تصاویر : آلودگی زیستی در مسیر پایتخت

اغا محمدخان اگه میدونست پایتختش این طور میشه میرفت کویر لوت رو پایتخت میکرد/

ايراني جماعت مشكل فرهنگي دارند و با صدا و سيما و امثال ان رفع نميشود. بيشتر فكر و ذكرمان پيگيري اختلاسها و درگيريهاي خياباني و مواد فروشي و كلاه قرمزي و مصرف مواد است. چيزي به نام مطالعه و بهداشت در امورمان پيشبيني نشده.

ببخشید ولی فکرنمیکنم این فرهنگ سازی بایداز این طرف و آن طرف به مانشان داده بشه.مگر کارسختی است؟این کار از تو خانواده باید به بچه ها ازبچگی یاد داده بشه.مگر درخانه ماتو زباله زندگی میکنیم؟وقتی مدام پیش بچه ها از تمیزی ونظافت صحبت کنیم,وقتی جلوی کودکانمان زباله روتو یک کیسه ریخته ودر سطل زباله بیاندازیم آنها از ما یاد میگیرند.زمانی که راننده جلوی چشم خانواده هر خلافی رو انجام میده دگر به بقیه نمیتوان گفت این کارها رو نکن.در آلمان جریمه آدامس انداختن در خیابانها70 یورو برابر با350000 هزارتومان است.هم قانون وهم فرهنگ از خانواده

تا زمانی که جریمه وپلیس نداشته یاشیم همینه ..من یک باز از دماوند تا تهران جایسالم برای نهارخوردن پیدا نکردم یا آشغال ریختن یا نخاله تا کی ؟

تابناک عزیز لطفا نظر دوم من را بگذار .اگر جایش هم ایراد دارد از طرف من اجازه سانسورش را داری ولی انصافا همه اش را سانسور نکن!!!

هموطن گرامی که اظهار نظر کرده بود پول میگیرند بروند تمیز کنند در جریان باشند که شهر داریها وزارت راه و سازمان محیط زیست تمام تلاش خود را میکنند که ما محیط زیست تمیزی داشته باشیم اما این به این معنی نیست که ما پوست میوه و ...... را در مسیر عبوری خود پرت کنیم. بار ها شاهد اینگونه حرکات از ماشین های حتی چند صد میلیونی بوده ایم. شاید هم نمیدانند کار بدی میکنند!!!!!. فکر میکنم نقش صدا و سیما در فرهنگ سازی غیر قابل انکار باشد.

من دقیقا یادمه سال 67 دانشجوی لیسانس بودم که یکی از استادهامون وقتی با ماشینش وارد دانشگاه میشد بچه ها مسخرش میکردن میدونید چرا ؟چون هیشه کمربند ایمنیش رو میبست و اونم علتش این بود که تازه از خارج برگشته بود.اون زمان قضیه کمربند بستن توی ایران اجباری نشده بود.ولی با آگاه کردن مردم در این زمینه به صورت مداوم امروز کمتر راننده ای رو میتونید ببینید که کمربند نبسته باشه.حالا در مورد حفظ و رعایت بهداشت محیط زیست هم به نظر من باید مثل قضیه کمزبند عمل بشه ،چون تا همین الان هم زباله ها دارن یواش یواش تمام جاده ها و جاذبه های طبیعی رو می پوشونن.

من دیگر زباله نمیریزم
حتی یک چوب کبریت
حتی یک ته سیگار!!!
حتی یک کیسه فریزر
حتی........
حتی............
.................
................
....................
.....................
آنچه من میریزم بذر عشق وامیدودوستی است نثار همه مردم خوب ایران زمین

باسلام به همه!!!من تصاویر متن را دیدم وچند نظر اول را وبعد خودم هم یک نظر دادم!!!بعد از حدود چهار ساعت دوبار به این خبر مراجعه کردم ومشاهده نمودم که هموطنان دیگرم مثل خود من نظراتی داده اند که تقریبا همه مشابه هستندونشان از دردی آشنا دارد """زباله بلای جان ما"""".کاری به مسایل روز وگرانی وتورم و......هزار ویک درد بی درمانمان ""با بغض""ندارم ولی ای هموطن ای هم نوع بیایید از خودمان شروع کنیم واول از همه خودم(احمد لطفی) بیایید به خودمان قول بدهیم که """محیط زیستمان را آلوده نکنیم """وبه هر بهانه ایی!!!!زباله هارا در کوچجه وخیابان وبیابان رها نکنیم.خواهش می کنم بیایید حداقل به خودمان قول بدهیم.مگر ما افراد این جامعه نیستیم ومگر این جامعه از تک تک ما درست نشده .پس بیایید صادقانه به خودمان قول اینکار را بدهیم وثمراتش را ببینیم.من می توانم

هركس آشغال در زمين ريخت را جريمه كنند

ریختن زباله های ظبیعی مانند پسمانده غذا یا پوست میوه و تخمه به محیط طبیعی نه تنها ضرری ندارد بلکه برای خاک هم مفید است. تنها عیبش زشت کردن منظره است که آنهم پس از یک یا دو هفته تجزیه شده و از بین می رود. یکی از روشهای مبارزه با آلودگی استفاده از کیسه های پارچه ای برای خرید نان و یا میوه است که تنها باید زحمت حمل آن را تا محل خرید کشید.تا از استفاده بیش از حد کیسه های پلاستیکی جلوگیری شود که قابل تجزیه نیست.
عیب دیگر ما ایرانی ها این است که همه کشور عزیزمان را به غیر از چهاردیواری خود اشغالداانی می دانیم.