به بهانه بزرگداشت یاد جوانی که چند تن را نجات داد و خود پر کشید؛
نجات با سوت، طناب و شجاعت؛ بیهیچ حمایت و منجی!
از این جای ماجرا به بعد رخداد شومی است که موجب شد صدای سوت و کف مسافرانی که از نجاتِ سه غریق خوشحال بودند، قطع شده و یکی دو نفر به کمک ایشان بشتابند ولی هر چه همکار روزبه تلاش کرد، نه تنفس قلبی مفید فایده افتاد و نه ماساژ قلبی، توانست نشانههای زندگی را به این جوان شجاع برگرداند تا تأخیر بسیار زیاد اورژانس در رسیدن به محل هم موجب شود که...

به گزارش «تابناک»، میانههای هفته گذشته در ساحل قوی انزلی، اتفاقی افتاد که بیگمان تا ابد در یاد مردمان آن دیار خواهد ماند؛ روزبه فقیهکیا، ناجی ۲۴ سالهای که به رغم متلاطم بودن دریا در محل خدمت، طرح سالمسازی دریا، مشغول به کار بود، با سر و صدای مردم متوجه شد که سه نفر در میان امواج دریا در حال دست و پا زدن هستند و هر آن ممکن است ترک نفس کنند.
چند متری آن سوتر از محدوده مجاز شنا، روزبه و آرمین بابلی، همکارش تن به آب میزنند و موجها را یکی یکی قوس میکنند تا به غریقها برسند. این را آرمین، همکار روزبه به خبرنگار «تابناک» میگوید و ادامه میدهد: روزبه پیش از این حادثه هم دختر بچهای را از آب گرفته بود و البته این مورد بسیار رایج و معمولی در کار ماست؛ هر روز چندین و چند بار به آب میزنیم تا افرادی که در خطر هستند، نجات دهیم اما آن سه نفر در شرایط به مراتب خطرناکتری بودند و زیر پایشان چالهای قرار گرفته بود که کار نجات را بسیار سختتر میکرد.
او میافزاید: روزبه چند ثانیه قبل از من به کمک شتافته بود و بویه (نوعی گوی شناور) شنا کنان با خود به سمت غریقها میبرد و منم پشت سر او شنا میکردم. وقتی به آن سه نفر نزدیک شدیم، روزبه بویه را به سمت ایشان پرتاب کرد و من به کمک یکی از آنها رفتم تا بتواند بویه را بگیرد و روزبه هم تلاش داشت تا بویه را به سمت ساحل هل بدهد، اما کشش دریا در منطقه چاله زیاد بود و مانع از پیشرفت ما میشد تا اینکه روزبه به سراغ طناب متصل به بویه رفت و بویه را شناکنان به سمت ساحل کشید و من هم از پشت سر کمک میکردم؛ هر دو دستهایمان درگیر بود و تنها بار شنا را با پا زدن میکشیدیم.
آرمین میگوید: این کار را بارها انجام داده بودیم اما آن روز شرایط سخت بود و شاید ده دقیقه تا یک ربع طول کشید تا بتوانیم غریقها را به ساحل نزدیک کنیم؛ وقتی عمق آب کمتر شد و پاهایمان به زمین رسید، غریقها نجات یافته بودند و من و روزبه این نجات خوب را به هم تبریک گفتیم که ناگهان متوجه شدم دستم را گرفت و بریده بریده گفت: «نفسم بالا نمیآید!» و بعد چشمهایش گرد شد و بدنش لخت شد؛ تا او را گرفتم متوجه شدم که سرش به سمت عقب افتاد و بدنش مثل وزنه سنگین شد.
از اینجای ماجرا به بعد اتفاق شومی است که موجب شد، صدای سوت و کف مسافرانی که از نجاتِ سه غریق خوشحال بودند، قطع شده و یکی دو نفر به کمک ایشان بشتابند ولی هر چه همکار روزبه تلاش کرد، نه تنفس قلبی مفید فایده افتاد و نه ماساژ قلبی، توانست نشانههای حیات را به تک پسر خانواده فقیه کیا برگرداند تا همه اینها در کنار دیرکرد چهل، چهل و چند دقیقهای اورژانس در رسیدن به محل، موجب شود که ناجی غریق جوان بدرود حیات بگوید. آرمین در پاسخ به پرسشی درباره چرایی بهرهمند نبودن از امکانات اولیه پزشکی میگوید: تنها ابزاری که به ما ناجیان غریق داده میشود، جز یک سوت، یک بویه و چند متر طناب چیز دیگری نیست و نه امکانات اولیهای مانند کپسول اکسیژن، آمپول آدرنالین و هیچ چیز دیگری که توقع داشته باشید در اختیارمان نگذاشتهاند و تنها در این موارد میتوانیم سی پی آر بکنیم که من انجام دادم اما فایدهای نداشت.
بدین ترتیب فشار شدید وارده به ناجی جوان، او را از پای انداخته تا به گزارش پزشکی قانونی وی دچار ایست قلبی شده و از فرط بیامکاناتی، راهی دیار باقی شود؛ آن هم در شرایطی که ظاهرا مأموران هلال احمر در مجاورت طرح سالم سازی دریا بودهانأ، ولی هیچ کاری از ایشان در رابطه با حادثه منجر به فوت ناجی جوان دیده نمیشود.
اما ماجرا هنگامی دردناکتر میشود که بدانیم به رغم جان باختن روزبه، گویا همکار وی با این شماتت از طرف مسئولان مواجه شده که چرا چند متر آن سوتر از محدوده تعیین شده برای نجاتِ غریق اقدام کردهاید؟ شماتتی که معنای تلویحی آن این است که اگر دیدی کسی در حال غرق شدن است، هرچند ناجی غریق باشی و دانش نجات آموخته باشی، نباید کاری کنی، زیرا مسئولیتی در این باره نداری؛ ولو جان چند انسان خطاکار (خطای غریقها شنا در دریا، در قسمت سالم سازی نشده بود) در میان باشد!
حالا این نکات دردناک را بگذارید کنار؛ بی بهره بودن ناجیان غریق از امکاناتی شبیه قایق، جت اسکی، امکانات اولیه امدادی و چه بسا آموزشهای تکمیلی برای نجات مصدومان در شرایط بحرانی تا در نهایت امر ملغمهای به وجود آید که هر چند در قالب جان باختن شمار زیادی از هموطنانمان در سواحل دریا، بارها و بارها زنگ خطر را به صدا درآورده، اما هنوز از رنگ و بوی سنتی خود فراتر نرفته و جز سوت و بویه به خود ندیده است.
بدین ترتیب در مجاورت ناجیان غریق، چند تن تا آستانه غرق شدن میروند، ولی با شجاعت ناجیان از مرگ میرهند تا زمانی که ناجی به کمک نیاز داشت، حلقه نجات بگسلد و منجی یافت نشود؛ انگار کل ماجرا برای متولیان امر یک بازی بیشتر نیست؛ بازی ترسناکی که به گواه ناجیان بسیار به خوشی ختم میشود، ولی اگر روی دومش روی کند، بازی با جان معنا خواهد داشت و بس.
در پایان جا دارد از طرف تحریریه «تابناک»، از دست دادن این قهرمان جوان را به خانواده محترم او تسلیت گفته و برای وی علو درجات را آرزو نماییم؛ باشد مرور چگونگی وقوع این رویداد تلخ، موجبات پیشگیری از تکرار آن را فراهم آورد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
خداییش انصافا منفی یعنی چی یعنی کار بدی کرد باید با موبایلش فیلم میگرفت تا اون چند نفر غرق بشن واسه سرگرمی ....خدا رحمتت کنه انسان بزرگ
ای مرد بزرگ روحت شاد
خدا رحمتش کنه ! غم بی پدری سخته ! چند ماه بیشتر نیست که پدر جوانم رو از دست دادم ! عکسش روی دیوار آتیشم می زنه با اون موهای مشکی و چهره جذابش ! خیلی جوان بود و وقت رفتنش نبود ! قربانی بی کفایتی و بی دانشی پرسنل بیمارستان شد که حتی نتونستن تشخیص بدن سکته قلبی کرده یا مغزی ! وقتی هم که خواستن گواهی فوت بدن نوشتن مرگ بر اثر ایست قبلی ناشی از فوت ! خنده ام گرفته بود با اون حال پریشون ! خوب معلومه که وقتی کسی فوت می گنه قلبش می ایسته ! تا کی عزیزانمون باید پرپر بشن و کسی به فریادمون نرسه ! فقط خداست که باید بهمون رحم کنه !
روح اين پهلوان شاد.
آيا روزبه پهلوان ملي هست يا ... ؟
90درصد ماساژ قلبی جواب نمی ده و مصدوم فوت می کنه و البته امدادگر تا زمانی باید به ماساز ادامه بده که برای خودش خطرناک نباشه
سلام
روحش شاد و خداوند به خانواده اش صبر بدهد
در ضمن به آقا يسعيد اشتباهي مثبت دادم حرف و نظرش در مورد نبود امكانات چه ربطي داره خيلي بي مورد و غير عقلاني است . مي خواستم منفي بدهم كه اشتباه شد
قهرمان ملی یعنی این ، یعنی کسی قلب همه را به تپش می اندازد ، ایرانی یعنی این ، افتخار یعنی این ، مهم نیست جان چند نفر نجات یافته است مهم عمل جسورانه و با غیرت است ، روزبه جان هر چند جسمت از روی زمین رفت اما نامت تا ابد بر آسمان این مرز و بوم خواهد درخشید . درود و سپاس از ایرانیان غیرتمندی که با کامنت های قشنگ خود این حماسه را پر رنگ تر کرده اند.
چه سخته برای خانوادش. تک پسر هم بودن. خدا رحمتش کنه و به خانوادش صبر بسیاری عطا کنه.
اصل اول در كمك رساني ايمني ناجي است حتي 115 هم وقتي سر صحنه مي رسد اول بايد بسنجد كه اگر جانش به خطر نيفتد كمك كند.
اینقدر بی حکمت قضاوت نکنیم و باعث تشدید درد خانواده نجات غریق قهرمان نشویم . ضمناً ما که راجع به دلیل و چگونگی حادثه واقف نیستیم به عذاب وجدان نجات یافتگان( کسانی که قهرمان ما برای آنها خود را به خطر انداخت) دامن نزنیم .
طرح سالم سازی دریا یا طرح پول گرفتن از مردم برای آب تنی؟
جاش تو بهشته.
اشک در چشمان ما جمع شد .خدا بیامرزد ایشان را .مسئولین نجات غریق باید پاسخگو باشند .فقط کافی است بگویند به ما امکانات نمی دهند تا یک جواب درست و حسابی بشنوند .
خدا به اين ماه عزيز رحمتش كند و به خانواده گراميش صبر بده
خدا رحمتش کند روحش شاد ویادش برای همیشه گرامی باد برای شادی روحش صلوات
از مسئولان خواهش می کنیم بیشتر به فکر باشند تا دیگر چنین حوادث تلخی انشالله رخ ندهد
خداوند رحمت کند
دوباره مردونگی معنی پیدا کرد
این دوستان با نظرات و احساسات منفی فکر کنن اون غریق ها از خودشون بوده. باز هم این حرفهارو می زنن. بعدش هم هنوز تو حس و حال غرق شدن نیفتادی بفهمی چه کار قهرمانانه ای انجام داده روزبه عزیز. روحش شاد.
چه ربطی به امکانات داره؟ واقعا واسه این طرز تفکرت متاسفم، اگه تنها یه قایق ساده داشتن بجای این همه فشار آوردن بخودشون و مصرف انرژی و توان زیاد که منجر به ایست قلبی این جوون شده راحت میرفتن بالا سرشون و نجاتشون میدادن، شما امکانات به چه چیزهایی میگید؟ اگه تو شهرتون یا روستاتون امکانات درمانی و ... نباشه مقصر فجایعی که به به بار میاد مردم هستن یا مسئولین اون شهر یا روستا؟ در موقعی که این شرایط رخ میدن هر یک ثانیه تاخیر حکم مرگ و زندگی رو واسه حادثه دیده ها داره، اصلا میدونی سالیانه چند نفر از مردممون جونشون رو بخاطر اینهمه بی مسئولیتی و بیخیالی از دست میدن؟
حرف بدی که نزده که اینجور بی ادبانه براش پاسخ نوشتین حالا نظر ایشون هم این بوده
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.