کدام اقتصاد و تولید ملی؟

باید فرآیند کنترل منابع مالی در کشور تحت نظارت مردم باشد و این کار با احزاب یا شکل مشابه آن ممکن است

بحث جالبی بود اما به شرط اینکه نظرات دیگران انهم ،نظرات اهل فن را هم دریافت وسپس با بحث های کارشناسانه مجال طرح تمامی نظرات را به افراد خبره بدهیم زیرا نمی توانیم همیشه به نظرات خود متکی باشیم بلکه این احتمال را بدهیم که شاید نظرات بهتری هم وجود دارد که ما دسترسی بدانها نداشته ایم

با عرض سلام و تشکر از نکته هایی که شفاف فرمودید.

جناب آقاي دكتر رضايي
باسلام واحترام
سادگي بيان شما نمايي از فرهنگ لرستان است كه خود نيز جزئ كوچكي از آن هستم.
من نيز چون شما معتقد به تعبيه موتور توسعه اقتصادي در حوزه مناطق هستم ولي نكته اي را كه بايد مد نظر قرار داد اينست كه توزيع ناعادلانه ثروت و فرصت در كشور نيروهاي كارآمد ونخبه مناطق مختلف را از آن نواحي مجبور به مهاجرت كرده است و امروز شما اگر ميلياردها تومان هم در استانهاي اينچنيني تزريق كنيد رشد يا توسعه اي درخور نخواهيد يافت.
آنچه مسلم است چرخهاي توسعه در اقتصاد كشور ما درست تعبيه نشده اند و اتفاقا من معتقدم كه علت اصلي آن اينست كه منابع فكري و مالي كشور در اختيار كار آفرينان منطقه اي قرار ندارد.
بعيد ميدانم بدون توجه به تعادل مثلث كارآفريني و مديريت استراتژيك و برنامه ريزي اقتصاد كلان مبتني بر درآمدهاي نفتي و برنامه ريزي توسعه منطقه اي بتوان ايران را در شاهراه توسعه قرار داد.

درکشورماباوجوداین همه اقتصاددان وکارشناس فقروبیکاری وفسادغوغابیدادمیکند.چون اقتصاددانانی که درمصدرقدرت هستندمردعمل نیستنددرعوض حسابی مردشعارهستند.

سلام علیکم
شرح متون فوق مبانی توسعه اقتصادی ایران از نظر شماست؟؟؟
آقای رضائی عزیز 35سال پیش تو ایران با چرم و موم وابریشم و ..کلی کارو زحمت کفش دوخته میشدجفتی 70 تا110 تومن فروخته میشد همه هم میتونستن بخرن اکثرا هم از کیفیتش راضی بودن اما الان بعد از 35 سال اون چرم قیمتش230برابر شده و اون ابریشم 170 برابر گرونتره...تازه برادر من وسایل 35 سال پیش با اون قیمت اصلا وجود نداره .با 30تا 40 درصد کیفیت پایین میشه برخی وسایلو خرید اما دیگه چرم گرونه!!...موم خیلی گرونتر ..و ایریشم هم بسیار گرونتر...برق و آب هم هرسال گرونتره ..الان تولید همون کفش قیمتی در حدود 90000 تا 150000تومن در میاد حق دستمزد رو هم بکشی روش میشه جفتی 115000تومن تا 185000تومن وقتی میزاری تو ویترین مشتری فقط نگاه میکنه .قدرت خرید نداره میره کفش چینی میخره 25هزارتومن .

همیشه از نقطه نظرات جناب آقای رضایی لذت می برم

نکات بسیار خوبی بود . شکی نیست اگر این شش نکته اجرا شود پیشرفت قطعی است

اما آیا مردمی که به اقتصاد دولتی عادت کرده اند می توانند وارد اقتصاد خصوصی شوند؟ توصیه پدران و مادران به فرزندان خود در جامعه این است که درس بخوان فوق لیسانس یا دکترا بگیر و یک شغل دولتی پیدا کن و خوشبخت شو
از چنین مردی بعید است وظیفه و مسئولیت های خود را در زمینه های اقتصادی بپذیرند

همچنین دولت و دولتمردانی که به اقتصاد خو گرفته اند به آسانی از کنارش نمی گذرند و گویی در اقتصاد ریشه دوانده اند و اگر اقتصاد از کمند دولت آزاد گردد به سان قطع ریشه بعضی از دولت مردان می باشد

پس مردم گریزان از قبول مسئولیت، دولت ریشه دوانده در اقتصاد.

بی شک رشد اقتصادی نیاز مند ایثار است. ایثار از جنس همانی که در هشت سال دفاع مقدس داشتیم. افراد باید سختی بکشند و واقعا کار کنند. و در آخر بپذیرند که ممکن است تلاش اقتصادی آن با ورشکستی مواجه شود.

یعنی ریسک ورشکستی را به جان بخرند و تلاش کنند به جای واردات بی منطق و بدون ریسک, کالای با کیفیت و با قیمت مناسب تولید و روانه باز کنند.

این تولید کالا در داخل با هزاران مشکل مواجه است. از جمله ریسک بالای ورشکستگی.

و همین یعنی فرار سرمایه و سرمایه گذار. اما اگر از خودگذشتگی باشد و بدانیم هدف سود آنی نیست و بلکه تولید یک کار خیر و خداییست و حتی مانند عباد است، نگاه به آن فرق می کند.

بنا براین بدون تلاش سخت و ایثار ما نمی توانیم قدمی به جلو حرکت کنیم. و باید چشم ها را شست، جورد دیگر باید دید.

بنا براین ما به همان ایثار گری زمان دفاع مقدس نیاز داریم، منتها در اقتصاد. در هشت سال دفاع مقدس ایثارگران کشور به پیروزی رسانند و دست متجاوز را قطع کردند و امروز ایثارگران اقتصادی می توانند دشمن صهیونیستی و امپریالیست را نا کام و مایوس سازند و پرچم جمهوری اسلامی ایران را استوار تر از گذشته در جهان به اهتزاز در آورد

جالب بود

بحث های خوبی است ولی بنده با مدرک فوق لیسانس معماری و 10 سال سابقه کار هنوز 2 سال است که دنبال کار هستم

در خانواده همیشه میگویند ظاهرمان ناظران را میشوزاند داخلمان خودمان را !!!
یعنی در کشورهای دیگر ایران و ایرانی را ثروت مند و متمدن و خوشبخت میدانند و به حال ما غبطه میخورند در حالی که در داخل هزاران مشکل بدبختی داریم ....
آقای رضائی عزیز من فرمایش شما را قبول دارم .
من پیشنهاد میکنم : 1-
که ما یک تیم رهبری اقتصادی شامل 5 نفره داشته باشیم و هر یک از این 5 نفر سر گروه یک تیم اقتصادی 10 نفر باشند .
2-و توصیه میکنم هر وزارتی یک رهبر و 4 زیر گروه تعریف گردد ...

با کاملا این نظریه درست است البته همه عمل کند

من می‌گویم، این افراد در کشور هستند و در صورت لزوم مي توان نام اين گروه هفت نفره اقتصادي را اعلام كرد.(و هر گروهی دارای رای اکثریت است،و هر رایی قیمتی دارد)

جوامع ایران را راه بیندازید، شما را به آسمان هفتم می‌برند، به شرط آن که به مردم اعتماد کنید و از آنان نترسید.(نوبر است!...بعد از سه دهه تلقین ، اگر گفتید چرا بعضی مقامات ، شهروند همان مناطق نیستند؟!)

نیز دادن وام‌های ارزان 5 درصدی به تولید و ایجاد اشتغال در کشور از حساب صندوق توسعه ملی است.(هاراکیری!...الان هم از کنترل خارج شده!)

نگاه خوش‌بینانه به یکدیگر به جای بدبینی و بدگمانی.(این یکی با زدودن فرهنگ دزدی و دونی و...شماره 1 است که آخر نوشتی!)

آقای آرام!
مطهری را ما شناختیم!:"میبینید تنها کار او عدالت که نیست..."
آنچه باید ساخت بسیار عمیق تر و ساده تر از این صحبتهاست!

چرا نظرات رو نماش نمی دهید؟

سخنان بسيار زيبا و جالبي بود راستش من تحت تاثير قرار گرفتم ولي متعجب هم شدم . براي اينكه كسي و كساني اين حرفها را به زبان مي آورند كه از اول در راس هرم اين نظام بوده اند و همين حرفها را خيلي سال پيش افراد آگاه به اقتصاد كشور مطرح مي كردند ولي گوش شنوايي نبود البته معتقدم الان هم نيست پس براي چه كسي مي گوئيد اگر راست مي گوئيد يا علي مدد .
البته اگر حضرات راكه فلر مي توانند از ثروتهاي با آورده شان مطمئن شوند

... و باید اضافه کرد ، تغییر قانون فرسوده کار که معضل بزرگی برای کارفرمایانی است و دست کارگران محترم را خیلی باز گذاشته مخصوصاً در کارگاه های کوچک که رد همه جای دنیا سهم بسیار زیادی در ایجاد اشتغال دارند.

آقای رضایی پیش نیاز چیزهای که گفتید دمکراسی واقعه ای است.

اقای رضایی برای رسیدن به مواردی که فرمودید نیاز به آزادی گفتار و امکان نصیحت و انتقاد پذیری آزاد است و روزنامه های آزاد و صدا و سیمای ملی وگرنه همه نکات ذکر شده شما را میدانند راه رسیدن به این موارد مهم است

جناب آقاي رضايي تا زمانيكه افراد نا سالم و نا صالح و دزد در كشور هست اقتصاد ما حتي با توجه به مطالب فوق و اظهارات بجاي جنابعالي به هيچ جا نخواهد رسيد.

نكات بسيار خوبي مطرح شده ولي غير از برنامه ريزي اصولي در برنامه ها و اهداف اقتصادي كشور ، پيش بيني پاسخگوئي مسئولانه دستگاههاي اجرائي در برابر سرمايه گذاري هاي به عمل آمده خود به دستگاههاي نظارتي بالادستي ، از جمله موارد بسيار مهم مي باشد. تا زماني كه سيستم هاي ارزيابي موثري بر عملكرد دستگاههاي اجرائي مطابق با قوانين، حاكم نگردد و دستگاهها فارغ از عواقب تصميمات خود بطور مسئولانه باشند ، امكان انجام برنامه ريزي هاي اصولي اقتصادي ثروت زا ميسر نخواهد گرديد.

توصیه های شش گانه تان ارزشمند است بواقع وقتی شما نمیتوانید اقدام عملیاتی و اجرایی کنید سایر مردم اعم از عوام و خواص چه راهی را بایستی برگزینند

آقای رضایی این همه جوان مستعد بیکار داریم وآنوقت در تمام سازمانها وبانکها وموسسات اقتصادی کلی بازنشسته محافظه کار وکارنابلد استخدام هستند...اگر اینها باتجربه وکاربلد بودند پس چرا وضعیت کشور ما اینگونه است..شما وقتی سکان جنگ دستت بود جوان بودی ولی امروز به جوانها هیچ اعتقادی نداری وهمه شما اینگونه هستید....

با درود!

پیشنهادهای جالب و منطقی. برای به اجرا دراوردن این پیشنهادها یک مانع بزرگ و اساسی وجود دارد و آن هم مشگل ساختاری در سیستم اداره کشور می‌‌باشد. تا این مانع برطرف نشود، متاسفانه همین آش است و همین کاسه.

به امید روزهای بهتر برای این کشور و مردم شریف آن

ساخت پل ها سدها وصنایع زیر ساختی برای کشور باعث شده که در حال حاضر ایران توانایی کسب سرمایه گذاری خارجی را داشته باشد بی شک اگر نرمش کوچکی در روابط خارجی اتفاق می افتاد این زیر بناهای اقتصادی توانایی خود را در جذب سریعت و موثرتر سرمایه های خارجی نشان میداد

با سلام
تابناک عزیز لطفا پیام مرا به گوش جناب دکتر رضائی عزیز برسونید.
بنظر بنده نظرات ایشون فوق العاده پخته و قابل اجرا هستند. من قبلا نظرات ایشون رو جدی نمیگرفتم از زمانی که خودم برای تحصیل به اروپا امدم و فرصت یافتم بیشتر مطالعه کنم احساس کردم نظرات این بزرگوار حتی از نظرات اقتصاد دانان بزرگ هم سنجیده تر و قابل اجرا تر است. بنده حقیر با تمام وجودم احساس عمیق ایشان را در زمینه رشد و شکوفائی ایران عزیز درک میکنم و با وجود چنین بزرگانی در ایران بزرگ به خود میبالم و جدا از خداوند منان خواستارم در آینده فرصتی به بنده حقیر عنایت فرماید که بتوانم در رکاب ایشان باشم و با تمام وجودم در راستای تحول اقتصادی به ایشان کمک کنم. ضمنا از طرف بنده حقیر به ایشان بگویید که برای انتخابات آینده ریاست جمهوری برنامه منسجم تر و فشرده تری را از هم اکنون پیاده فرمایند بنده حقیر هم به عنوان یک شهروند ایرانی در زمان انتخابات ریاست جمهوری آینده با تمام وجودم برای انتخاب ایشان تلاش خواهم کرد. فقط ایشان باید برنامه قوی و منسجم تری برای انتخابات باید داشته باشد.لطفا این را در اینجا چاپ نکنید و فقط به اطلاع ایشان برسانید.
با سپاس

اینکه دولتمردان بایدبه اقتصاددانان گوش کنندحرف زیبایی است علم اقتصادمانندسایرعلوم حاصل تجربه علم بشراست پس نیائیم همه چیز راغربی وشرقی کنیم که بعدنتوانیم ازآن استفاده کنیم .ضمناایجادمناطق اقتصادی به تناسب فرهنگ وپتانسیل هرمنطقه فکربسیارخوبی است .

1-آیا همه مدیران ماروحیه جهادی دارند واستنباطشان بانویسنده مقاله یکی است ؟یکی از مسائل اینست که ما کلاسهای ضمن خدمت کاربردی برای مدیران نداریم.
2-معنی مشاوره را بدلیل کمی آگاهی از مدیریت نمیدانیم واستبداد رای داریم.
3مشوره را در حد توصیه های اخلاقی میدانیم .
حوصله خواندن(سردرنیاوردن)محاسبات مشوررانداریم.
بسیاری از مطالعات مشاوران در قفسه ها خاک می خورند .ومدیران کار خودشان را میکنند.
مدیران ما اغلب از قوانین ومقررات وکاربرد آنها از مدیریت بی اطلاعند.
در یکی از کلاسهای ضمن خدمت که منهم شرکت داشتم مسایل بسیار متنوعی برای مدیرانی که از نظر کار وسواد همگن نبودند تدریس میشد درحالیکه بایستی قبلا آنهرا سطح سنجی میکردند.
واقعا می ارزد گاهی از مدیر سئوال شود چه مشاوری نیاز دارد در اختیارش قرار دهند چون در حال حاضر مدیران اغلب دوستان بیکار (یا کسانیرا که در 10جای دیگر کار میکنند به عنوان مشور می آورند )وحقوق میدهند ونهایتا چیزی ازتوی آن برای سازمان درنمی آید ضمن اینکه پذیرائی از مشور محترم موجب نارضایتی سازمانی میشود (ومن نمونه های زیادی سراغ دارم).که نماینده مجلس پس از اتمام دوره نمایندگی در سازمانهائی مشاوره میدهدوحق المشاوره خوبی میگیرد.
بقول دوستی:مشاور نباید ور بزند وپول بگیرد باید در رشته خودش طرح بدهد باقی بقایتان تا فردا البته من بدیهیات را نوشتم چون خیلی از مدیران نیاز به همینها دارند

به نظر من فقط با کار مدام واندشمندانه اما و اماو اما (با تعامل با جهان است) که یک کشور میتواند به رفاه وآسایش وتعالی وپیشرفت نایل شود. انتظار پیشرفت بدون تعامل با جهان مانند انتظار پرواز داشتن از پرنده ای است که یک بال آن را قطع کرده باشیم.

جناب آقای دکتر رضایی، مطالب بسیار ارزنده ای را اشاره فرمودید منتهی توقع بنده از جنابعالی بیشتر از این است.

1- بنظر می رسد روحیه کار جهادی
همچنان در وجود شما بوفور موجود است اگر چه این موضوع بد نیست ولی برای مملکت داری باید طرق پایدارتر را جایگزین کرد.

2- من با سیاست فدرالی شما کاملا موافقم و می تواند زمینه شکوفاسازی توانمندی ها و پتانسیل ها را همراه داشته باشد منتهی باید خیلی مراقب بود که خدای نکرده دچار تبعیض نژادی، قومی، زبانی و البته دینی نشود بطور خاص توجه شما را به کم لطفی های متعدد به استان سیستان و بلوچستان جلب می کنم

3- بیش از هر چیزی رشد و شکوفایی یک اقتصاد قوی، مدیون پایداری و ثبات قانون است چیزی که به دفعات در ایران نقض آن مشاهده می شود چنانکه فروشنده یک سوپرمارکت ابراز می کند مسئولین شب می خوابند و صبح قانون را عوض می کنند این بدترین نوع اعتماد به سیاست های یک کشور است.

4- نکته بسیار مهم دیگر این است که جنابعالی نیز قبلا به آن اشاره داشتید که وضعیت کشور ما بلحاظ نیروی کاری در شرایط بسیار خاص و مطلوب قرار دارد بیشترین تعداد نیروی کار موثر که اغلب با تحصیلات مناسب نیز هستند برای سیاستگذاری که به این مقوله توجه داشته باشد بسیار باارزش است

5- بعنوان یکی از حیاتی ترین نیازهای کشورمان به شما عزیز گرانقدر توصیه می کنم و امیدوارم با توجه به اهداف دراز مدتی که دارید ان شاالله مورد استفاده قرار گیرد؛ تحلیل تاریخ نه چندان دور ایران (20 سال اخیر) نشان می دهد یکی از بغرنج ترین معضلاتی که رشد و شکوفایی ایران را بازداشته است عدم انتصاب های صحیح در موقعیت های شغلی مختلف است مثلا منابع طبیعی یا شهرداری که توسط یک مهندس نانو اداره شود چیزی نمی توان انتظار داشت نه آنکه آن فلان مهندس ناکارآمد است بلکه در آن موقعیت از توانمندی های وی استفاده نشده است.
پس بعنوان یک خواهش لطفا به این مورد آخر توجه ویژه ای بفرمایید تا این همه هزینه ای که دولت برای نسل سوم صرف کرده مورد بهره برداری مناسب قرار گیرد و ان شاالله بازخورد آن نصیب کشور و ملت سربلند ایران شود.
به امید خداوند متعال

جناب آقای رضائی سلام سال نو مبارک ببخشید که توفیق ملاقات حضوری نیست یکی از اشکالات ما این است که 1-وظیفه خودمان را هم که انجام میدهیم به مردم منت زیادی میگذاریم 2-کاررا آنطور که باید وشاید انجام نمیدهیم وبقول خدا (هوالذی خلقالموت والحیوات لیبلوکم ایکم احسن عملا )*عمل نمیکنیم 3- راه آهن شیراز اصفهان راکه میسازیم منابع را هدر میدهیم وباید مجددا خراب واز نو بسازیم 4-در این زمان که راه آهنهای دنیا با سرعت بیش از 200کیلومتر میروند از تهران تا شیراز 15 ساعت طی طریق مینمائیم 5-بجای 1سال مطالعه ومثلا 1ماه کار برعکس عمل کرده واجرا طولانی میشود 6- شرکت مترا(مهندسین مشاور راه آهن) یکبار طرح جامع راه آهن را که بوسیله دکتر شیرازیان وخانم صدیقی انجام شده بود در زمان مدیریت آقای مهرداد تقی زاده بهجتی (معاون بعدی شهردار تهران)با ارز انجام دادند که معلوم نیست در کجا است وآیا مجریان آنهارا میخوانند یانه؟وچرا راه آهن ما اینقدر عقب مانده است دیزلها ی GMوGEوآلستوم همه در نوبت تعمیرند عمر ناوگان بسیار بالا است شما بفر مائید با این راه آهن فرسوده چه باید کرد ؟باور کنید مرتبا از وزارت کشور ,دانشگاه وشیلات وجهاد دانشگاهی مدیر عامل راه آهن را انتخاب میکنند وتا میخواهد یاد بگیرد منتقل میشود اسامی آنها بعد از انقلاب (علیزاده خاموشی موحد افشار دادمان ویکنفر یزدی سعید نژاد زیاری وآخری یادم رفت جمعا 10نفر)

خیلی خوب بود.راه کار عملی را ارایه کنید.

درست میگی حاج محسن کو گوش شنوا البته من می خوام یک کم هم از خودمون انتقاد کنم اگه وام ارزان بدن همون رانت معروف پیش نمیاد ما مردم باید خودمان یک به یک خودمان را اصلاح کنیم انوقت میبینی جامعه اصلح شده

جناب دکتر رضایی شما که دکترا اقتصاد دارید چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟رشد اقتصادی بدون توسعه زیربنایی وعمرانی انهم در 80 سال پیش ایران چگونه ممکن بود؟ پهلوی اول با مالیات قندو شکر راه اهن و جاده سازی .. ..کرد . اما هفنتمین راه توجه به مردم ومدیریت ا ز پایین تقویت احزاب رسانه ها ومجلس مستقل و همچنین دستگاه قضا مستقل ودگرگونی سیاسی

سلام:واقعا" آقای دکتر خود شما بهتر می دانید حرفهای که می زنید قابل اجراء نبوده وفقط شعار است،مگر در این کشور می توان نظر مخالف رئیس خود داشته باشی که صحبت از کار جمعی و...می کنید.

هيچ كشوري در دنيا قادر نيست ارزش پول ملي اش رادر عرض سه ماه چهل در صد پائين بياورد ولي در كشور ما شد.

میدانید الآن17روز از عید میگذرد کارخانه ماتعطیل است کارگرها بیکارند وسخن من این است که کیفیت کار کارگران تولید را میشود اندازه گرفت وبابندکی ضایعات میشود مجددا خط تولید را اصلاح کرد ولی کیفیت کار مدیران را چگونه باید سنجید کسیکه مدیران را ارزیابی نمیکند ودر نظام دولتی مدیر چه سود بدهد چه زیان پاداش پایان سال خودرا میگیرد وتازه در زمان تحویل وتحول یاتودیع ومعارفه معلوم نیست چه چیزی را چه کسی تحویل میدهد وچه چیزی را کی تحویل میگیرد در حالیکه یک جمعدار اموال که چندتا قوری وقنددان شکسته در اختیار اوست درموقع انتقال یا بازنشستگی کلی دوندگی دارد تا با نفر بعدی تحویل وتحول نماید واحتمالا مدیر بعدی از حول حلیم در ئیگ می افتد وپس از مدتی به دنبال تغییرات بنیادی میرود واز مدیر قبلی کلی بد گوئی میکند وکازه کوزه هارا به سر کسی که رفته وخودش آنرا تحویل گرفته میشکند ومقامات بالا هم فقط نظاره گرند ونه ازاین گزارشی میخواهند ونه ازنفر قبلی توضیح میخواهند مثل آقای شاهرودی که گفتند من ویرانه ای را تحویل گرفتم وکسی هم به آقای یزدی چیزی نگفت . پس برای بهتر شدن تولید وبیکار نشدن کارگران وارتقائ کیفیت تولید ملی 1-باید تغییرات ودلائل آن مشخص شود . 2-کارخانه یا اداره را شخص ثالثی تحویل دهد وصورت جلسه کند .
3-از آیه قرآن استفاده کند و(فاکتبوه)را انجام دهد .
4-مدیر صرفا به خاطر اینکه بچه خوبی است انتخاب نشود .
5-هیئت داوران با امتحان به مدیر نمره بدهندوسپس آنرا با نمره ای که میدهند انتخاب کنند ودر همان حد از او انتظار داشته باشند واز او بخواهندپشت سر مدیر قبلی غیبت نکند
6- عملکرد اورا هر 6ماه یکبار ارزیابی کنند.
7-به اومشاوره بدهند وتنهایش نگذارند وبه اصطلاح صله رحم کاری بجا بیاورند
8-گاهی به او مشاوره روانی بدهند که فکر نکند عقل کل است وبداند که از اوبهتر وموفق تر هم هست.
9-خلاصه در فکر اصلاح وموفقیت کسی باشند که خود گمارده اندوبدانند که (بازرسی مچ گیری نیست بلکه تطبیق عملکرد با برنامه یا مصوبات است)باقی بقای همه مدیران یاعلی

روی کاغذ خوب است چطور و چگونه عملی می شود بعد خدا دولت مردان می دانند.

باسلام
برادر محسن شما درست مي فرماييد اما
1- سيستم بروكراسي ناسالم و نهادهاي قدرت در ايران آنقدر فراوان و پرنفوذند كه عملا هر فكر و نظر جديدي را اگر خلاف منافعشان باشد اجازه حركت نمي دهند و شما بهتر از ميدانيد.
2- تا زماني كه سياستمداران ما خود اهل اقتصادند انتظار بيش از اين نميشود داشت.
3- تا زماني كه منافع اشخاص و گروهها و نهادهاي قدرت بر منافع ملي و منافع مردم اولويت دارد انتظار بيش از اين نميشود داشت.
4- بندهاي مطرح شده 3 تا 6 همه صبغه فرهنگي دارند و تزريق آن به جامعه سالها وقت نياز دارد و در كوتاه مدت عملي نيست و بيشتر به شعار ميمانند.
5- بنده با شما در اين نظر موافقم كه مردم را به صحنه بياوريم، به انتخاب و درك و شعور مردم اعتماد كنيم. مسائل را به صراحت و درستي تا حد امكان و به شيوه امام راحل با مردم در ميان بگذاريم و هي پرده پوشي و مصلحت انديشي نكنيم. احزاب و نهادهاي مدني را تقويت و نهادينه كنيم و حكومت بجز در موارد اندك قيم مابانه و قيم انديشانه نباشد.
اميدوارم نظر بنده منشر كنيد.
دوستدار برادر حاج محسن

انصافاً به بهترین راهکار های ممکن اشاره کرده اید، فقط بایستی از صدر تا ذیل برای تحقق این خواسته اصولی با تمام وجود قائل به تعامل با اصول باشیم حتی اگر با منافع فردی و صنفی و... ما همخوانی نداشته باشد.
باید مبتنی بر هدف ساختار سازی کرده سپس دنبال متولی و مجری که با تعاریف ساختاری انطباق بیشتر دارد برویم. در مرحله ایجاد ساختارهای مناسب برنامه ها هم، آمادگی برای اصلاح و یا حتی حذف ساختارهای غیر مفید و نا کارآمد داشته باشیم.
تنها با این پیش فرضها میتوان امر به این مهمی یعنی" تقویت تولید ملی " و "حمایت از سرمایه گزاری" را به لطف پروردگار آنگونه که شایسته است محقق ساخت.

با سلام
آقای رضایی مقاله بسیار خوب و ارزنده ای ارائه کردید اما باید گفت که این راهکارها و حتی بهتر از آن نیز بارها توسط صاحبنظران و اندیشمندان علم اقتصاد و سیاست ارائه شده و در کتابها و اسناد موجود است اما سوال اینجاست که چه موانعی برای تحقق این موارد می تواند وجود داشته باشد چه برنامه ای می توان طرح کرد که نگاه خوشبینامه جایگزین نگاه بدبینانه تاریخی ما ایرانیان شود چیزی که مهندس بازرگان در حدود نیم قرن پیش از شما نیز به آن اشاره کرده! شما چه برنامه اجرایی برای بهبود اقتصاد و تولید میتوانید ارائه دهید این صحبتهای کلی به مثابه خطی مشی و اهداف کلی می ماند ولی هیچکدام برنامه محسوب نمی شود و این صحبتها هیچ کدام نمی توانند گرهی از مشکلات اقتصادی کشور باز نمایند.

کار ما از این حرفها گذشته میدونین چرا کافیه به پاسخ این سئوال فکر کنید که چرا برای واردات یک سری کالا مثل خودرو تعرفه های آنچنانی و برای واردت بسیاری کالاها مثل آشغالهای چینی تقریبا هیچ محدودیتی وجود نداره؟

با درود . من با کلیات نظرات جناب آقای رضائی موانفقم ولی واقعیت اینه که دولت مردان ما بواسطه عدم تربیت سیاسی و یک شبه پیمودن راه سیاسی به شعارها و برنامه های خود بعنوان یک برگ برنده برای رسیدن به یک نقطه از جایگاه سیاسی می اندیشند و پس از رسیدن بواسطه عدم گزارش دهی به مردم و همچنین بخاطر صبور بودن مردم ایران زمین در به سئوال کشیدن برنامه دهنده و متعقبا موضوع مصلحت نظام در هر سئوالی موجب می شود یک دور تسلسل بوجود اید و همیشه مردم اینگونه فکر کنند که هرکی بیاید از این بهتر نخواهد بود یا موضوعی که امروزه ضرب المثل شده بد کی رفته که خوبتر بیاید اما با همه این موارد نشستن و کاری نکردن نفرین ایندگان را برای ما به ارمغان خواهد اورد کاری که امروزه ما با قاجار و دولت مردان آن میکنیم ولی جمله خوب نظر بالا خرد جمعی ایست که در آن نهفته و این گره کور زندگی ما ایرانیان ایت

سردار عزیز چرا به بیراهه می روی. این را بگو که اگر آن سه هزار میلیلرد تومن را در چرخه تولید میریختیم چه می شد و ایذا" ملیاردها تومن های دیگری که ملت از آن بی خبر بود.
راه و تونل و را ه آهن هم که خودت بهتر می دانی ابزار توسعه است.

خيلی هوشمندانه بود
واقعا همين است

آقای رضائی چیزهائی میخواهی بگویئ ولی نمیگوئی!
اما واقعیت این است که در حال حاضر بدترین وضعیت برای کشور پیش آمده است اگر کار احمدی نژاد است یا هر کس دیگری بدترین وضعیت کشور در طول تاریخ آن است همه میدانند و نیازی به روکش ندارد
برای توسعه بایستی مستقیم بروید سراغ امریکا حتی در اروپا هم نیست!
فقط یک مورد از مناسب بودن شرایط در امریکا، بانک ها به یک کار آفرین برای پر کردن جیب هایشان نگاه نمیکنند بلکه با وی شریک میشوند اگر حتی ورشکست شود او را از هستی ساقط نمیکنند. باز هم به وی امکان رشد میدهند حتی تا سه بار ورشکست شدن! و برو تا آخر!!
حالا توی کشور ما به خاک سیاه مینشانند و سودشان را میخواهند و اینجا را هم برو تا آخر

سلام . حاجی خیلی دوست داریم

نظرات شما عالی است ولی تا مادامی خودآگاهی ملت ما بالا نرود مطمنا" وضع از این بدتر خواهد شد توجه کنید آلان نزدیک به هفتاد میلیون نفر حقوق بگیر دولت شده و دو یا سه روز مانده به توزیع یارانه ها خیلی از مردم به بانکها مراجعه کرده و زمان واریز یارانه ها می پرسند یعنی مردم را به دریافت وجه تربیت کردیم نه برای تولید و خلاقیت نه برای ابتکار و نه برای ایجاد فرصت و تولید ثروت - پس دکتر جان تا فرهنگ اصلاح نشود زیاد خوشبین نباشد

ارادتمند تمامی دلیر مردان صحنه های حماسه دفاع مقدس بالاخص فرمانده و فرماندهان گمنام

یک موضوع اساسی یادتون رفته دیگه در ایران بیکار نیست همه این بیکارهها با یک درجه تنزل به بیکار بدهکار بانکی تبدیل شده که در زیر استعمار بهرهای ربوی سنگین به تضعیف کشانیده شده اول به داد اونهای برسید که قول حرف های دولت را خورد آمد تولید و اشتغال بکنه که قربانی سیاست های غلط شورای پول اقتصاد شده و در حال حاضر ورشکسته و در زندان به سر میبرن تکلیف این دلسوزان توسعه ملی را روشن کنید....

بهترين مهره اقتصادي دولت را به مناظره با اقاي دكتر رضايي دعوت كنند تا شايد دولتمردان تكروي نكرده و مردم شهيد داده زير فشار اقتصادي بيش از اين له نشوند در تلويزيون

ممنون از آقای رضایی...
من هم رشتم اقتصاده!!!!
از این دست مطالب بیشتر بزارید!!!!!

خداکنه دولت مردان به این کارها عمل کنن چون به نظر به موارد درستی اشاره شده ودر جهت پیشرفت و توسعه ی این نظام و کشور هست.......خداکنه.....