0بازدید
آیتالله مجتبی تهرانی، دار فانی را وداع گفت
از سویی دیگر، جلسات عمومی اخلاق و معارف اسلامی که پیش از انقلاب نیز برپا بود و از سال ۱۳۵۶ منظّم و هفتگی دایر میشد، مأمن بی‌نظیری برای بسیجیان مخلص حضرت روح‌الله و سکّوی پرشی برای دلدادگان و حیات‌یافتگان انقلاب اسلامی بود که تازه از زیر یوق جهالت ستم‌شاهی رهایی یافته و به نور حکومت الهی منوّر شده و بی‌صبرانه و مشتاقانه به دنبال معارف عمیق اسلام بودند.
به گزارش «تابناک»، آیتالله العظمی مجتبی تهرانی، مرجع عالی‌قدر عالم تشیع، دار فانی را وداع کرد.
برادر آیتالله آقا مجتبی تهرانی در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها، خبر درگذشت وی را تأیید کرد و افزود: وی ساعت یک بامداد شب گذشته، دار فانی را وداع گفت.
آیتالله حاجآقا مجتبی تهرانی، که از مراجع عظام تقلید و از شاگردان مبرّز مکتب فقهی، اصولی، فلسفی، اخلاقی و عرفانی امام خمینی(ره) بودند در 75 سالگی و با بیش از سی سال کرسی دروس اسلامی در حوزه علمیه تهران دار فانی را وداع گفت.
آیتالله مجتبی تهرانی در سال ۱۳۱۶ ه. ش در خانوادهای از اهل علم، معرفت و شهادت در تهران به دنیا آمد. پدر ایشان مرحوم آیتالله میرزا عبدالعلی تهرانی، از شاگردان مرحوم حاج‌شیخ عبدالکریم حائری یزدی، فقیهی مجاهد و عارفی سترگ بود که در زمان تاریک حکومت پهلوی اوّل، با همراهی و رفاقت مرحوم آیتالله شاه‌آبادی بزرگ، به اقامه جماعت در مسجد جامع بازار تهران مشغول بود و در امر تربیت نفوس مستعدّ و راهنمایی سالکان الیاللهتعالی اهتمام ویژه داشت.
وی بنا به رسم همه خاندان‌های علم و معرفت، تحصیل در علوم دینی و اشتغال به علوم حوزوی را از دوران کودکی آغاز کرد و در امر تحصیل علوم، جدّیت فوق‌العاده‌ای داشت. ایشان با هدایت و ارشاد والد بزرگوار خود، برای مدّت چهار سال به مشهد مقدّس مهاجرت کرد و در سایه الطاف حضرت علیبنموسی الرّضا (ع) مشغول به گذراندن سطح شد و از محضر اساتید برجسته‌ای چون ادیب نیشابوری بهره برد. سپس به قم مهاجرت کرد تا در حوزه نوپای آن دیار، که همه اهل علمِ جهان تشیّع را به سوی خود جذب میکرد، حضور یابد و سطوح عالی دروس حوزوی را نیز به پایان برساند.
این عالم وارسته با جدّیت و پشتکار بسیار، دروس سطح را به سرعت تمام کرد و در سنین نوجوانی به محضر علمی بزرگانی چون امام خمینی، مرحوم آیت‌الله‌العظمی بروجردی، آیت‌الله‌العظمی گلپایگانی و مرحوم علّامه طباطبایی راه یافت. در جدّیت و پشتکار معظّم‌له همین نکته کافی است که به فرموده خودشان، در زمانی که مشغول به دروس سطح بودند، دو مرتبه تمام وسائل‌الشیعه را مطالعه کردند تا برای شرکت در درس خارج آماده شوند.
![]()
ایشان با نبوغ و پشتکاری که از خود نشان دادند، در جوانی به درجه رفیع اجتهاد رسیده و به زودی توانستند از نزدیکان و خصّیصین حضرت امام قرار گیرند. مقبولیّت علمی ایشان نزد استاد خویش، به اندازه‌ای بود که حضرت امام به طلبه خوش‌فکر و جوان خود اجازه داد تا تقریرات و نوشته‌جات درس بیعشان را جمع‌آوری کرده و به صورت یک اثر مستقل منتشر نماید. ایشان در همین روزها، کتاب مکاسب محرّمه حضرت امام، همچنین دو جلد رسائل اصولی ایشان را تنظیم و منتشر کردند.
با آنکه هنوز مدّت زیادی از استفاضه این طلبه فاضل و جوان از محضر زعیم عالم تشیّع، حضرت آیت‌الله‌العظمی بروجردی نگذشته بود، این مرجع کم‌نظیر رحلت کرد و بار هدایت امّت را به دوش خلف صالح خویش چون حضرت امام خمینی (ره) نهاد. حال که امر خطیر مرجعیّت متوجّه حضرت امام شده بود، ایشان شاگرد فاضل خود، یعنی حاجآقا مجتبی تهرانی را مأمور به جمع‌آوری فتاوا و تنظیم نخستین نسخه از رساله عملیه و مناسک حجّ خویش گردانید که در همان ایّام به چاپ رسید و در دسترس مقّلدان قرار گرفت. حضرت استاد برای انجام این امر مهم، ضمن بهرهگیری از دست‌نوشته‌های متعدّد استاد خویش، با ایشان هم‌بحث شد و رساله‌ای دقیق و علمی آماده کرد که بعد‌ها جزو دقیق‌ترین رساله‌های منسوب به امام خمینی مطرح شد. همه این امور در زمانی رخ داد که هنوز کمتر از بیست و پنج سال از عمر شریف حضرت استاد می‌گذشت.
![]()
ایستاده از راست: آیت الله مجتبی تهرانی، شهید باهنر
نشسته از راست: مرحوم حاج مصطفی خمینی، ناشناس
ایشان افزون بر یادگیری فقه و اصول در محضر استاد بی‌بدیل خود، چندین سال نیز از مشرب اخلاقی و عرفانی آن عارف کامل و عالم ربّانی سیراب و با دیدگاههای اجتماعی و سیاسی امام امّت به خوبی آشنا شد. این استضائه از خورشید حیات‌بخش امام و دیگر اولیای الهی ادامه داشت تا آن که جرقّه‌های بیداری اسلامیِ ملّت ایران زده و امام خمینی از کشور تبعید شد. پس از این واقعه دردناک، حضرت آیتالله تهرانی نیز سه سال بعد، به نجف رفت تا هم سیر معنوی خود را در سایه فیوضات امیر‌المؤمنین (ع) و دیگر ائمه هدی تکمیل نماید و هم از تربیت استاد خویش بی‌بهره نماند. امّا این معیّت زیاد طول نکشید و حضرت امام به ایشان امر کردند که به ایران برگشته و در تهران حضور داشته باشند. لذا ایشان در سال ۱۳۴۹ به زادگاه خود بازگشت و به کارهای مهم و بر زمین مانده مشغول شد.
حضرت استاد از زمان بازگشت به تهران، تا پیروزی انقلاب شکوهمند امامت و ولایت در ایران، ضمن اقامه جماعت در مسجد جامع بازار، تدریس سطوح عالی خود را در مدارس علمیه تهران آغاز کردند و تربیت و هدایت جوانان انقلابی را به دست گرفتند. از جلسات بسیار محرمانه با برخی انقلابیون فعّال گرفته تا جلسات عمومی اخلاق که در برخی مقاطع زمانی به دلیل ممانعت حکومت جور، تعطیل میشد، همچنین حضور در بازار تهران و هدایت و رهبری مردم کوچه و بازار، از اهمّ فعّالیت‌های معظّم‌له پیش از انقلاب بود.
حضور عادّی آیت الله تهرانی در تهران و فعالیّت‌های مخفی ایشان در راهنمایی و رهبری مجاهدان انقلابی، آن قدر مفید و کارآمد بود، هنوز هم برکات آن در میان اهالی تهران، باقی و جاری است، که بعد از مدّتها سرّ تأکیدهای حضرت امام مبنی بر مراجعت ایشان به تهران را روشن ساخت. عنایت ویژه حضرت امام به تهران موجب شد که حضرت استاد، تا امروز در عاصمه‌جهان تشیّع بماند و نعمتی بی‌بدیل برای اهل این دیار باشد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با آغاز ولایت و زعامت حضرت روح‌الله، همچنین با توجّه به سوابق درخشان و مراودات حضرت استاد با امام امّت، انتظار می‌رفت که ایشان یکی از مسئولین نظام اسلامی شده و گوشه‌ای از بار این انقلاب را به دوش بکشند. امّا بنا به فرموده خودشان، ایشان با دعا به درگاه خدای متعال و توسّل به حضرات معصومین، خود را از قبول مسئولیت‌های آشکار کنار کشیدند و با حضور در صحنه نیروسازی برای انقلاب، همچنان صورت گمنام و مؤثّر به تربیت نیروهای جوان و کارآمد برای انقلاب اسلامی پرداختند.
لذا جلسات درس خارج ایشان مملوّ از طلّاب سطوح عالی بود که برای انجام وظیفه به تهران آمده بودند و از فضای علمی قم فاصله داشتند. این جلسات آن قدر مفید و کم‌نظیر بود که بسیاری از فضلا را به خود جذب کرد و حسرت دوری از فضای علمی قم را به رضایت و شکرگزاری شرکت در این جلسات علمی تبدیل نمود.
از سویی دیگر، جلسات عمومی اخلاق و معارف اسلامی که پیش از انقلاب نیز برپا بود و از سال ۱۳۵۶ منظّم و هفتگی دایر میشد، مأمن بی‌نظیری برای بسیجیان مخلص حضرت روح‌الله و سکّوی پرشی برای دلدادگان و حیات‌یافتگان انقلاب اسلامی بود که تازه از زیر یوق جهالت ستم‌شاهی رهایی یافته و به نور حکومت الهی منوّر شده و بی‌صبرانه و مشتاقانه به دنبال معارف عمیق اسلام بودند.
(برگرفته از گروه دین و اندیشه خبرگزاری مهر)
این عالم وارسته با جدّیت و پشتکار بسیار، دروس سطح را به سرعت تمام کرد و در سنین نوجوانی به محضر علمی بزرگانی چون امام خمینی، مرحوم آیت‌الله‌العظمی بروجردی، آیت‌الله‌العظمی گلپایگانی و مرحوم علّامه طباطبایی راه یافت. در جدّیت و پشتکار معظّم‌له همین نکته کافی است که به فرموده خودشان، در زمانی که مشغول به دروس سطح بودند، دو مرتبه تمام وسائل‌الشیعه را مطالعه کردند تا برای شرکت در درس خارج آماده شوند.
ایشان با نبوغ و پشتکاری که از خود نشان دادند، در جوانی به درجه رفیع اجتهاد رسیده و به زودی توانستند از نزدیکان و خصّیصین حضرت امام قرار گیرند. مقبولیّت علمی ایشان نزد استاد خویش، به اندازه‌ای بود که حضرت امام به طلبه خوش‌فکر و جوان خود اجازه داد تا تقریرات و نوشته‌جات درس بیعشان را جمع‌آوری کرده و به صورت یک اثر مستقل منتشر نماید. ایشان در همین روزها، کتاب مکاسب محرّمه حضرت امام، همچنین دو جلد رسائل اصولی ایشان را تنظیم و منتشر کردند.
با آنکه هنوز مدّت زیادی از استفاضه این طلبه فاضل و جوان از محضر زعیم عالم تشیّع، حضرت آیت‌الله‌العظمی بروجردی نگذشته بود، این مرجع کم‌نظیر رحلت کرد و بار هدایت امّت را به دوش خلف صالح خویش چون حضرت امام خمینی (ره) نهاد. حال که امر خطیر مرجعیّت متوجّه حضرت امام شده بود، ایشان شاگرد فاضل خود، یعنی حاجآقا مجتبی تهرانی را مأمور به جمع‌آوری فتاوا و تنظیم نخستین نسخه از رساله عملیه و مناسک حجّ خویش گردانید که در همان ایّام به چاپ رسید و در دسترس مقّلدان قرار گرفت. حضرت استاد برای انجام این امر مهم، ضمن بهرهگیری از دست‌نوشته‌های متعدّد استاد خویش، با ایشان هم‌بحث شد و رساله‌ای دقیق و علمی آماده کرد که بعد‌ها جزو دقیق‌ترین رساله‌های منسوب به امام خمینی مطرح شد. همه این امور در زمانی رخ داد که هنوز کمتر از بیست و پنج سال از عمر شریف حضرت استاد می‌گذشت.
ایستاده از راست: آیت الله مجتبی تهرانی، شهید باهنر
نشسته از راست: مرحوم حاج مصطفی خمینی، ناشناس
ایشان افزون بر یادگیری فقه و اصول در محضر استاد بی‌بدیل خود، چندین سال نیز از مشرب اخلاقی و عرفانی آن عارف کامل و عالم ربّانی سیراب و با دیدگاههای اجتماعی و سیاسی امام امّت به خوبی آشنا شد. این استضائه از خورشید حیات‌بخش امام و دیگر اولیای الهی ادامه داشت تا آن که جرقّه‌های بیداری اسلامیِ ملّت ایران زده و امام خمینی از کشور تبعید شد. پس از این واقعه دردناک، حضرت آیتالله تهرانی نیز سه سال بعد، به نجف رفت تا هم سیر معنوی خود را در سایه فیوضات امیر‌المؤمنین (ع) و دیگر ائمه هدی تکمیل نماید و هم از تربیت استاد خویش بی‌بهره نماند. امّا این معیّت زیاد طول نکشید و حضرت امام به ایشان امر کردند که به ایران برگشته و در تهران حضور داشته باشند. لذا ایشان در سال ۱۳۴۹ به زادگاه خود بازگشت و به کارهای مهم و بر زمین مانده مشغول شد.
حضرت استاد از زمان بازگشت به تهران، تا پیروزی انقلاب شکوهمند امامت و ولایت در ایران، ضمن اقامه جماعت در مسجد جامع بازار، تدریس سطوح عالی خود را در مدارس علمیه تهران آغاز کردند و تربیت و هدایت جوانان انقلابی را به دست گرفتند. از جلسات بسیار محرمانه با برخی انقلابیون فعّال گرفته تا جلسات عمومی اخلاق که در برخی مقاطع زمانی به دلیل ممانعت حکومت جور، تعطیل میشد، همچنین حضور در بازار تهران و هدایت و رهبری مردم کوچه و بازار، از اهمّ فعّالیت‌های معظّم‌له پیش از انقلاب بود.
حضور عادّی آیت الله تهرانی در تهران و فعالیّت‌های مخفی ایشان در راهنمایی و رهبری مجاهدان انقلابی، آن قدر مفید و کارآمد بود، هنوز هم برکات آن در میان اهالی تهران، باقی و جاری است، که بعد از مدّتها سرّ تأکیدهای حضرت امام مبنی بر مراجعت ایشان به تهران را روشن ساخت. عنایت ویژه حضرت امام به تهران موجب شد که حضرت استاد، تا امروز در عاصمه‌جهان تشیّع بماند و نعمتی بی‌بدیل برای اهل این دیار باشد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با آغاز ولایت و زعامت حضرت روح‌الله، همچنین با توجّه به سوابق درخشان و مراودات حضرت استاد با امام امّت، انتظار می‌رفت که ایشان یکی از مسئولین نظام اسلامی شده و گوشه‌ای از بار این انقلاب را به دوش بکشند. امّا بنا به فرموده خودشان، ایشان با دعا به درگاه خدای متعال و توسّل به حضرات معصومین، خود را از قبول مسئولیت‌های آشکار کنار کشیدند و با حضور در صحنه نیروسازی برای انقلاب، همچنان صورت گمنام و مؤثّر به تربیت نیروهای جوان و کارآمد برای انقلاب اسلامی پرداختند.
لذا جلسات درس خارج ایشان مملوّ از طلّاب سطوح عالی بود که برای انجام وظیفه به تهران آمده بودند و از فضای علمی قم فاصله داشتند. این جلسات آن قدر مفید و کم‌نظیر بود که بسیاری از فضلا را به خود جذب کرد و حسرت دوری از فضای علمی قم را به رضایت و شکرگزاری شرکت در این جلسات علمی تبدیل نمود.
از سویی دیگر، جلسات عمومی اخلاق و معارف اسلامی که پیش از انقلاب نیز برپا بود و از سال ۱۳۵۶ منظّم و هفتگی دایر میشد، مأمن بی‌نظیری برای بسیجیان مخلص حضرت روح‌الله و سکّوی پرشی برای دلدادگان و حیات‌یافتگان انقلاب اسلامی بود که تازه از زیر یوق جهالت ستم‌شاهی رهایی یافته و به نور حکومت الهی منوّر شده و بی‌صبرانه و مشتاقانه به دنبال معارف عمیق اسلام بودند.
(برگرفته از گروه دین و اندیشه خبرگزاری مهر)
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
گروهی در دنیا چقدر گمنام زندگی میکنند و در عرش برین چقدر معروفند . آیا این نمی تواند زمینه ی هدایت ما باشد؟
نفر ایستاده کنار ایشان حاج آقا مرتضی اخوی ایشان است نه شهیدباهنر
خداوند رحمتشون کند
نمیدونم چیکار کنم و چی بگم . درمنده شدم. خدا بهمون صبر
خدایش بیامرزد.
حاج آقا در اوج عزاداری با لحنی غریب می گفتند :خیلی التماس داریم".
و حالا "فادخلی فی عبادی فادخلی جنتی"
خدایت بیامرزد
آن بزرگوار رفت وما قدرشان را ندانستیم کاش قدر بزرگانی که زنده اند را بدانیم تا وقت عروجشان حسرت نخوریم
خداوند رحمت کند
خدا ایشون رو بیامرزه
خدا رحمت کند این عالم وارسته و استاد اخلاق را که به گردن همه ما حق بزرگی داره. با تمام وجود این مصیبت عظما را به تشنگان معارف اسلامی تسلیت گفته و شب های قدر را با یاد او برگزار می کنیم
به يقين اين نشانه و حجت خداوند ساعاتي است كه به راحتي ، امنيت ، آسايش و آرامش واقعي رسيده. خداوند دعاهاي اين مرد عامل را در حق تمامي شيعيان و مسلمين و مردم دنيا مستجاب نمايد.
فقدان این عالم ربانی رابه ملت ایران تسلیت باد
سلام عرض می کنم ضمن تسلیت به مناسبت در گذشت عالم ربانی معلم عشق و ایثار حضرت آبت الله حاج آقا مجتبی تهرانی به حضور شما، این بنده از ریزه خواران سفره ی پربرکت دانش آن فقید سعید، طارق خراسانی امروز غزلی به مناسبت رحلت ایشان سروده که در وب سایت اینجانب surood.rozblog.comموجود و می توان از آن در این لحظاتی که واقعاً دل ها شکسته و عزادار آقا می باشند استفاده فرمایید با تشکر
اذا مات المومن العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شی
هرگاه مومن عالمی از دنیا برود مصیبت و گودالی در اسلام ایجاد می شود که هیچ چیز نمیتواند آن را پر کند
فقدان این عالم ربانی به حضرت بقیه الله عج ورهبر عزیزو همه دوستداران مکتب اسلام واهل بیت ع تسلیت باد
خدا رحمتش بکنه انشاالله.
در تعدادی از نمازهای حماعت مسجد حامغ بازار
به اقا مجتبی اقتدا کردم .........امیدوارم در جوار رحمت حق ماوا بگیرد .....صدای پاک و ارومش هنوز در روحم روان وجاری است ...خدا رحمتش کنه
خدا رحمتش کند
افسوس که آن مرشد جانانه ی ما رفت
آن سرور ما عاقبت از خانه ی ما رفت
با توشه ای از دوستی عترت اطهار
افسوس که کوچید و ز کاشانه ما رفت
(انّا لله وانّا الیه راجعون)
مردم ببینید خوبی چقدر پسندیده است بیایید به خاطر خدا برای خدا زندگی کنیم اینهمه پیام همه به بزرگی یاد کردن روحشان شاد و با سیدالشهدا محشور باد
خداوندش بیامرزاد
انگار پدرم را از دست داده ام. شبهای قدر را چه کنم ، زنگار 1 ساله را چطور از قلبم پاک کنم ...
دعای خیر مردم تهران بدرقه راه ایشان باشد
شب بیست و سوم ماه مبارک حاج اقا روضه عجیبی از حضرت فاطمه زهرا 0س9ایراد فرمو دند که سابقه نداشت خدایا به حق امام حسین (ع) با امام مظلوممان محشورشان بفرما ما که یتیم شدیم
الفاتحه
سلام
بالاخره مزد این همه سال روضه امام حسین را با عروج در شب اربعین اش گرفت . روحشان شاد و راهشان پر رهرو
هرچقدر فکر کردم که در شان آقا بگویم نتوانستم حالت درونیمان را در قالب کلمات بگنجانیم. التماس دعا...
خداوند رحمتشان كند و به حرمت نفس زكيه اين بزرگ مرد' اخلاق را در كشورمان نهادينه سازد آمين
واقعا خبر ناراحت کننده ای بود من بیش از 5سال پا منبر ایشان در مدرسه نور بودم. واقعا مرد خدا بود.
بنام خدا
خداوند متعال با اولیاء وحضرت امام روح الله و شهدای انقلاب اسلامی مشهور بگرداند انشالله مجالس و برنامه های اخلاقی ایشان با سبک بسیار خوب توسط سایر عزیزان ادامه پیدا کند .
خدایش قرین رحمت کند.
دوستان یکی یکی رخت بر بستند و ما ماندیم و این دنیای پر تلاطم و این همه فتنه و گمراهی و سیاهی. خداوند به داد ما برسد. و بقیه عمرمان را با نظر رحمتش در آنچه که مورد رضای اوست مصروف دارد.
اون گريه هاي شبهاي احياء تو مسجد جامع بازار هم رفت!شب احياء بعدي كسي نيست كه بگه براي منه عاجر درمونده هم دعا كنيد! يه روحاني به درد بخور كه تو موعظه هاش مي دونست چي داره ميگه هم رفت!ديگه كيبرد رو نمي تونم ببينم!حيف
خداوند روحش را شاد كند .صلوات
سلام
انا لله و انا اله راجعون
10شب از محرم 89 ب خواست و ارده الهی از مجالس بی ریا و علمی ایشان بهره بردم
تمام عمرم یک طرف اون 10شب یک طرف
واحسرتا واحسرتا
استاد روحت شاد
صدای دلنشینت تا ابد در حافظه ام خواهد ماند
ای کسایی ک منفی میدین
استاد این آیه رو برای شروع خطبه هاش میخوند
و " ذر الذین اتخذوا دینهم لهوا و لعبا"
خداوند تبارک و تعالی این عالم عابد بی ادعا را رحمت کند . الفاتحه
واقعا باورم نمیشه حاجی هم رفت........
«اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لایسدها شیء»
خبر رحلت عالم و عارف بزرگ حضرت آیتالله علامه مجتبی تهرانی مایه تاسف و تالم فراوان همه ایران گردید.
ایشان به راستی مصداق بارز «العلماء امناء الرسل» بود که نقشی موثر در تبیین و تبلیغ اسلام ناب محمدی (ص) ایفا نمود و در عین حال به عنوان عارفی وارسته در مسیر کمال انسانی و ترویج صفات الهی در جامعه گام بر می‌داشت.
با تسلیت درگذشت این عالم ربانی به ساحت مقدس حضرت حجت ابن‌الحسن عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، مقام معظم رهبری، عموم ملت شریف ایران، حوزه‌های علمیه و بویژه بیت شریف ایشان، برای بازماندگان صبر جمیل و برای آن عالم بزرگوار علو درجات مسالت می‌نمایم.
خدا رحمتشون کند
انا لله و انا الیه راجعون
رحمت الله علیک
خدا به ما رحم کند.
مشخص نیست چندین سال باید بگذرد تا امثالی مانند ایشان در این عالم بیایند.
برای شادی روحشان صلوات.
خداوند انشاءالله ايشان را با انبياء و امامان محشور کند! واقعاً ايشان گوهر ارزشمندی بودند که با علم سرشار و بیان شیوای خود بینظیر بودند.
مصیبت وارده را به امام زمان علیه السلام و رهبر انقلاب سید علی خامنه ای تسلیت عرض می نمایم
وقتی تمام سال دلم را زنگار گناه و معصیت تیره و تار می کرد طوری که حتی امیدم به رحمت خدا کمرنگ می شد، شبهای قدر نفس مسیحایی ایشون دلم رو زنده میکرد و دوباره به خدا و رحمتش گره می زد.
واقعا برای من به شخصه حسرت بزرگی است از دست دادن ایشون.
خوش به حالشان که به دیدار معبودی رفتند که شفیته اش شده بودند.
چه سعادت بزرگی. دیدار محبوب در اربعین سالار شهیدان حسین مظلوم. خداوند متعال ایشان را رحمت کند. یاد شبهای احیاء ماه رمضان بخیر. مسجد جامع بازار جای سوزن انداختن نبود. خدایا این مرد بزرگ را با سید الشهدا محشور بفرما.
خداوند انشاءالله ايشان را با انبياء و امامان محشور کند! واقعاً ايشان گوهر ارزشمندی بودند که با علم سرشار و بیان شیوای خود بینظیر بودند.
وای از زمانی که عالمی چون او از بین ما مردم که در این وا نفسای روزگار به هر طرف پراکنده شده ایم برود، از ماه رمضان گذشته و شیهای قدر معلوم بود دیگر این کالید خاکی برای آن روح ملکوتی جایی ندارد
انا لله و انا الیه راحعون
خداوند ایشان را غریق رحمت فرماید.
درود و سلام خداوند بر ایشان باد.
رحمت الله علیه حالا باید گفت تهران دیگر عالمی در سطح ایشان ندارد و تهران خالی از علمای حاملین علم اهل البیت (ع)شد.
روحش شاد و راهش پر ره رو باد
انا لله و انا الیه راجعون
چند سالی بود که شب های احیا به مسجد جامع بازار می رفتم. مراسم حضرت آیت الله مجتبی تهرانی بسیار ساده، بی ریا و عرفانی بود. ولی امسال در یکی از شبهای احیا، مراسم شور و حال عجیبی داشت. آیت الله مجتبی تهرانی شخصا عزاداری کردند. در بین عزاداری گفتند که احتمالا سال بعد بین ما نیستند. خیلی عجیب بود.
حالا دل همه ما شکسته شده.
خدایش رحمت کند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.