«نگاه شما»: به کجا چنین شتابان؟!

م.م.ا از تهران در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشته است:

زمانی در این کشور، مادر خوب بودن و پاکدامن بودن، افتخاری بود برای هر زن و البته مردان منتسب به آن زن؛ اما حالا...؟ نه تنها این گونه نیست، بلکه به دلیل انحطاط فرهنگی موجود گاه مایه سرافکندگی نیز هست.

به نظر شما، آیا زنی که هم غمش موفقیت مثلا در کارش است و همه چیز را فدای رسیدن به هدفی (مثلا توانایی خود را نشان دادن به مردان) که برای خود ترسیم نموده است، می‌کند آیا می‌تواند مادر خوب و همسر خوبی باشد؟ به خدا قسم خانواده‌ها در خطرند و بیشتر خطر برای خانواده‌های ما از سوی همین تفکرات است، نه از ماهواره‌ها.

باعث تأسف است که بیشتر زنان ما موفقیت را مانند مردان بودن می‌دانند. نمی‌دانم چرا بیشتر زنان جامعه نمی‌خواهند بپذیرند که زنان و مردان با یکدیگر اشتراکاتی دارند و تفاوت‌هایی و تفاوت دلیل بر اختلاف و برتری یکی بر دیگری نیست، بلکه این تفاوت در کنار هم باعث تکامل هر یک خواهد شد.

اگر به رفتار زنان توجه شود، گویای این واقعیت است (البته با عرض تأسف بسیار) که مانند مردان لباس پوشیدن، آستین بالا زدن، مانند مردان راه رفتن حتی به طرز مثلا لاتی و شنیع و بسیاری از رفتارهای زننده دیگر (مانند زنجیر در دست گرداندن) که حتی در نزد مردان نیز مقبولیت زیادی ندارد، برای زنان و دختران ما مایه افتخار شده است.

متأسفانه در این چند سال اخیر، صدا و سیما نیز در این انحطاط اخلاقی سهیم شده است. چرا باید راننده اتوبوس و یا تریلی بودن و یا پلیس سر چهارراه بودن و از تیر برق بالا رفتن و... برای یک زن افتخار آفرین باشد که با هیاهوی بسیار در تلویزیون نمایش داده شود؟!

من از شما خوانندگان محترم می‌‌پرسم، چرا مانند مردان بودن برای یک زن افتخار داشته و اینقدر جذابیت دارد؟ چرا باید خبرنگار زن را به کوه و بیابان بفرستیم تا مثلا از افتتاح فلان سد و ... گزارش تهیه کند و این موضوع را به عنوان افتخاری برای زنان مطرح کنیم؟
به خداوند کریم قسم می‌خورم اینگونه بودن افتخار نیست. چرا باید به جامعه نفهمانیم که توانایی فقط در این چیزها خلاصه نمی‌‌شود و هر کس (چه زن و چه مرد) می‌تواند در حوزه کاری خود توانا باشد.

پس کجا باید کرامت و ارزش انسانی و والای یک زن را که در حال فراموشی است، جستجو کرد؟ شما در همین هفت، هشت سال اخیر، سریالهای تلویزیونی را مورد قضاوت قرار دهید؛ در هر سریال به ازای هر مرد تبهکاری که وجود دارد، دست‌کم یک زن تبهکار و سر دسته دزد و قاچاقچی وجود دارد.

به نظر بنده، دادن اینگونه نقش‌ها به زنان در تلویزیون وجود اینگونه موارد در جامعه نیست، بلکه بیشتر گویای این مطلب است که بگویند زنان حتی در کارهای خلاف و تبهکاری نیز از مردان عقب نیفتاده اند و پا به پای مردان با گام‌های ثابت و استوار به پیش می‌روند.

به هر حال، این رویه ای که صدا و سیما در پیش گرفته، نه تنها به سود زنان نیست، بلکه کل جامعه را نیز ضرر می‌رساند. اگر سازمان‌ها و مسئولین محترم و از جمله صدا و سیما زودتر به فکر چاره نباشند، کیان خانواده (که همه دستورهای اجتماعی خداوند در جهت حفظ این کیان است) از میان خواهد رفت و از بین رفتن این کیان، برابر است با فساد، تباهی و... و در پایان از بین رفتن جامعه.

نمونه دیگری از این بی بند و باری‌ها و مقایسه خود با مردان، حجاب و عفاف است که در این سالها بیشتر قربانی این مقایسه‌ها شده است. مثلا اگر به دختر یا زنی بگویی چرا حجاب را رعایت نمی‌کند، یا قبول ندارد، ضمن مقایسه خود با مردان می‌گوید: حجاب سختی دارد؟ از خواهران بزرگوار این را می‌پرسم آیا هر چیزی که سخت باشد، بد است و یا هر چیزی که آسان (مثلا بی حجابی) باشد خوب است؟ درس ریاضی و یا علوم دیگر نیز از نظر بعضی‌ها سخت است، آیا می‌توان نتیجه گرفت که کلا ریاضی بد است و به هیچ دردی نمی‌خورد؟

معمولا مسواک زدن نیز در آخر شب سخت است، پس آیا می‌توان گفت که مسواک زدن بد است؟

نمونه دیگری از این دست افتخارات ملی! که اغلب به آن می‌نازیم، موفقیت بیشتر دختران در قبولی در دانشگاه است و در سال‌های اخیر، یکی از افتخارات ملی! ما شده است بدون اینکه به پیامدهای کار بیندیشیم.

تو را به خدا بیایم و به طور یکجانبه به مسائل نگاه نکنیم و در بررسی یک مسئله و یا مثلا موفقیت با دید کلی و در نظر گرفتن کلیه جوانب، از خوبی یا بدی حرف زده و نتیجه گیری نماییم.

بیائیم و هر کس به نحو احسن وظیفه ای را که بر عهده دارد انجام دهد و خود را با دیگران مقایسه نکنیم (به طور مثال بنده به هیچ عنوان مقایسه خود را با حسین رضا زاده منطقی نمیدانم و بالتبع نمی‌روم وزنه 210 کیلویی را بردارم، چون می‌دانم بنده نیز کارهایی بلدم و توانایی‌هایی دارم که ایشان نمی‌توانند انجام دهند و می‌روم سراغ استعداد و توانایی خودم).

متأسفانه زنان ما راهی را شروع کرده‌اند که غربیها 200-300 سال پیش شروع کردند (که حاصلش بهره کشی همه جانبه کاری و جنسی از زنان بوده است) و حالا فهیمیده اند که تفکر فیمینیستی اشتباه است و هر کس باید سر جای خودش باشد و وظایفش را خودش انجام دهد. این را تا حدودی می‌توان از فیلم‌های به نمایش در آمده فهمید و دید که غربیها نیز به اهمیت خانواده خوب و مستحکم که جز با مدیریت یک زن خوب حاصل نمی‌شود، پی برده اند. متاسفانه اگر به همین منوال پیش برویم تا چند سال دیگر خبری از تشکل مقدس خانواده نخواهد بود تا شما در این برنامه درباره آن (خانواده) بحث کنید.

در پایان این نکته را متذکر می‌شوم که هدف غایی و نهایی از آفرینش انسان فقط به کمال رسیدن است نه این چیزها و اهدافی که در فکرمان به عنوان موفقیت (البته در مورد زنان موفقیت یعنی توانایی خود را به مردان نشان دادن می‌باشد) مطرح است؛ اهدافی که گاه در نهایت نه تنها انسان را به کمال نمی‌رساند، بلکه باعث انحراف وی نیز می‌شود.

بنده این را می‌دانم که در گذشته حقوقی از زنان ضایع شده است؛ اما این امر نباید منتهی به زیر سوال بردن برخی از احکام و حقوق مردان باشد.

در آخر ذکر این نکته ضروری است که زن و مرد مکمل یکدیگر در رسیدن به آرامش هستند و هر چیزی که این آرامش را مختل کند (ولو در ظاهر موفقیت باشد) در حقیقت شکست است و بس!

---