منتجب نیا: منظور روحانی از اعتدال ، اصلاح است
رسول منتجب نیا در بخشی از یادداشتی که امروز در روزنامه اعتماد چاپ شده است نوشت:
در سخنرانیهای تبلیغاتی و مناظرههای آقای روحانی ما بحثهایی را مشاهده میکنیم پیرامون مفهوم اعتدال، مخالفت با خشونت و تنگنظری و تمامیتخواهی، مخالفت با فضای بسته، مخالفت با توهین به بزرگان، مخالفت با تبعیض جنسیتی، مخالفت با بیتوجهی به خواستهای جوانان و امثال ذلک. به وفور این اظهارات را در سخنان جذاب ایشان که این موج را ایجاد کرد شاهد بودیم. اما چه رابطهیی بین اصلاحات و اعتدال وجود دارد؟
اصلاحات در برابر حرکتهای براندازی یا به اصطلاح انقلابی پس از انقلاب است چرا که یک انقلاب کردیم و به دنبال پیروزی انقلاب باید حرکت را ادامه دهیم و اصلاحات را محقق کنیم. دوره، دوره سازندگی و اصلاح امور است. بنابراین اصلاحات تعبیر دیگری از اعتدالگرایی است چراکه بدترین و خطرناکترین تهدید علیه نظام، حرکتهای افراط گرایانه تحت عناوینی همچون گروههای فشار و حتی تحت عنوان حزباللهی و امثال ذلک بود و اصلاحات در راستای حاکمیت بخشیدن صلاح و شایستگی، عدالت و انصاف و اعتدال و میانهروی حرکت میکند و در مسیر این هدف مقدس با هرگونه افراط و تفریط مقابله میکند. پس اعتدالگرایی یعنی اصلاحات و اصلاحات هم یعنی اعتدالگرایی. همانطور که اگر اصولگرایی واقعی را بررسی کنیم یعنی اصلاحات و اصلاحات واقعی یعنی اصولگرایی. مفهوم این سه واژه اعتدالگرایی و اصلاحات و اصولگرایی در یک معنا درهم تنیده شده و لازم و ملزوم هم هستند و به معنای دقیقتر هر سه واژه یک مفهوم را میرسانند. افراطگرایی و تفریطگرایی مغایر با اعتدالگرایی و مخالف با اصلاحات و منافی با اصولگرایی است. از این جهت دو قطب سیاسی موجود کشور اصلاحطلبان و اصولگرایان با مشخص ساختن مرز خود از افراط گرایان و تفریطگرایان هر دو یک خانواده و دارای یک ریشه و مبنا و یک هدف و مسیر هستند. هرچند از دو مسیر موازی حرکت میکنند اما افراطیگری بلای جان اصلاحطلبان و اصولگرایان خواهد بود، لذا باید مرزها را مشخص کنیم.
در خاتمه فهرست وار آثار مثبت و منفی اعتدالگرایی را یادآور میشویم؛ آثار مثبت اعتدالگرایی: حاکمیت شایستهسالاری، بهرهگیری از همه نیروهای موجود، انجام تصمیمات و برنامههای بجا و شایسته، وجود تضارب افکار در جامعه، وجود صفا و صمیمیت و محبت در جامعه، حفظ حرمت و کرامت همه افراد اجتماع، تحقق وحدت ملی و امید همهجانبه به حل مشکلات مختلف اجتماعی، تعامل و همکاری متقابل و سازنده با دولتها و ملتهای جهان و در نهایت توسعه و پیشرفت همهجانبه کشور.
آثار منفی افراطیگری: حاکمیت جهل و نادانی و ناشایستگی، حذف نیروهای کارآمد و لایق، هتک حرمتها وحیثیتها و کرامت انسانها، وجود و گسترش جو تنش و التهاب در افکار عمومی جامعه، فقدان وحدت و دوستی بین افراد، صرف نیروها در جهت دفع دیگران یا دفاع از موضع خویش، وجود تشنج و التهاب در روابط بینالمللی، افزایش مشکلات گوناگون اجتماعی و در نهایت عقبافتادگی کشور و حرکت به قهقرا در زمینههای مختلف اجتماعی.
امیدواریم همان طور که ملت ما از مفهوم اعتدالگرایی واقعی که همان اصلاحات به معنای حقیقی و همان خط نورانی حضرت امام(ره) است استقبال کردند، دولت محترم بتواند این مفهوم را به معنای واقعی کلمه در سیاست خود در اداره کشور اعمال کند و همه مسوولان نظام بتوانند روح اعتدال و عدالت و انصاف و دوری از افراطیگری را در جامعه حکومت ببخشند.
در سخنرانیهای تبلیغاتی و مناظرههای آقای روحانی ما بحثهایی را مشاهده میکنیم پیرامون مفهوم اعتدال، مخالفت با خشونت و تنگنظری و تمامیتخواهی، مخالفت با فضای بسته، مخالفت با توهین به بزرگان، مخالفت با تبعیض جنسیتی، مخالفت با بیتوجهی به خواستهای جوانان و امثال ذلک. به وفور این اظهارات را در سخنان جذاب ایشان که این موج را ایجاد کرد شاهد بودیم. اما چه رابطهیی بین اصلاحات و اعتدال وجود دارد؟
اصلاحات در برابر حرکتهای براندازی یا به اصطلاح انقلابی پس از انقلاب است چرا که یک انقلاب کردیم و به دنبال پیروزی انقلاب باید حرکت را ادامه دهیم و اصلاحات را محقق کنیم. دوره، دوره سازندگی و اصلاح امور است. بنابراین اصلاحات تعبیر دیگری از اعتدالگرایی است چراکه بدترین و خطرناکترین تهدید علیه نظام، حرکتهای افراط گرایانه تحت عناوینی همچون گروههای فشار و حتی تحت عنوان حزباللهی و امثال ذلک بود و اصلاحات در راستای حاکمیت بخشیدن صلاح و شایستگی، عدالت و انصاف و اعتدال و میانهروی حرکت میکند و در مسیر این هدف مقدس با هرگونه افراط و تفریط مقابله میکند. پس اعتدالگرایی یعنی اصلاحات و اصلاحات هم یعنی اعتدالگرایی. همانطور که اگر اصولگرایی واقعی را بررسی کنیم یعنی اصلاحات و اصلاحات واقعی یعنی اصولگرایی. مفهوم این سه واژه اعتدالگرایی و اصلاحات و اصولگرایی در یک معنا درهم تنیده شده و لازم و ملزوم هم هستند و به معنای دقیقتر هر سه واژه یک مفهوم را میرسانند. افراطگرایی و تفریطگرایی مغایر با اعتدالگرایی و مخالف با اصلاحات و منافی با اصولگرایی است. از این جهت دو قطب سیاسی موجود کشور اصلاحطلبان و اصولگرایان با مشخص ساختن مرز خود از افراط گرایان و تفریطگرایان هر دو یک خانواده و دارای یک ریشه و مبنا و یک هدف و مسیر هستند. هرچند از دو مسیر موازی حرکت میکنند اما افراطیگری بلای جان اصلاحطلبان و اصولگرایان خواهد بود، لذا باید مرزها را مشخص کنیم.
در خاتمه فهرست وار آثار مثبت و منفی اعتدالگرایی را یادآور میشویم؛ آثار مثبت اعتدالگرایی: حاکمیت شایستهسالاری، بهرهگیری از همه نیروهای موجود، انجام تصمیمات و برنامههای بجا و شایسته، وجود تضارب افکار در جامعه، وجود صفا و صمیمیت و محبت در جامعه، حفظ حرمت و کرامت همه افراد اجتماع، تحقق وحدت ملی و امید همهجانبه به حل مشکلات مختلف اجتماعی، تعامل و همکاری متقابل و سازنده با دولتها و ملتهای جهان و در نهایت توسعه و پیشرفت همهجانبه کشور.
آثار منفی افراطیگری: حاکمیت جهل و نادانی و ناشایستگی، حذف نیروهای کارآمد و لایق، هتک حرمتها وحیثیتها و کرامت انسانها، وجود و گسترش جو تنش و التهاب در افکار عمومی جامعه، فقدان وحدت و دوستی بین افراد، صرف نیروها در جهت دفع دیگران یا دفاع از موضع خویش، وجود تشنج و التهاب در روابط بینالمللی، افزایش مشکلات گوناگون اجتماعی و در نهایت عقبافتادگی کشور و حرکت به قهقرا در زمینههای مختلف اجتماعی.
امیدواریم همان طور که ملت ما از مفهوم اعتدالگرایی واقعی که همان اصلاحات به معنای حقیقی و همان خط نورانی حضرت امام(ره) است استقبال کردند، دولت محترم بتواند این مفهوم را به معنای واقعی کلمه در سیاست خود در اداره کشور اعمال کند و همه مسوولان نظام بتوانند روح اعتدال و عدالت و انصاف و دوری از افراطیگری را در جامعه حکومت ببخشند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.