در نقد تصمیمات جمعیتی شورای انقلاب فرهنگی
به جای بچه ساختن، انسان بسازید!
هنگامی که چند سال پیش، محمود احمدینژاد باب گفتوگو درباره پیشبینی مشکلات جمعیتی کشور را باز کرد، بسیاری شگفتزده شدند، ولی اکنون تغییر در سیاستهای جمعیتی کشور به بحثی فراگیر در کشور تبدیل شده است. حال بر فرض که به مرور همه مقامات و نخبگان سیاسی و اجرایی کشور به ضرورت تغییر نرخ رشد جمعیت کشور معتقد شوند، راه درست روند نامناسب پیشین چیست؟
وقتی که چند سال پیش محمود احمدینژاد باب گفتوگو درباره پیشبینی مشکلات جمعیتی کشور را باز کرد بسیاری شگفتزده شدند، ولی اکنون تغییر در سیاستهای جمعیتی کشور به بحثی فراگیر در کشور تبدیل شده است.چسباندن یک سیاست داخلی به صهیونیسم جهانی و فراماسونری بینالملل از آن کارهایی است که تنها از عدهای خاص برمیآید و جز به بیراهه بردن و هیجان مخرب ایجاد کردن فایدهای ندارد.
دفاع از تغییر سیاست کنترل جمعیت آن هم در شرایط اقتصادی کنونی که در جو دلار و سکه زده کنونی که حتی در میان اخبار ورزش هم بحث نرخ دلار مطرح میشود، به نظر عاقلانه نمیآید، اما فقط به عنوان یک دلیل جدید در کنار دلایل قبلی مطرح شده، امروز یکی از اقتصاددانان ایرانی هشدار داده است که هماکنون تعداد شاغلین کشور سه میلیون و ششصد هزار نفر و تعداد بازنشستهها سه میلیون و هشتصد هزار نفر است؛ یعنی برای نخستین بار تعداد بازنشستهها بیشتر از شاغلین است.
هرچند بخشی از این بیتعادلی به دلیل نرخ بالای بیکاری است، جای تردیدی وجود ندارد با پیر شدن متولیدن دهه 60 و کاهش نرخ موالید در سالهای اخیر، این روند نامطلوب احتمالا تشدید خواهد شد و متولدین دهه 60 که در بحران پوشک و شیرخشک به دنیا آمدند، باید در بحران عصا و کفن از دنیا بروند.
حال بر فرض که به مرور همه مقامات و نخبگان سیاسی و اجرایی کشور به ضرورت تغییر نرخ رشد جمعیت کشور معتقد شوند، راه درست روند نامناسب قبلی چیست؟
به طور معمول کشورها برای جبران کاهش رشد جمعیت خود به برخی سیاستها متوسل میشوند که مهمترین آنها عبارتند از:
1 ـ ارائه مشوقهای اقتصادی به زنانی که مادر میشوند،
2ـ افزایش حمایتها در دوران کودکی و رشد کودکان،
3 ـ تغییر سن و میزان ازدواج،
4ـ تغییر نگرش به فرزندآوری
5 ـ و سیاستهای مهاجرتی.
این که برای هر کشوری کدام یک از دسته سیاستهای بالا مناسبتر است، به شرابط اقتصادی و اجتماعی آن کشور وابسته است. اما از ظاهر مصوبه شورای انقلاب فرهنگی برمیآید که این شورا روش تشویق زنان به بچهدار شدن را برگزیده است، هر چند برخی سیاستهای تشویقی هم ممکن است، غیر مستقیم به تغییر در نگاه به ازدواج و فرزندآوری و کاهش سن ازدواج منجر شود.
حال باید به دو نکته توجه کرد:
1 ـ تشویق اقتصادی مادران به زاد و ولد سیاست معمول در کشورهای مرفه غربی و ژاپن است که دارای شرایط فرهنگی و اجتماعی متفاوت با ایران هستند.
2 ـ تأثیرپذیری مردم مناطق گوناگون کشور از برنامههای کنترل جمعیت متفاوت بوده است. به طور کلی مناطق روستایی، مرزی و محروم کمتر زیر بار این سیاست رفتهاند و در عوض کسانی که امروز باعث نگرانی دولتمردان شدهاند، طبقه متوسط و تحصیلکرده هستند.
شاید بتوان به آسانی از دو نکته نامبرده نتیجه گرفت که نباید به آسانی از فرمولی که برای کشوری دیگر نوشته شده، تقلید کرد بلکه باید به مسأله نگاهی بومی داشت و هر سیاستی که در پیش گرفته میشود، به گونهای باشد که تا جایی که میشود، گروه هدف را مورد توجه قرار دهد.
در همین چارچوب، پیشنهاد بهتر احتمالا این خواهد بود که به جای حمایت ساده اقتصادی از زاد و ولد که ممکن است عواقب نامطلوب هم داشته باشد، از ازدواج حمایت شود، از تربیت و پرورش کودکان پشتیبانی به خصوص مالی بشود و جلوی مهاجرت نیروی فعال و مفید کشور گرفته شود.
مورد اول و سوم شاید به شرح و توصیف فراوانی نیاز نداشته باشد اما در مورد ضرورت پشتیبانی از تربیت و پرورش کودکان، نگرانیهایی جدی وجود دارد؛ برای نمونه:
1ـ دلیل آن که والدین درباره بچهدار شدن دچار تردید میشوند تا اندازه بسیاری، زحمات و مشقات بزرگ کردن فرزند در دوران کنونی است.
2ـ سیستم آموزش پیشدبستانی ایران در قیاس با حتی برخی کشورهای آفریقایی نیز نقایصی دارد.
3 ـ در اسرائیل به عنوان یک رقیب منطقهای ایران، از سال 2012 به بعد آموزش پیشدبستانی برای کودکان سه سال به بالا رایگان شده است.
4 ـ همگان از هزینههای گزاف نامنویسی در مهد کودکها، پیشدبستانیها و به تازگی مدارس عادی آگاهی دارند.
5 ـ مسأله اوقات خارج از مدرسه کودکان و نوجوانان ایرانی در ابعاد علمی، آموزشی، فرهنگی، اجتماعی و ورزشی در سالیان اخیر پیشرفت قابل ذکری نکرده است.
6 ـ شرایط دنیای دوره کنونی با دنیای سی سال تفاوتهای جدی فراوانی دارد. هیچ تضمینی نیست که بتوان تا چند سال دیگر سن مناسب برای آغاز تحصیل کودکان را شش یا هفت سال دانست.
نمونههایی از این دست، این ایده را به ذهن میآورد که به جای دادن مشوق اقتصادی به تولد فرزندان بیشتر، بهتر است نرخ زاد و ولد از راه حمایت از تربیت و پرورش کودکان اصلاح شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من یه ساله ازدواج کردم، با نظر همسان همسرم تصمیم گرفتیم تا 5 سال بچه دار نشیم!
بعد از اون، اگه بخواهیم بچه دار شیم، تصمیم گرفتیم
رشد، پرورش و تربیت فرزندمون رو در یه کشور دیگه انجام بدیم!!!! فکر نکنید ما پولداریم ها!!!!
مجموع حقوق من و همسرم در ماه به یک میلیون و دویست نمی رسه!!!! کمک هم نداریم!!!!
فقط اینو می دونیم که ما که بچه های نسل فیل هستیم، با این تناقض های مذهبی و ... در اصل و عمل در جامعه ایران، خودمان هم داریم به بی دینی می رسیم!!! (همه چی کشکه)!!! فقط بعضی از رخداد ها و اعتقاداتمون هست که ما رو آروم می کنه!!!!!
حالا تو این بازار مکاره! ما چجوری بجه تربیت کنیم!!!! ما به بچه بگیم در اصل اینه!!!! اون میره بیرون میبینه همه چی هست جز اونی که میگیم اصله!!!!
حالا بحث اقتصادی رو هم که خیلی خیلی مهمه بذار کنار!!!!!
راستی ما پارسال (با توجه به اقتصاد و هزینه ها) تصمیم گرفتیم تا 5 سال بچه دار نشیم! با این اوضاع فکر کنم دلار هر جند برابر بشه، این 5 سال ما هم ضربدر همون میشه!!!!
من از تابناک تشکر میکنم که این مطلب را به نقد گذاشته زیرا بعضی از افراد تصور میکنند اگر رهبری فرمایشی کرد باید بدون ( نقد علمی و برنامه ریزی کارشناسی فقط سریع عمل کرد! ) در صورتی که رهبری فرمایشات راهبردی میدهد .
ای شیخ شما یه تفسیر قرآن بنویس حیفه دنیا از نظرات شما بی بهره بمونه پاینده باشی
ولي واقعيات زندگي ما خلاف آن است
با سلام تابناک جان تا حالا چند بار نظر دادم و ..خبری نیستمن فقط میخواستم بگم کهکارگری که ماهی 500هزار تومان درامدشه و 200هزارش رو میده اجاره150هزارش رو میده اقساط وام لا 150هزار بقیش چطور میتونه هزینه بچه رو هم بپردازه لابد میگین از طریقه یارانه دولت
من مطمئنم اگر تمام كشور را هم قباله كنيد و به نسل امروز بدهيد زير بار دردسر ازدواج دائم و بچه دار شدن نمي روند مگر صيغه چه اشكالي دارد كه آدم تن به اين ازدواجهاي مصيبت بار بدهد خانمها فهميده اند كه كمر باريك داشتن خيلي بيشتر مي ارزد تا مادر بودن . واقعا اگر ارزشهاي اخلاقي و انساني را از ازدواج و بچه د ار شدن بگيريم چه اهرم مادي مي توانند انسانهاي راحت طلب را به پذيرش چنين مسئوليت سنگيني مجاب نمايد تازه بعد از اين همه مصيبت فرزند به مادر بگويد كه ايكاش مرا به دنيا نمي آوردي اين هم شد زندگي ! راستي داشت يادم ميرفت كه اگر جلوي مهاجرت نخبگان را بگيريد به نابودي سريعتر آنان كمك كرده ايد زيرا اگر در كشور خودشان جايگاه مناسبي داشتند هرگز به بيگانگان پناه نمي بردند وقتي كه اينجا نه شغلي دارند نه جايگاه اجتماعي نه امنيت رواني نه امنيت اقتصادي ، با غل و زنجير هم نمي توان آنها را نگه داشت .
چرا کسی به این موضوع اشاره نمی کند که ایران کشوری خشک و بیابانی است و بیش از نیمی از کشور ما بیابان است و کمبود آب شیرین در آینده نزدیک تبدیل به بحران می شود.
مطلب خیلی خوبی بود. اما توی اوضاع اقتصادی الان بچه بزرگ کردن خیلی سخت شده. فقط طبقه های مرفه میتونن بچه بیارن. اما مساله اصلی سخت شدن ازدواجه. اول باید موانع ازدواج هموار بشه بعدش برای بچه دار شدن خانواده ها رو تشویق کرد.
مردم به این مشوقا اعتماد نمیکنن نمونش اون 1ملیون که پس گرفتن یا مشوقهای خروج کارمندا ازتهران که به ما ندادن .یا سهام عدالت که ما نگرفتیم وانهایی که گرفتن سودی نداشت.میدونم
به قول نيچه قبل از توليد مثل بيافرينيم و برازنده شويم.وظيفه در قبال زندگي ساخت موجودي برتره نه پست تر.انسان بسازيم حرف درستيه.
باسلام خدمت عزيزان سايت تابناك وتمام دوستاني كه نظرات ارزشمندخودرادراين ارتباط فرستادند مطالبي بود كه نظرات شخصي خودم رابرايتان مي نويسم درابتدانظرفيسلوف چيني اگربرنامه يكساله داريد برنج بكاريد برنامه ده ساله داريد درخت بكاريد اگربرنامه صدساله داريد انسان تربيت كنيد باتوجه به اين نكته ايران بابيست ودوميليون خانواده پنجاه وسه درصد جوان بعنوان جوانترين كشور دنيا ماچه تدابيروبرنامه هوشمندي طراحي كرديم امروزه هفتاددرصدجمعيت شهري جمعيت مصرف كننده اقتصادي چگونه انتظارداريم اين جمعيت شهري كه نيازمند يك وضعيت باثبات اقتصادي راخواستارند امروز زوج هاي جوان وقتي ميل به زادولد ندارند يا ناباروري بخاطروضعيت زندگي شهري پارازيتها واسترس افسردگي كمي تحرك افزايش پيداكرده وبابالارفتن سن ازدواج ونبودن اشتغال پايداربراي جوانان وافزايش هزينه هاي مسكن اجاره اي چگونه ميتوانيم باتوجه به اين واقعيات تلخ زادولدداشته باشيم اين كارنيازمند شرايط اقتصادي مسنجم ومقتدرمي باشد آيا بيست ودوميليون خانواده ايراني بزرگ طي يك دهه پيش شرايط بهتراقتصادي دارند يادهه بعد شرايط اقتصادي بهتر ميشود ؟كه براي زاد ولد اقدام كنند زوج هاي ايراني طي يك دهه اخير به تك فرزندي روي آوردندچرا؟ بنظر من اولين راهكار سياست مشخص ومسنجم براي فزندآوري دريك دهه آينده يك برنامه مدون ومشخص اقتصادي مي باشد كه يك دهه آينده ازحالا چه تعدادي باتوجه به تحولات جمعيتي ازدواج مي كنند به كارنيازدارند چه تعدادي مسكن مي خواهند دوم فرزندان وكودكان بزرگ ايران زمين از اول ابتدايي تاتحصيلات عاليه براي مهارتهاي شغلي وزندگي مشترك ومهارتهاي اجتماعي نسل طلايي براي سرنوشت اين مملكت رقم بزنيم باتشكر از صبروحوصله اي كه بخرج داديد
یک سؤال برای من پیش آمده. در همین قانون فعلی تا 3 فرزند پیش بینی شده است، پس چرا بسیلری به یک فرزند قانعند. علت کمی فرزند، فقط بُعد اقتصادی نیست، بلکه از نظر بسیاری، عدم امنیت فرهنگی در جامعه باعث شده که فرزند کمتری داشته باشند.
آخه برادر من یه خانم توی کل زندگیش 400 تا تخمک تولید می کنه یهو بگو 400 تا بچه می خوام دیگه . یعنی چی (( هر نطفه ای پتانسیل جنین شدن رو دارد و اگر همین نطفه بی مورد دور ریخته شود هم شامل میشه )) ؟
سلام بسیار باعث تاسف است که یک معلم چنین حرفی بزنه. البته از معلمان حالا هم بیشتر از این توقعی نیست. دایم در حال نالیدن از حقوق هستند درحالیکه 2 شیفت خانوادگی کار می کنند. شما اگر نان حلال ببری سر سفره و به فکر 2 روز بیشتر تعطیل کردن نوروز نباشی هم روزیت بابرکت میشه که 2 شیقت کار نکنی هم بچه هات مومن و بافرهنگ بزرگ میشن و در این صورت فرقی نداره 1 بچه داشته باشی یا 10 تا چون دیگه مطمینی که بچه هات سربه راه هستند. ببخشید اگه املام غلط داشت استاد.
ای آقا. الان که این دوستان با سواد کامپیوتر دار دارن نظر میدن توی خیلی شهرستانهاو روستاهای دور افتاده شروع به ازدیاد نسل کردن
پمپرز بسته ای 70 هزار تومن شیر خشک 12000 تومن تازه چند وقته دیگه ممکنه نایاب شه ,خیلی آدم باید شجاع باشه الان بچه دار شه
من نمیدونم چرا به این نظر منفی دادن!!!! کجای این نظر ایراد داره. ایشون داره شاهد عینی براتون میاره. الان سن ازدواج تو خانواده های مرفه بالاتراز غیر مرفه هست. پس قضیه چیز دیگه ای هست. یک موج دگر اندیشی اتفاق افتاده و یه چماق تربیت هم واسه خودمون درست کردیم که ای وای بچه کجا تربیت بشه چه جوری بزرگ بشه. اگه این حرف درست بود باید خونواده های مرفه بچه بیشتر داشتن ولی به خدا قسم که برعکسه هر چی رفاه بیشتر میشه این افکار پوسیده غربی بیشتر خودشو نشون میده. ما از فرهنگ ناب اسلامی خودمون فاصله گرفتیم. چشمهامون رو بستیم فکرمون رو دادیم دست برنامه ریزهای غربی که خودشون الان تو سیستم اقتصادی سیاسی خودشون موندن. ما هر جا داریم ضربه میخوریم به دلیل تقلید کورکورانه از غربی هاست. ... چشمها را باید شست ... دوباره باید فکر کرد...
فرزندپروری قطعاٌ از فرزندآوری سخت تر است
در ادامه واسه این که حواستون باشه همه چیزمون نسخه غربی هست. یاد آور میشم همین مورد مهد کودک که غصه شهریه اونو میخوریم الان ثابت شده باعث از هم پاشیدن نهاد خانواده هست. بچه باید تا هفت سالگی تو آغوش مادرش و حمایت مادرش زندگی کنه بچه رو از سه سالگی میفرستیم مهد فکر کردیم خیلی کار خوبی کردیم. یه مراجعه به کتاب "جنگ علیه خانواده" نوشته "ویلیام گاردنر" بفرمایید تا حساب بیاد دستتون.
من واقعا موندم. به قول آقای رحیم پور ازغدی هویت ما مثل میمون شده. ظاهرمان چیزی است و باطنمان چیز دیگری. شعارمان به سمتی و حرکتمان به سمتی دیگر است. اگر ما مسلمان هستیم و به دینمان اعتقاد داریم. دین اسلام سراسر پر است از این که روزی هر انسانی به دست خداوند است و پیامبر اسلام به زیادی امت خود می بالد. پس ما چه مرگمان است؟!!! جز این است که به این مسائل اعتقادی نداریم؟ جان من غیر از این است؟!!! از طرفی عینک غربی به چشم زده ایم و نسخه های آنها را تجویز می کنیم. از طرفی شعار میدهیم ما فرهنگ بومی داریم. چه بگویم که ز گویایی به خاموشی رسیدیم...
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.