رقابت‌های غیراخلاقی روح ورزش را نابود می‌کند

یک کارشناس ارشد تربیت بدنی، گفت: امروزه در دنیای ورزش حرفه ای و نیمه حرفه ای رقابت‌های بعضاً غیر اخلاقی، زیاده طلبی های اقتصادی و سیاست زدگی، ورزش را در مقام تقابل با تربیت بدنی قرار می دهد.

حسین پار، در گفت و گو با ایسنا منطقه کرمانشاه، با تبریک روز تربیت بدنی و ورزش، اظهار داشت: بر اساس تعاریف "تربیت بدنی" فرایندی آموزشی تربیتی است که هدف آن بهبود بخشیدن به اجرا و رشد انسان از طریق فعالیت های جسمانی است.

وی افزود: در واقع تربیت بدنی شامل فراگیری و اعمال مهارت های حرکتی، توسعه و نگهداری آمادگی جسمانی برای تندرستی و سلامت، کسب دانش های علمی درباره فعالیت های جسمانی است و تفاوت آن با ورزش در آن است که در آن فرد اسیر رقابت و در نتیجه فشار بیش از حد جسمانی و روانی به منظور ارضای احساس برتری جویی نمی شود.

مدیر تربیت بدنی دانشگاه صنعتی کرمانشاه، گفت: امروزه در دنیای ورزش حرفه ای و نیمه حرفه ای رقابت های بعضاً غیر اخلاقی، زیاده طلبی های اقتصادی و سیاست زدگی، ورزش را در مقام تقابل با تربیت بدنی قرار می دهد. ورزش از جمله موضوعاتی است که هم می‌تواند یک فرصت و هم یک تهدید تلقی شود چرا که سلامت جامعه‌ شهری و شهروندان در گرو پرداختن به این مسئله مهم است و بر اساس طرح جامع ورزش کشور، ورزش همگانی در حیطه اختیارات شهرداری ها می باشد.

پار با اشاره به تعریف ورزش شهروندی که در واقع همان ورزش همگانی و ورزشی است که همه شهروندان امکان استفاده از آن را داشته باشند، گفت: خدمات ورزش شهروندی که از سوی شهرداری عبارت است از دسترسی آسان در همه مناطق شهرداری به خدمات ورزشی، قیمت مناسب و ارزان برای همه اقشار، ایجاد امکانی با استانداردهای ورزشی با کیفیت و ایمن و در خور شأن شهروندان و توجه به ورزش های بومی محلی خاص منطقه در احداث این اماکن است.

وی خاطرنشان کرد: یکی از اقدام‌های موثر شهرداری‌ها در تعمیم ورزش، احداث زمین‌های کوچک ورزشی در محلات است. شهرداری‌ها می‌توانند افزون بر زمین‌هایی که کاربری ورزشی دارند و توسط سازمان تربیت بدنی یا شهرداری تملک شده‌اند، زمین‌های بلاتکلیف و بی‌مالک را که در بعضی موارد به دلیل تجمع نخاله ساختمانی، زباله و زایدات، موجب آلودگی محیط زیست نیز شده‌اند؛ شناسایی کنند و آن ها را به فضای ورزشی تبدیل کنند.

این کارشناس ارشد تربیت بدنی، گفت: امروزه‏، روند اجتناب ناپذیر تجاری‏ شدن ورزش، آن را به تجارتی بزرگ و صنعتی پویا بدل کرده است و صنعت ورزش به‏ویژه فوتبال به تنهایی بین یک تا دو درصد تولید ناخالص ملی کشورهای صنعتی را تشکیل می‏دهد که مقامات و دست‏اندکاران ورزش را بر آن می دارد که تمهیداتی را به منظور سازگار نمودن ساختار ورزش با تجارت اتخاذ کنند.

وی یادآور شد: البته این موضوع همانطور که در ابتدا اشاره شد پیامدهای منفی نظیر دگرگونی ماهیت ورزش که در آن ارزش‏های معطوف به کیفیت ذاتی ورزش نظیر بازی متوجه ارزش‏های سودمندی و منفعت مادی و مالی مثل جذب تماشاگر می شود. با ورزش می توان به جنگ بیماری‌ها رفت و یا جلوی امراضی نظیر چاقی، افسردگی و حتی بدخوابی را گرفت، با ورزش می‌توان عضلاتی قویتر و هیکلی متناسبتر داشت و در نهایت اینکه ورزش، سالم‌ترین تفریح است و موجبات افزایش فضایل اخلاقی و پسندیده الهی را فراهم ساخته و کیفیت زندگی را در تمامی زمینه های فردی و اجتماعی بهبود می بخشد.