديهي و عملي همچون تعيين قطر لوله و كابل هم با مشكل عديده روبرو هستند و به نظرم آموزش هاي دانشگاهي در ايران با تكيه بر تئوري ها نمي تواند به طور كامل دانشجويان را براي ورود به دنياي صنعت آماده كند."
عليرضا يونسي با بيان اين كه كارخانه هاي صنعتي جهت جبران كاستي هاي سيستم آموزش عالي، تا 50 درصد از كار علمي را دوباره به فارغ التحصيلان مي آموزند، عنوان كرد: ما جهت عملي شدن هر چه بيشتر فعاليت نيروهاي فني مان، قانون جالبي داريم كه اگر در دانشگاه هم كپي برداري شود، به كاربردي تر شدن دروس دانشگاه ها كمك مي كند.
"سياست ما اين است كه اگر يك كار عملي را نمي دانيم بايد بپرسيم و تجربه كنيم تا آن فعاليت صنعتي را ياد بگيريم اما اگر نپرسيديم و خروجي كار اشتباه از آب درآمد، آن فرد حتما جريمه خواهد شد."
در حالي كه امروزه شغل رانندگي به عنوان اصلي ترين گزينه اشتغال فارغ التحصيلان بيكار شناخته مي شود، افزايش رشته هاي دانشگاهي كه شانسي براي حضور در ميدان اشتغال ندارند، شايد تنها نتيجه اش، هدر دادن بودجه هاي هنگفت آموزشي باشد.
بدون ترديد، درصورت خانه نشين شدن يك دانش آموخته دانشگاه، اولين ضربه مادي و معنوي را همان جامعه اي خواهد خورد كه براي تربيت آن فرد متخصص، دست كم 16 سال سرمايه گذاري مالي و آموزشي كرده است!
بر كسي پوشيده نيست كه امروزه بسياري از فارغ التحصيلان دانشگاه ها از يافتن شغلي همسو با رشته تحصيلي خود درمانده اند.غير كاربردي بودن شمار زيادي از واحدهاي درسي كه در مراكز آموزش عالي ايران تدريس مي شود، موجب شده است كه دانشجو پس از فراغت از تحصيل نتواند در بازار كار و ميدان عمل، حرفي براي گفتن داشته باشد.
مطابق آمار شورای عالی برنامه ریزی آموزش عالی، فارغ التحصيلان رشتههای روانشناسی، علوم اجتماعی و حقوق، بالاترين ميزان بيكاري را در بين ساير دانش آموختگان دانشگاه ها به خود اختصاص داده اند.
همسو نبودن نيازهاي جامعه با آموزش هاي ارائه شده در دانشگاه، همچنان قرباني مي گيرد و روز به روز بر خيل بيكاران تحصيل كرده ما افزوده مي شود.
به گونه اي كه چندي قبل، رئيس دانشگاه شهيد بهشتي، آماري تاسف بار از ميزان بيكاري فارغ التحصيلان ارائه كرد و مدعي شد كه 58 درصد از فارغ التحصيلان دوره کارشناسي و 38 درصد ازفارغ التحصيلان دوره کارداني در کشور بيکار هستند.
حتي اخيرا مجيد ابهري، مشاور كميسيون اجتماعي مجلس نيز تاكيد كرد: حداقل 50 هزار پزشك بيكار در كشور وجود دارد!
تمامي اين آمارهاي نگران كننده حاكي از آن است كه اگر به استمرار در پيمودن پروسه اشتباه "آموزش براي آموزش" اصرار ورزيم، افزايش شمار بيكاران تحصيل كرده در كشور غير قابل اجتناب خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در گفتگو با خبرنگار جام جم آنلاين معتقد است كه جهت رفع معضل بيكاري دانش آموختگان، تاكيد بر حرفه آموزي مبتني بر نياز هاي بازار كار بايد در اولويت فرآيند آموزش قرار گيرد.
"يكي از دغدغه هاي عمده فارغ التحصيلان دانشگاهي در مقطع كارشناسي، بي ارتباط بودن بودن رشته هاي دانشگاهي با نياز بازار كار است. نياز سنجي جهت ارتباط تنگاتنگ نظام آموزش با بازار كار و كيفي ساختن آموزش هاي مهارتي در زمره اولويت هاي برتر سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور است."
دكتر كورش پرند در ادامه با بيان اين كه تحصيلات آكادميك نمي تواند به تنهايي تضمين كننده شغل براي دانشگاهيان باشد، تاكيد كرد: بايد به آموزش هاي تخصصي، توام با عمل گرايي بها داد. به همين منظور و جهت نظارت بر آموزشهاي مهارتي متناسب با نيازهاي شغلي، آيين نامه نظام آموزش مهارت و فناوري پس از تصويب هيات وزيران، ابلاغ شده است.
" ايجاد تسهيلات جهت ورود فارغ التحصيلان به بازار كار، معادل سازی دوره هاي فني حرفه اي با تحصيلات دانشگاهي از ماموريت هاي نظام آموزش مهارت و فناوري كشور خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در پايان عنوان كرد كه اين نظام آموزشي جديد مي تواند دانشگاهياني را به بازار كار تحويل دهد كه از تخصص و تجربه كافي برخوردار هستند.
"يعني با تكيه بر نظام آموزش مهارت و فناوري، از اين پس افراد مي توانند با گذراندن دوره های عمومی دانشگاه و پودمان هاي علمي و بسيار كاربردي كه سازمان آموزش فنی و حرفه اي طراحي ديده است، مدرک فوق دیپلم یا لیسانس دريافت كنند."
يك مدير صنعتي نيز در گفتگو با خبرنگار ما، جدايي صنعت از دانشگاه را يكي از عمده دلايل بيكاري فارغ التحصيلان دانشگاهي دانست و گفت: در طي تمام سال هايي كه با مهندسان جوان و فارغ التحصيلان تازه كار سرو كار داشته ام، نوعي ترس از كار عملي را در آن ها مشاهده كردم.
"بسياري از دانش آموختگان دانشگاه براي يك سري از امورات بديهي و عملي همچون تعيين قطر لوله و كابل هم با مشكل عديده روبرو هستند و به نظرم آموزش هاي دانشگاهي در ايران با تكيه بر تئوري ها نمي تواند به طور كامل دانشجويان را براي ورود به دنياي صنعت آماده كند."
عليرضا يونسي با بيان اين كه كارخانه هاي صنعتي جهت جبران كاستي هاي سيستم آموزش عالي، تا 50 درصد از كار علمي را دوباره به فارغ التحصيلان مي آموزند، عنوان كرد: ما جهت عملي شدن هر چه بيشتر فعاليت نيروهاي فني مان، قانون جالبي داريم كه اگر در دانشگاه هم كپي برداري شود، به كاربردي تر شدن دروس دانشگاه ها كمك مي كند.
"سياست ما اين است كه اگر يك كار عملي را نمي دانيم بايد بپرسيم و تجربه كنيم تا آن فعاليت صنعتي را ياد بگيريم اما اگر نپرسيديم و خروجي كار اشتباه از آب درآمد، آن فرد حتما جريمه خواهد شد."
در حالي كه امروزه شغل رانندگي به عنوان اصلي ترين گزينه اشتغال فارغ التحصيلان بيكار شناخته مي شود، افزايش رشته هاي دانشگاهي كه شانسي براي حضور در ميدان اشتغال ندارند، شايد تنها نتيجه اش، هدر دادن بودجه هاي هنگفت آموزشي باشد.
بدون ترديد، درصورت خانه نشين شدن يك دانش آموخته دانشگاه، اولين ضربه مادي و معنوي را همان جامعه اي خواهد خورد كه براي تربيت آن فرد متخصص، دست كم 16 سال سرمايه گذاري مالي و آموزشي كرده است!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
رضا جون کاری پیدا کردی خبرم کن
با کله می یام
با تشكر از سايت تابناك كه به اين موضوع بسيار مهم پرداخته است .
به نظر بنده بايد با فوريت لازم ،قانونگزاران بين بازار كار در جامعه و تاسيس انواع دانشگاه ها، دانشكده هاو موسسات آموزشي و به دنبال آن پذيرش دانشجو در رشته هاي مختلف تعادل و تناسب لازم را درنظر بگيرند .
بيكاري دانش آموختگان بخصوص پسران باعث شده است كه تقاضاي پسران براي ورود به دانشگاه كاهش يافته و بي انگيزه باشند و برعكس دختران درصد بسيار بالايي ( در بعضي كلاس ها حتي 100% ) از دانشجويان را به خود اختصاص داده اند .
خیلی از ماها از بچگی شنیدیم که تو کشورهای پیشرفته ای مثل ژاپن کودکان از همان اوائل تحصیل هوش سنجی و استعداد سنجی می شوند و مسیر تحصیلی و شغلی آنان در آینده ترسیم خواهد شد اما در کشور ما خیلی از بچه ها وقتی ازشون می پرسی میخوای چکاره بشی؟ براساس فرهنگ و پندار رایج در جامعه میگن دکتر! مهندس!...دیگه بقیه مشاغلو شغل بحساب نمیارن؟!!!
این است معنی پیشرفت همه جانبه
معادل سازی مدارک مهارتی امری بی پایه وخطر ناک است دست از این سیاست غلط مدرک فروشی بردارید.سوق دادن جامعه بسمت درست اندیشیدن و درست انتخاب کردن
راه گشا خواهد بود نه بی ارزش کردن مدارک دانشگاهی.
مشكل اين نيست كه جوانان تحصيل كرده اراده اي جهت افزايش توان و مهارت خود ندارند.چگونه مي توان تصور كرد كه در يك كلاس نود تا صد دانشجو بنشينند و با سواد بار بيايند.مشكل در اين است كه امروزه عرصه دانشگاه و دانش آموختگي به ميداني براي جمع آوري ثروت و دكاني براي فروش مدرك بدل گشته است.غافل از اين كه مداركي به عزيزان جهت قاب گرفتن داده مي شود ممكن است در آينده چه معضلاتي بزرگ اجتماعي را رقم بزند.
مشکل اینه که ما تو ایران موسسه های فنی و حرفه ای و کاربردی به اندازه کافی نداریم و مردم بهشون اقبال ندارن،مثلا یه تیم ساده تاسیساتیه برق که کارت چاپ میکنه و تعمیر برق و تاسسیات منازل و به عهده میگیره،به 10تا لیسانس برق احتیاج نداره،1دونه لیسانس میخواد و 9تا کاردان یا اصطلاحا آدم فنی ولی دانشگاه نرفته.
میلاد پسر گلم وقتی اون بنده خدایی که سرمایه برای کار کردن نداره باید منتظر استخدامی های دولت باشه. همه که مثل شما وضع مالیشون خوب نیست پسرم
چرا خانواده ها و اجتماع را مقصر نمی دانید خانواده ها حاضرتد برای شرکت فرزند شان در کلاس کنکور میلیونها تومان هزینه کنند اما حاضرند برای کارآموزی فرزندشان هزینه کنند؟
پنجاه هزار پزشک بیکار یه کم از سطح توقعش کم کنه و بره تو مناطق روستایی خدمت کنه . چرا یه معلم حداقل باید 5 سال تو مناطق روستایی و محروم خدمت کنه ولی پزشک این اجبار رو نداره . من به اجبار سه سال تو روستا با بدترین شرایط ممکن زندگی کردم و بعد از 15 سال سابقه هنوز اطراف شهر تدریس می کنم ولی متاسفانه حتی تو روستاهای پرجمعیت دور افتاده نه پزشک هست ، نه بهیار ، نه ... . چه جوری می خوایم جواب این کوتاهی ها رو بدیم ؟
با سلام واحترام
اینکه برای همه فاغ اتحصیلان انهم با تعداد بسیار بالا کار فراهم نیست شکی نیست اما باید بررسی شود که چند درصد از فارغ اتحصیلان دانشگاه واقعاً دارای سواد واقعی هستند.اما دوست عزیزی که درباره رشته های پزشک نظر داده که پزشکان بیکارند برایش متاسفم سوال اساسی اینجاست که آیا ما واقعاً پزشک بیکارداریم ؟ جوابش منفی است نه دوست عزیز ما به خاطر نداشتن برنامه ریزی ،فقر فرهنگی وگاهاً نداشتن منابع مالی نمیتوانیم برای تحصیل کرده ها شغل ایجاد نمائیم مثالاً یک پزشک متخصص وحتی عمومی روزانه باید چند بیمار را ببیند؟ وقتی یک پزشک روزانه آنهم فقط دربعد ازظهرها بیش از 50مریض معاینه میکند معلوم است که بقیه بیکار خواهند ماند ، چند درصد از روستاهای بالای 1000 نفر حتی دارای یک پزشک مقیم هستند ؟ویا تا حالا از خودتان سوال کردید که به ازای چند هکتار کشاورزی یک مهندس کشاورزی نظارت دارد؟ ویا به ازای چند دانشجو یک استاد وجود دارد؟ وقتی 20 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد در یک کلاس بنشینند واستاد هم بیش از 40 ساعت در هفته تدریس کنند وگاهاً پست دیگری هم داشته باشد مشخص است که نه دانشجو چیزی خواهد فهمید ونه به دیگران شغل خواهد رسید؟و یا اینکه ما درکشور چند شهر داریم وچند شهرداری وچند نیرو درهر شهرداری وچند درصد از نیروهای شهرداریهای کشور تحصیلکرده هستند؟ ویا دارای مدرک شهرسازی یا برنامه ریزی شهری یا مدیریت شهری ومعماری و...هستند؟دوستی که درمورد بیکاری جغرافیا گفته تحقیق کند چند درصد از فارغ اتحصیلان این رشته مسلط به Gis،تفسیر عکسهای هوایی نقشه خوانی و...هستندوبیکارند؟بازهم میگویم که اینکه عده کثیری فارغ اتحصیل بیکارند شکی نیست اما تعداد افراد تحصیل کرده با سواد ب کمتر از آن است که فکر می کنیم کاش فرصتی بود تا من علتهای اصلی بیکاری فارغ اتحصیلان را بیشتر مطرح میکردم.
دانشگاه پیام نوروچامع علمی کاربردی را بردارید دانشگاه آزاد را محدود نمایید , مراکز فنی و حرفه ای را تقویت کنید در ضمن بجای ورودی سختتر و ادامه آسان ورود را سهلتر و ادامه را سختتر نمایید خواهید دید فرهنگ هم در طول چند سال عوض خواهد شد دیگر داشتن مدرک دانشگاهی ارزش حساب نمیشود بلکه تأثیر گذاری و موفقیت در شعل و کسب و کار ارزش میگردد هرکس ایده خوبی داشته باشد به هم اندازه میتواند از تسیهلات در راستای توسعه مهارتها و کسب و کار خود استفاده نماید . با تشکر
میلاد جان تا حالا شده 6 ماه دنبال کار بگردی بعد از همه جا جوابت کنن؟
پدرام جان به دانشگاه ربطی نداره کلا صنعتی نداریم که بخواد نیرو بگیره
من فوق لیسانسم را فقط برای فرار از سربازی گرفتم
ببخشید من اشتباها منفی دادم! نظرت را کاملا قبول دارم.
من مدیر یک انتشاراتم کلی هم امکان گسترش کارم را بااستخدام یک یا دو نفر دارم ولی همه می خوان با پشت میزنشینی و مدیریت کارشون را شروع کنند و بخاطر همین داد می زنند که بیکاریه.
همیشه گفتن از تو حرکت از خدا برکت.
شاید بگین این عقب مانده است اما مشکل دیگر این است که دانشگاهها پر شده از دختر آن هم در همان رشته های اشباع شده مثل رواشناسی و حقوق و تاریخ جغرافی این دخترها پس فردا که لیسانس بگیرند تصور میکنند که حتما باید یکی بالاتر از خودشان خواستگارشان شود اما کجا پیدا میشود خدا میدونه.
از روزی که دانشگاههای آبکی مثل مور ملخ هر روز زیادتر وزیادتر شدند ومدرک خریدنی شد واین ظلمی که در طول تاریخ به علم ودانش نشده بود شد ،بایدهم به این روز گرفتار آئیم
واقعا" دل زده ام از این جور تحصیل کردن ها ای کاش اونایی که تحصیل می کنن فکر نکنن که با ادامه تحصیل همه چیز تمومه ، نه برن دنبال کار ، قرار نیست همه کار پشت میزی داشته باشند. اصلا" چرا جوونا و مخصوصا" دخترا فکر می کنن حتما" باید برن دانشگاه. واقعا" اکثرجوونا هدف اصلی شون رو که همونا زندگی کردن با توسل به اون امکانات و قدرتی را که دارند فراموش کرده اندو چشم بسته تحصیلات رو ادامه می دن.
واقعا حرفت درسته
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.